Ferrari 12Cilindri - de atmosferische V12 blijft

Een snufje Daytona en de iconische F140 V12 motor: maak kennis met de Ferrari 12Cilindri, die er ook meteen als Spider komt.

We maken ons ieder jaar weer wat zorgen: welke twaalfcilinders blijven of welke motor wordt deze keer geofferd op het altaar van de elektrificatie. We weten dat ook Ferrari bezig is met de ontwikkeling van volledig elektrische voertuigen. Plug-in hybrides zoals de Ferrari 296 en SF90 gaan ook al wat jaartjes mee. Maar gelukkig blijven de Italianen ook auto’s bouwen waar ze naam en faam hebben gemaakt: exemplaren met een zeer potente V12 in het vooronder.

9.500 toeren per minuut

De V12 met motorcode F140HD is zoals Ferrari het zelf omschrijft: the purest expression of Ferrari’s soul: its peerless performance, powerful soundtrack and exclusivity make it the worthy heir to the legendary berlinetta sports cars that wrote some of the most glittering chapters in the marque’s history.

Dat is zeker poetisch, maar gelukkig kunnen we ook wat technische details met je delen. Een deel van de aangepaste componenten en software werd al toegepast in de Ferrari 812 Competizione. De V12 mag wéér meer toeren maken, om dat te realiseren gingen veel componenten op dieet. De stalen drijfstangen zijn vervangen door titanium exemplaren, wat totaal zo’n 40% gewicht scheelt.

De zuigers zijn van aluminium, wat een niet nader gespecificeerde besparing oplevert. Door te schaven aan de gebalanceerde krukas wist Ferrari daar nog 3% vanaf te halen.

Het inlaattraject en plenum zijn compacter geworden wat zorgt voor meer vermogen bij hogere toerentallen. Het variabele deel van het inlaattraject zorgt ervoor dat de koppelkromme bij lage toeren wordt geoptimaliseerd.

Emissie-eisen en geluid

De olifant in de kamer voor sportautofabrikanten zijn de steeds strenger wordende emissie-eisen. Kort gezegd krijgt de olifant steeds meer filters op zijn slurf gebonden. Bij de olifant is het dan ook redelijk duidelijk dat die dan hard moet trompetteren om zich hoorbaar te maken.

Positief is natuurlijk dat de Ferrari 12Cilindri voldoet aan alle nieuwste emissie-eisen (EU6E, China6B en BIN50). Een keramische katalysator wordt gekoppeld aan een benzinepartikelfilter (OPF) en beiden dempen behoorlijk wat geluid.

Als er nou één auto waarbij geluid belangrijk is dan is het wel een Ferrari met V12. Om er het meeste uit te halen is iedere element van de inlaat- en uitlaatlijnen geoptimaliseerd. Waar andere fabrikanten de miljoenen voor ontwikkeling stoppen in de software voor de navi of het zuiniger maken van de aandrijflijn, zijn er bij Ferrari hele teams bezig met een lekker geluid (en optimale prestaties).

De uitlaatkanalen hebben een gelijke lengte, het 6-in-1 spruitstuk voor elke cilinderbank en het innovatieve ontwerp van de centrale delen hebben geresulteerd in Ferrari’s typische V12-gehuil. De vorm van de kanalen en de interne fluidynamica van de geluiddemperschotten zijn ontworpen om de tegendruk tot een minimum te beperken, waardoor de vermogensafgifte wordt verbeterd. De geometrie van de vormen en rondingen van het uitlaatsysteem werd ook geperfectioneerd om de zuiverste tonen van het kenmerkende Ferrari-geluid tot aan de begrenzer te garanderen.

Aangezien auto’s van buiten stiller worden, moeten fabrikanten ook op zoek naar manieren om in de cabine meer geluid te krijgen. De oplossing zit vaak in de inlaatkant, door de positie van de resonatoren te wijzigen, veranderden ook de drukgolven, wat resulteerde in een rijker bereik, vooral op het gebied van de middenfrequenties. Of het goed is gelukt, hopen we met jullie te kunnen delen als we een rondje mogen doen in de Ferrari 12Cilindri.

830 pk en 8-traps DCT

De V12 wordt gekoppeld aan de excellente 8-traps bak met dubbele koppeling (DCT). Vergeleken met de 812 zijn de schakeltijden 30% sneller geworden.

Bij 9.250 toeren per minuut levert de V12 830 pk. Ik schrijf het nog even voor je uit: achthonderdendertig paarden. Het maximum koppel haalt de 12Cilindri pas bij 7.250 tpm, het aantal newtonmeters bedraagt een gezonde 678 Nm. En vergis je niet: dit is een hoogtoerig blok, maar het is ook een grote motor. Dankzij het slagvolume van 6.5 liter voelt de V12 ook onderin meer dan potent. Doortrekken loont wel en wordt hopelijk beloond met een geweldige soundtrack. De redline ligt bij een astronomische 9.500 tpm.

De prestaties zijn dan ook meer dan voldoende: de topsnelheid bedraagt meer dan 340 km/u. De 0-100 doet de achterwielaangedreven Ferrari 12Cilindri in 2.9s, van 0-200 duurt minder dan 7.9s.

Daytona-achtig design

Miami Vice all over again, Sonny reed een nep-Daytona voordat hij de beruchte witte Testa Rossa kreeg. Zou het toeval zijn dat Ferrari de 12Cilindri in Miami gelanceerd heeft?

Even wennen is het wel, want de breuk met de styling van de Ferrari 812 is duidelijk. Verdwenen zijn de kenmerkende koplampen, maar wellicht was dat ook wel tijd.

Kortere wielbasis en actieve aerodynamica

In een tijd waarin auto’s alleen maar groeien is het verfrissend om te lezen dat de wielbasis van de Ferrari 12Cilindri 20mm korter is dan zijn voorganger. De kortere wielbasis moet volgens Ferrari leiden tot een meer dynamisch weggedrag, wat met 830 pk die via de achterwielen naar de weg worden gestuurd, ook kan leiden tot een erg interessant wegedrag. Aspirated Torque Shaping moet daarbij gaan helpen, zonder teveel als vervelende babysitter over te komen.

Grote spoilers passen niet de elegante Ferrari V12 modellen met een motor, tenminste dat is mijn bescheiden mening. Gelukkig delen de ontwerpers bij Ferrari dit en dus is de 12Cilindri klassiek mooi met relatief weinig (zichtbare) aerodynamische elementen.

Zoals je op de foto’s kan zien lanceert Ferrari tegelijkertijd met de gesloten 12Cilindri ook direct de 12Cilindri Spider. Prijzen zijn nog niet bekend.