Geld voor ouderen is er niet, maar wel voor meertalige verkeersborden
Er zijn zat problemen in dit land. Denk aan woningnood, stikstof en veiligheid. Maar volgens de ChristenUnie is er vooral één kwestie echt belangrijk: er is te weinig Fries op verkeersborden in Fryslân. De oplossing? Meer borden. Veel meer borden.
Meer taal, meer bord
Het plan is inmiddels netjes vastgelegd in beleidsstukken en moties. Provinciale wegen in Fryslân moeten worden voorzien van tweetalige verkeersborden. Nederlands én Fries. Niet tijdelijk, niet experimenteel, maar blijvend. Is een bord aan vervanging toe, dan komt er automatisch een meertalig exemplaar voor terug.
Op papier klinkt dat nobel. In de praktijk betekent het vooral dat simpele verkeerssituaties ineens twee keer zoveel uitleg krijgen. Maar de ChristenUnie benadrukt dat het belangrijk is om verkeersborden in je eigen taal te zien. Dat voelt vertrouwd en rijdt prettiger, blijkbaar.
Verkeersveiligheid of taalpolitiek
Tegelijkertijd zijn verkeersborden ooit bedacht om zo min mogelijk taal te gebruiken. Je weet wel, pictogrammen, korte woorden, duidelijkheid. Niet om op elke kruising een cultureel statement te maken.
Natuurlijk is het Fries een erkende taal en hoort het bij de provincie. Dat ontkent niemand. Maar moet elke weggebruiker dat straks letter voor letter meelezen terwijl hij ook nog moet letten op fietsers, tractors en inhalende busjes?
En dan nog het belangrijkste punt: de kosten. Om hoeveel borden het hier precies gaat is onduidelijk, maar herinneren jullie je de aanpassing van de maximumsnelheid van 130 naar 100 nog? Alleen het vervangen en aanpassen van die borden kostte destijds 19 miljoen euro. Op kleinere schaal gaat het ook al om tonnen. Kijk maar naar de 30 kilometerzones in Amersfoort.
Maar goed, het voorstel is aangenomen. Dus maak je borst maar nat. Fryslân wordt niet alleen tweetalig, maar ook tweemaal zo volgeplakt. Want als iets nog niet ingewikkeld genoeg is, kan er altijd nog een bord bij.
Vreemd voorstel van een partij die bekend staat om nuchterheid en constructief denken.
Laten we de kosten hiervoor weghalen bij de ggz. Of het onderwijs. Of desnoods door de verkeersboetes of het eigen risico op de zorgverzekering andermaal te verhogen. Gewoon, omdat dit het beste in het huidige tijdsbeeld past.
Politici en realiteitszin – het blijft een lastige combinatie.