Ford zegt dat het enorme aantal terugroepacties geen toeval is, maar een bewuste strategie.
Terugroepacties zijn normaal gesproken niet iets waar autofabrikanten trots op zijn. Meestal probeert een merk het aantal recalls juist zo laag mogelijk te houden, omdat het zelden goed staat op een persbericht. Ford kijkt daar echter net iets anders naar. De Amerikaanse autobouwer zette zelfs een record neer waar geen enkel automerk eerder in de buurt kwam. En volgens Ford zelf is dat positief.
Vrijwel elk model moest een keer terug
Tussen 2020 en 2026 werd bijna elk Ford-model wel een keer teruggevloten naar de garage. Afgelopen jaar piekte het aantal recalls tot recordniveau. Er werden 150 acties uitgezet. Dat is ruim twee keer zoveel als het voorgaande record dat in 2014 door General Motors op 77 was gezet.
Als leek kijk je hier misschien naar en denk je dat het wel dramatisch gesteld moet zijn met de kwaliteit van de auto’s die Ford aflevert. Anders zou er toch geen reden zijn om ze zo vaak terug te roepen? Maar daar heb je het fout. Volgens Ford is het juist een teken van een goede auto, want na een terugroepactie is hij alleen maar beter.
Ford gaat nog verder en stelt dat die hoge aantallen juist zien dat het bedrijf proactief werkt aan veiligheid. In de afgelopen twee jaar heeft Ford naar eigen zeggen het aantal veiligheids- en technische experts meer dan verdubbeld.
Nog harder testen op faalpunten
Daarnaast test Ford kritieke systemen nu veel agressiever, tot het punt waarop ze daadwerkelijk falen. Problemen worden daardoor eerder ontdekt en auto’s worden nog sneller teruggeroepen, nog voordat klanten er last van krijgen. Met andere woorden: volgens Ford zijn al die recalls juist het bewijs dat het bedrijf problemen sneller oplost.
De vraag die Ford blijkbaar niet stelt is waarom er pas op faalpunten wordt gecontroleerd als klanten al (jaren) rondrijden in de auto’s die blijkbaar gebreken hebben. Je zou ook kunnen stellen dat het wenselijk is om potentiële problemen eerder te identificeren en te voorkomen voordat het eerste rubber het asfalt raakt.
Voor de vorm: we hebben het hier niet alleen over lullige probleempjes, maar serieuze gevaren voor de veiligheid. Zo kregen sommige modellen te maken met falende achteruitrijcamera’s, gescheurde brandstofinjectoren met mogelijk brandgevaar en elektrische storingen waardoor de remlichten van een aanhanger niet meer werken.
Gelukkig is er ook goed nieuws. Het is niet alleen maar ellende. De Ford GT is namelijk in één keer goed gelukt. Maar die werd na 2022 toch al uit productie gehaald. Ford kan het dus wel.
Ik heb liever de aanpak van Renault, kwaliteit verbeteren, overzichtelijk modellenaanbod en hightech ontwerptechnieken, Ai, en batterijtechniek. Francios Provost (Ceo Renault) heeft de zaken heel wat beter voor elkaar dan Jim Farley……
Ik heb vaker gehoord dat het goedkoper is om via TRA’s het op te lossen dan 2 jaar extra lang testen.
Recent een brief gekregen van Ford voor mijn Mustang uit 2017, er zou een bout aan de gordel (recall 25S92) ofzo worden vervangen, ze contacteren mij terug als er voorraad is enzo. Best leuk dat ze bij een vrij oude auto toch nog de moeite doen om dit in orde te brengen.
Dergelijke euvels verhelpen is volgens mij gewoon wettelijk verplicht.
Bij de Pinto betaalden ze liever schadevergoeding dan dat ze een terugroepactie deden, dat ze 50 jaar later trots zouden zijn over de vele terugroepacties hadden ze toen vast niet verwacht. Als ze dan daadwerkelijk goede terugroepacties zouden doen op kwalitatieve mankementen en zwakke plekken in plaats van gewoon bovengemiddeld vaak verplichte terugroepacties hadden ze een punt gehad. Nu is het gewoon triest.