Rijtest en video: 405 pk sterke Volvo C30 Polestar

Move over Focus RS. Oh en de Golf R, S3, Megane RS en de Impreza WRX ook. Iedereen kan inpakken als Volvo besluit om te doen wat goed is, namelijk de C30 Polestar in productie nemen.

OK, daarmee zet ik het zwaar aan, maar ver bezijden de waarheid is het niet. In een ver ver verleden was Volvo niet alleen dat merk wat zich heel erg bekommert om veiligheid, maar ook het merk wat sportieve kanonnen op de weg kon zetten. Die hadden altijd nog dat degelijke en veilige sausje, maar ondertussen waren auto's als 850R hele snelle dingen. Als je dan nu in het productengamma kijkt heeft Volvo geen uitgesproken sportievelingen er tussen zitten. Weliswaar is er van een ieder model een T5 of T6 met een overvloed aan pk's, maar de Volvo R badge mogen ze niet dragen. Daar zit dus ruimte zou je denken...

Dat is dan ook precies wat de mannen van Polestar denken. Polestar is defacto de motorsport divisie van Volvo, maar zij willen zich ook nadrukkelijker met straatauto's gaan bemoeien. De C30 is een beetje het kindje van Robert Dahlgren, coureur voor Volvo in het STCC (Swedish Touring Car Championship). Als een klein kind mocht hij shoppen om de in zijn ogen ideale C30 samen te stellen. We zitten samen in de C30 Polestar op de nogal smalle testbaan van Volvo. Bovendien heeft het geregend, is er nauwelijks uitloop en oh ja... er is maar één exemplaar van de C30 Polestar. Die is met de hand gebouwd, onder andere door de mannen die nu bij de baan staan te kijken. Genoeg reden om niet meteen de snelste rondetijd te willen neerzetten.

En snel is de C30 Polestar zeker. Het mag niemand verbazen dat er in het vooronder de o-zo-bekende 2,5 liter grote vijfcilinder turbo is te vinden. Die zit nog steeds in diverse Volvo's en ook voormalig moederbedrijf Ford zet de vijfpitter in, onder andere bij de Focus RS. Met de lofzang voor de RS en de RS500 in het achterhoofd kan het niet anders dat de Zweden er ook een feestnummer van maken. In de Focus waren we al onder de indruk van 360 pk, maar dat bleek zeker nog niet de absolute grens. De C30 Polestar kreeg een grotere intercooler, een andere turbo (KKK26), aangepaste zuigers en een andere nokkenas voor het inlaattraject. Het resultaat? Een verpletterende 405 pk, wat inhoudt dat het specifieke vermogen 162 pk per liter bedraagt. Ondanks de grote turbo en relatief veel pk's is het zowaar nog een smeuiig blok gebleven. Bij 1500 tpm gaat ie niet als de brandweer, maar hij gaat wel. En vanaf 2000 tpm breekt de hel los. De vijfcilinder is nog steeds geen toerenmonster, maar de vermogensafgifte stort ook niet in.

In tegenstelling tot alle andere C30's heeft de Polestar wel vierwielaandrijving. Volvo was ooit met de ontwikkeling daarvan begonnen, maar de business case was niet goed genoeg en dus werd het project weer afgeblazen. Polestar kon er echter wel gebruik van maken en dus heeft de blauwe C30 een 4e generatie Haldex systeem met Quaife differentieel voor en achter. Een behoorlijk geavanceerd systeem dus en dat voel je. Ook op een nat wegdek kan de C30 zonder problemen het vermogen kwijt en de tractie bij het accelereren van bochten is ook fenomenaal. Echt poweroverstuur zit niet in repertoire, maar Robert licht toe dat hij de auto graag nog wat scherper en agieler wil maken. In de huidge setup neigt de C30 naar midcorner onderstuur. Dat is veilig, maar een potentiele C30R mag best wat venijniger zijn dan de C30 DrivE waar het marketingmeisje mee door de spits rijdt.

Hoe de C30 Polestar zich nu gedraagt zou ik er overigens niet mee door de spits willen. Als echt coureur heeft Robert Dahlgren een complete blinde (of is het dove) vlek ontwikkeld voor motorlawaai. En dus is er nog niet veel gebeurt aan geluidsisolatie en maakt de C30 een enorme bak lawaai. Heerlijke knallen tijdens het opschakelen, veel gesis van de wastegates, die geile vijfcilinder roffel, maar ook resonanties die doen denken aan de tijd dat ik tegels moest verwijderen met een drilboor. In het begin is het vermakelijk omdat je schrikt van het lawaai, maar uiteindelijk word je er gek van.

Na een paar uurtjes spelen komen er dan toch wat vragen naar boven borrelen. Waarom zijn we hier eigenlijk? Wat wil Polestar nu precies? En wat vindt Volvo daarvan? Om de eerste vraag te beantwoorden: omdat het leuk is om met een 405 pk sterke C-segment auto te rijden. Zelfs als je niet de uiterste limiet gaat opzoeken. De reden dat Polestar en Volvo ons toestonden om rondjes te rijden is om ook de aandacht te vragen voor het feit dat Polestar nu als huistuner optreedt voor Volvo. Zo leveren ze een chip voor de Volvo S60 D5, waardoor het vermogen stijgt van 205 naar 225 pk en koppel van 420 naar 460 Nm. Nog belangrijker is dat de driveability groter wordt, zo bleek al naar twee korte vergelijkende ritjes. Toch hinken ze daar in Goteborg nog op twee gedachtes, want het tunen van de overige motoren zou Polestar best kunnen. Alleen wil Volvo het niet, want daarmee zou je best wel eens je eigen range kunnen kannibaliseren.

Gelukkig is dat probleem er niet met de C30 Polestar. Het is immers wel weer eens tijd dat er een echt begeerlijke Volvo komt. Zo eentje waarvan kleine jochies posters boven hun bed hangen. Een auto die iedereen wil hebben, maar die niet iedereen zich kan veroorloven. Of die sommigen niet van hun vrouw mogen kopen, omdat ie niet praktisch, niet zuinig en al helemaal niet saai genoeg is. Exclusief belastingen zou de C30 Polestar voor 40 mille voor de deur kunnen staan. In Nederland gaat het prijskaartje dan zeker over de halve ton, maar ook dat is nog geen onoverkomelijk bedrag voor een 400 pk sterk monster.

[lg_folder folder="0_Reviews/Volvo/C30_Polestar/" count="20" cols="4" paging="true"]