MINI Clubman Cooper S: rijtest en video

De kekste MINI is flink gegroeid, maar is 'ie daarmee té volwassen geworden of is het nog een échte MINI?

Waar te beginnen met de nieuwe MINI Clubman? Laten we maar starten met de merknaam. Je kan je namelijk serieus afvragen of een auto die tegenwoordig in het C-segment meedraait (Ford Focus, Volkswagen Golf, BMW 1-serie, etc) nog wel de naam "MINI" verdient. De Clubman is daarbij meteen de uitschieter: 9 centimeter breder, 27 centimeter langer en 10 centimeter meer wielbasis dan de vijfdeurs MINI, dat is nogal wat.

Toegegeven: die extra centimeters worden op een fijne manier gebruikt. Zo is het interieur niet meer zo belachelijk krap (hoewel nog steeds niet ruim), waardoor met name voorin in de breedte wat winst gemaakt is, en je eindelijk zonder een verkrampte arm de controller van de iDrive module kan bedienen. En in de Clubman zit bovendien een achterbank die daadwerkelijk bruikbaar is, ook hartstikke praktisch. Het interieur is sowieso wat verbeterd, met opties als lichtgevende deurgrepen en een Heads Up Display om het leven aangenamer te maken.

Bovendien is er in de nieuwe Clubman een zeer bruikbare kofferruimte, met bovendien een slimme laadvloer die vlak is bij normaal gebruik maar die je ook voor de helft of volledig dieper kan maken, zodat je spullen als het ware vast kan zetten. Was er bij de vorige Clubman nog een klein extra deurtje nodig om de achterbank te bereiken, de huidige Clubman heeft gewoon twee volwaardige achterportieren. Het is allemaal heel praktisch en erg volwassen. De enige gimmick die eigenlijk behouden is, zijn de twee achterdeurtjes op de plaats waar je een normale kofferklep verwacht.

Die klepjes zijn hartstikke kek, maar als MINI dan toch de verstandige weg in besluit te slaan op alle andere fronten, kan je je wel meteen afvragen of ze niet beter een gewone achterklep hadden kunnen installeren. Dat is namelijk een stuk praktischer en beter bruikbaar dan twee deurtjes die je in krappe parkeervakken wellicht niet eens kunt openen zonder de auto achter je te slopen. De deuren zijn wel met de afstandsbediening en met een schop onder de achterbumper te openen. Dat laatste lukte ook daadwerkelijk: één keer klikken op de afstandsbediening of één keer schoppen opent de rechterdeur. Herhaling van de handeling opent ook de linkerdeur. Alleen in die volgorde overigens, de rechterdeur sluit ook niet als de linkerdeur open is.

En over werkende zaken gesproken: kudos voor het multimediasysteem van deze MINI. Als iets bij mij met regelmaat tot irritatie leidt dan is het wel dat de standaard multimediasystemen in moderne auto's een hekel lijken te hebben aan het fatsoenlijk connecten en/of bedienen van smartphones. Zo niet bij de MINI: even de connectie maken en het werkt feiloos. Zelfs met drie verschillende devices gekoppeld via verschillende manieren (USB & Bluetooth) werkten prima naast elkaar. Hulde.

Iets minder hulde (wat mij betreft) voor het uiterlijk van de nieuwe Clubman. Je kan een design niet simpelweg 110% breder maken in Photoshop en verwachten dat alles nog in verhouding is. De grille oogt vreemd breed, de koplampen lijken naar buiten te staan en de vlak liggende achterlichten vind ik persoonlijk afbreuk doen aan het merkimago. Ik weet dat uiterlijk verschrikkelijk subjectief is, maar ik kan me niet voorstellen dat er mensen zijn die de nieuwe Clubman mooi vinden. Grappig, misschien, maar niet mooi. Een gedeeltelijke fix is de JCW bumperkit en een set 19 inch lichtmetaal, maar het zal nooit een echte knapperd worden vrees ik. Ook op de nieuwe MINI: de aerodynamische foefjes bij de voorwielen, die lucht uit de voorbumper langs het wiel naar achter moet leiden. Sommige openingen zijn echter fake, zoals de luchthapper op de neus en de "openingen" achter de achterwielen.

Dus samengevat: de MINI Clubman is verstandig en volwassen geworden in zijn verschijning. Dat is enerzijds goed nieuws, maar tegelijkertijd niet wat je van een MINI verwacht. En dus is het zaak dat de MINI met zijn rijkwaliteiten weet te overtuigen. Wij hebben een Cooper S met handbak meegekregen. Je kan de Cooper S ook met een achttraps automaat krijgen, maar in een auto die het van zijn rijkwaliteiten moet hebben, dien je nu eenmaal zelf met de pook te roeren.

Die bak doet het prima en het 192 pk en 280 Nm (300 in overboost) leverende blokje zorgen voor vlotte prestaties: 7,1 seconden naar de 100 is helemaal niet slecht. Het blok laat zich het liefst niet tot de redline rammen, schakel liever bij ongeveer 5000 toeren om op golven van koppel vlot te versnellen want bovenin de toerenregionen voelt het allemaal net iets minder vlot. Gewoon turbodiesel-schakelen, dan heb je het meeste plezier. Bij terugschakelen krijg je overigens automagisch tussengas cadeau in de Sport-stand.

Wat betreft het sturen: het onderstel is dik in orde. Ja, het is een auto met een drooggewicht van 1335 kilogram, maar eigenlijk merk je dat niet héél erg totdat je écht over het randje gaat pushen. Wat wel tegenvalt is de besturing, de elektrische bekrachtiging voelt (veel meer dan in de vijfdeurs Cooper S die we een tijdje geleden reden) wat licht aan, ook in de zwaarste Sport-stand. In z'n segment is het echter één van de best rijdende auto's, laat daar geen misverstand over bestaan. We hadden alleen van een MINI nét iets meer verwacht, stiekem.

De MINI Clubman is misschien wel de meest volwassen, meest verstandige MINI die je kan kopen. En daar zit wellicht een kleine valkuil voor dit model: de liefhebber van het "oude" MINI zal wellicht iets minder aan z'n trekken komen met de nieuwe Clubman. Dat neemt echter niet weg dat MINI aan z'n meest succesvolle tijden bezig is sinds de revival van het merk en met een Clubman die meer de massa aanspreekt, zullen ook van deze variant de verkoopcijfers vast niet tegenvallen.

Het is voor de liefhebbers jammer dat alles tegenwoordig bepaald wordt door wat de consument wil. Waar zijn de tijden van "wij hebben dit bedacht, en jullie kopen het maar gewoon" gebleven? MINI was één van de weinige merken die zich relatief weinig van de mening van de consument aan leek te trekken en daar tóch heel aardige verkoopcijfers mee wist te realiseren. Deze Clubman is (na de enorm gegroeide driedeurs en de verantwoorde vijfdeurs) echter wéér een grotere stap richting "gemiddelde" auto's. Dat kan je als liefhebber betreuren, maar de verkoopmanagers worden er hartstikke blij van.

De nieuwe MINI Clubman is verkrijgbaar vanaf nét geen €24.000 euro, de Cooper S kost je minstens €34.990 euro. Voor dat soort bedragen kan je ruimere, verstandigere auto's kopen met vergelijkbare prestaties in het C-segment, maar de MINI-klant wil iets speciaals. De Clubman is speciaal, dat valt niet te ontkennen. Maar misschien ook een beetje te volwassen om nog écht een MINI te zijn.

[lg_folder folder="0_Reviews/MINI/Clubman_Cooper_S_2015/" count="8" cols="4" paging="true"]