Audi RS 4 Avant (B9): rijtest en video

De powerstation keert terug naar z'n roots door te downsizen van acht naar zes cilinders. We zochten uit of we die twee cilinders heel erg gaan missen.

Ooit was er de Audi RS 2 met een vijfcilinder turbomotor, gebaseerd op de Audi 80. Toen die auto een generatie doorgroeide werd deze Audi A4 genoemd en dus veranderde ook de naam van het RS-model. De RS 4 was geboren. Die auto kreeg een 2.7 liter V6 biturbo goed voor 380 pk. Een generatie later kwam er een natuurlijk ademende V8 in de neus met 420 pk, het blok wat we ook kennen uit onder andere de Audi R8. Weer een generatie later werd die V8 doorontwikkeld tot 450 pk, maar met de vernieuwing van de Audi A4 was het wachten op de nieuwe RS 4 ook begonnen. Tot nu.

En wat blijkt: we moeten het weer doen met twee cilinders minder. Sterker nog, het concept van de motor komt in zekere zin heel dicht bij dat van de RS 4 van weleer: een V6 bi-turbo van 2.9 liter, slechts 0.2 liter ruimer bemeten dan zijn voorvader van begin deze eeuw. Qua specs is er echter wel iets veranderd in 17 jaar tijd. De 2.9 V6 biturbo uit deze RS 4 heeft namelijk (net als de uitgaande V8) 450 pk. Het koppel nam ten opzichte van de vorige generatie met 170 Nm toe, tot 600 Nm. En met name dat laatste zorgt er ook voor dat er flink vlotter van de plek gegaan wordt. Je hoeft slechts 4,1 seconden je rechtervoet omlaag te houden om de 100 kilometer per uur aan te tikken, waarna je door mag tot 250 kilometer per uur, of optioneel met het RS Dynamics Package zelfs tot 280 kilometer per uur.

De reden voor de downsizing ligt voor de hand: de V8 wordt te vies. Teveel uitstoot, te hoog verbruik, kortom: bah. Maar het heeft ook voordelen, want de in “hot V”-opstelling gebouwde V6 draagt bij aan een gewichtsbesparing van totaal 80 kilogram voor de nieuwe RS 4. Niet dat het daarmee een lichte auto wordt overigens, want nog altijd ga je met 1790 kilogram op stap.

Qua uiterlijk is het niet te missen: hier staat een beul voor je neus. Uitgeklopte wielkasten, agressieve bumpers voor en achter, een dakspoiler, spiegelkappen en dorpellijsten en bumperdelen uitgevoerd in carbon (optioneel, respectievelijk €1681 en een pakketje van €6373), de RS 4 die Audi voor ons heeft klaargezet heeft duidelijk wat anabolen gesnoept en schaamt zich er niet voor dat te tonen. De kleur Misanorood staat 'm bovendien bijzonder goed, maar er zijn meer fijne kleuren te krijgen. Onder ander het Sonomagroen -dat we nog kennen van de RS 5- en Navarrablauw mogen er zijn. Kleuren als Gloedoranje en Toekangeel zijn ook van de partij, kortom: keuze genoeg voor een beetje kleur in het straatbeeld.

Het interieur is geheel des Audi's: zakelijk, fantastisch afgewerkt en uiteraard volledig in RS-trim gebracht. Een fijn met Alcantara bekleed sportstuur voor je neus, sportkuipen die je steviger vasthouden dan je oma vroeger als je op kerstvisite kwam, RS-specifieke in het digitale klokkenhuis voor je neus, een ander paneel rond de schakelpook, kortom: je zit in een RS en je zult het weten ook. Erg fijn.

De eerste meters leggen we af in de stad, waar we in Comfort-modus rustig doorhobbelen. Een enkele vlotte invoegactie buiten beschouwing gelaten houdt de motor zich stil. Gelukkig komen we al snel op wat bochtige wegen net buiten Malaga terecht, zodat we de auto een klein beetje kunnen gaan uitdagen. De auto nog altijd in comfort-modus, we hebben nog tijd zat om de overige settings uit te proberen. Wat opvalt is dat de auto lekker neutraal blijft, tenzij je écht fanatiek bochten induikt. Dan wil de neus wat langer rechtdoor dan wij zelf, dus tijd om de auto wat sportiever in te stellen.

Onze testauto is uitgerust met het optionele RS Dynamic Pack, wat betekent dat we een variabel onderstel, sportdifferentiëel en nog wat andere goodies hebben. Na een druk op het knopje “Drive Select” in de middenconsole, opent op het MMI-scherm een scherm met vier opties: Automatic, Comfort, Sport en Individual. De auto staat in Comfort maar we willen meer gevoel en sportievere reacties van met name de besturing en aandrijflijn. Ik besluit maar gewoon meteen voor Dynamic te kiezen.

Meteen zijn een aantal zaken duidelijk merkbaar: er is een agressievere respons op het gaspedaal, zowel in reacties als in soundtrack. De auto bromt en blaft merkbaar harder, maar belangrijker is dat hij beter aan het gas hangt. Bovendien treed nu het sportdifferentieel in werking en gaat de Torque Vectoring werken. En dat maakt verschil, want ineens wil de RS 4 net wat gretiger insturen dan in de Comfort-stand.

Los daarvan wordt de besturing wat zwaarder. Het voelt beter in balans met de input die ik geef, dan wanneer ik deze in comfortmodus laat. Het enige wat me niet bevalt is de afstemming van het onderstel in deze modus. Niet dat deze slecht is, maar op de wat matige asfaltlappen in de bergen rond Malaga is het allemaal wel erg hard en hobbelig. En dus pakken we de Drive Select er nog eens bij en kiezen we voor de Individual-setting. Alles op Dynamic behalve het onderstel, dat we op Comfort zetten.

Het zal misschien voor de echte rallyrijders niet de allersnelste setting zijn, maar met het beetje extra beweging in de koets en het feit dat de Audi z'n voetjes net wat beter aan de grond lijkt te houden op korte oneffenheden, komt de RS 4 net wat meer tot leven. Tijd om de grenzen van de permanente vierwielaandrijving op te zoeken.

Er komt een leuke, vrij scherpe linkerbocht aan die ons bijna 180 graden de andere kant op gaat sturen. De keramische stoppers (á €8402 euro) halen de heftigste snelheid eruit, en met het insturen gooi ik al het gewicht op de rechtervoorband. De Hankooks happen, de neus duikt lekker naar de binnenkant van de bocht, de auto voelt veel lichter en beweeglijker dan z'n 1790 kilo zouden moeten toelaten. Als de bocht zich opent gaat het gas er weer op, de achterbanden maken duidelijk dat ze hun grip beginnen te verliezen. Rustig komt de kont in beweging en begint de Audi RS 4 te glijden, maar met een klein beetje tegensturen en nog wat extra gas komt alles weer bij elkaar en versnellen we met een bizarre snelheid richting de volgende bocht terwijl de achterbanden hun grip terugvinden. Gut gemacht.

Ook gut gemacht: de nieuwe versnellingsbak. De achttraps automaat met enkele koppeling vervangt de eerdere zeventraps S-Tronic met dubbele koppeling. De reden daarvoor is lastig te duiden. In theorie is een automaat met dubbele koppeling. Tegelijkertijd heb ik met deze TipTronic geen moment het idee dat hij te langzaam is. Hij schakelt snel, zit nooit mis in de automatische stand en ook bij handmatig op- en terugschakelen zijn de schakelmomenten supersnel en precies. De geëngineerde “DSG-scheet” verwent de oren een beetje, dus liefhebbers van die soundtrack komen ook niet tekort. Kortom: ik heb er niks op aan te merken.

Toen ik de Audi RS 5 video van Wouter zag, dacht ik: gaaf ding, maar ik denk niet dat ik 'm zou verkiezen boven een BMW M4 of een Mercedes C63 AMG. Daarvoor vind ik de RS 5 net te braaf, net te netjes, net niet sportief genoeg. Een fantastische auto natuurlijk, maar als ik zoveel geld uit zou geven zou ik eerder de BMW of Mercedes showroom inlopen. Of misschien zelfs wel een basic 911 uit de schappen trekken. Maar wordt het de gezinsauto, dan gelden er andere waarden. En dan is de RS 4 misschien wel de bruutste om te zien. Vergelijk ik de RS 4 Avant met een C63 Estate dan vind ik de RS 4 gaver qua uiterlijk. Breder, dikker, iets agressiever. De M3 is er niet als station en bovendien is de RS 4 de enige met vierwielaandrijving. En je kan zeggen wat je wil, maar met dit soort power in Nederland, is vierwielaandrijving geen overbodige luxe. Bovendien bewijst Audi dat Quattro niet saai en onderstuurd hoeft te zijn, mits correct verpakt.

De enige vraag die ik nog heb is hoe de RS 4 instuurt zonder Dynamic Package. Of de auto zonder sportdifferentiëel en dergelijke net zo fijn stuurt zullen we op een later moment moeten uitproberen. Tot die tijd heb ik zojuist een nieuwe favoriete familiestation gevonden. Heel gaaf zo'n Porsche Panamera Sport Turismo, maar met deze auto is zoveel makkelijker te spelen. Natuurlijk doe je dat in de praktijk niet elke dag, maar toch wel om de dag. Dus de Kerstman mag me een RS 4 brengen. Kost 'm slechts 119.095 euro, maar met RS Dynamic Pack en wat andere snuisterijen ga je al snel richting de €150.000 euro. Waarom zijn de leuke dingen in het leven toch altijd zo gruwelijk prijzig?

[lg_folder folder="0_Reviews/Audi/RS4_B9_2018/" count="8" cols="4" paging="true"]