Special: Mega Track

Auteur: , 40 Reacties

Jazeker, de bruutste en meest capabele supercar uit de jaren '90 is Frans.

Mega Track Special - Autoblog '19

Franse supercars. Dat klinkt eigenlijk heel erg vreemd. Fransen zijn uitstekend in het bouwen van charmante hatchbacks en chique berlines. Ze zijn de uitvinder van de MPV én de Midi-MPV. Bij veel Fransen en veel Franse auto’s staat de familie centraal, zo veel is duidelijk. Alleen daarom al is ‘familiale’ een Frans woord dat vaak gebruikt wordt om de zevenzits stationwagon aan het duiden. Niet in de minste plaats omdat de Fransen ze zelf graag bouwden.

Maar wie iets dieper graaft, zal erachter komen dat Frankrijk wel degelijk een land is voor petrolheads en ja, ook voor supercars. Alpine is een Frans merk en Venturi bouwde serieuze sportwagens in de jaren ’80 en ’90. En wat te denken van de raceteams Courage, Pescarolo en Ligier? Supersnelle auto’s en Frankrijk gaan wel degelijk samen. Sterker nog, de ultieme expressie van weldaad, technologisch vernuft en absolute topprestaties is de Bugatti Veyron. Pak Google Maps er maar even bij waar de fabriek ligt. Juist, in Molsheim, Frankrijk.

Aixam
Het feit dat Fransen geen sportwagens bouwen, wordt bevestigd door Aixam. Deze Franse fabrikant opende in 1982 de fabriekspoorten en houdt zich sindsdien voornamelijk met het bouwen van 45-km auto’s. Auto’s voor mensen die geen auto kunnen of mogen rijden. In alle opzichten een scooter, maar je blijft droog. En arm, want ze zijn peperduur. Aangezien 45-km auto’s in véél lagere oplages gebouwd worden en er stiekem erg veel handwerk bij komt kijken, zijn ze erg prijzig. Het is in elk geval een lucratieve business, want Aixam boerde altijd erg goed.

Mega Track Special Autoblog '19

Net als veel andere fabrikanten ging Aixam ook eens nadenken over andere projecten dan bejaardenauto’s. Het enige verschil is dat Aixam het ook een goed idee leek om er daadwerkelijk wat mee te gaan doen. Aan de andere kant, het ging goed genoeg met Aixam om eens iets anders te doen. Normaal gesproken is zo’n supercar-project dweilen met de kraan open, juist omdat het geld al op is na het ontwerpen van het logo en het bedenken van de topsnelheid.

Wat precies de beweegreden was voor een supercar is dus niet duidelijk, maar wel wie hun afnemers moesten worden: hele rijke sjeiks die een praktisch doch spectaculair speeltje wenste. Nu is ‘speeltje’ absoluut niet de juiste benaming voor de eerste supercar van Aixam. Het resultaat zou namelijk gigantisch groot en zwaar worden. Aixam was natuurlijk ook niet helemaal gek en wist dat de naam Aixam niet gaat helpen. Tena Lady zou ook niet een spannende G-stringcollectie beginnen en Kukident gaat ook niet onder dezelfde naam methamfetaimne vermarkten.

Mega by Aixam
Daarom start Aixam in 1990 de ‘Mega by Aixam’-lijn. Deze moeten daadwerkelijk afwijkend zijn van hetgeen men kende van Aixam. Alle autosportactiviteiten en supercars moesten vallen onder deze groep. Wat te denken van de Andros Trophy, een spectaculaire Ice Rally klasse die in Frankrijk zeer grote populariteit geniet. Als Alain Prost, Olivier Panis en Jean Alesi niet ergens aan het wijnproeven zijn, hebben ze zich (al dan niet onder een alias) ingeschreven voor deze klasse.

Mega Traphoo Andros

Mocht je de brute rally auto niet herkennen, de basis is de Mega Club, de auto die in Nederland ook verkocht werd. Jazeker, het was mogelijk om in Nederland een heuse Mega aan te schaffen. Speciaal voor de Nederlandse merkt kreeg deze een andere naam: Tjaffer. Jazeker, de Mega Tjaffer was een ding. De auto was gebaseerd op de Citroen AX en kon geleverd worden met benzine- of dieselmotoren en voorwiel- of vierwielaandrijving. In Nederland was het in zijn niche een succes, de importeur wist er 150 te slijten.

Mega Club

Mega Track
Maar Aixam wilde meer serieuze sportwagens gaan bouwen. In plaats van een M3 alternatief of 911 killer zocht Mega het hogerop: het moest een echte supercar worden. Het resultaat was de Mega Track, die op de Salon van Parijs in 1992 werd onthuld. Je zou verwachten met zo’n naam (‘Track’) dat de auto voor het circuit was ontworpen, maar precies het tegenovergestelde was waar. De Mega Track was namelijk enorm, kolossaal zwaar én gigantisch. Keer vier.

Mega Track Special - Autoblog '19

Laten we maar meteen beginnen met het meest bizarre getal, de Mega Track weegt namelijk zo’n 2.270 kilogram. Dat is veel voor een grote sedan in die tijd, maar zeker voor een supercar is het bizar veel. De koets was van metaal, niet van koolstofvezel of polyester. De Mega Track was heel erg bijzonder, zo was de bodemspeling enorm: in normale modus bedroeg deze meer dan 20 centimeter. Maar je kon deze dankzij het hydraulische systeem verhogen zodat je 33 centimeter tussen auto en ondergrond had zitten.

Mega Track Special Autoblog '19

Dan komen we uit bij het huzarenstukje van de Mega Track, namelijk de motor. Uiteraard bouwde Aixam zelf geen motoren die supercarwaardig waren. Sterker nog, die waren in heel Frankrijk niet te vinden. Naar het schijnt heeft Aixam wel wat gesprekken gehad, maar al snel bleek dat de ambities van Aixam véél groter waren, dan die van de Franse automerken.

Mega Track Special - Autoblog '19

Mercedes M139
Gelukkig was Mercedes-Benz rond die tijd lekker bezig. Net als Jaguar en BMW ging Das Haus óók een V12 bouwen. Deze was bestemd voor de S-Klasse (W140) en SL (R129). Mercedes was op dat moment zéér ambitieus en bouwde een bijzonder goede motor. In standaardvorm leverde het blok namelijk 408 pk (latere exemplaren 394 stuks). Voor de Mega Track werd 400 pk bij 5.200 toeren opgegeven Dat was toentertijd nog gewoon prima supercar-waardig. De 6.0 V12 werd in lengte gemonteerd in de Mega Track.

Mega Track Special - Autoblog '19

De motor werd gekoppeld aan een viertrapsautomaat. Vervolgens was er een ingenieus systeem dat alle vier de wielen aandreef. Qua prestaties viel de Mega Track niet tegen. De 0-100 km/u sprint was in zo’n 5,4 seconden gebeurd. De topsnelheid lag iets boven de 250 km/u. Absoluut niet langzaam, maar gezien het vermogen van 400 pk verwacht je misschien wat meer. Maar door de verhoudingen is het lastig te bevatten hoe groot de Mega Track werkelijk is. Om een beeld te geven, de door Treser behandelde achterlichten komen origineel van een Audi 80. Daar past er in principe alleen een kenteken tussen.

Mega Track Special Autoblog '19

Zo groot als een S-Klasse
De auto is meer dan 5 meter lang, inderdaad: S-Klasse niveau. De breedte sloeg alles, want 2,20 meter is naar hedendaagse maatstaven nog steeds enorm breed. De hoogte van iets meer dan 1,50 meter was ook niet mis, alhoewel de bodemvrijheid daar ook debet aan was. Maar het bijzondere was dat de Mega Track overal snel was. Op asfalt, zand, gravel, sneeuw: je kon het zo gek niet bedenken, of je kon er met een noodvaart overheen met je Mega Track.

Mega Track Special Autoblog '19

Dat kwam mede door de speciaal door Michelin vervaardigde banden, in de maat 285/55 ZR 20 aan de voorwielen, 325/50 ZR20 aan de achterzijde. Deze waren in de jaren ’90 bijzonder exotisch. Ze moesten namelijk een hoog gewicht dragen én veel krachten verwerken. Ook was de diameter enorm. In 1992 waren er geen auto’s met 20” velgen, maar de Mega Track had ze. Sowieso had de Mega Track veel. Het was namelijk geen kale rallyauto, maar een luxe supercar. Het interieur was rijkelijk bekleed met leer en heus houtinleg op het dashboard! Je zou het niet direct zeggen, als je en profil naar de Track kijkt, maar het was een heus vierzitter. Aixam bouwde enkele prototypes om mee te testen. De legende wil dat het bovengemiddeld capabele auto’s waren.

Mega Track Special Autoblog '19

Praktisch
Ze waren sowieso bijzonder praktisch. Jazeker, praktisch. Je zou het niet zeggen van een bijna 2,3 ton zware supercar, maar de auto was het wel. Wat te denken van de ruimte voor de achterpassagiers. De Mega Track was achterin net zo ruim als voorin. Of de actieradius? Die was niet dramatisch met 570 kilometer. Dat kwam niet zozeer omdat die V12 geen ongezonde dorst had (dat had ‘ie wel), maar dankzij de 110 liter grote brandstoftank. Nu we het toch over liters en praktisch gemak hebben, wat te denken van de bagageruimte. Die was 600 liter groot. Dus je kon serieus een paar koffers inpakken en meenemen.

Mega Track Special - Autoblog '19

Sterker nog, qua luxe, afmetingen, prestaties en dergelijke was de auto niet alleen technisch verwant aan de 600 SE, maar ook gelijkwaardig. Natuurlijk, er zal wel een klein kwaliteitsverschilletje zijn geweest. Een Franse auto waarvan er een paar gebouwd zijn is wat anders dan en van de meest legendarische Duitse tanks. Qua veiligheid stond de Mega Track ook zijn mannetje: er waren niet eens airbags nodig om te voldoen aan de veiligheidseisen.

Mega Track Special Autoblog '19

Peperduur
Maar, wellicht terecht, was Aixam wat huiverig. De auto moest (omgerekend) zo’n 500.000 euro gaan kosten. Dat was in die tijd bizar veel geld waar je ook een Ferrari F50 of Jaguar XJ220 voor had. Natuurlijk moest je voor de F50 uitgenodigd worden en wilde niemand een XJ220, maar de productie van de Mega Track startte niet, helaas. Er zijn wel een paar prototypes afgebouwd en verkocht aan klanten. De schoorsteen moet immers roken. Volgens sommige bronnen zijn er 5 van gebouwd, anderen spreken van zes en weer andere bronnen hebben het over 11. Waarschijnlijk hebben ze de eerste twee bij elkaar opgeteld. Er wordt overigens gesproken van Mega Tracks die van de band liepen, maar dat is een misvatting. Denk aan een iets te gezellig ingerichte loods vol met posters, Gitanes en veel gereedschap.

Mega Track Special Autoblog '19

Die ruimte werd uiteindelijk alsnog gebruikt. Namelijk voor de Mega Monte Carlo. Aixam vond het toch wat te link om de Track in productie te nemen en koos voor een veiligere optie door een kleinere, lichtere en snellere supercar te gaan bouwen. Nu had Aixam niet zoveel geld (en zin) om weer helemaal opnieuw te beginnen, dus ging men verder met een gestrand project. Het verhaal achter deze auto is zo mogelijk nog aparter dan die van de Mega Track, waardoor die later zeker nog in deze rubriek voorbij komt.

Mega Track Special Autoblog '19

Mega en Aixam anno 2019
Tegenwoordig bestaan Mega en Aixam nog steeds. Sterker nog, het gaat uitstekend met beide bedrijven. Aixam is nog steeds het moederbedrijf en Mega de specialistische divisie voor elektrische voertuigen. Hun doelgroep is nog steeds de rijbewijslozen. Dat is wel heel ironisch. Ze staan dus bekend om auto’s die je kunt rijden zonder rijbewijs, of extreme monsters waarmee je je rijbewijs in no-time kwijtraakt. Daar zat dus gewoon een gedachte achter.

Mega Track Special - Autoblog '19



40 reacties

Dit was vroeger echt mijn droom auto! Best leuk om dit van Ferrari of een van de andere grote jongens te zien!
Wat een ding was dit zeg. Toen hij gepresenteerd werd probeerde ik er op alle mogelijk manieren chocola van te maken maar dat lukte niet zo goed. Het deed me nog het meest denken aan een Peugeot 405 Turbo-16 GR op steroïden met een leren interieur, schaal anderhalf op één. Ik begreep ik er niks van. En eigenlijk nog niet, maar tegenwoordig is dit in zekere zin gewoon op de markt: hoog op de poten, veel te lomp, een puist vermogen, veel te duur…

Overigens: in ’92 had je überhaupt geen airbags nodig om de veiligheidseisen te halen, dus wat dat aangaat is deze auto niet bepaald uniek. In vrijwel alle andere opzichten wel.
@vaakbenjetebang: Grappig dat je over de 405 T16 GR begint. Zo driekwart van achteren dacht ik precies hetzelfde!
Ik ken extreem veel auto’s maar deze kende ik nog niet, thanks @willeme. Wat betreft de auto, wat een super cool ding. Hij is verre van perfect met zijn 110 liter grote tank, en zijn 2,3T maar ondanks dat is hij nog best snel. En er is iets leuks aan auto’s die anders en niet perfect zijn.
@mikje90: Jij kent echt extreem veel auto’s…
@mopar70: jij bent echt een extreme Mega Tjaffer
@mikje90: Als je extreem veel auto’s kent, had je deze ook moeten kennen. Classic dit.
Eigenlijk is deze dus beter dan de huidige grote SUV’s. Weegt nagenoeg evenveel, maar je hebt een V12, je kan op elke ondergrond hard en een bodemspeling waar je u tegen zegt. Op papier niet gek, uitvoering wat minder.
Wat geweldig! Altijd een zwak voor de MEGA Track gehad! Mooi dat die ter sprake komt!
Gaaf, soort real life Tonka Toy. Ultiem Dakar monster eigenlijk
Bizar ding. Jaar of 12 geleden een zien staan in Monaco
Dank je Willem voor weer een prachtig stuk over een bizarre – en door mij alweer bijna vergeten – superauto! Wel typisch Frans om een superwagen zo groot, zwaar en tegelijk praktisch te maken.
Raar eigenlijk. Dit is een soort voorloper van ee Cayenne Turbo of Lamborghini Urus. Maar om de een of andere reden is deze mega (grapje voor de sfeer) gaaf!
Als de naam je niks zegt en je er niet veel van verwacht geldt eigenlijk het omgekeerde. Weer wat geleerd op de zaterdagavond. Trouwens de Mega Tjaffer zie ik heel enkel wel eens rijden, ook nooit geweten dat er zo weinig van zijn gemaakt.
Deze auto is me vanaf de 90’s altijd bijgebleven!

Hij is ècnt enórm groot!

Die vergelijkende foto met de Aixam brommobiel ernaast is er ook met een Citroën XM, toch niet 1 van de kleinsten maar hij valt volledig in het niet bij de Mega!

Als ik toch eens rijk was?! 🤔😳
@iaccaloco: Als mijn geheugen mij niet in de steek laat heb je die foto gezien in een Autoweek ergens in jaren ’90.
@pallas:
Dat zou idd heel goed kunnen ja!!

Ik ben in de begintijd van AW heel lang lid geweest en ik kan me nog herinneren er ooit iets over gelezen te hebben destijds… Kan helaas de betreffende foto zo 123 ff niet vinden op ’t net….🤔
En als ik het me goed herinner zijn de achterlichten niet van een Audi 80, maar een Audi 90, de Coupéversie van de 80… Die waren ietsies anders van vorm, kijk er nog maar eens goed naar!
@iaccaloco: en als je goed kijkt zie je ook Treser in de achterlichten staan.
Wat een geweldenaar en wat een mooi artikel! Dank! Overigens vind ik dat die Audi lichtunits er erg netjes in passen. Je herkent ze bijna niet, dat kan helaas niet altijd gezegd worden. Kijk maar eens naar de Bristol Blenheim met eerst z’n overduidelijke Senator units en daarna die van de Audi A4.
@tenaci: Wat met name bizar is, is hoe klein ze ogen.
De Mega Monte Carlo komt dus nog… leuk, een Georgisch automerk op autoblog!
Overigens, @willeme: ik had net succesvol de Quattro Treser Roadster verdrongen. Nu zie ik de naam Treser in het artikel staan en jawel: meteen verschijnt dat gedrocht weer voor mijn geestesoog. Bah. Driewerf bah.
In Monaco rijdt er een grijze en in België een donkerblauw. Beide al eens gespot, de foto’s volgen nog ;)
Ik heb “die grijze” ook al 2x gespot in Monaco gaaf om deze toch vrij grote auto in het echt te mogen zien.
De Mega Track is echt een onaardse auto. In alles overtreffend. Echt Mega. Helaas niet meer dan een handjevol van gemaakt. De toenmalige eigenaar van Mega was niet achterlijk. Ondanks de hoge prijs was het verre van kostendekkend. Maar zo creëerde hij wel aandacht voor het nieuwe merk. De Tjaffer was een superleuke auto. @willeme: Misschien nog eens in een special vergelijken met de Nederlandse Max.
@pignon: was de Tjaffer ook niet zo ontworpen dat je de koets op verschillende manieren in kon delen? Als coupé, als pickup, als besteluitvoering oid. Zoiets staat me nog wel bij uit die tijd.
@gulli: klopt. Je kocht hem kaal, de deuren, dak en huif waren ‘wind- en waterdichtpakket’ en zo als accessoire vrijgesteld van bpm. Je kon echter ook een coupedakje bestellen. En een los kofferbakdeksel. Later kwam er ook nog een grijs kenteken pick-up.
Gaaf ding, z’n tijd ver vooruit. Heb er ooit één in Monaco gezien. Kolossaal en een prachtig geluid, maar je moet niet over panel gaps beginnen….
@maarten123: klopt, eigenlijk een beetje een moderne interpretatie van de Mehari, maar dan nog leuker. Van binnen ook allemaal hard plastic. In principe kun je zo de tuinslang erin zetten.
Geweldig apparaat!! Ooit eens in Zwitserland gespot en sindsdien onder de indruk van dit geweldige monster! Achterlichten van een Audi 80, buitenspiegels van een Citroën CX (die reed ik toen ik hem spotte)
Nu nog steeds een zeer indrukwekkende verschijning
Ik vind de Mega Track echt een geweldig ding, en het verbaast mij oprecht dat er tegenwoordig niet meer van dat soort auto’s rondrijden. Dit lijkt mij nou bij uitstek de perfecte auto voor de rijke sjeiks, zoals Aixam Mega het eigenlijk ook bedoeld had. We zijn daarna nog het meest in de buurt gekomen met de Giugiaro Parkour en Audi Nanuk concepts, maar helaas hebben beide hoog-op-de-poten-supercars het niet tot het productiestadium geschopt
Mooi ook dit, van https://dyler.com/posts/287/mega-track-the-first-supercar-with-off-road-capability
Dat is toch wel weer typisch voor Zuid-Europese fabrikanten (en Engelse):

But the problem was that the car at the show was not prepared for mass production. The Mega Track developers didn’t even have employees who could begin limited production.

It took them too long to find staff and test the prototypes for them to hold onto the interest of buyers. Modest production only began three years later, so it is hardly surprising that only five Mega Tracks ever made it to the streets (although some sources claim that 11 cars actually saw the light of day).

Deze auto heeft zo te zien ook de Citroën CX spiegels. @willeme: misschien leuk om daar ook eens een topic aan te wijden. Want blijkbaar had Citroën zoveel CX spiegels over, dat een heleboel kleine fabrikanten die spiegels ook hebben gebruikt.
@danmar: Is er al, dizono heeft in januari 2015 een artikel gepost met de titel ‘wat hebben de Citroën CX en 18 supercars gemeen?’. Ik kan in de app helaas geen link delen.
@dondeboer: thanks, da’s waar ook. Maar wellicht is er meer over te vertellen. Waarom juist die spiegels? Of een topic over meer gedeelde (zichtbare) onderdelen.
Heb er ooit een in het echt gezien toen ik klein was. Op vakantie in Frankrijk en de tour de france karavaan kwam langs. Toen reed er ook eentje mee. Ding was echt gigantisch. Gaaf apparaat. Zou er zo een kopen als ik het geld had.
Bedankt voor het leuke stukje!

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).