Wat als Porsche zich NIET met mijn Lada had bemoeid?

Porsche werkte nauw samen met Lada aan de ontwikkeling van hun eerste voorwielaandrijver. Maar is er iets van die inbreng te merken en hoe had mijn auto gereden als Porsche zich niet met de ontwikkeling had beziggehouden? De horror...

Begin jaren '80 wil Lada wel eens een auto zelf ontwikkelen, in plaats van maar eeuwig te blijven voortborduren op een oude Fiat uit de jaren '60. Om voor eens en voor altijd te ontkrachten dat het communisme niets dan rommel kan voortbrengen, wordt besloten het project uiterst serieus te nemen. Een moderne voorwielaandrijver moet het worden, eentje die kan wedijveren met de Kadettjes en Escortjes van die dagen.

Officieel wordt de hulp van Porsche alleen ingeroepen om de motor te helpen ontwikkelen, maar in het Westen geloven maar weinigen dat Lada de Samara écht helemaal zelf heeft ontwikkeld. Het feit dat er een Samara-prototype in de museumcollectie van Porsche staat, zegt waarschijnlijk wel genoeg. Je kunt er van vinden wat je wil, bij zijn introductie in 1986 was de auto lang niet zo achterhaald als toen hij na 26 jaar in 2013 eindelijk uit productie ging.

Groot verschil was dat men in Europa blij zou zijn met inbreng van Porsche. Seat, dat destijds eveneens een nog wat discutabel imago genoot, plakte de eerste Ibiza vol met stickers 'System Porsche', terwijl de inbreng van de Duitsers bij Seat vermoedelijk geringer was dan die bij Lada. Alleen dat wilden die Communistische snorren dat niet toegeven.

Mijn exemplaar rolde in 1995 van de band in Togliatti, Rusland en was toen al hopeloos verouderd. De vorige eigenaren waren zo aardig niet om te kijken naar de optielijst. En dan ook nog eens de 1100-motor te bestellen... Deze instapper is met z'n 52 pk zo langzaam, dat ze hem te min vonden voor de thuismarkt en daar alleen de 1300 en 1500 leverden.

De topsnelheid van mijn Lada bedraagt 135 km/u, mits de wind me een flinke duw in de rug geeft. Bij een goede windkracht 5 tegen heb ik minstens een flinke helling nodig om nog boven de 120 km/u uit te komen. Over het verbruik bij vol gas wil ik het dan ook liever niet hebben. 0-100? Twintig hele tellen... Tijdens het accelereren heb ik dan ook zat tijd om te overpeinzen hoe mijn auto had gereden als Porsche zich helemaal niet met de ontwikkeling had bemoeid.

Ruk waarschijnlijk, pardon my language. Nog waardelozer dan hij nu al rijdt. Dan zou hij waarschijnlijk zo overhellen dat Eendjes er bij zouden verbleken en stoplichtsprintjes alleen tegen een Canta nog écht spannend zouden zijn. Aan de andere kant, als Porsche zich juist wat meer met mijn Samara had bemoeid, dan had ik waarschijnlijk meer gereedschap dan alleen een hamer en een sikkel nodig gehad om hem te kunnen onderhouden en meer betaald voor de aanschaf dan de prijs van een gemiddelde eetkamerstoel.

Overigens, Porsche bleek onlangs voor de derde keer op rij het meest betrouwbare merk en dat kan ik beamen. Terwijl het binnenspiegeltje voor de vierde keer naar beneden is komen zetten en de stoelen in 25.000 kilometer van nieuwstaat naar volledig versleten zijn getransformeerd, blijft het torretje vrolijk zijn rondjes draaien. For mother Russia!

Meer foto's op Autojunk.nl