Ford Mustang 2015: rijtest en video

Bij het starten van de V8 gaat spontaan de zon schijnen. Zo veel CO2 braken de uitlaten uit en in al hun wijsheid bestraft de Nederlandse overheid de Mustang V8 met een half tonnetje aan extra belasting. Gelukkig is er ook een viercilinder, die naar verluidt zo behouden aan de brandstof nipt dat de Mustang als ijsmachine kan worden ingezet.

Via de “grijze” import scoorden liefhebbers altijd al wel hun portie pony's, maar straks kan de Mustang bij de officiële Ford dealer worden aangeschaft. De komst naar Europa met alle politici met gluten-allergie CO2-intolerantie, was een belangrijke reden voor Ford om ook een wat zuinigere viercilinder in het vooronder te schroeven.

Vier cilinders zijn voor een echte musclecar nog altijd de helft te weinig en aan de uitspraak er is “no substitute for cubic inches” doet het 2,3 liter grote blok ook geen recht. Gelukkig leven we in een tijd waar fabrikanten door de inzet van turbo's blokken maken die heel ruimschoots over de 100 pk per liter gaan (voor de Mustang: 139 pk per liter). De Mustang 2.3 EcoBoost liet een gemengde indruk achter. Strikt genomen is die snel genoeg, maar het chassis van de Mustang is zo goed, dat een kleine 320 pk nog niet genoeg was om van de Mustang een speelse musclecar te maken. In de viercilinder Mustang reed ik volgas op stukken waar je het in de V8 wel uit je hoofd laat. Het is overdreven om te stellen dat de Mustang de 100 pk extra van de V8 nodig heeft, maar het wordt er wel een lekkerder auto van.

Geluidstechnisch is de V8 uiteraard ook te prefereren boven de viercilinder. Ford heeft nog een heldhaftige poging gewaagd om de 2.3 een soort boxer roffel mee te geven, maar alleen als je nog nooit een echte boxermotor hebt gehoord trap je erin.

The Inconvenient Truth
Amerikanen snappen het CO2-spelletje in Europa niet en/ of de Nederlandse regels zijn ridicuul. Wil je een V8 of een viercilinder met automaat, dan zal je portemonnee bloeden voor de extra CO2-uitstoot. Met een automaat stijgt de CO2-uitstoot van de 2.3 Ecoboost van 179 naar 225 gram per kilometer. Vreemd genoeg is bij de V8 juist weer de automaat zuiniger.
[table id=157 /]

Elke auto wordt beter van 100 pk extra
Deze regel gaat op tot 500 pk en de Mustang NIET de uitzondering die de regel bevestigd. Als je van snelheid houdt en het kan betalen, ga voor de V8. De Mustang 2.3 EcoBoost is een leuke auto, de Mustang 5.0 V8 is een f*cking fantastische auto. De V8 is luid, de aandrijflijn is meer “mannelijk”, in de zin dat alles steviger en duurzamer voelt. Alsof je de auto zo de dragstrip mee kunt op nemen.

Ford heeft dat ook bedacht en rust de V8 standaard uit met Line Lock. Daarmee kan je de voorwielen blokkeren om zo via een staande burnout de banden op te warmen. Dat is op een dragstrip, maar op straat is het een fantastische manier om een hele dikke burnout te trekken. Om onze “journalistieke” principes in eer te houden, hebben we het uiteraard voor jullie getest en op video vastgelegd.

[table id=228 /]

Een hooligan met manieren
Ford heeft voor de Europese marktintroductie nog verder gewerkt aan het onderstel en dat is te merken. Voor een auto met zulke sportieve aspiraties biedt de Mustang ook verrassend veel comfort, het onderstel doet het ook op slechte wegen heel goed. De “starre as” van weleer is ook verdwenen, daarvoor in de plaats kwamen MacPherson-veerpoten met dubbele kogelgewrichten aan de voorkant en een hagelnieuwe onafhankelijke, integrale multilink-ophanging aan de achterzijde. Door gebruik van aluminium kon het onafgeveerd gewicht worden terug gebracht, wat zowel goed is voor comfort als wegligging.

De grip is goed, zo goed dat je zelfs in de V8 een behoorlijke hooligan moet zijn om iets van strepen te zetten. Als het dan toch lukt, is het mooi om te zien dat door het standaard sperdifferentieel er aan twee kanten even lange zwarte markeringen op het asfalt zijn aangebracht.

Geen autobahn kanon
Ford heeft zich voor het design laten leiden door eerdere Mustangs en hoewel dat voor de herkenbaarheid heel goed is, heeft het ook nadelen voor de aerodynamica. De voorover hellende grille (shark-bite) zou eigenlijk achterover moeten hellen, maar in dit geval ging form over function.
De belangrijkste markt voor de Mustang blijft de Verenigde Staten en daar is de Mustang een geliefde auto om mee op het circuit te rijden. Aerodynamische stabiliteit en koeling voor de remmen waren zodoende belangrijker dan de hoogst mogelijke topsnelheid. Tot 180 stampt de V8 nog wel lekker door, maar daarna voel je dat de Mustang moeite krijgt om de luchtweerstand te overwinnen. Je zult het bovendien in de vijfde versnelling moeten doen, want het zesde verzet is een echte overdrive, bedoeld om het verbruik te drukken. Bij 250 km/u draait de V8 pas 4200 tpm en kruipt tergend langzaam naar de op 255 km/u begrensde top. Oh en in de cabriolet (zonder windschot) slaat de wind met zo veel kracht naar binnen, dat de binnenspiegel er van gaat trillen. Met dak dicht is dat probleem uiteraard opgelost.

Je wilt een V8, maar je portemonnee niet
Dat is de samenvatting, want het prijsverschil van een halve ton is niet te negeren. Na de prijsverlaging is de vanafprijs van 47 mille is overigens wel weer schappelijk voor een 300pk+, achterwielaangedreven, goed uitgeruste coupe.

[lg_folder folder="0_Reviews/Ford/Mustang_2015/" count="8" cols="4" paging="true"]