Klassieker: Holden Monaro

Auteur: , 34 Reacties

Ergens hebben we er allemaal een zwak voor. Australiërs.

Holden

Hun eerlijke, platvloerse en humoristische houding tegen de dingen des levens werkt nu eenmaal inspirerend. De auto’s van hen zijn niet anders. Een beetje onbehouwen, lekker uitgesproken maar goudeerlijk en behoorlijk talentvol. Binnenkort, wanneer de Ford Falcon en Holden Commodore uit productie gaan, bestaat de Australische autoindustrie niet meer. Daarom behandelen we ditmaal de gaafste Australische auto: de Holden Monaro van de laatste generatie.

Er waren namelijk twee eerdere generaties. De eerste kwam in 1968. Het was een soort interpretatie op de Muscle Car. Dat was op zich niet raar, want naast een Chevrolet V8 (een Holden zespitter was overigens ook mogelijk) werd er kwistig gebruikt gemaakt uit de grabbelton van GM. Dus door de modeljaren heen zal je veel onderdelen zien van de Corvair, Nova en Camaro.

Holden

Zoals bij zoveel auto’s (en mensen) kwam de Monaro nogal aan met de jaren. De coupé werd luxer en groter. Gelukkig ging dat niet ten koste van de lijnvoering, want de tweede generatie was zowaar fraaier dan de eerste. Wederom veel stijlinvloeden vanuit de VS, maar een stuk eleganter en strakker. De tweede generatie Monaro was met deze lijnvoering zelfs leverbaar als sedan. Daarmee was Holden toch net even eerder dan BMW (met de 6-serie Gran Coupé).

Holden

In 1978 ging de tweede generatie Monaro uit productie, waardoor Holden het een tijdje moest doen zonder coupé. Dit werd opgevangen met uiterst sportieve uitvoeringen van de Commodore. Voor ons Nederlanders: een Commodore is een soort Opel Omega / Senator maar dan dikker, groter en eventueel met V8.

In 1998 staat er op de Australian Motor Show in Sydney onderstaande beauty te pronken. Uiteraard is de auto gebaseerd op de Commodore. Het meest verassend is misschien wel hoe geslaagd de uitwerking is. De enorm lange en langzaam aflopende daklijn is erg fraai te noemen. De auto krijgt louter positieve reacties. Niet alleen in Australië, maar wereldwijd. De Coupe Concept moest en zou er komen.

Holden

Natuurlijk moest ook de naam Monaro weer tot leven geroepen worden. Het duurde even voordat Holden met de productie begon. De concept was namelijk gebaseerd op de Commodore van de VT-generatie. In 2001 was de VX Commodore er al en de VY-generatie stond al klaar. De Monaro werd een soort tussenmodel, ook wel de V2-generatie genoemd. Uiteraard werd er een link gelegd met de originele Monaro.

Holden

Er waren twee motoren leverbaar. Uiteraard wilde je de Monaro CV8, deze had de 5.7 V8 met 333 pk. Maar er was ook een Monaro CV6, deze had een 3.8 zescilinder met compressor, goed voor ongeveer 235 pk. Bestelde je de V6, dan had je het niet begrepen, waardoor Holden standaard een trage 4-traps automaat eraan koppelde. Gelukkig bleken de meeste mensen het wél te snappen, want 9 van de 10 Monaro’s hadden een Vee-Eight onder de strakke motorkap liggen. In 2003 kreeg de Monaro een kleine update. Het interieur werd verbeterd (mocht ook wel) en er waren wat wijzigingen qua kleuren en velgdesigns.

Holden

De Monaro werd uitstekend ontvangen door de pers. Het was typisch een auto voor de ware petrolhead. Ok, het interieur was niet op het niveau van een Duitser, maar daar was de prijs ook naar. Voor BMW 330i geld reed je een ruimere en completere Monaro. Mét V8. Ondanks dat de auto in zijn standaarduitvoering behoorlijk bruut was, kon het nog wel een tandje of twee extremer.

Gelukkig had Holden een sportieve afdeling. BMW heeft M, Mercedes AMG en Holden heeft HSV (Holden Special Vehicles). Deze divisie is verantwoordelijk voor zowel de fabrieksracers van Holden alsmede de extra snelle straatversies. In 2001 lanceren ze de HSV Coupe GTS (de grijze op onderstaande afbeelding). Deze GTS had een 345 pk sterke LS1 V8 onder de kap liggen. Uiteraard werden remmen, onderstel en aandrijflijn aangepast. Ook het interieur werd lichtjes onder handen genomen.

Holden

Een trede hoger op de ladder dan de GTS stond de GTO (de gele op bovenstaande afdeling). Deze zag er bijna hetzelfde uit. Je kon de GTS herkennen aan de afwijkende kleuren op de spoilers en skirts. Verder waren ze identiek, op een klein dingetje na, namelijk de motor. De achtcilinder was nog steeds 5.7 liter groot, maar was een door Callaway aangepast exemplaar met 408 pk. 0-100 geschiedde in 5 en een halve seconde, mits je goed de handgeschakelde zesbak wist te bedienen. De topsnelheid bedroeg ongeveer 275 km/u, afhankelijk van de uitvoering.

Wanneer de gewone Monaro een facelift krijgt in 2004, gebeurt dat ook voor de HSV modellen. Beide modellen zijn te herkennen aan de motorkap met twee luchthappers. De GTO krijgt de 6.0 V8 uit de Corvette C6. Het vermogen liep iets terug naar 400 pk. Nog altijd meer dan voldoende, alhoewel er genoeg bedrijven waren die meer vermogen eruit wisten te halen. Dit is zo’n beetje de heilige graal van de Monaro’s. Niet alleen vanwege de techniek, maar vooral vanwege de présence. No More Nice Guy.

Holden

De GTS uitvoering wordt geschrapt ten faveure van een vierwiel aangedreven variant, de HSV Coupe 4. De HSV Coupe 4 was een commercieel drama. Het was technisch gezien een enorme mismatch. HSV dacht dat het een goed idee was om een bestaande AWD aandrijflijn onder de Monaro te leggen. Deze paste aanvankelijk niet, waardoor de auto enorme wielkastverbreders kreeg. De motor was niet de sterke 6-liter, maar een tot 360 pk terug getunede 5,7 liter V8, die ondanks dat slagvolume behoorlijk toeren moest maken om de gang erin te houden. De transmissie was weer de stokoude 4-trapsautomaat. De duurste Monaro van HSV was ook de sloomste, de zwaarste en daardoor de minst leuke om te rijden. Er waren 134 mensen zo gek om deze uitvoering te kiezen.

Holden

Gelukkig werden alle andere Holden Monaro’s en HSV modellen wél in de goede configuratie afgeleverd. Handbak, V8 en achterwielaandrijving. De Monaro was een goudeerlijke auto. Onderstuur kende de auto eigenlijk niet. De neutrale stand was altijd licht overstuur. Als er een auto is waarmee je kinderlijk makkelijk kunt driften is het de Monaro wel. De combinatie van lange wielbasis, bakken koppel en een uitgekiend onderstel maken het mogelijk. Er waren ongeveer 12.000 kopers in het thuisland. Een aantal wat je kon verwachten, want de Australische markt is niet zo groot. Gelukkig waren er ook nog andere markten die ook interesse hadden in de coupé.

Vauxhall Monaro
In 2004 besluit Vauxhall dat het tijd is voor een spirituele opvolger van de Lotus Carlton. De specificaties van de Monaro zijn gelijk aan die van zijn Australische evenknie. De Holden Monaro CV8 heette Vauxhall Monaro. De HSV GTO Coupe wordt door Vauxhall de Monaro VXR genoemd. De normaal erg kritische Britse pers was zeer enthousiast. De Monaro VXR is niet perfect, maar een raszuivere entertainer die je elke dag inzetbaar is. Dociel wanneer het moet, maar je kan compleet uit je dak gaan als je dat wil.

Vauxhall

De ultieme productie Monaro is overigens ook een Vauxhall. Een Vauxhall dealer (Greens of Rainham) kwam op het idee een grote Harrop supercharger op de 6.0 V8 te schroeven. Als testvoertuig wordt een grijs geïmporteerde Maloo (een pickup versie van de Commodore) een jaar lang misbruikt. De Maloo werd ingezet bij evenementen als dragraces en driftshows. De auto had een jaar lang motorisch geen krimp gegeven, ondanks een vermogen van meer dan 600 pk. De dealer besluit het vermogen terug te schroeven naar 507 pk en verkoopt de auto met volledige garantie. 0-100 was gedaan in 4,8 seconden en als de Autobahn leeg genoeg was kon je 300 km/u aan tikken. Er is een kleine serie van verkocht.

Vauxhall

Pontiac GTO
GM goeroe en Teslahater Bob Lutz ziet ook wat in het project en besluit dat de Monaro uitstekend als herinterpretatie van de Pontiac GTO kan dienen. De Trans Am Firebird is al een tijdje uit productie en Pontiac kon dus wel een sportieve impuls gebruiken. Voor modeljaar 2004 kwam de Pontiac GTO op de op der Amerikaanse markt. In eerste instantie krijgt de GTO een 350 pk sterke LS1 V8, maar voor model jaar 2005 en 2006 doet een LS2 met 400 pk het werk.

Pontiac

Ondanks dat de GTO véél beter verkocht dan de Holden Monaro, was het niet het succes wat Lutz had verwacht. Dat kwam eigenlijk omdat de GTO te goed was. De Muscle Car revival was net gaande en auto’s als de Ford Mustang, Dodge Charger en Chrysler 300C waren goedkoper en stoerder. Dat het stoerder kon liet Pontiac zien met de GTO Ram Air 6 Concept. Deze auto werd door vrijwilligers van diverse GM divisies (Design, Powertrain en Performance Parts) ontworpen, ontwikkeld en gebouwd. De motor is een combinatie van de architectuur van een LS2 en LS6. Het slagvolume was maar liefst 6,5 liter. De atmosferische V8 leverde 575 pk op de achterwielen. Er werd even kort gekeken om de GTO Ram Air 6 op de markt te brengen, maar al snel bleek dat de auto te duur zou worden om een kans te maken tegen auto’s als de BMW M5 en M6.

Pontiac

Tuner en verzamelaar Ken Lingenfelter zag wel brood in het project en nam het over. Qua uiterlijke kenmerken veranderde er weinig. Hoefde ook niet, want de Ram Air 6 was een dikkerd eerste klas. Wel kreeg de Katech 402 V8 twee turbo’s, waardoor het vermogen steeg naar 750 pk. Volgens Amerikaanse journalisten kon de auto het prima hebben. Er schijnen er 6 van gebouwd te zijn.

Chevrolet Lumina:
Jazeker, de Monaro is ook als Chevrolet verkocht. In Zuid-Afrika werd de Lumina met het stuur aan de rechterkant verkocht. In het Midden Oosten had de Lumina het stuur aan de linkerkant. Dus mocht je een Monaro willen met het stuur aan de goede kant: deze moet je hebben. De Lumina SS Coupé is gelijk aan de achtcilinder Monaro’s en is van 2001 tot 2006 geleverd.

Chevrolet

Bitter CD-II:
Eén van de kleurrijkere figuren uit de automobielindustrie is toch wel Erich Bitter. Bitter was in de jaren 70 redelijk succesvol met het bouwen van schitterende koetsen op grote Opels. Aangezien de Monaro technisch gezien ook een grote Opel is, besluit Bitter om een exotische versie te bouwen. Het resultaat was de Bitter CD-II en het had in de verte wel wat weg van een Italiaanse volbloed, net als zijn illustere voorgangers.

Bitter is voornemens de auto in productie te nemen. Qua motoriseringen wordt gedacht aan de eenvoudig te homologeren V8 uit de Corvette. Er gaan ook geruchten dat Cadillac met een twaalfcilinder motor gaat komen, waar Bitter zeker oren naar heeft. Zoals we nu weten: die motor kwam er uiteindelijk niet en de CD-II ook niet. Er zijn twee exemplaren van gebouwd, eentje in het rood, de ander in het zilver.

Bitter

In 2006 was het avontuur voor de Monaro en derivaten helaas al weer voorbij. Geen van de merken wist van deze held een commercieel succes te maken. De concurrentie was moordend en de auto werd niet echt goed begrepen. Voor E46 M3 eigenaren was de Monaro te veel een ongelikte beer. Maar de gemiddelde Mustang rijder vond de Monaro juist te verfijnd. Het is ook nooit goed.

Holden

Maak niet de fout door te denken dat het een slechte auto was. Integendeel. Je kon de V8 mishandelen wat je wilde: het bleef allemaal heel. Afgestemd op de Outback, weet je nog. Je kon er alle automobiele dansen mee uitvoeren: van ellenlange burnouts tot langdurige drifts. Het maakte niet uit wat je deed, de talenten van de Monaro zorgden ervoor dat jíj het idee had de skills te hebben. Now that’s a proper mate.



34 reacties

De zwarte doet me erg denken aan de 406 coupe
Altijd een leuk model gevonden.

-Edit: Dank! Is inmiddels gefixt!-
Dit hadden we destijds als spirituele opvolger van de Opel Monza moeten hebben…ik had ‘m gekocht! echt een gaaf apparaat.
Altijd al een gaaf ding gevonden, deze Monaro. Zowel qua design als geluid altijd een voltreffer geweest voor mij.

Wat betreft die supercharged VXR waar de dealer mee op de proppen kwam, die kreeg de naam VXR 500 mee. Volgens Tom Ford van Fifth Gear was dat ding compleet gestoord te noemen. En ooit, ooit moet ik zo’n ding een keer rijden. Of bezitten, nog fijner.
Mooi artikel! Leuke auto voor zn tijd…
Dik ding, de Vauxhall was inderdaad een topper. Lekker rauw! Helaas nog nooit gezien, dus ook niet in gereden.
Ben het wel eens dat dit in Europa een 2000 versie had moeten worden van de Opel Calibra. Ik had het niks minder dan logisch gevonden.
Die had echt in europa verkocht moeten worden. dan had ik nu echt wel zon ding gereden… opel+v8+ achterwielaandrijving=winnaar
@willeme: hoe zit het eigenlijk met de kosten? Brandstof en banden zijn denk ik haast niet aan te slepen, maar zo’n exemplaar maakt toch stiekem wel begerig:
https://m.mobile.de/fahrzeuge/details.html?id=233621192&ps=0&mga_d188=DesktopVIPAutomaticRedirect
@dunhozzie:

Banden: valt heel erg mee. De balans van de Monaro is erg goed en de auto heeft veel mechanisch grip. Dus op het niveau van de E46 M3. Tenzij je de hele dag burnouts en driftsessies houdt is het te overzien.
Brandstof: valt ook heel erg mee. beter dan een M3. Vooral de 6.0 valt er mee. Omdat de auto zoveel koppel heeft, hoef je niet veel toeren te maken. Om te cruisen is de zesde versnelling enorm lang (theoretische topsnelheid van zo’n 460 km/u. Dus qua brandstof ook op het niveau van de M3.
Onderhoud: heel betaalbaar. Via Ebay kun je de onderdelen relatief goedkoop bestellen. Veel goedkoper dan een E46 M3 of E39 M5.
Betrouwbaarheid: de eerste Monaro’s hadden wat issues, maar de 6.0 versies zijn bulletproof. Veel betrouwbaarder dan een M3 of M5.

En dan het leukste: tuning. Er is enorm veel voor deze auto te krijgen. De basis is uitstekend, dus als je zorgvuldig je upgrades uitzoekt kun je erg ver gaan. Er zijn zat exemplaren die probleemloos met 600 pk rond rijden. Dat is dan nog niet eens extreem. Met een twin turbo conversie van Lingenfelter of Hennessey is 800 of 1.000 pk zelfs mogelijk. Moet je wel de koeling enorm aanpassen.

Kortom: als bezit misschien wel een betere optie dan een M3…
@willeme: klinkt goed, tot dat ik me realiseerde dat je woorden lovend waren tov de M3 als referentie.

Dus ik ging even rekenen: Ik lees in de advertentie 11/100 voor snelwegverkeer, geef daarbij mijn jaar km van 55000 en rond de 80-90% snelweg af naar 100%, zit je op 6050 liter. Maal €1,625 geeft dat een schrikbarende €9831,25 aan brandstof, dus afgerond €820 per maand……
@dunhozzie: Tjsa, met 55.000 per jaar is een V8 op benzine iets te veel van het goede. Gelukkig is een LPG conversie mogelijk.
@willeme: mooi dan is de droom nog een beetje levend ;). Aan de andere kant, de XKR of XJR zijn nog waarschijnlijker. Hoewel ik die niet zo op LPG zou vertrouwen als de Monero. Toch heb ik gelezen dat er een Britse firma is die zich zelfs daar aan waagt met schijnbaar goede resultaten. We dromen dus maar verder tot het bedrijf besluit de lease auto’s wel/niet te cancellen.
@willeme: heel leuk stuk weer! Lekker uitgebreid, veel over de zijtakken en alle uitvoering. Top! Ga zo door aub :-)
Een 3.8 v6 compressor met 235 pk, dat is zelfs zonder compressor belachelijk weinig ?
@nopetrolnofun: Klopt, dat is niet veel. Deze Ecotec units werden vooral op zuinigheid, koppel (375 Nm) en betrouwbaarheid afgesteld. Dit blok zit in allerlei Holdens als de Ute en Commodore.

Je kon ze eenvoudig kietelen naar 300 pk, overigens. Poelie, luchtinlaat, uitlaat en injectoren aanpassen en je had zo’n 300 pk en 480 Nm. Met een grotere intercooler, nokkenassen en compressor was 400 paarden relatief eenvoudig te behalen. Maar ja, dan is een V8 een goedkopere optie (alhoewel er veel tuningspul te krijgen is voor de V6).
@dunhozzie
Daar zit t verkeerde embleem op ;) en een opel met let heb ik al.

Maarre 15k voor zon auto is volgens mij niet duur.
Holdens zijn cool! https://www.youtube.com/watch?v=sw2shu5BKXw
https://www.youtube.com/watch?v=ZFuabNa0pNo
@e34m5touring: Je was je me juist voor. Ik dacht aan de roadkill aflevering met dit beest!!
Hoewel ik hem absoluut zou rijden, is het wel een beetje een hoerige auto.
Allerlei merken hebben hun fantasie losgelaten op dit model.
Holden Monaro ben ik niet zo gek op, liever een HSV Maloo GTS
Zat deze niet ook in een oudere Need for Speed?
Sinds ik in Australië ben geweest al fan van Holdens. Die ute’s vind ik ook zo baas
Die wagens zijn een partijtje sexy!
Thumbs up als je de HSV Coupé GTS kent uit de klassieker NFS Hot Pursuit II! Geweldig ding daar, was heel goed. Jammer dat hij hier in NL eigenlijk niet bestaat, zou er maar wat graag een bezitten. Erg fraaie lijn.
@maarten_zoutendijk: jaaa en dan vooral dat ze zegt: “This is the Need For Speed edition of the Haigh-Es-Vee Koup Gee-Tee-Es.. This has an improved acceleration and a higher top speed..” Iets in die trant in ieders geval :p
via Android app
Dit zier er weee uit als een heerlijm artikel coor de brakke zondag!
Dit is de coupe versie van de sedan (laatste generatie) die gelijk ook weer een opel omega is? Dacht ik toch…
@Willeme
Kun je hier geen rubriek van maken onder de noemer ‘ snelle stiefkinderen ‘
Ik ken de Monaro wel, maar jouw stukje heeft de wagen in een heel ander perspectief geplaatst.
Topjob ..
Prettig geschreven ..
Nog prettiger om te lezen ..
Deze auto zat in het Discovery channel “Rides”. Rhys Millen bouwde hem om tot driftmachine.
Mijn buurman heeft er een, zo’n mooie donker gele als de topic foto. Elke keer weer een genot wanneer hij de motor aanzet.
Blijft een wijs ding. NFS Hot pursuit herinneringen! Jammet dat deze nooit in het vaste land van Europa is geleverd. Het makkelijkste is het om er eentje ui Engeland te importeren. Het rechts gestuurd zijn is even wennen.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).