
Een nieuw automerk presenteert hun eerste wapenfeit en noemde het al ’s werelds eerste AI-hypercar. Zijn er dan geen mensen betrokken bij het ontwerp?
De moderne wereld staat helemaal in het teken van AI. Niet dat kunstmatige intelligentie nou een gloednieuwe ontwikkeling is, sterker nog, wat we nu zien is het resultaat van ellenlange projecten om AI nuttig te maken. Het lijkt er echter op dat het voor vele mensen een ver-van-je-bed-show is, totdat blijkt dat een ChatGPT of Gemini verdomd accuraat bepaalde dingen voor je kan doen. Dan ontstaat toch de vraag wat je er allemaal mee kan.
AI voor auto’s
AI speelt ook zeker een rol in de auto-industrie. Maar we hebben het dan het snelst over dingen als een AI-assistent in je infotainment. Designers gaven al aan dat AI zeker kan helpen met ontwerpen, maar de grootste valkuil is nu (nog) dat het vooral iets nieuws kan maken van reeds bestaande dingen. Oftewel, als jij een AI-programma vraagt om ‘een nieuwe auto te ontwerpen’ met bepaalde aspecten die jij wil, dan is de kans het grootst dat ‘ie al ontworpen auto’s in een blender stopt om tot een nieuw geheel te komen. Dat kan resulteren in iets bijzonders, maar de kans dat het iets baanbrekend nieuws vormt is klein.
Vittori
Toch weerhoudt het een nieuw Amerikaans automerk genaamd Vittori er niet van om met een ‘AI-hypercar’ op de proppen te komen. Achten zij ChatGPT goed genoeg om alles over te nemen? Of hoe zit de vork in de steel? Voordat we daar op in gaan, zo ziet ‘ie er in ieder geval uit.

Laten we het zo zeggen: met de theorie dat iets nieuws ontworpen door AI vaak een mengelmoesje is van allerlei herkenbare ontwerpen, dat zou nog van toepassing kunnen zijn op de Vittori Turbio, zoals ‘ie gaat heten. Toch is het geheel iets compleet nieuws en vooral aan de achterzijde lijkt er iets meer ruimte voor creativiteit geweest te zijn, bijvoorbeeld die bijzondere achterlichten. Maar we kunnen verklappen: er zijn mensen betrokken geweest bij het ontwerpen van de Vittori. En wel de mensen van Pininfarina, wie kent ze niet. Niet lelijk, maar ook niet baanbrekend lijkt een mooie lijfspreuk voor de Turbio.

Verbrandingsmotor
Als je AI zou vragen wat de toekomst is qua aandrijving, is de kans aanwezig dat EV de meest serieuze optie is. Gelukkig dan maar dat ook daar geen AI voor is gebruikt. In plaats daarvan is Italtecnica ingeschakeld om een 6.8 liter grote V12 te ontwikkelen die de achterwielen aandrijft. Toch is het niet helemaal een benzinefeestje, want dankzij een elektrische motor op de vooras is de Vittori een hybride met vierwielaandrijving. Dat levert een sprinttijd op van 2,5 seconden en een systeemvermogen van 1.110 pk. Dat zijn niet de minste cijfers.

Waar zit het AI-gedeelte hem dan wel in? Nou ja, de grap is dat na het teasen met de tagline ‘AI-hypercar’, Vittori nu wat terughoudender is in het roepen dat de Turbio een AI-hypercar is. Lekker dan. Maar zoals het eerst gesteld werd: Vittori gebruikt AI in het bouwproces, specifiek in het 3D-printen van onderdelen die de stijfheid van de carrosserie moeten verbeteren zonder te zwaar te worden. AI wordt dus vooral gebruikt om de moeilijke berekeningen te maken, zodat de Turbio volgens Vittori ‘de nieuwe standaard zet’. Het klinkt allemaal nogal vaag, maar goed, er zal een kern van waarheid in zitten.

Er is verder nog niet heel veel bekend over de Vittori Turbio, behalve dat er 50 stuks gebouwd gaan worden en het een duur lifestyle-ding wordt voor rijkaarden. Oftewel: een prijskaart met zeven cijfers erop is niet ondenkbaar. Maar je kan je oprechte interesse in de auto aangeven en dan wordt ‘ie als het goed is echt gebouwd. Ja, echt. Al belooft ondergetekende volgend jaar even terug te komen om dit te bevestigen.






Duidelijk AI: emotieloos ontwerp, bijeengeraapt ongeïnspireerd hok.
Pininfarina is betrokken bij het ontwerp lees ik te laat. Te snelle reactie van mijn kant dus. Excuus.
Maar ik blijf het een zouteloos geheel vinden.
Eens. Dan moeten die mensen nog de auto gaan ontwikkelen, testen, produceren, fabriekje, mensen inhuren, garantie, promotie. Daar is deze organisatie veel te lui voor. Het straalt ervan af.
Als je geen smaak hebt ontwikkeld kun je alleen kopiëren. In de muziek-, schilder- of beeldhouwkunst is het niet anders.
Ook deze ripoff van de 33 Stradale is zo’n voorbeeld. Uitverkoop en inflatie. Hoewel, er zijn helaas veel mensen zonder smaak en wel met veel geld.
We zullen zien. Eigenlijk nooit is deze aanpak succesvol geweest. Italië ligt bezaaid met dit soort initiatieven. Van Bizzarrini, tot De Tomaso en Cizeta. En nog veel meer mèt gedrochten ontsproten uit het brein van een zoon van een maffiabaas die droomde van een status als wereldvermaarde autodesigner.
De koek is op.