Duits bedrijf vindt de coolste autotransporter ter wereld opnieuw uit

Een Mercedes-autotransporter bedoeld om racewagens zo snel mogelijk van A naar B te krijgen, hey, dat verhaal kennen we.

Het verplaatsen van race naar race is tegenwoordig een hele heisa. Of nou ja, een interessante logistieke puzzel. Feit is wel dat het allemaal ingecalculeerd is. Ook al heb je twee races ‘op een rij’, dan nog heb je als team en organisatie van maandag tot en met vrijdag tijd om je hele hebben en houwen op een andere plek te krijgen.

Mercedes-autotransporter

Dat was vroeger wel anders. In 1954 bedacht Mercedes dat transport door Europa heen sneller moest kunnen dan toen het geval was. Het verhaal gaat dan ook dat Mercedes specifiek tussen Le Mans en Stuttgart wilde bereiken dat een auto zo snel mogelijk heen en weer kon als er een flinke doch spoedige reparatie plaats moest vinden. Voor het seizoen 1955 kwam Mercedes daarom met een spraakmakende Renntransporter op de proppen die als bijnaam ‘The Blue Wonder’ kreeg.

Ook al is de bijzondere blauwe koets met terugwerkende kracht iconisch, het is eigenlijk maar een samengeraapt zooitje met één duidelijk doel: de snelste autotransporter ter wereld worden. En aangezien The Blue Wonder het moest opnemen tegen doorsnee vrachtwagens, lukte dat vrij makkelijk. Specifiek ontworpen om een 300 SLR achterop te vervoeren, was de Renntransporter in de omgang niet veel lomper dan een personenauto. Het samengeraapte zooitje is overigens het chassis van een Mercedes W120 Ponton met de motor van een 300 SL, alleen dan met 192 pk in plaats van 215.

En hoe dat presteerde? Voor zover bekend prima, maar lang heeft het niet geduurd. De Renntransporter werd ingezet voor Le Mans in 1955 en dat is ook het jaar dat Mercedes tijdens de 24 uur van Le Mans één van de dodelijkste crashes ooit op hun naam kreeg toen een 300 SLR het publiek in vloog en tachtig mensen omkwamen. Mercedes zag af van al hun inspanningen in de autosport. Sterker nog: alles eromheen, waaronder de enkel voor dit doel bedoelde Blue Wonder, werd vernietigd. Vandaar dat zelfs de Blue Wonder die in het Mercedes-museum staat een replica is. Overigens staat daarop ‘Max. Speed 105 mph’, wat 169 km/u is. Dat even voor je beeldvorming qua gang waarmee dit schepsel van en naar Le Mans kon razen met een racewagen achterop. Dat moet een gaaf gezicht geweest zijn.

Terugkeer?

Leuk verhaal terzijde, er is nooit meer iets in de trend van de Renntransporter gekomen. De autosport vereist bijna nooit meer dat je in rap tempo van A naar B moet scheuren met een raceauto achterop. Waarom we toch aan de Blue Wonder moesten denken vandaag: een Duits bedrijf genaamd Reiter Engineering presenteert een creatie die op vele manieren doet denken aan de historische Mercedes. De Orca, zoals ‘ie heet, moet raceauto’s transporteren comfortabeler en sneller maken.

Het is, grof gezegd, een Mercedes Sprinter-autotransporter met een bijzondere opbouw om de auto’s gesloten te vervoeren. De opbouw is van koolstofvezel waardoor het voor een transporter een betrekkelijk licht ding is. Je vraagt je af of je dan niet gewoon een Sprinter-autoambulance kan nemen. Maar het voordeel van de Orca is dat het geheel onder de 3.500 kg blijft als je tot 1.600 kg achterop plaatst, en we verwachten dat je dat met de meeste raceauto’s wel haalt. En dat betekent weer dat je onder de limieten van een regulier B-rijbewijs zit (dit geldt ook voor Duitsland, als we het goed begrijpen) en ook dat je harder mag dan de 80 km/u die geldt voor zwaardere transporters. Reiter communiceert dan ook een topsnelheid van 160 km/u: bijna 169! Of het verstandig is kunnen we niet zo zeggen, maar meerijden met de maximumsnelheid van personenauto’s kan dus in vrijwel elk land behalve Duitsland.

Reiter zegt dat het idee van de Orca uit te breiden is tot regulier autotransport, kamperen en zelfs de paardensport. Sneller, makkelijker en zuiniger dan de meeste transporters op de markt om raceauto’s pijlsnel van A naar B te krijgen, en dan ook nog eens in de basis een autotransporter van Mercedes. Wij krijgen er helemaal een Blue Wonder-gevoel bij. Alleen moet nog blijken of ‘ie net zo iconisch wordt.