Special: Subaru Alcyone SVX (E-CXW)

Auteur: , 33 Reacties
Subaru Alcyone SVX

De meest pretentieloze alleskunner van zijn generatie.

Subaru en de WRX STI verhouden zich een beetje tot Hans Teeuwen en zijn publiek. Zonder een lachend publiek is Hans Teeuwen (naar eigen zeggen) maar een rare jongen. Zonder de snelle Impreza is Subaru eigenlijk maar een raar merk. Vergeet niet dat hun meeste wapenfeiten die we nu kennen uit de jaren ’90 (of later) komen. De Impreza, Legacy, STI, Forester en BRZ modellen zijn allemaal vrij recente wapenfeiten. Daarvoor was Subaru dus een beetje raar. Dankzij de vermeende betrouwbaarheid en vierwielaandrijving werd de auto vaak ingezet in omgevingen waar de situaties niet ideaal zijn. In alpenlanden, bij boeren, mensen met een lange, modderige inrit of een combinatie van die drie.

Subaru Leone model range

Des te meer is het opmerkelijk dat Subaru met een luxe Gran Tourer op de proppen kwam. Niet zozeer dat een Japans merk van de ene dag (in de jaren ’80) na de andere dag (in de jaren ’90) waanzinnig ambitieus was. Het modelgamma zag er als volgt uit:

  • Mini Jumbo (12.500 gulden)
  • Justy (20.000 gulden)
  • Leone (L-Serie), diverse varianten mogelijk (vanaf 25.000 gulden)
  • Legacy (30.000 gulden)
  • XT (50.000 gulden)

Daar kwam in 1991 dan de SVX bij. Nu is het begrijpelijk dat er weinig context is als het gaat om Subaru’s van 30 jaar oud. Om dit even in een perspectief te plaatsen, vervangen we de modelnamen door culinaire gerechten.

  • Krentenbol met blueband boter en een lap Leerdammer-kaas (5 gulden)
  • Bolletje van Bakkerij van Klootwijk met Kwekkeboom Kroket (8 gulden)
  • Uitsmijter (keuze uit ham, kaas, uien en paprika) (vanaf 10 gulden)
  • Gebakken varkenshaas met champignon-roomsaus (vanaf 12 gulden)
  • Kip Teriyaki (20 gulden)

Met de SVX kwam daar het volgende gerecht bij:

  • Master Kobe Wagyu tournedos geserveerd met cantharellen, eekhoorntjesbrood en een zachtgegaarde kalfszwezerik met reducé van Colheita, gepofte knoflook en truffel (40 gulden)

Kortom, het is natuurlijk ridicuul om zo’n model in de showrooms te zetten. Niemand begrijpt zo’n project. De mensen die het kunnen betalen willen geen Subaru logo op de neus. Voor dat geld staat er immers ook een BMW of Mercedes-Benz voor de deur. De mensen die wel Subaru’s kopen kunnen bij lange niet zo’n SVX betalen. Dus waarom zou Subaru al die moeite doen? Heel simpel. Simpelweg om te laten zien wat ze in hun mars hadden. Hat lachertje van de klas bleek toch een paar moves te hebben.

De Subaru SVX kwam in 1991 op de markt als ‘opvolger’ van de XT. Al is dat niet helemaal een correcte opvatting. De XT was veel goedkoper en was actief in een veel kleiner gedeelte van de markt. Nou ja, actief. De XT was vooral een auto voor mensen die een aparte combinatie wilden hebben van aparte Japanse looks, een asymmetrisch stuurwiel (jazeker!) en vierwielaandrijving. Standaard lag er in een 1.8 boxermotor in. Deze kon later worden voorzien van een Turbo en er kwam zelfs een heuse zescilinder. In principe was het blok exact gelijk, maar dan met twee cilinders eraan geplakt. Deze versie werd ook de XT Alcyone genoemd. Alcyone is de grootste ster van de zes sterren in het Subaru logo (de zogenaamde ‘Pleiades’). Een succes was het niet. Het was vooral een heel vreemde eend in de bijt, maar het kon nog vreemder.

Subaru XT

Ondanks de gekke fratsen van de XT, kocht niemand een Subaru om het design. De medewerkers in Fuji waren voornamelijk ingenieurs. Het koetswerk van een auto diende vooral om de inzittenden droog te houden, maar ze waren niet gek daar. Omdat ze zelf enorm weinig ervaring hadden met het ontwerpen van een auto, kozen ze ervoor om voor hun prestigeproject het ontwerp uit te besteden. Er wordt gekozen voor ItalDesign onder leiding van Georgetto Giugiuaro. In tegenstelling tot veel ontwerpen uit deze periode was de SVX bijzonder én ingetogen. Kijk er snel naar en je denkt “Ah, de zoveelste Nippon-coupé met een identiteitscrisis.” Maar kijk er aandachtig naar en je ziet dat het ontwerp zeer bijzondere details kende. De SVX concept car (afbeelding onder) werd in 1989 voorgesteld aan het grote publiek.

Subaru SVX Concept

Net zoals veel concept cars zat de auto vol met geinige details. De koplampen waren met elkaar verbonden door een perspex balk, net als de Ferrari 365 GTB/4. Net als met de Mazda Cosmo kon Subaru de motorkap enorm laag plaatsen. Bij de Mazda vanwege de compacte rotatiemotor, bij de Subaru vanwege de boxermotor. Het meest bijzondere aan het ontwerp was nog wel de ‘canopy’. Het glazen dakgedeelte met aparte glazen ruiten. De reden was niet alleen om bijzonder te zijn, er zat ook logica achter. De auto was zo veel aerodynamischer, ook met de ruiten geopend. Tevens kon er zo meer licht in het interieur komen, wat de auto een bijzondere sfeer gaf. Aan de achterkant zien we wederom een doorlopende lichtbalk, ditmaal voor de achterlichten en dubbele platte uitlaten. Eentje links en eentje rechts. Ondanks dat sommige aspecten bekend voorkwamen, was de SVX een zeer herkenbare en bijzondere verschijning.

Subaru SVX

Dat werd ook doorgetrokken in het interieur, zij het met mate. Om meteen met de deur in huis te vallen: Japanse autointerieurs in begin jaren ’90 waren niet op het niveau van Mercedes. Zo simpel is het. De tand des tijds hebben ze niet goed weerstaan. Dat gezegd hebbende, het was absoluut bijzonder. De verticale ‘hout’-afwerking, de bijzondere aanvoer voor de gordels en de aanwezigheid van luxe items. Zeker in Nederland was de SVX altijd een zeer complete auto. De stuurverstelling was (toen al) in hoogte en in diepte. Er zat een automatische airconditioning op. Zowel de spiegels als de (met leder beklede stoelen) konden worden verwarmd. De lampen konden gereinigd worden met koplamp-sproeiers. Er zat een meer dan deugdelijke audio-installatie in, verborgen achter een klep. Als je deze opende kon je zowel de radio alsmede de CD-speler bedienen. Tegenwoordig allemaal gemeengoed, maar destijds best bijzonder op een auto die de showroomvloer deelt met het automobiele equivalent van een krentenbol met kaas.

Subaru SVX

Dus zowel het exterieur als het interieur van de SVX waren zeer bijzonder. Zoals we weten gaat het daar niet om bij een Subaru, hoe zit het met de techniek? Net als de XT6 had de SVX een zescilinder boxer (interne fabriekscode: EG33-H6) onder de kap liggen. Ditmaal was het slagvolume wel een stuk groter: maar liefst 3.3 liter groot. Het scheelde een beetje per land hoeveel vermogen dit blok leverde. In Nederland lag het vermogen op 235 pk en het koppel op 310 Nm. Dat klinkt niet overdadig, maar vergeet niet dat de boxermotor van de Porsche 964 Carrera 250 pk leverde. Deze motor was altijd gekoppeld aan een viertrapsautomaat met relatief lange overbrengingen. De prestaties waren dan ook zeker niet bijzonder aansprekend. 0-100 duurde ongeveer 7,5 tot 8 seconden (afhankelijk van afzetmarkt). De topsnelheid bedroeg 235 km/u. Daarmee was de Subaru SVX zeker niet de snelste in zijn klasse. In de meeste markten was de SVX standaard voorzien van vierwielaandrijving, maar voor de Amerikaanse markt kwam er rond ’94 een versie met voorwielaandrijving om de verkopen iets op te krikken.

Subaru SVX

Het ging echter om het totaalplaatje. De SVX was nooit bedoeld als sportwagen. De auto had zeker sportieve trekjes, maar al met al was het de bedoeling de inzittenden gerieflijk op hun bestemming te krijgen. De motor was bewust niet voorzien van turbo’s. Subaru wilde dat de gasrespons direct was. Om het gemis aan koppel goed te maken werd dus gekozen voor 3.3 liter inhoud, waardoor zo’n 80% van het koppel vanaf (ongeveer) 2.500 toeren beschikbaar was. De SVX stuurde vrij direct. De wegligging was comfortabel, maar strak genoeg om lange snelwegbochten stabiel op hoge snelheid te kunnen nemen. Als circuit-auto was de SVX hopeloos: te zwaar, te indirect, te weinig vermogen en gecastreerd door de automaat. Maar het was een geweldige auto om één ruk naar Italië te cruisen. Subaru was bijzonder trots op het verbruik: 1 op 10 moest haalbaar zijn! Aan de andere kant, is een moderne GT met 200+ pk nu echt zo veel zuiniger op asfalt in plaats van papier?

Subaru Alcyone SVX

Sinds de aanvang van de productie is de SVX eigenlijk nauwelijks gewijzigd. De meeste veranderingen waren op het gebied van uitrusting en aankleding. Het behoeft geen betoog dat de auto voor geen meter verkocht. Daarom werd na de laatste SVX, een rode voor de US-markt, in december van 1996, het einde aangekondigd. Ondanks dat de SVX veel te duur was voor de consument, verloor Subaru 3 mille per auto wegens hoge fabricage- en ontwikkelingskosten. Er werden in totaal 24.379 exemplaren gebouwd. Daarvan zijn er 2.480 naar Europa gekomen. Het grootste gedeelte van de SVX’en ging naar Amerika, zo’n 14.250 stuks. De overige auto’s gingen naar Japan (5.880) en Oceanië (249).

Subaru Alcyone SVX

Terugkijkend naar de SVX, hoe moeten we deze auto beschouwen? Het is misschien een rare vergelijking, maar de SVX is een soort moderne interpretatie van de Citroen SM. De aandrijving was bijzonder. De auto was niet snel op de sprint, maar stond op de snelweg meer dan zijn mannetje. De lijnvoering was niet extrovert, maar wel zeer onderscheidend. De auto remde uit de kunst. Er was plaats voor 2 mannen voorin en 2 vrouwen achterin. Het interieur was uniek. Beide auto’s waren zeer apart zonder dat ze probeerden te imponeren of intimideren. In een SVX maak je niemand jaloers. De auto is een keuze voor de connaisseur. Een ware GT voor de gentleman met afwijkende smaak. Bewust van stijl, niet gevoelig voor mode. Dat geldt voor zowel SM als de SVX. Grootste verschil met de SM: de SVX is voor een appel en een ei te vinden.

Meer lezen: check 9 hoogtepunten uit de historie van de Subaru boxer.



33 reacties

Mooi stukje lectuur voor de vroege zaterdagavond.
Heerlijk artikel weer, bedankt! Zag deze vroeger nog wel eens in Buitenveldert. Een witte. Best wel een gaaf ding met die maffe zijruiten.
Mooi artikel van een bijzondere auto. Jaren geleden een keer eentje in het rood gezien, ben eigenlijk wel be ieiwd hoeveel er nog van rond rijden in Nederland
Ik ben er bijna zeker van dat hier al eerder een keer een special van is geweest
Heel knappe auto. Die motorkap is echt heel laag.
Ook een heel interessante auto om te bezitten. Maar in België betaalde je elk jaar ongeveer 1500€ belastingen, en dat is erover… Een wrx was maar 400€ door zijn 2L blok. Dus was de keuze snel gemaakt.
De kosten voor wisselstukken zijn ook niet van de poes! Bijna niets van te vinden en als het uit Japan moet komen liep je er op leeg.
@cossiekiller: hoe werkt de belasting dan bij jullie in Vlaanderen? Hier in NL op basis van gewicht.
@cossiekiller: Voor een 92 betaal je nu forfaitaire oldie belasting… De SVX is nu mijn zondagbakske :)
Laatste foto doet mij denken aan een Calibra.
@hdozguzel: Ik dacht aan een Saab 9000
@boris9397: dat had ik bij de foto van de achterkant
@hdozguzel: Die rode op de voorlaatste foto doet mij vooral denken aan een BMW 850.
Twintig jaar geleden werkte ik bij het illustere VEGE-Motoren in Spijkenisse. De grootste fabrikant van ruilmotor ter wereld, toentertijd. De oprichter, de oude heer Wim Versteeg (de VE in VEGE) was al jaren gepensioneerd, maar kwam nog vaak langs. Even koffie drinken, personeel van het werk houden met gezellige praatjes en om feeling met het bedrijf te houden.
Dhr. Versteeg was een man met gevoel voor techniek, voldoende geld en ook smaak.
Hij reed dus in een Subaru SVX, een rode. Naar verluid stond er thuis bij hem nóg een, van zijn vrouw.

Helaas was zijn SVX niet geheel smetteloos. Eigenlijk helemaal niet smetteloos, zeg maar wat aftands. Heer Versteeg liep moeilijk, met een stok, en in- en uitstappen was lastig. Dat was de bekleding wel aan te zien.
Ook was het niet de meest overzichtelijke auto als je tegen de 90 bent, dus een paaltje of andere auto was snel geraakt. En iedere keer de schade bijwerken had eigenlijk geen zin, een week later zat er wel weer wat op.

Ik denk altijd nog even aan de oude heer Versteeg als ik zo’n wagen zie.
Mooie herinneringen. De oude heer op een bankje in een gang gezeten, op de route van kantoor naar expeditieloods, de jonge Sabrerator met haast onderweg naar expeditie om voor een aan de telefoon hangende klant wat te checken, en ineens die wandelstok die als een slagboom voor me neerdaalde. “Jongeman! Kom eens even met me praten!”
Euh, ik heb even haast, meneer Versteeg.
“Niets mee te maken, kom zitten.”
Geen ontsnappen aan…

De klant heb ik later maar teruggebeld.
@sabrerator: Mooi verhaal!
@sabrerator: dit zijn heerlijke verhalen!
@sabrerator:
Waarom schrijf je hier niet eens een gast topic over Vege motoren, was een reuze bedrijf in Spijkenisse, ik heb altijd in de veronderstelling geleefd dat ze zijn overgenomen en onder een andere naam opereren.
Jaren geleden maakte ik samen met een vriendje een online (auto) game. Ik voerde zo veel mogelijk auto’s in en deze dus o.a. ook. Toevallig dat een collega er naast stond bij een stoplicht en vroeg of deze ook werd toegevoegd. Ik ben de auto niet meer vergeten en vond er nog relatief veel vermogen in zitten. De auto’s in het spel kregen verschillende waardes mee, waaronder een om uit te drukken hoe vaak deze voor kwam. Ik denk na het lezen van dit artikel dat ik er alsnog boven zat… Leuk om te lezen en terug te denken aan “vroeger”!
3 decennia oud, maar nog steeds een super fraai ontwerp. De wigvorm met de lage motorkap en fraaie brede koplampen, de dik aangezette achterspatborden en de brede lichtbalk achter en de bijzondere zijramen en het dak dat lijkt te zweven…

Alles klopt gewoon aan dit ontwerp.
Ik heb er vele motoren gekocht voor het faillissement en was zelfs groothandel. Het ging echter steeds moeilijker qua vooorraad en zeker na de doorstart. Uiteindelijk heb ik de handdoek in de ring gegooid en kocht ik mijn motoren elders vnl Dld terwijl ik nb in Spijkenisse zit … Op een gegeven moment kreeg ik een brief dat ik moest afnemen anders zou de groothandelkorting vervallen. Er heeft nooit iemand geinformeerd WAAROM ik eigenlijk niet meer afnam. Dat zegt genoeg denk ik. Zonde hoor van zo’n ooit trots Nederlands bedrijf.
@seicilindri:
Wellicht hebben we elkaar ooit gesproken. Ik zat op de verkoop binnendienst van half 1997 tot half 2000. Toen ben ik bij Beers Scania gaan werken.
@sabrerator: Ik denk net niwt want ik ben pas half 2000 voor mezelf . Maar 1 van mijn beste vrienden werkte er toen wel al , en ik verder ook nogal wat (oud)VEGE mensen persoonlijk dus we zullen zeker gemeenschappelijke kennissen hebben.
@seicilindri: sorry geen edit knop hier: ik ben pas in 2000 voor mezelf begonnen, had er moeten staan
En on topic : ik had er afgelopen jaar nog een. Ik hou van de vorm maar voor de rest wat te Japans voor mij. De vorm is overigens afgekeken van een protype Ford Mustang…. Motortje is wel lekker. Die heb ik nu in getunede vorm.in mijn 1989 VW T3 syncro bus liggen 😊
@seicilindri: volgens mij heb jij een heel leuk wagenpark
@2wheeler: ik ben er zelf in elk geval erg tevreden mee 😊
Ik kan tot op de dag van vandaag niet verklaren waarom ik er nooit eentje geb gehad.
Ding is alles en doet alles wat ik van een auto wil eigenlijk.
En de vergelijking met de SM is een schot in de roos.
Japans functioneel, elegant en arrogant.
En dat mag op zo’n wagen!
Zou er best een willen hebben, knappe kar!
Wel dure appels en eieren bij autoblog
Wat een heerlijk, apart vormgegeven apparaat is t toch. Heb er vorig jaar bij de Cars & Coffee XXL eentje kunnen zien.
Echt een bijzonder ding, maar echt mooi kan ik m niet vinden. Maar het vreemde is dat ik dan weer niet exact kan zeggen wat ik er niet mooi aan vind. Misschien is dat dan wel het mooie aan deze auto.
Ik zag er vrijdag nog eentje rijden op de A16 bij Breda. Ik denk zelfs een bekende SVX want een Subaru specialist in het centrum van Rotterdam heeft er eentje.

Bijzondere auto.
Ik heb respect voor het vertoonde lef van Subaru. Maar ik word niet warm of koud van deze auto. Hij is niet lelijk en hij is zeker bijzonder, maar dat begeerlijke gaat even aan mij voorbij.
Stoer model vond ik dit altijd :)
SVX! Mijn beest :) Het is mijn tweede nu.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).