Zo wil Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat het wegonderhoud de komende jaren aanpakken.
Gisteren nog kregen we een goede indicatie van hoe het met het Nederlandse wegonderhoud gesteld is. Rijkswaterstaat kondigde grote verkeershinder aan door lange afsluitingen van verschillende wegen in de omgeving van Utrecht. Daar zal het de komende jaren niet bij blijven.
Onze oude wegen hebben het zwaar en zijn aan vernieuwing toe. Helaas kost het faceliften van het asfalt een flinke bak geld. De Algemene Rekenkamer becijferde in 2024 dat Nederland 34,5 miljard euro tekort komt om alle geplande werkzaamheden uit te voeren tot en met 2038. Tel je daar het onderhoud aan het vaarwegennet en de spoorlijn aan toe, dan kom je op een gat van 80 miljard euro. Door dit tekort kan bijvoorbeeld de vernieuwing van de Haringvlietbrug niet doorgaan.
Een brief aan de voorzitter
Het Ministerie van Infrastructuur en Waterstaat heeft sinds het nieuwe kabinet ook een nieuwe minister en staatssecretaris. Dit zijn Vincent Karremans (goede achternaam voor iemand die zich met mobiliteit moet bemoeien. Je kent hem van het geruzie met Nexperia) en Annet Bertram. Zij hebben een brief aan de voorzitter van de Tweede Kamer geschreven met daarin de manier waarop we het onderhoud aan de wegen gaan uitvoeren.
Zo’n groot en complex probleem los je natuurlijk niet op door in je vingers te knippen en verder te gaan met je leven. Daarom zet het ministerie in op verschillende actiepunten. De overkoepelende boodschap luidt: ”Niets doen is geen optie, maar niet alles kan en niet alles kan tegelijkertijd. We moeten prioriteren om te kunnen presteren. Om maximaal te kunnen presteren, moeten we prioriteren over de volle breedte van de opgaven, het MIRT en de fondsen”, schrijven Karremans en Bertram.
Lees ook: Waarom jij moet afremmen voor wegwerkzaamheden waar niet gewerkt wordt
Vooral dat prioriteren is belangrijk. Er moeten keuzes gemaakt worden tussen welke projecten er wel en niet voorrang krijgen. Al die projecten staan in het Meerjarenprogramma Infrastructuur, Ruimte en Transport (MIRT). Er zullen keuzes gemaakt moeten worden over welk van deze projecten voorlopig geen doorgang kunnen vinden.
Daarnaast willen Karremans en Bertram zorgen voor minder juridische obstakels en regeldruk voor infrastructuur. Dit met als doel om de kosten en doorlooptijden terug te brengen. Een andere manier om wat geld uit de staatskas te besparen is om ome EU lief aan te kijken en te vragen naar wat subsidie.
Baat bij wegvernieuwing? Betalen maar!
Er wordt ook gekeken naar bedrijven, grond- en vastgoedeigenaren. Zij die mogelijk voordeel hebben bij het vernieuwen van een weg moeten meer betrokken worden bij het betalen van het bonnetje. ”De inzet van alternatieve bekostigingsbronnen vergt maatwerk per MIRT-project, maar kan kansen bieden om de koek te vergroten”, lezen we hierover.
Dit zijn een paar van de ideeën van het nieuwe ministerie. Zij vragen ook de andere leden van de Tweede Kamer om wat wensen, bedenkingen en afwegingen in de ideeën box te doen. De input gebruiken Karremans en Bertram vervolgens in hun afweging.
En zo, bezorgde burgers, moeten we de komende tientallen jaren langzaam maar zeker steeds meer jonge wegen krijgen. Denk jij dat het op deze manier gaat lukken?
Bron: Open.overheid.nl
Tot een jaar of 5 geleden viel het me persoonlijk minder op, maar de laatste jaren valt het mij wel echt op hoe slecht het asfalt is op veel wegen. En dan bedoel ik slecht in vergelijking met pakweg 10-20 jaar geleden. Het is nog altijd beter dan wat er in de meeste buitenlanden ligt. Maar als we onze infrastructurele voorsprong willen houden dan zal er flink bijgeplust moeten worden.
Even ter context: aan MRB verdient de overheid ongeveer 6.8 miljard per jaar.
Einde inflatie niet in zicht. EU/NL helpt zichzelf naar de klote. Daar hoeven ze buiten EU niks voor te doen als toe te kijken.
We betalen krankzinnig veel belasting in dit land en dan ook nog eens alternatieve bekostiging? Dat betekent meestal: tolwegen. En we krijgen al rekeningrijden en nog meer “onvoorziene” kosten om de oren. Zeker het onderhoud aan bruggen en viaducten gaat heel traag en het spoor heeft ook veel meer capaciteit nodig. Kortom, stoppen met plannen maken, gewoon doen en degelijk je onderhoud uitvoeren. De VVD heeft altijd een grote mond over belasting betalen, maar op dit gebied gebied zijn er bij de VroemVroem-partij geen limieten. Maar de bodem in mijn portemonnee is wel goed zichtbaar.