De 12 fijnste BMW’s zónder M-logo

Auteur: , 137 Reacties

Als M toch al in je naam staat, waarom er nog achter zetten?

M. Weinig letters krijgen zo de handen op elkaar als de M. De rode en twee kleuren blauw hebben een enorme aantrekkingskracht. Badges, wielen, grilletjes, stickers, spoilers, bumpers, stoelen: elk onderdeel kan een M bevatten. Op de burelen van de redactie krijgt het merk met de propellor ook de handen goed op elkaar. @CasperH heeft een statige E39 terwijl @RubenPriest zich luidt voortbeweegt met een E90.

Op zich ook wel terecht, BMW M producten zijn over het algemeen zeer geslaagde varianten. Dus denk je aan fijne BMW’s, denk je automatisch aan BMW Motorsport. Gelukkig kunnen de ingenieurs van BMW zelf ook heel aardige auto’s bouwen. We nemen de fijnst rijdende parels met je door. Voor de goede orde, de 850 CSI, Z8, 2002 Turbo en 3.0 CSL staan er bewust niet in, daar ze wel de kleuren van M dragen, al dan niet zichtbaar. Voor nu richten we ons op de reguliere versies.

130i (E87)
Lelijk, achterwielaandrijving, zuipende motor, veel te krap en te stug geveerd bovendien. Als dat geen cult held word. De BMW 130i heeft een heerlijke 265pk sterke 3-liter in het vooronder liggen. Hiermee zijn de prestaties méér dan in orde: 0-100 in 6,1 s. en een begrensde top van 250 km/u. Qua uiterlijk prettig understated: gewoon een 5-deurs 1-serie met 17″ wielen.

BMW

BMW 2002 tii
De 02 serie is de voorloper van de 3-serie en samen met de Alfa Romeo Giulia de grondlegger van de sportsedan. Leuke anekdote over het ontstaan van de 2002. Twee hoge BMW functionarissen hadden alletwee een BMW 1602. Zonder het van elkaar te weten hadden ze beide deze voorzien van het 2-liter blok, aangezien het onderstel dat met gemak aan kon. Toen ze er achter kwamen dat ze dezelfde modificaties hadden uitgevoerd, hebben ze een business plan opgezet dat direct werd goedgekeurd, mede door de vraag naar een sterkere 2002 vanuit de states. De 2002 had één carburateur met 101pk, de ti had twee carburateurs (115pk) en de 2002tii had brandstofinjectie (130pk)

BMW

320si (E90)
Dat nog niet iedereen op zoek is naar 320si (op basis van de E90) is eigenlijk heel verwonderlijk, want het is een homologatiespecial die alle hokjes aanvinkt: afgeleid van een racewagen, BBS Motorsport velgen, carbon kleppendeksel (!), sportstoelen, sportonderstel, luxe uitrusting en exclusiviteit: er werden slechts 2.600 van gebouwd, de helft van het aantal Z8’s. Waarom niet populairder? BMW was een beetje overijverig met het terug tunen van het blok, waardoor het vermogen wat tegen kon vallen: 173pk.

BMW

330Ci Clubsport (E46)
De standaard ingrediënten voor een goede BMW: atmosferische zespitter, handbak, achterwielaandrijving en een Hofmeisterknik. De 330Ci Club Sport heeft het allemaal. Wat ie mist, is 20 kg aan geluiddempende materialen. Dus die zescilinder huil bereikt onverstoord de cabine. Verder had de Clubsport een splitter, sportonderstel, achterspoiler en 18″ wielen, wat toen flink groot was. De E46 is zo’n generatie waarbij alles leek te kloppen.

BMW

528i (E39)
Uiteraard mag de E39 niet ontbreken. Misschien wel de fijnste auto ooit gebouwd. De E39 is één van die zeldzame generaties waar werkelijk niets mis mee is. Beenruimte achterin is nogal krap en ze waren best duur. That’s it. Een 528i is namelijk een goddelijk genoegen. De motor is top, de transmissie eveneens en wegligging is legendarisch. Strak, comfortabel, informatief, agiel en solide tegelijk. Koop er eentje voor 5k en rijd er een tijdje mee. Daarna wil je nooit meer anders.

BMW

550i (F10)
Wie koopt er nu een net niet M5? Als het even kan: ondergetekende. Kijk, een M5 is een fantastische auto, maar al die spoilers, bumpers, wielen, uitlaten: dat hoeft niet zo nodig. Op een Mitsubishi Evo graag, maar op een BMW niet. Bij de 550 diesel zit je vast aan alle M-goodies, maar bij de benzine versie niet, krijg je nog een V8 ook. Voor iets meer dan een ton heb je 450pk, prima uitrusting, een automaat en 600nm. What’s not to like? Mocht het niet voldoende zijn, kun je je sleeper nog laten kietelen bij Dinan.

BMW

635 CSI (E24)
Misschien wel de mooiste sharknose ooit gemaakt. Ergens lijken de lijnen telkens beter te kloppen naarmate de tijd vordert. Het rijden in zo’n E24 is een waar genoegen. Het gewicht is relatief laag en je voelt dat je een grote machine onder de kap hebt, ook al  word je zoek gereden door de eerste de beste 320d. Goede exemplaren vind je al voor zo’n 20k.

BMW

750Li (E32)
De eerste auto die begrensd was op 250 km/u. De twaalfcilinder was niet zozeer afgestemd op maximale performance, maar om zo soepel en trillingsvrij mogelijk te lopen. Met succes, want de 750iL was de meeste verfijnde auto van de jaren ’80. Grote stukken over de Autobahn afleggen? Dit is je auto, alhoewel een versleten tankpas het resultaat zal zijn. Nog altijd een van de mooiste limousines ooit gebouwd.

BMW

840Ci Sport
De 850 was een nogal zware opvolger van de 6-serie, als je daar van kunt spreken. Met name het gewicht was erg hoog. Echt snel was de 850i eigenlijk niet. Ongeveer op SL500 niveau. BMW pareerde dat met de 850 CSI, welke een S70 V12 onder de kap had. Een M auto dus. De 840Ci Sport was verreweg de beste keuze. De prestaties waren nagenoeg gelijk aan die van de 850Ci, terwijl het verbruik minder bizar was. Maar het fijnste was nog dat er minder gewicht lag in de neus. De 840Ci stuurde een stuk beter en in combinatie met de handbak (6 verzetten!) werd je ook nog eens meer betrokken bij het rijden.

BMW

X5 4.6is (E53)
Met de X5 heeft BMW weliswaar het segment niet uitgevonden (was eigenlijk de ML van Mercedes), maar wel de toon gezet. De X5 was veruit de best rijdende auto in zijn klasse. De 4.6is was het topmodel. De naam MX-5 zou vanwege Mazda redenen niet gebruikt kunnen worden, alhoewel de motor niet eens van BMW Motorsport was. Dit blok was namelijk van Alpina, dezelfde uit de B10 4.6 V8. Tegenwoordig voor een prikkie te koop.

BMW

Z1 (E30)
BMW Motorsport GmbH mag vandaag niet meedoen, maar BMW Technik GmbH wél. De Z1 is ontworpen door Nederlander Harm Lagaaij (vooral bekend van veel, heel veel Porsches). Qua rijden en ervaring lijkt de Z1 wel een beetje op de 944 waar Lagaaij ook verantwoordelijk voor was. De BMW is puurder, unieker en biedt meer sensaties. En natuurlijk die deuren. Casper vertelt graag hoe het nu is om met zo’n zeldzame roadster te toeren.

BMW

Z4 3.0si Coupe (E85)
De Z3 was een fantastische retro-roadster en dat gold helaas ook voor de rijeigenschappen. Op zich uitstekende auto’s om op de zondag toertochtjes te houden, maar voor het betere stuurwerk was het wat te onhandig. De Z4 was een grote verbetering, alhoewel de engineers iets te ver door waren geschoten. De E85 generatie van de Z4 leek bijna geen vering meer te hebben… Met de facelift werd dit recht gezet en kreeg de Roadster gezelschap van een heuse Coupe. Deze was niet alleen strakker qua rijden, maar ook iets comfortabeler. De motor is een absolute parel met 265 paarden. 0-100 in 6 seconden, begrensd op 250 km/u, waar had je ook al weer die M versie voor nodig? Overtuigd? Kijk hier waar je op moet letten als er eentje wilt kopen.

BMW Z4