Special: Dodge Viper RT/10 (SR-1)

Auteur: , 45 Reacties

Goed voor een rijk kleurenpalet aan bruintinten in de onderbroek.

Dodge Viper RT/10 '92

De Verenigde Staten zijn de bakermat van veel geweldige auto’s en Automotive ideeën. In de jaren ’30 en ’40 vieren de Amerikaanse merken hoogtij. Er waren bijna meer Rolls-Royce concurrenten dan Rolls-Royce aan auto’s kon verkopen. Amerikaanse auto’s waren prestigieus, luxe en bijzonder fraai. In technisch opzicht waren ze daarbij vaak ook ver hun tijd vooruit.

Met de opkomst van de Europese merken en die uit Japan, werden auto’s uit het eens zo trotse Amerika links en rechts ingehaald. Helemaal als het aankomt op sportieve auto’s. In Amerika kiest men er toch vaak voor om een snelle auto ook luxe te maken. Dan heb je alles. Een goed voorbeeld is de Ford Thunderbird, die begon zijn carrière als sportieve cabrio en zakte af naar protserige en zompige coupé. Gaaf ding, maar geen sportwagen. Amerikanen kochten maar wat graag sportwagens uit Groot-Brittannië, Italië, Duitsland en zelfs Japan.

Ford Thunderbird Experimental Race Car '57

Gelukkig kon men in de Verenigde Staten altijd nog teren op de Chevrolet Corvette. Het was de All-American Sports Car. Mits uitgevoerd in de juiste specificatie, waren het ook nog eens bijzonder rappe sportwagens die zich in een rechte lijn konden meten met het beste wat Europa in de aanbieding had. In de jaren ’80 zwakte dat behoorlijk af. Dankzij de hoge olieprijs werden de motoren van de Corvette’s enorm geknepen. Het model in 1984 (de nieuwe C4), had een maximum vermogen van slechts 205 pk. Chevrolet verkocht nog een hele hoop Corvettes, maar zelfs hun USP (snelheid in rechte lijn) waren ze kwijt.

Chevrolet Corvette (C4) '84

Voer voor autoliefhebbers als gespreksonderwerp. Het is natuurlijk van de zotte dat de Corvette langzamer was dan auto’s als de Buick GNX en GMS Syclone, die beide nota bene een V6 in het vooronder hadden liggen en niet eens ontworpen waren als sportieve en snelle auto. Dat moest natuurlijk veel beter kunnen, want kom op: een van de meest legendarische sportwagens aller tijden komt uit de Verenigde Staten. De Shelby Cobra 427 was toen en nu nog steeds een zeer gewilde, exclusieve en gezochte sportwagen.

Shelby Cobra 427 '67

De Shelby Cobra was geboren uit een vrij simpel doch effectief idee. Pak een AC Ace, monteer daar een V8 van Ford in, verbreed het koetswerk voor bredere banden en je hebt een zeer succesvolle sportwagen. De Texaan Caroll Shelby stond aan de wieg van de Cobra. Het was vrij eenvoudig te regelen, want Shelby deed toen al veel met Ford. In de jaren ’80 was dat niet meer het geval. Lee Iacocca, die Shelby naar Ford haalde voor de snelle Mustangs, sleepte Shelby met zich mee naar Chrysler in de jaren ’80.

Dodge Shelby Charger (ZS) '84

Zoals met veel briljante ideeën begon het plan voor de Viper gewoon in een gesprek tussen een paar raszuivere petrolheads. Bob Lutz (Chrysler), Caroll Shelby en Bob Gale (ontwerpchef) hadden het geregeld over een pure sportwagen. Veel vermogen, achterwielaandrijving en fantastische koetswerk moest ‘ie hebben. Een soort Shelby Cobra, maar dan voor de jaren ’90. Chrysler stond op dat moment erg ver af van zulke auto’s. De meeste auto’s waren bijzonder braaf. Zelfs de Shelby-varianten hadden een viercilinder met voorwielaandrijving. Op zich best aardig, maar niet waanzinnig spectaculair.

Dodge Shelby Omni GLHS '86

In februari 1988 worden deze gesprekken samengevat in een opdracht. In een gesprek van een paar minuten tijd, krijgt Bob Gale te horen van Lutz dat hij de nieuwe Cobra mag gaan ontwerpen. Normaliter gaan er dan maanden overheen voordat de eerste schetsen en ideeën worden omgezet in een daadwerkelijk idee. Het kostte Gale en zijn team slechts enkele weken. Ze waren er in hun vrije tijd al wat mee bezig geweest en binnen een paar weken tijd hadden ze het ontwerp van de concept car af. Inclusief de motor, een enorm grote V10.

Dodge Viper RT/10 '88

Amerikaanse autofabrikanten stonden in de jaren ’80 niet bekend om hun flexibiliteit. Bijna elk bijzonder idee werd door de andere management afdelingen (marketing, finance en dergelijke) teniet gedaan, waardoor het eindresultaat weer een generieke auto was. Gale krijgt van Lutz de vrijheid om te doen wat hij wil met de Viper. Het eerste kleimodel was in no-time klaar. Na de goedkeuring van Lutz, mochten ze beginnen aan het maken van de Viper Concept. Deze maakte zijn debuut op de Detroit Motor Show in 1989.

Dodge Viper RT/10 (SR-I) '88 - '95

De Dodge Viper Concept slaat daar in als de spreekwoordelijke bom. Het is natuurlijk een bijzonder vreemde combinatie. Dodge is een budget-merk van Chrysler dat af en toe sportieve auto’s maakt. Alsof SEAT ineens met een dergelijke auto komt. Het publiek was niet alleen zeer enthousiast, de kopers ook. De Viper was nog in zijn concept fase, maar mensen wilden er eentje kopen. Sommigen deden dat op een vrij assertieve wijze. Ze stuurden alvast cheques met een aanbetaling voor de auto. Dat terwijl er nog niet eens besloten was om de auto in productie te nemen! Er waren ook Hollywood sterren en rijke topsporters die wel een Viper wilde hebben, door een positie op ‘de wachtlijst’ te kopen, zonder dat deze überhaupt bestond.

Dodge Viper RT/10 (SR-I) '88 - '95

Dat was niet de bedoeling volgens Bob Lutz. Een essentieel onderdeel van de Viper moest zijn dat ‘ie betaalbaar was. Het had geen zin om een Ferrari-concurrent te bouwen en dezelfde prijs te vragen als Ferrari. Dan koopt men namelijk een Ferrari. Vraag maar aan Honda, dat wel die fout maakte met de NSX. Lee Iacocca, toen de voorzitter van Chrysler, zag zeker productiekansen voor de auto. Dankzij Iacocca ging het met Chrysler al een stuk beter. Denk aan het K-Car platform (waar heel veel betaalbare en succesvolle auto’s op gebouwd werden), de minivan (plymouth Voyager, Dodge Ram Van en Chrysler Town & Country) en de aankoop van Jeep. Chrysler had de weg naar boven gevonden en durfde weer moed te tonen. Een dergelijke imagebuilder was op dit moment meer dan welkom om door te kunnen pakken op dat succes.

Dodge Viper RT/10 Concept '89

In 1992 werd het productiemodel voorgesteld aan het publiek. Op een manier zoals alleen Lee Iacocca dat kon werd het publiek warm gemaakt. In plaats van politiek correct te zijn, deelde hij mee dat iedereen al aanbetalingen deed en de auto op de cover van diverse autojaarboeken stond. De Viper was volgens hem een enorme hit. Als de auto je niets deed, dan was er iets mis met jouw hartslag. Ook wees Iacocca er fijntjes op dat de voorzitter van de Duitse Ferrari-club er al eentje wilde bestellen.

Dodge Viper RT/10 Concept '89

De Viper had een driecilinder motor kunnen hebben uit een Daihatsu en nog had iedereen er eentje willen hebben. Maar nee, het waren niet alleen de looks, ook de motor was uniek en indrukwekkend. De wortels van het motorontwerp waren absoluut niet exotisch. Het was namelijk gewoon een Chrysler ‘LA’ motor, de Magnum V10. In basis zou je het kunnen zien als de bekende 5.9 V8, alleen dan met twee cilinders eraan geplakt. Het was de bedoeling om deze motor te gebruiken voor de Dodge Ram 2500 en 3500.

Dodge Viper RT/10 (SR-I) '88 - '95

Dodge kon de motor helaas niet zomaar in de Viper leggen. De Magnum V10 was er voornamelijk voor mensen die écht geen diesel wilden, maar wel enorm veel trekkracht. Zowel de blok als de kop waren van gietijzer. Zeer sterk, maar ook erg zwaar. Gelukkig was Chrysler op dat moment ook eigenaar van Lamborghini. De techneuten van de Italiaanse supercar firma kregen de opdracht om het blok sportwagen-waardig te maken. Dat deden ze door het motorblok en de cilinderkop in aluminum uit te voeren. Dat scheelde aanzienlijk in het gewicht van de motor.

Dodge Viper RT/10 '88

Dodge communiceerde destijds dat de Viper V10 motor zo’n 300 pk en 600 Nm zou leveren. De heren technici van Lamborghini hadden hun werk goed gedaan, want het resultaat was namelijk 400 pk. Dat was destijds enorm veel vermogen. Zelfs een Ferrari Testarossa leverde niet zo veel vermogen. Alleen peperdure exoten als de Porsche 959 en Ferrari F40 gingen er overheen.

Dodge Viper RT/10 '92

Maar wat indrukwekkender was, was dat men zo dicht bij de concept car bleef. In 1989 was het een typische concept car zoals er wel meer waren. Denk aan de Mitsubishi 3000 GT, die een ‘doorontwikkeling’ zou zijn van de HSR-II concept. Die auto’s leken in niets op elkaar. De Viper had een extreem lange en lage neus met twee platte, priemende koplampen. Vergeet niet dat in 1992 veel auto’s nog gewoon klapkoplampen hadden.

Dodge Viper RT/10 '92

De Viper en zijn V10 werden op geen enkele wijze getemd. Zoals vermeld was Lamborghini meer dan capabel om veel vermogen uit de auto te halen. De Viper zelf moest een zeer simpele auto zijn. Dit vanwege twee redenen: kosten en karakter. Er waren destijds al diverse veiligheidsystemen als vierwielaandrijving, vierwielbesturing en ABS. Echter, om dat te ontwikkelen ben je veel geld kwijt, dus werd daar niet aan begonnen. Dat zorgde ervoor dat de prijs lekker laag was en dat de PR-jongens de Viper konden verkopen als ‘echte mannenauto’. Het was eigenlijk een skelter met een enorme V10 erin. De Viper had niet eens ABS, laat staan tractie controle. Maar ook qua comfort kwam je er bekaaid van af.

Dodge Viper RT/10 '92

Je kreeg wel lederen bekleding, maar dat was vooral praktisch omdat het dak niet zoveel voorstelde. Dat was namelijk gemaakt van canvas (op zich niet vreemd) en moest met de hand gemonteerd worden. Echt een degelijk geheel was het niet. In het interieur schrok je je ook kapot. Het was wel héél erg basaal en kaal. Hier zag je dat je niet de hoofdprijs betaald had voor je Viper. De stoelen moest je handmatig bedienen. Er zat een radio in een twee vloermatten. Dat was het wel.

Dodge Viper RT/10 (SR-I) '88 - '95

Nu kon je je in de Viper ook niet teveel focussen op gadgets in het interieur. Je moest je volle aandacht (en verstand) erbij houden. De 8.0 V10 leverde namelijk 400 pk, maar vooral ook 630 Nm. Met name dat laatste getal was ongekend. Er waren enkele bijzondere auto’s met turbo’s die een dergelijke koppel konden leveren, maar die hadden altijd een enorm turbogat. Bij de Viper was de reactie op het gaspedaal dírect. Met zo’n 1.500 kilogram was de Viper absoluut geen vederwicht, maar de motor had er geen enkele moeite mee.

Dodge Viper RT/10 '92

Het monsterlijke vermogen en koppel van de V10 werden via een BorgWarner transmissie naar de achterwielen gebracht. De T56 transmissie is een handgeschakelde zesbak. Het is een beetje het laatste bastion voor sportwagen bouwers en tuners. De bak had grote spatiëringen, waaronder een hele lange zesde versnelling om de ‘gas guzzler’-tax te ontwijken. Nu kon dat afgesteld worden naar de wens van de fabrikant, maar de meesten kozen voor deze invulling. De bak was niet bijzonder prettig in het gebruik: schakelen ging stroef en zwaar. Het grote voordeel was dat de bak gewoon enorm veel koppel en vermogen aankon.

Dodge Viper RT/10 (SR-1) '88 - '95

De prestaties waren voor die tijd fenomenaal en zijn dat eigenlijk nu nog steeds. Zeker als je bedenkt hoe ontzettend hard je ervoor moet werken. Van 0-96 km/u duurde ongeveer 4,6 seconden. Er waren autojournalisten die een paar tienden van die tijd af wisten te snoepen. De 0-160 sprint nam slechts 9,2 seconden in beslag, daarmee was het een van de eerste auto’s die in minder dan 10 seconden naar de 160 km/u kon sprinten. De topsnelheid bedroeg 264 km/u. In principe meer dan voldoende, maar gezien het vermogen van 400 pk lijkt dat wat tegen te vallen. De reden daarvoor was de Cw-waarde.

Dodge Viper RT/10 (SR-1) '88 - '95

Het canvas dakje werkte als een soort parachute en een open auto is al helemaal funest voor de stroomlijn. De Viper had een luchtweerstandscoëfficiënt van 0,49 met het dak eraf. Als laatste was de versnellingsbak verantwoordelijk. Niet dat de Viper ‘uit zijn toerenteller loopt’. Het was juist precies andersom. De zesde versnelling was zó bizar lang, dat versnellen ‘in zes’ nauwelijks mogelijk was.

Dodge Viper RT/10 '92

Topsnelheid is slechts één discipline waarin een sportwagen kan excelleren, de Viper moest ook een geweldige auto zijn op de openbare weg en op het circuit. Het was nog een ouderwetse Roadster met veel te veel vermogen. Omdat tractiecontrole afwezig was, had de Viper bizar brede banden nodig: 275/40 17 voor en 335/35 17 achter.

Dodge Viper RT/10 '92

De Viper van de eerste generatie (SR-1) werd jaarlijks iets geüpdatet, ‘modelyears’ zoals ze dat zo mooi noemen. Veelal waren het net even wat andere kleuren, bekledingen en opties die anders waren. Zo was het in 1993 modelijk om ook een hardtop te bestellen van glasvezel. Hiermee daalde de luchtweerstandscoëfficiënt naar 0.45. Nog steeds niet denderend, maar wel degelijk een verbetering. Tevens kwam airconditioning op de optielijst te staan. Ook werden de plastic zijruiten vervangen door ‘echte’ glazen exemplaren.

Dodge Viper RT/10 '92

In 1995 kreeg de Viper er iets bij wat ‘ie niet nodig had: meer koppel. Het blok leverde nu maar liefst 664 Nm. Het vermogen was officieel nog steeds 400 pk. Voor de prestaties veranderde er verder niet zoveel. Dat was ook niet nodig. De Viper was typisch zo’n auto waarbij de prestaties vooral afhankelijk waren van het lef van de bestuurder.

Dodge Viper RT/10 '92

De Viper van de SR-I generatie bleef tot en met 1995 in productie. In slechts drie jaar tijd had Dodge een meesterzet gedaan met de Viper. Het concern leerde hoe succesvol het kon zijn om lef te tonen, iets waar ze later nog veel profijt van hadden bij Chrysler. De Viper was namelijk niet alleen een succes qua imago voor het merk, maar ook in commercieel opzicht was het een kaskraker. Je had Ferrari prestaties en looks voor een fractie van de prijs.

Dodge Viper RT/10 '92

De Viper RT/10 was een auto die niet voor iedereen bereikbaar was, maar wel typisch zo’n auto die mogelijk was als je enorm hard je best deed, iets dat met een Ferrari F50 nooit zal lukken. Bij die auto moest je uitgenodigd worden om hem te mogen te kopen. Zo niet bij de Viper. Je liep naar de Dodge dealer, betaalde een bescheiden bedrag en reed weg in een van de meest angstaanjagende en brute sportwagens aller tijden.



45 reacties

Bedankt voor dit mooie stukje leesvoer. De Viper brengt herinneringen, in mijn tijd had ieder kind wel een schaalmodel van deze auto.
@chriscross: Een blauwe met witte strepen.
@dutchdriftking: dan had je de GTS. Ik had een rooie RT/10. M’n maatje een gele. Daar heeft Bburago goede zaken mee gedaan.
@chriscross: idd,
Ik had een rode, een rode met witte strepen, een blauwe met witte strepen en een witte. Hahaha en een poster! 😃
Zo veel foto’s en dan niet 1x de iconische blauwe Viper met witte strepen. Best knap!;)
@ticoooo: dat is de GTS, de opvolger van de rt/10.
@ticoooo: dat is de SR-II, die komt zeker nog aan bod!
@willeme: Ik denk dat je dit antwoord al had klaar liggen op de vraag die zeker zou komen. 👍
@willeme: Dank Willeme voor dit mooie stuk! De Viper is voor mij altijd mijn favoriete auto geweest…
@ticoooo: Dit artikel gaat dan ook over Vipers tot en met ‘95. In ‘96 kwam de GTS Coupe uit en daarmee samen een update voor de RT/10 Roadster.

In dat jaar kon je beide modellen dan pas bestellen in de legendarische blauw/wit look.

Als tiener was ik GEK van de Viper, nu vind ik het nog steeds een leuk model.

Weer eens een geweldig leuk artikel ook!
Mooi stukje proza Willem, over een brute auto met charme. Het is net als die lompe vriend met het hart van goud, zijn fouten vergeef je hem.

Ene, die C4 van Templeton Peck was stiekem ook stoer!
Echte puristen vonden dit een wanstaltig apparaat ..
Echte puristen liefhebbers petrolheads en rijbelevers opteerde dan ook steevast voor het Britse TVR ..

Anyway .. ik heb em nooit echt “begrepen” ..
Net zoals Prowler en Le Baron ..
Het was net een soort van corinthian leather idee ..

Iacocca en Lutz altijd +1 ..
Vanaf het moment dat ik de Viper als klein mannetje voor het eerst zag is het altijd mijn favoriet gebleven. En op mijn 18e kreeg ik er ‘zomaar’ eentje mee om mezelf en mijn vriendin naar ons schoolgala te rijden. Goud.
Wat blijft dit toch een fantastische machine! Lekker onbehouwen en lomp op een goede manier. Laat de ‘puristen’ maar lekker zeuren en teveel geld uitgeven aan een Europese exoot. Het is de aard van het beestje om het dubbele te betalen en jezelf dan wijs te maken dat je iets beters hebt wat de titel ‘premium’ mag dragen. Maar soms, soms is veel voor weinig gewoon heel erg lekker en de Viper mag je daar zeker onder scharen.
Lijkt een VW fox op een vos ??
Lijkt een Nissan bluebird op een blauwkeelsialia ??
Lijkt een Ford Puma op een bergleeuw ??
Lijkt een Porsche spider op een spin ??

Lijkt een Dodge Viper op een pofadder .. hell Yeah ..
Als een Cuda op een barracuda ..

Dat is wel echt goed gelukt ..
@lincoln: Ik kan niet slapen van zulke positieve onzin van jou.. Hopelijk ben je als ik straks wakker wordt weer een teringlijer..
@fmgarcia:

Ligt aan je moeder ..
@lincoln: Nee lig naast je moeder
Heyyyy @willeme ..

Geweldig artikeltje weer ..
Ook prettig dat er onopgevoede tokkies het nodig vinden om mij tuberculose te wensen ..
Maar uiteraard nix over het artikel zelf melden ..
@lincoln: Je bent naast een tbcdragend menneke ook een heerlijke nsber! ❤️ Beter houdt je lijfarts je nog lang in leven.
@fmgarcia:

Ach ..
Al mijn fangirls zijn tenslotte untermenschen ..

Welkom bij de club ..
@lincoln: Geef Eva straks het laatste stootje van mij!
De autist in mij heeft veel moeite met het verkeerd staan van de ‘/’ in de titel.
@vaakbenjetebang: Even mezelf corrigeren. Ik vind het op beide manieren ‘gespeld’. Irritant!
@vaakbenjetebang: Het is buiten zeer mooi weer, maak eens ommetje, adem wat verse zuurstof in ;-)
Zet maar in mijn garage. Of ik hem durf te rijden is wat anders😝. Natte wegen zal ik zeker vermeiden. Een keer kijken naar het gaspedaal en je staat verkeerd om
Er was vroeger een politie achtige serie met een viper die dan transformeerde…. iemand een idee? Dit was echt mijn jeugd auto heb er nog steeds een aantal in de vitrine kast staan
@hokeej: haha ohja: Viper, eens kijken of die ergens te vinden is
@hokeej: fantastische serie, maar je lacht je kapot als je het nu ziet! Vroeger ook veel naar gekeken en zodoende fan van de Viper. Tevens was de GTS hoofdrolspeler in het introfilmpje van Test Drive 4. Bekijken waard op YouTube;)
@hokeej: die ken ik ook nog wel. Ook het eerste waar ik aan dacht. Was ergens in ~1999 op TV.
Heerlijke wagen zoals alleen Amerika ‘m kan/kon maken.
Niet mijn kopje thee, maar wel bijzonder.
Wederom een prachtig artikel @willeme:

Als absolute fan van de eerste generatie waar ik ook uren op het internet heb zitten te lezen om veel over deze auto te lezen vind ik de filosofie achter deze auto iets wat mist in de huidige tijd. De gemiddelde Viper eigenaar kon zelf ook de auto onderhouden en werd niet verwezen naar dealers met onderhoudsbeurten van 10.000 dollar (zoals die van een Ferrari F355 met hydraulisch aangestuurde bak).
@bassx: Dankjewel, Bas!
Mooi artikel! Zelf ook enkele keren ingereden. Was een van de eerste series zonder zijruitjes. Ze waren idd echt kaal. Zelfs geen motorkap hendel in het interieur, deze zit gewoon aan de voorzijde onder de voorbumper. En het ergste wat ik me nog herinner is mijn flink verbrande enkel van m’n linkerbeen bij het uitstappen. Je kon echt bijna niet fatsoenlijk uitstappen zonder dat dit gebeurde door die side pipes..
Geweldig, als kind was ik altijd al een groot fan van de Viper. Dat je ‘m in de eerste NFS de sporen kon geven was dan ook icing on the cake. Zowel de GTS als RT/10 als schaalmodel gehad. Prachtige bak, nog steeds!
Toch als je zo rijk was en paar autos kon permitteren zou ik zeker viper nemen( met o.a 190sl en e46 m3) echte iconische autos
Hier enkele kilometers vandaan is er een gepensioneerde mechanieker al weken aan een rood exemplaar aan het werken, restauratie? Ik ben eigenlijk curieus, ik denk dat ik het maar eens ga vragen en direct ook voor een ritje als ie af is :p
@Volvo_440_turbo: een Dodge Viper in België? Is zeker uniek want heb er nog nooit 1 in het echt gezien.
Gele Viper = Durude
Ruige auto echt een beest om te zien. Bij ons in de buurt reed of rijdt een groene viper rond
Als kind ooit nog eens 20km naar het volgende dorp gefietst omdat een dealer er daar 1 had staan voor een paar dagen.
En natuurlijk een 1:18 in de kast staan.
Ik had in 1992/3 ? dit beest gehuurd in L.A. en had een van mijn beste weekends ooit met hem.
Boze mensen met hun gebalde vuist omhoog als ik vol gas langsreed met zijn heerlijke sound uit de side pipes.
Ik snap nog steeds niet dat ik het er levend (in niet in jail) heb afgebracht want het was niet echt een auto om de max speed te rijden.
Nog met een Honda NSX geraced zelfs langs de weg naar Malibu. Gelukkig heb ik de foto’s nog :)
@Willeme: De hitte die van dat blok afkwam dat in de auto echt bijna ondragelijk was zelfs met kap open, die kap zat er niet eens bij trouwens toen ik hem huurde.
Laatste herinnering hiervan was dat ik door te laat aanvragen geen credit card bij me had en zoals je weet gaat auto’s huren hier voor 99,9% met een cc, maar ik toch de Viper wilde huren had ik het verhuurbedrijfje alles wat ik had gegeven (paspoort/vliegticket/al mijn travelers cheques lol/alle cash wat ik had) om hem maar te mogen rijden. Ik dacht dat ik $500 moest betalen toen. @jeugdsentiment
Voor 40k in Duitsland te vinden met weinig kilometers. Gaan over 30 jaar nog geld waar worden denk ik 😊
Ex stiefpapa heeft er 1, keertje mee mogen nemen voor een weekend, erg bruut! rijdt lomp en zwaar, ook staan de pedalen niet helemaal in lijn met je zithouding. Eigenaar vertelde dat dit is vanwege de constructie van de versnellingsbak en de as?
Mijn broertje zal het altijd herinneren als de ‘ik stap uit met mijn korte broek en verbrand mijn kuit flink aan de loeihete uitlaat’ 🤣💪🏻

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).