Zegt deze gestoorde racewagen je nog iets?
Zegt deze gestoorde racewagen je nog iets?
We gokken dat er nu een paar gamers wakker worden.
Hoewel het merk Nissan niet elke autoliefhebber weke knieën bezorgt, hebben de Japanners in de loop der jaren toch een hoop gave auto's gebouwd die bovendien aardig hard gingen. De GT-R is daar het meest recente voorbeeld van, maar denk natuurlijk ook aan de diverse Skylines en voorbeelden als de 350Z.
Ian Callum, destijds werkzaam bij Tom Walkinshaw Racing, nam het design van de bijzondere Nissan voor z'n rekening. Esthetiek stond hierbij niet hoog op de prioriteitenlijst want de R390 was natuurlijk bedoeld om mee te racen. Daarom moest er een straatversie van de bruut komen (homologatie) en dat werden de twee exemplaren die je op de foto's ziet. Wel moeten we erbij vermelden dat Nissan eerst de straatversie bouwde en daarna pas de racer. Een beetje zoals bij de McLaren F1, al was die laatste enkel als straatauto bedoeld.
De koplampen van de R390 kwamen van de 300ZX en Callum gaf de auto een soort van familiegezicht met de grille. De R390 werd aangedreven door een 3,5-liter V8 met twee turbo's, goed voor 550 pk en 638 Nm. Al die power werd beteugeld met behulp van traction control en launch control, best vooruitstrevend in 1998. Ook deed de aerodynamica een duit in het zakje. Let vooral op de langgerekte staart (niet neus, rustig maar @Jaapiyo) die vorm kreeg na vele uurtjes in de windtunnel. Die lange staart zag je destijds bijvoorbeeld ook op de extreem zeldzame McLaren F1 GT.
Omdat de straatversie als eerst werd ontwikkeld kreeg de R390 een fatsoenlijk interieur. Dat hebben we weleens anders gezien bij homologatiespul. Bovendien is deze Nissan met z'n topsnelheid van 220 mph (~354 km/u) de snelste Japanse auto ooit, afgezien van heet getuned spul uiteraard. Er werden in totaal twee exemplaren van de R390 gebouwd. Eentje werd verkocht aan een verzamelaar, de andere verdween helaas in een pakhuis van Nissan zelf.
