Data van miljoenen laadsessies bevestigen ons gevoel.
Ik ben persoonlijk nog niet vaak met een EV op pad geweest, maar die keren dat ik elektrisch reed en ermee moest opladen, was er vaak wel wat. Een laadpaal die wel op de navigatie staat aangegeven als geopend maar nog in aanbouw blijkt, een oplader die buiten werking is en ga zo maar door.
Mijn steekproef van een handjevol laadsessies geldt niet als wetenschappelijk onderzoek, maar de studie van het Deense Monta wel. Dit bedrijf heeft een softwareplatform voor EV-laadpaalbeheerders. Daarmee heeft dit bedrijf ook de informatie van laadsessies tot zich. Wat heet: voor het onderzoek waar we het nu over gaan hebben, is de data van 24 miljoen Europese oplaadsessies alleen al in 2025 gebruikt.
Ranking the laadpalen
Op basis van de kennis is een score berekend voor iedere AC- en DC-lader die is gebruikt in Europa. De score hangt af van twee factoren: hoeveel laadsessies zijn zonder interruptie voltooid en hoe vaak was de laadpaal beschikbaar. Dit zijn dus niet de allerbeste laadpalen met de snelste laadtijden of de beste prijs/kwaliteitverhouding. Nee, dit gaat echt om de basisprincipes is de oplader vrij, heeft ie geen storing en houdt ie er niet halverwege de sessie mee op.
Als echte EV-aanhangers houdt Monta het natuurlijk positief, maar wij kijken er wat kritischer naar. Vergelijk het bijvoorbeeld met een pompstation en de slang. Hoe vaak is die buiten werking en stopt ie er tijdens het tanken mee? Vrijwel nooit. Nu eens zien hoe de laadpalen dat doen.
Uitslag
Monta geeft niet alle informatie bloot, maar maakt alleen een top 50 van de AC-laders en een top 10 van de DC-snelladers. Onderaan in de top 50 AC-laders vinden we al opladers die bijna twee op de tien keer een laadsessie niet zonder onderbreking afronden. Stel je voor dat je dat bij het tanken hebt. De beschikbaarheid ligt over het algemeen iets hoger. Een enkeling duikt onder de 90 procent. Ook daarvoor geldt: hoe vaak kom je bij een pomp die buiten werking is? Niet één op de tien keer, toch?
Voor wie het nog wil weten: de AC-lader die als beste uit de bus komt, is de Mennekes (AMTRON Professional) en bij de DC-laders wint de Alpitronic HYC 400. Onderaan bij de AC-laders vinden we viermaal palen van het Britse Rolec. Die kun je dus maar beter vermijden. De slechtst scorende DC-lader is de Franse EVBox Troniq Modular.
Hoe doen de Nederlandse laadpalen het?
Er komen ook drie Nederlandse AC-laders terug in de top 50 die alle drie van Alfen zijn. De Twin staat op plaats 12, de Eve Double Pro-line op P32 en de Eve Single Pro-line eindigt als 36e. Zij laden tussen de 91 en 89 van de 100 keer op zonder problemen en zijn tussen de 96 en 89 van de 100 keer beschikbaar.
Bron: Monta
Wel weer lekker voorspelbaar dat de Franse aanbieder onderaan bungelt 😉
Maar eerlijk gezegd zeggen dit soort lijstjes me niet zo veel zonder context. Wat is bijvoorbeeld de spreiding per type laadpaal? Als die slechtst scorende categorie maar uit een handjevol palen bestaat, is de kans natuurlijk minimaal dat je daar ooit tegenaan loopt.
Uit eigen ervaring (twee EV’s, ruim 50.000 km per jaar) kan ik in ieder geval zeggen dat ik in de afgelopen drie jaar precies één keer een laadpaal heb gehad die het niet deed. Dat valt me alleszins mee.
Toen ik met mijn broer naar München reed en weer terug zijn we 1 snellaadpaal tegengekomen die het niet deed. Heb nu zelf dik 2 weken een EV, doe enkel traag laden, nog geen enkel probleem gehad.