Veel Nederlanders die graag elektrisch rijden, laten honderden euro’s per jaar liggen.
Het klinkt te goed om waar te zijn. Grote vervuilers, zoals benzineverkopers, betalen jou, de EV-rijder, voor het opladen van je elektrische auto. En toch bestaat het dankzij de ERE-certificaten. We hebben er meermaals over geschreven, maar toch nog even in een notendop: wat zijn ERE’s?
De emissiereductie eenheden (ERE) zijn certificaten die aantonen dat je goed bezig bent voor de wereld. Deze ERE-certificaten hebben Shell en OK nodig om een kleinere CO2-boete te krijgen. Nadat bedrijven ERE-certificaten konden verzamelen, kunnen consumenten dat sinds dit jaar ook. Via een tussenpersoon kun je jouw opgebouwde certificaten weer verkopen.
Particuliere EV-rijders missen de boot
De ERE-certificaten kun je als EV-rijder heel simpel verdienen: je auto opladen aan de thuislader. Het enige wat je daarvoor nodig hebt, is een laadpaal met een MID-meter. Hiermee kunnen je opgeladen kWh’s worden bijgehouden. En daar gaat het mis voor de fanatieke EV-rijders die zelf hebben gekozen om elektrisch te gaan rijden, de particulieren.
Uit een rondvraag van de Vereniging Elektrische Rijders (VER) blijkt dat 52 procent van de Nederlanders die op eigen houtje een EV hebben gekocht of geleased een laadpaal hebben zonder MID-meter. Daarmee kunnen ze zich niet aanmelden voor de certificaten en lopen ze volgens de vereniging 300 tot 700 euro per jaar mis.
Waarom maken de particuliere EV-bezitters geen gebruik van de regeling? Nou, 14 procent heeft nog niet eens de moeite genomen om na te gaan of de thuislader een MID-meter heeft. Dit kun je makkelijk natrekken door op de paal te kijken of navraag te doen bij de leverancier.
Voor mensen met een oude oplader is het vervangen van de laadpaal voor eentje met een meter een kostbaar grapje. Volgens de VER wegen de verwachte opbrengsten niet op tegen deze wisseltruc. Daarnaast vinden sommige respondenten het ”uit duurzaamheidsoogpunt onverantwoord om een nieuwe laadpaal te plaatsen”. Vandaar dat ik deze mensen fanatieke EV-rijders noem.
En de zakelijke rijders dan?
Opvallend: de EV-rijder van de zaak – die in veel gevallen in de EV is geduwd door de baas – maakt veel meer gebruik van de regeling. 60 procent van de respondenten verdient al wat bij door thuis op te laden. De bereidheid om mee te doen is bij deze groep ook veel groter (43 procent, tegenover 20 procent bij particulieren met een MID-meter).
Tot slot nog een belangrijke oproep aan een op de vijf Nederlanders uit het onderzoek. Er is namelijk 20 procent van de hele groep met een bruikbare lader voor de ERE-certificaten die alsnog niet meedoen. Volgens de VER zou dit kunnen komen doordat men geen weet heeft van de ERE-certificaten. Bij deze dan: je laat gratis geld liggen! Tenzij dit allemaal werknemers zijn van benzine- en of olieverkopers. In dat geval vindt de baas het vast leuk als je zo door blijft gaan.
Als het te mooi is om waar te zijn… Dit is het type regeling dat normaal gesproken vrij snel weer geschrapt wordt dus investeren om mee te doen is aan een flink risico gebonden.
Dat is waar maar aangezien de uitermate moeizame energietransitie zal er toch wel behoefte blijven aan deze certificaten.
Het is geen regeling waarbij er geld uit de schatkist nodig is, zoals bijvoorbeeld de salderingsregeling. Er onstaat handel in certificaten waarbij “vieze” bedrijven hun slechte gedrag kunnen afkopen door het aankopen van certificaten. Die kunnen ze weer kopen van de EV rijders via een tussenpartij. Het risico is laag, er zal altijd vraag zijn naar deze ERE certificaten want er zullen altijd bedrijven zijn die niet voldoende (kunnen) investeren in de vergroening.
Zo heeft Alfa Romeo hun programma fictief vergroend door zoiets op te kopen bij …. Tesla.