Haalt de reputatie van de occasionverkoper hem eindelijk in?
“Mooi bakkie, hè? Van een oud vrouwtje geweest en altijd in de garage gestaan. Koffie?” We kennen het allemaal, de tenenkrommende interacties met de occasionverkopers die al bandenschoppend je probeert je te overtuigen dat hij echt het beste met je voor heeft en dat het absoluut geen schadeauto is waar je naar kijkt. Blijkbaar autokopend Nederland inmiddels wel beter en gaan we liever naar de particuliere verkoper voor onze volgende vierwieler.
Dat is een conclusie die je kunt trekken uit cijfers van de ING. In de meest recente analyse over de mobiliteitsbranche geeft de bank aan dat het aantal verkochte occasions tussen particulieren toeneemt, terwijl het aantal tussen bedrijf en consument juist daalt.
Groei occasionmarkt in z’n geheel niet te danken de professionele handelaar
De bank stelt zelfs dat deze verschuiving in zijn geheel verantwoordelijk is voor de stijging in het totaal aantal verkochte tweedehandsies. In totaal verkochten zo’n 770.000 particulieren hun occasion aan een andere particulier. Zakelijk naar particulier waren dat er nog iets meer: ruwweg 1.380.000.
In 2024 verkochten bedrijven ongeveer evenveel occasions aan particulieren, maar was het toen procentueel gezien meer. Ze namen destijds 69 procent van de markt voor zich, terwijl dat vorig jaar slechts 65 procent was.
Volgens ING komt de verschuiving vooral doordat enerzijds occasion betaalbaarder zijn geworden (voornamelijk omdat de lonen zijn gestegen, niet omdat de auto’s goedkoper zijn geworden) en omdat mensen elkaar makkelijker kunnen vinden via de online-verkoopkanalen. Waarom dat nu pas gebeurt vragen ook wij ons af, want kanalen als Marktplaats bestaan ook al meer dan 25 jaar.
Tot voor kort heb ik alle auto’s die ik ooit heb gekocht bij een particulier vandaan gehaald. Kijk, tuurlijk zitten daar ook zakken hooi tussen. Maar als je een beetje verstand van zaken hebt prik je daar dwars doorheen.
Bij bedrijven kunnen ze wel wat dingen bieden om meer zekerheid te krijgen, maar daar betaal je dan ook voor. Al dan niet door de prijs van de auto an sich te verhogen. Onderhandelingsruimte is er vaak niet, in mijn ervaring dan. Of je moet het er echt uitpersen door defecten te vinden die nog niet duidelijk waren.
Bij mijn Passat was de eigenaar duidelijk een liefhebber, was er nog wat van de prijs af te krijgen en omdat ik het VK dropte in één van de gesprekken heeft hij de auto nog even aan VCDS gehangen en een instelling gevonden waarmee je van je kilometerteller een mijlenteller maakt. Bedrijven die dat uit liefdadigheid doen moet ik nog vinden.
Handelaren moeten wel goede marge vragen omdat ze een voorraad hebben die geld kost en afschrijft, en ook garantie(verzekering) moeten geven. Naast kosten als showrooms, personeel en marketing.
Mooie kans voor een nieuwkomer in de markt om een nette vergoeding te vragen voor een onafhankelijke aankoopkeuring met taxatie, zodat koper en verkoper een eerlijke prijs afspreken en voldoende zekerheid hebben. Meer geld voor de verkoper en lagere inkoop voor de koper.
Soms zit er nog fabrieksgarantie op een auto. Ben wel benieuwd naar de ervaringen met zoiets als Autotrust.