Jaguar F-Type Coupe: rijtest en video

Stijver dan de cabrio, krachtiger (550 pk!) dan de cabrio en ook nog eens mooier dan de cabrio. De Jaguar F-Type Coupe moest getest worden.

In Frankfurt maakten we destijds (in 2011) kennis met de Jaguar C-X16 Concept. Een bloedmooie coupé die een voorbode zou zijn voor de opvolger van de E-Type. Het was voor mij misschien wel voor het eerst sinds de onthulling van de, eh, ja van de wat eigenlijk? Bloedmooi vond ik 'm ieder geval maar ik was ook meteen bang voor het vervolg: de vertaling van conceptcar naar straatauto is meestal een drama dat uitmondt in compromissen en lelijk makende aanpassingen, om ervoor te zorgen dat een auto aan alle voorschriften en regeltjes voldoet.

Jaguar was zelf ook onder de indruk van hun eigen creatie en ze besloten er werk van te maken: waarom niet gewoon de auto zoals hij op de beursvloer stond bouwen voor de weg? Alle lijnen hetzelfde, geen D-stijl en zo min mogelijk naden in de carrosserie. Dat lijkt misschien eenvoudig maar dat is het niet: een conceptcar wordt vaak getekend zonder rekening te houden met uiteindelijke productie. Het is immers een stijloefening, geen productiemodel. Dat blijkt bij de F-Type onder meer uit het ontbreken van de B-Stijl, heel mooi maar het is wel een uitdaging want je kan met een B-stijl veel stijfheid in je chassis brengen. Een ander detail was het plaatwerk: het achterspatbord loopt naadloos door in de daklijn en de A-stijl die onder de motorkap verdwijnt. Een flinke uitdaging voor de ontwerpers, want het vormgeven van dit volledige stuk plaatwerk uit één stuk metaal bleek bijna onmogelijk. Toch hebben ze het geflikt en dat zorgt ervoor dat (op een paar hele subtiele veranderingen na) de uiteindelijke F-Type Coupe een kopie is van die supersexy conceptcar. Mijn hemel, wat is het een mooie auto geworden.

Ja, eerlijk is eerlijk: mijn leven is wel eens slechter geweest dan deze zonnige ochtend in het zuiden van Europa. We zijn net geland op een klein vliegveldje in de buurt van Barcelona en net naast de landingsbaan staat een rode F-Type S voor ons klaar. Het is misschien niet het topmodel van de range maar met een 380 pk en 460 Nm sterke supercharged V6 onder de kap is het bepaald geen (hier komt de onvermijdelijke Jaguar poezengrap) katje om zonder handschoenen aan te pakken. Dit ding gaat mij zodadelijk in 4,9 seconden naar de honderd jagen en houdt pas op bij 275 kilometer per uur. Niet misselijk, en wetende dat cameraman Martijn en ik later ook nog even in de F-Type R mogen rijden nemen we graag genoegen met dit tussenmodelletje. Jep "tussenmodelletje", er is namelijk ook nog een 340 pk sterke variant van deze V6 leverbaar die je in 5,2 seconden naar de 100 schiet en een maximale snelheid van 260 kilometer per uur op de klokken zet.

De verleiding is groot om meteen in de auto te springen en in een grote wolk rook het vliegveld achter me te laten, maar ik moet even drie keer om de auto heen lopen. Natuurlijk had ik hem al in Genève gezien maar een auto oogt toch altijd heel anders onder spotlights in een donkere beurshal. Hier buiten in het zonnetje laat ik mijn ogen nog eens over de prachtige lijnen van deze auto gaan. Wat een beauty. Ik voel me bijna bezwaard dat ik hem vies ga maken. De prachtige heuplijn, lange motorkap en daklijn vormen een heerlijk geheel en ondanks het feit dat het een zeer eigentijds ontwerp is, kan je zien dat de designers bij Jaguar zich heel bewust zijn geweest van de voorvaderen van deze F-Type. De meest duidelijke knipoog naar vroeger zijn misschien wel de dubbele centrale uitlaatpijpen in formaatje kanaaltunnel, die midden onder de achterbumper vandaan steken. Al waren die op de E-Type een stukje slanker natuurlijk.

Maar goed, genoeg gezwijmeld. Tijd voor de eerste kilometers. We gooien onze spullen in de kofferbak, en daarover gesproken meteen de Autoblog top-tip: geen optioneel reservewiel kiezen, gewoon de standaard pump&go anders kan je geen tas meer kwijt. Wat zeg ik, anders kan je geen balpen meer kwijt (als je ook al twee dropjes achterin had liggen). Maar zonder dat reservewiel is de laadruimte acceptabel voor een auto van dit formaat. We trekken de deur dicht en ik stel de stoel en het stuur in op mijn lengte. Gevoelsmatig zou ik nog iets lager willen zitten maar dat is helaas niet mogelijk, niet dat je het idee hebt in een SUV onderweg te zijn maar iets lager was prettig geweest. Cameraman Martijn heeft ook moeite om zijn lange benen goed kwijt te raken, qua binnenruimte is de F-Type geen uitblinker. Met een druk op de Startknop in de middenconsole wek ik de V6 Supercharged tot leven. Holy shit wat een geluid komt er uit die uitlaat! Ik kijk naar het knopje voor de variabele uitlaatkleppen maar er brandt geen lampje. Ik druk op de knop en het geluid wordt nog imposanter. Het pruttelt en ploft en ronkt en blaast enthousiast. Deze auto staat niet graag stil, zo lijkt het. Even terug naar de "beschaafde stand" en ik schakel de automaat met flippers en Jaguars Quickshift software -die in handmatige stand overigens niet voor je overschakelt maar je gewoon in de toerenbegrenzer laat hangen- naar de eerste versnelling om soepeltjes weg te rollen. Veel rustiger dan al die herrie net deed vermoeden. Zo onder het oog van de Jaguarmedewerkers besluit ik nog even niet volgas weg te blèren, alsof zij niet weten wat komen gaat, maar dat terzijde.

We verlaten het vliegveld en na wat zigzaggen over industrieterreinen in druk verkeer (waar de F-Type zich heerlijk relax doorheen laat loodsen) komen we op wat rustiger wegen buitenaf. Tijd om het gaspedaal iets fanatieker te gebruiken. De koppelrijke motor reageert gretig en we versnellen ongemerkt naar snelwegsnelheden en hoger. Tot nu toe heb ik nog niet de behoefte gehad om met de dynamic ride control de demping stugger te maken en de bak sneller te laten reageren. Op deze glooiende wegen door de heuvels doet de auto het prima zonder extra agressiviteit en laat de Jaguar zich als een fijne GT rijden. Stevig maar comfortabel en met een verrassend precies stuurgevoel. Je hoeft ook niet veel te schakelen dankzij het enorme koppel: voetje omlaag is gaan, in welke versnelling je ook zit.

Met de Drive Selector kan ik twee andere standen kiezen: iets met een sneeuwvlokje of iets met een finishvlaggetje. Ik kies de laatste (het sneeuwt immers niet) en meteen merken we dat de uitlaatkleppen verder opengaan en dat het onderstel steviger voelt. Ook in kortere, snelle bochten laat de F-Type Coupe zich heerlijk sturen, wat mede te danken is aan het feit dat deze auto ongeveer dezelfde stijfheid heeft als een Lamborghini Aventador. In deze dynamic mode krijg ik iets meer ruimte van de electronica om een beetje te schuiven maar als ik écht wil glijden zal ik de ESP knop een seconde of drie ingedrukt moeten houden. Doe je dat, dan heb je bij het wegrijden uit stilstand wat zelfbeheersing nodig om niet in een wolk rook weg te knallen. Ook bij het uitrijden van een langzame bocht zal je met enige beheersing je rechtervoet moeten gebruiken om niet in uitgebreide glijpartijen terecht te komen. Niet dat daar iets tegen is overigens, maar als je deze auto koopt zal je ook zelf de banden gaan betalen en die kosten zouden wel eens hard op kunnen lopen als je geen fan bent van elektronische hulpmiddelen.

De uren vliegen voorbij op de prachtige wegen in het zuiden van Spanje. De vergelijking met vrouwen gaat bij deze auto misschien nog wel meer op als bij andere auto's: ik was al gevallen voor de schoonheid van de F-Type maar als het karakter bagger was geweest had dat wellicht nog een afknapper kunnen zijn. Nu zijn er twee dingen die ik érg belangrijk vind als het gaat om het karakter van een vrouw: een beetje pit en ze moet houden van een lolletje. Beide eigenschappen zijn geen enkel probleem voor deze Jaguar en ik sta op het punt om de F-Type S Coupe mijn liefde te verklaren en haar ten huwelijk te vragen. Deze auto is prachtig, heeft meer dan genoeg power en bezorgt me een brede grijns op mijn gezicht. Hoeveel beter kan het nog worden?

Om precies te zijn: 170 pk beter. In plaats van 380 pk in de F-Type S Coupe hebben we in de Sunburst Orange F-Type R Coupe namelijk 550 pk uit een Supercharged V8 onder de rechtervoet zitten. Om te beginnen: dit blok klinkt nóg gewelddadiger dan de V6. Of het geluid ook beter is laat ik aan jullie over, persoonlijk vind ik de V6 iets lekkerder klinken. Iets anders wat ik bij de F-Type S Coupe beter vond was het uiterlijk: ik snap dat de toevoegingen van de sideskirts, de dubbele uitlaatpijpen aan weerszijden en wat andere minimale aanpassingen nodig zijn om een uiterlijk onderscheid te maken tussen de V6 S en de V8 R maar ik vind de looks van de V6 net iets cleaner doordat de sideskirts ontbreken en ook de dubbele pijpen midden onder de kont vind ik persoonlijk net iets toffer. Wat wel mooier is aan deze "R" is het panoramadak maar dat is optioneel op zowel de "S" als de "R" dus dat tellen we in dit geval even niet mee. Maar begrijp me niet verkeerd: het is een beetje als klagen over het feit dat Bar Rafaeli een net iets te grote tatoeage op haar onderrug heeft laten zetten. Ook met deze uiterlijke aanpassingen is de F-Type R nog een bloedmooie auto, alleen net iets minder sexy wat mij betreft.

Maar die kleine minpuntjes wat het uiterlijk van deze Britse schoonheid betreft ben ik snel vergeten als ik mijn rechter grote teen een millimeter omlaag beweeg. Die versnelling, dat geluid, holy mother of god! Deze V8 heeft de mogelijkheid om je in 4,2 seconden naar de 100 te katapulteren en de gasrespons (met name in Dynamic mode) laat daar geen enkele twijfel over bestaan. Waar de V6 sensationeel voelde, daar voelt deze V8 magistraal, overweldigend zelfs. Als je de hulpsystemen aanlaat wordt er een hoop voor je opgelost maar anders is wakker zijn een absolute must. Voor je het weet sta je rookwolken te bouwen van epische proporties, maar toch verrast de F-Type je nooit onaangenaam. Ja, je kan eenvoudig de achterwielen aan het glijden krijgen als je een bocht te fanatiek uit wil maar overstuur is makkelijk op te vangen. Daar komt bij dat het Torque Vectoring under Braking-systeem je helpt met het in de bocht "zetten" van de auto door bij het inremmen van een bocht de binnenste wielen iets harder te laten remmen. Hierdoor wordt de auto naar de binnenkant van de bocht getrokken en dat helpt je de bocht zo optimaal mogelijk door te komen.

De F-Type R is echt de overtreffende trap van lol op vier wielen. Elke bocht wordt "dat dingetje voor die enorme trap in je rug" en als je de (toch al ver weg liggende grens) weet te overschrijden voelt het alsof de F-Type je weer op het rechte pad helpt. Een beetje tegensturen, een beetje gas erbij, een beetje bandenrook als bonus, heerlijk! Elke bocht wordt een feestje, elk recht stuk een recht stukje, elke rotonde een driftonde. Wat een belachelijk leuk apparaat is dit. Een soort musclecar in een sexy jasje mét goede rij-eigenschappen. Op de limiet (of op een circuit) zul je het met deze auto waarschijnlijk afleggen tegen de even sterke (maar vierwiel aangedreven) Audi R8 V10 Plus of een iets sterkere Porsche 991 Turbo S maar heb je de prijskaartjes van die auto's recent bekeken? Precies, ergens tussen de 2 en de 2,5 ton, exclusief opties.

Dan is het prijskaartje van de F-Type R Coupe een stuk vriendelijker. Het beest dat F-Type R heet gaat namelijk weg voor € 148.700 euro. Is dat veel geld? Ja. Maar het is een koopje als je de "grijns per euro"-rekensom maakt. De F-Type Coupe is overigens in standaard trim (340 pk) te krijgen vanaf € 85.800 euro en de F-Type S vanaf € 101.300 euro. Ja, Jaguar heeft een fraai kunstwerkje geleverd met de F-Type Coupe. Zo fraai dat ik er één wil hebben zelfs, dus als jullie nu eens even massaal deze auto's gaan kopen (en afschrijven) dan weet ik wel wat ik over een jaar of wat tweedehands op de kop ga tikken. Samen met een setje diplomatieke kentekenplaten en een aandelenpakketje Pirelli, uiteraard.

UPDATE: De F-TYPE Coupé is er vanaf € 84.900, de F-TYPE S Coupé vanaf € 99.400 en de F-TYPE R Coupé vanaf € 148.700.

[lg_folder folder="0_Reviews/Jaguar/F-Type_S_Coupe/" count="8" cols="4" paging="true"]
[lg_folder folder="0_Reviews/Jaguar/F-Type_R_Coupe/" count="8" cols="4" paging="true"]