De Maserati 450S is pizza met worcester saus

Auteur: , 15 Reacties

Deze klassieke racer kwam tot stand dankzij de vereende krachten van Maserati, Zagato en Frank Costin. Nuff said, toch?

Het duurt niet heel lang meer voordat er weer een startveld van dik vijftig auto’s op de Dunlop-bocht afstevent op het Circuit de la Sarthe. Het wordt de 85ste editie van de race die voor het eerst verreden werd in 1923.

Tegenwoordig zijn alle auto’s die meedoen aan de race ontwikkeld in steriele fabrieken. Nauwkeurig uitgedachte ideeën worden met een soms bijna eng oog voor detail uitgewerkt tot snelle racemonsters. Vroeger ging dat nog een tikje anders. Deze Maserati 450S Costin-Zagato coupé is daar een mooi voorbeeld van.

De auto wordt door Zagato zelf omschreven als Il Mostro. Dat is Italiaans voor monster. Zoals bekend was Maserati in de jaren ’50 een van de dominante krachten in de Formule 1. Met deze auto wilden ze echter ook het World Sportscar Championship veroveren.

De basis was veelbelovend. Het chassis kwam namelijk van een Maserati 350S. Omdat er een 4.5-liter grote achtpitter in werd geschroefd, werd de auto omgedoopt tot 450S. Aanvankelijk had de racer, net als de machtig mooie 350S, een open koets. Vijfvoudig F1-kampioen Juan Manuel Fangio racete ermee in zijn thuisland Argentinië in 1956.

Voor 1957 wilde Maserati de auto echter inzetten op Le Mans, met Stirling Moss achter het stuur. Het was deze Britse legende die er naar verluidt op aandrong dat de auto omgebouwd werd tot een coupé. Wellicht verwachtte hij slecht weer in Frankrijk. Om de conversie uit te voeren werd de hulp ingeroepen van Frank Costin, een Engelse ontwerper.

Mocht de naam Costin je bekend voorkomen, dan kan dat kloppen. Frank was de broer van Mike Costin, die op zijn beurt de helft vormde van Cosworth. De bijdrage van dat bedrijf aan de autowereld is genoegzaam bekend, maar ook Frank heeft later nog wat leuke projecten opgezet. Naar voorbeeld van zijn broer verleende hij bijvoorbeeld de helft van zijn achternaam aan het autobedrijf Marcos. Tevens werkte hij mee aan enkele ontwerpen van Lotus en Lister.

Maar terug naar de Maser. Frank zette een aantal lijntjes op papier en de auto werd gebouwd door Zagato, vandaar ook de naam Costin-Zagato. Op naar de vingt-quatre heures! Voor de Franse klassieker zou Stirling Moss vergezeld worden van teamgenoot Harry Schnell Schell.

Stirling zal in zijn nopjes geweest zijn met het ding, want de auto is in de kwalificatie goed voor de tweede plaats en in de race pakt de équipe Moss-Schell al snel de leiding. Dit ondanks sterke oppositie van Ferrari en Jaguar. Dankzij de aerodynamische koets van de Maser haalt de auto op het rechte stuk een snelheid van 320 kilometer per uur. Maar helaas, in de vroege avond is het feest voorbij: motorpech.

Na dit avontuur werd de auto een race later verkocht aan een Amerikaan genaamd Byron Staver. Hij racete niet meer met de Maserati, maar liet de auto ombouwen voor gebruik op de straat. Tevens ontdeed hij de Italiaan van zijn trotse rode racelak en liet hij de auto zwart verven. Tsja, Amerikanen en stijl…het is vrijwel nooit echt een goede combinatie geweest.

Doch elk nadeel heb zijn voordeel. Dankzij de laffe opstelling van Byron, bestaat de Costin-Zagato nu nog steeds. We hoeven dit bericht zodoende niet per se te eindigen met ‘gelukkig hebben we de foto’s nog’. Neemt niet weg dat we wel foto’s hebben. Je checkt ze zoals altijd hierboven, in de gallery.



15 reacties

Het is bijna vakantie in Italie, net voor de vakantie hebben ze nog een voordeelactie, kijken HIER!
Ook in het zwart prima te pruimen hoor! Maar rood hoort stiekem wel inderdaad… Mooi verhaal weer!
Nou, ‘gelukkig hebben we de foto’s nog’? Had van mij niet gehoeven hoor :)
Zwart is prima,net niet genoeg gelijnd voor rood..
Geen sriracha-saus? :P
Dan ben ik wel benieuwd waar de andere helft van ‘Cosworth’ vandaan komt!
@edjehaze: van Keith Duckworth.
1957. Stirling Moss. Ik verbaas me er nog iedere keer over als ik zijn naam weer in een verhaal als dit tegen kom. Wat een bijzonder leven heeft die man!
@jaapiyo

Wederom puik stukje! Leuk om wat te leren zo!
Dat interieur zal na de ombouw er wel helemaal nieuw ingezet zijn. Erg mooi, maar veel te luxe en besmettelijk voor een Le Mans-racer. Dat moet dus wel van na die tijd zijn. Voor de rest een bijzonder ding. Indrukwekkend, maar niet direct mooi. Zwart staat hem overigens prima.
Mooi ding!
Foeilelijk maar daardoor bijzonder bijzonder.
De verhalen zijn telkens om te smullen. Ik hoop dat er nog genoeg zijn.
Apart ding. Mooi is anders
Grappig, ik ken Frank Costin vooral van de Costin-Nathan. Die stond in een van de eerste autoboeken (van Rob de la Rive Box) die kleine Dizono kreeg van zijn opa. Minstens tien keer gelezen, van Abarth tot ZIL.

https://goo.gl/images/AfKSvW
Prachtige Maserati weer. 320km/u in 1957 ook niet verkeerd.Net als de Maserati MC 12 van raceauto omgebouwd naar straat versie.Zo raken ze niet in het verdomhoekje.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).