
Oh behave! Maar dan net even anders.
Sommige auto’s zijn mooi, anderen zijn iconisch en sommige zijn het allebei. De auto waarvan Enzo Ferrari ooit zei dat het de mooiste ter wereld was, kan er maar één zijn: de Jaguar E-Type. Natuurlijk blijft schoonheid subjectief, maar persoonlijk vind ik ’m ook echt prachtig. Alleen… dit specifieke exemplaar heeft iets wat me nèt niet helemaal bevalt. Wat het precies is? Ik kan er mijn vinger niet op leggen, maar er wringt iets…
Het ontstaan van een legende
Ja dus, de Jaguar E-Type. In 1961 onthuld op de autoshow van Genève waar de auto, de aandacht van elke petrolhead op zoog. Een revolutionair design, aerodynamica die je alleen op vliegtuigen zag en geïnspireerd op Le Mans-raceauto’s. Wat wil je nog meer?




De eerste generatie E-Type had een 3.8 zes-in-lijn met zo’n 265 pk en vier versnellingen. Hiermee deed ie 0 naar 100 in 7 seconden en had je een topsnelheid van 240 km/u. Dat is echt niet gek. Echter is de auto in kwestie niet de eerste, maar de tweede generatie! Precies, dit model komt uit 1970 en dat is niet het enige dat anders is.
De tweede generatie beschikt namelijk over een 4.2 liter zescilinder. Dat wil zeggen dat je nog steeds 265 pk hebt maar wel ongeveer 30 Nm meer koppel, wat de besturing ten goede komt. Naast dat we het hier hebben over een tweede generatie model, is er nog iets dat bijzonder is. Precies, het is een cabrio! Dus in de zomer kan je extra lekker genieten van het motorgeluid. Want niks is immers zo fijn als een zes-in-lijn.
Kleine verschillen
Naast de cilinderinhoud zijn nog meer wijzigingen bij de Series 2 ten opzichte van de eerste generatie, die volgens de puristen uiteraard de enige echte ‘Real Deal’ is. Wat het uiterlijk betreft zijn de belangrijkste verschillen ten opzichte van de vorige generatie dat de koplampen bij deze generatie glazen covers gekregen, kreeg de neus een grotere grill voor betere koeling en waren de bumpers iets robuuster uitgevoerd. Ook zijn de carburateurs en koeling aangepast en zijn de remmen verbeterd.

Ook het interieur kreeg een aantal upgrades. Zo hadden de stoelen extra luxe door middel van hoofdsteunen, werden knopjes en bediening gemoderniseerd en was airco zelfs optioneel.
Custom made
Opeens weet ik weer wat me niet bevalt. Die verschrikkelijke Union Jack-livery. Natuurlijk snap ik dat sommige mensen graag Austin Powers na willen doen, maar op zo’n tijdloze klassieker vind ik het op z’n zachtst gezegd niet mooi. Dit is een auto die toch wel bekend staat als ‘mooiste auto’ ter wereld, en dan gooi je er een Britse vlag overheen alsof het een Mini Cooper is. En dat interieur… Ach ja, iedereen mag zijn mening hebben. In alle eerlijkheid: het is geen simpele stickerset. Deze Union Jack is met de hand geschilderd. En handwerk verdient respect.
Behalve het opvallende uiterlijk (en innerlijk), is er niet heel veel duidelijk over de Jaguar in kwestie behalve dat die uit 1970 komt en 14.674 kilometer op de teller heeft staan. Wel laat de verkoper weten dat de auto is gerestaureerd en de eigenaar, de auto met veel liefde heeft onderhouden. Kijk, dat is fijn.
Voor de prijs van 129.950 euro krijg je dus een gerestaureerde Jaguar E-Type Series 2 cabrio, met de juiste motor, de juiste versnellingsbak en… een lak die je óf geweldig vindt, óf per direct wilt overspuiten. De advertentie vind je hier!





Overspuiten, nieuwe bekleding en je hebt een pracht auto
GTA London vibes.
Het is wel een gedurfde look – niet heel subtiel – maar juist daardoor blijft hij meteen hangen. Meer showstopper dan standaard klassieker, en dat bedoel ik positief.
Yeah baby!! Dit is toch gewoon lachen. Het leven is al serieus genoeg.
Met de hand geschilderd…? Dat lijkt me nou niet echt mooi. Overal van die verfkwast strepen of van die banen van een verfroller.
Lijkt me eerder met de hand aangebracht. Netjes afgeplakt, gespoten en daarna de blanke laklaag eroverheen….
Verder. On topic. Leuk ding toch zo?
Ik ben nooit echt wild geweest van het uiterlijk van de E-Type. Dit model is eigenlijk alleen fraai als cabrio met het dak omlaag; zodra er een hardtop of stoffen kap op zit krijgt het de uitstraling van een clownsschoen, dik dertig jaar eerder dan toen de BMW Z3 als zodanig werd gekwalificeerd. Daarbij staan die wielen echt belachelijk ver naar binnen, wat dit effect alleen maar versterkt. Toegegeven, voor concurrenten als bijvoorbeeld de Mercedes-Benz 300SL Gullwing en de eerste generatie Porsche 911 gold min of meer hetzelfde, maar hier is de spoorbreedte (smalte?) echt heel erg ehh… smal.
Die wielen die belachelijk ver naar binnen staan is nou net wat de wagen zo ongelooflijk sexy maakt. Een D-type is mooier en de XK120 ook maar een ware legende is de E-type zeker.
Niet echt mook.
British Racing Green is de enige kleur wat deze staat.
Dus weg ermee.
Verder vind ik het een fantastisch mooie augo.
Je gebruikt wel heel vreemde woorden om de kleur rood te beschrijven…
Naast rood staan lichtblauw en geel ook redelijk goed op de E-type. BRG is eigenlijk te donker om de lijnen goed uit te laten komen.