Ford Focus RS: rijtest en video

Een superhatch met drift-modus. Nuff said.

Ken je Kermit de RS nog? Bij de gifgroene Focus RS van de vorige generatie vond Ford het nog niet noodzakelijk om deze van vierwielaandrijving te voorzien. Zelfs de 350 pk van de krankzinnige Focus RS500 zijn te handlen, met dank aan het goede onderstel en het Quaife sperdifferentieel. De concurrentie zit echter ook niet stil en dus moest de lat met deze generatie Focus RS nog hoger worden gelegd. En dan niet met zomaar vierwielaandrijving, maar meteen met het beste systeem van alle superhatches.

Als we de M135i even buiten beschouwing laten, dan zijn alle superhatches gebaseerd op voorwielaandrijvers en allemaal kiezen ze voor een Haldex oplossing om vierwielaandrijving te realiseren. Een prima oplossing om een auto genoeg tractie mee te geven, maar een Haldex systeem kan nooit meer dan 50% van de kracht naar de achteras sturen. Dat vonden ze bij Ford te saai en dus kwam er een compleet ander systeem. En wat voor een systeem.

Koppelingen als differentieel
Net als bij de Golf GTI, Leon Cupra en 308 GTI heeft de Focus RS een sperdifferentieel dat met koppelingen werkt. Het grote verschil met de tegenstrevers dat bij de Focus RS dit magische diff op de achteras is gemonteerd. Als je niets spannend doet, dan is de Focus RS een voorwielaandrijver, maar draait de cardanas naar de achterwielen wel mee. De cardanas draait sneller dan de vooras en dat betekent dat 70% van het koppel naar de achteras kan worden gestuurd. Met de twee koppelingen op de achteras kan de Focus RS naar keuze kracht naar een achterwiel sturen. En je leest het goed: het systeem kan dus ook alle kracht aan de achterzijde naar één wiel sturen. Dat is pas torque vectoring (uitleg ).

Het resultaat is fantastisch en zorgt ervoor dat je nieuwe rijlessen moeten nemen. De achterkant voelt vooral tijdens het insturen beweeglijker dan alle andere auto’s waarvan ik het stuur mocht vasthouden. Het effect lijkt op vierwielbesturing (zoals op de nieuwe 911), maar dan nog iets heftiger. Het liep nog niet dun door de broek, maar mijn brein was de eerste kilometers in hoge staat van paraatheid om te voorkomen dat de RS na een heftige overstuuractie de bergwand probeerde te hermodelleren. Gelukkig kwam dat moment niet en na hercalibratie van de grijze massa wil je nooit meer een anders insturende auto. Wat lekker.

Ook al zo fantastisch is de tractie de bocht uit. Net als bij andere vierwielaandrijvers kun je schofterig vroeg op het gas, maar anders dan bij veel andere AWD auto’s doet de kont van de Focus RS graag ook een stapje naar buiten. En anders dan bij een achterwielaandrijver is het risico om een spin (en onvermijdelijk schade) veel kleiner. Je moet het wel heel bont maken om achterstevoren te eindigen in een Focus RS.

Driftmodus
Een unicum; in veel auto’s zijn er rijmodi, maar nog niemand durfde het aan om er één te maken die de kleine jongetjes in ons allemaal willen hebben. Ford wel en daarom houden we zo van de big blue.

Er zijn overigens nog drie rijmodi (normaal, Sport en Track), maar Driftmodus werd mijn favoriet. In driftmodus wordt tijdens insturen alle kracht aan de achterzijde naar het buitenste wiel gestuurd. Totaal krijgt dat wiel 70% van de beschikbare 470 Nm voor zijn kiezen en dat is zelfs met plakkerige Michelin Pilot Sports genoeg om tractie te verliezen. De overige 30% gaat naar de vooras, dus de Focus RS drift niet als traditionele achterwielaandrijver. Fors tegensturen is niet nodig en zorgt er zelfs voor dat de drift verloren gaat. Feitelijk wil je de Focus RS over vier wielen laten glijden, waarbij het stuur zo’n beetje in de rechtuit staat.

Het was op zich vermakelijk genoeg om op een klein baantje donuts te draaien, maar nog leuker is het om de driftmodus op de openbare weg en het circuit uit te proberen. De Focus RS vermoordt je niet direct met agressief overstuur, maar laat je wel licht oversturend bochten uit accelereren. Het is ongetwijfeld minder snel dan in één van de overige rijmodi rondrijden, maar de illusie dat ik de op de weg snelste Nederlander ben heb ik al een tijdje laten varen. Dan maar wat lol maken.

Hufterproof
Alleen als je vertrouwen hebt in de duurzaamheid van de aandrijflijn, durf je als fabrikant launch control aan te bieden in een auto met een handbak. Zeker in een vierwielaandrijver, waar een gebrek aan wielspin kan leiden tot extreem slippende koppeling of andere aandrijflijncomponenten die het loodje leggen. Na selecteren van Launch Control, volstaat het om de koppeling in te trappen en het gas te vloeren. De Focus RS houdt het toerental op 5000 toeren per minuut en daarna hoef je als bestuurder alleen nog maar de koppeling te laten gaan. Het snelst komt de Focus RS van de lijn als je letterlijk de koppeling met een klap laat opkomen. Hufterproof, ik zei het al.

Bij het schakelen van één naar twee mag de gaspoot tegen het schutbord geplakt blijven, want de Focus RS is ook nog eens uitgerust met no-lift-shift mits je launch control hebt geactiveerd. Beide trucjes, want dat zijn het, zorgen ervoor dat de Focus RS heel rap naar de 100 sprint. Als je op het juiste moment schakelt, dat is al bij 5900 tpm, dan moet de Focus RS in staat zijn om in 4,7 seconden de 100 te halen. De topsnelheid is deze keer eens niet politiek correct begrensd en dus haalt de Focus RS 266 km/u.

Waarom zou je de Focus RS laten staan
Nadelen. Iedere auto heeft ze en bij de Focus RS is het uiteraard niet anders. De eerste is een inkopper van jewelste. De Focus RS kost 50.000 euro en voor dat geld kun je ook een hele leuke Audi, BMW of Mercedes configureren. Die sturen dan minder goed en zijn veel minder snel, maar hebben wel een veel aaibaarder dashboard. Kort gezegd: het interieur en het dashboard van de Focus zijn OK, maar het zit nog lichtjaren verwijderd van de Duitse concurrentie. Hetzelfde geldt voor het Ford Sync navigatiesysteem, het is moeilijk echt fan er van te worden.

De zitpositie is ook nog steeds niet zoals zou moeten. Iedere snelle Focus heeft er last van en ook deze weer: de stoelen kunnen simpelweg niet ver genoeg naar beneden. Gelukkig went het, maar het zou toch anders moeten kunnen. Die relatief hoge zit is wel fijn met in- en uitstappen, iets wat je regelmatig gaat doen mocht je een sportieve rijstijl er op na houden. Het 2.3 Turbo blok uit de Focus RS kan zo zuipen dat het je voorstellingsvermogen te boven gaat. Op de bergwegen rond Valencia haalden we iets meer dan 1 op 4, op het circuit was het erger….

Conclusie
De Focus RS is de leukst sturende superhatch van het moment. Als je een beetje van sturen houdt, dan kan je in dit prijssegment niet om de Focus RS heen. Pas als je heel veel meer geld uitgeeft, dan komen Porsches, BMW M-modellen en de rest in beeld. Wat dat betreft is de Focus RS het koopje van de eeuw. Wel bestellen met tankpas van de baas, want dat zou de enige domper op de feestvreugde kunnen zijn.

[lg_folder folder="0_Reviews/Ford/Focus_RS_2016/" count="8" cols="4" paging="true"]