Autoblog Garage: 30.000 kilometer met de Jaguar F-Type

Hoe is het eigenlijk met de Jaguar F-Type?

In augustus van 2024 kon ik met gepaste trots melden dat ik een van mijn persoonlijke droomauto’s heb aangeschaft: een Jaguar F-Type. Een V6 Roadster, om precies te zijn. Inmiddels ben ik al bijna 30.000 kilometer verder, dus het is de hoogste tijd voor een update. Is ‘ie bijvoorbeeld een beetje betrouwbaar? Daar kom je in dit artikel achter.

Zoals je hebt kunnen lezen in mijn vorige artikel, was de auto aanvankelijk een hoofdpijndossier. Lang verhaal kort: er zat een bijgeluid in, wat lastig te diagnosticeren bleek. Uiteindelijk ging het om een probleem met het koelsysteem, wat verholpen is bij de dealer. De verkoper draaide voor het grootste deel van de kosten op. Eind goed, al goed.

Probleemloos naar Italië

Ook al zou het issue verholpen moeten zijn, je hebt in het begin toch wat minder vertrouwen in de auto. Omdat diagnose nogal lastig bleek te zijn, ga je toch denken: is ‘ie wel echt in orde? Mankeert er misschien nog meer aan? Na 30.000 kilometer durf ik de conclusie wel te trekken: hij is helemaal in orde.

Het heeft overigens geen maanden geduurd voordat mijn vertrouwen in de auto hersteld was. Al in september 2024 (kort na de reparatie) heb ik een tripje naar Italië ondernomen. Dat was een mooie manier om de auto op de proef te stellen. Wat bleek? De auto gaf de hele reis geen krimp.

Een langere rit met een Jaguar F-Type is ook geen issue. Natuurlijk, het is niet het toonbeeld van comfort. Het onderstel is duidelijk stugger dan dat van mijn vorige auto (een E89 Z4 sDrive35is). Het is echter prima uit te houden. Ironisch genoeg waren de wegen rondom Maranello nog het minst prettig, terwijl daar toch vaak sportwagens rijden. Maar dat zegt meer over de staat van het lokale wegdek dan over het onderstel van de Jag.

Het grootste nadeel van de F-Type als reisauto is de bagageruimte. Tenminste, als je voor de Roadster kiest. Als je veel roadtrips wil maken met een partner die veel spullen meeneemt, dan kun je misschien toch beter voor de coupé gaan.

Ongewenst start-stopsysteem

Vrij kort daarna had ik nog wel twee keer pech in Nederland, nota bene een week na elkaar. De eerste keer had ik een lekke band en de tweede keer stond ik met een lege accu. Niet ideaal, maar ik heb liever dat zoiets dichtbij huis gebeurt dan in Italië.

Na het vervangen van de accu gebeurde er iets onverwachts: ik bleek opeens een start-stopsysteem te hebben. Daar had ik op de optielijst overheen gelezen en zodoende had ik niet in de gaten dat het eerst niet werkte. Nu denk je misschien dat er een verkeerde accu in zat, maar de nieuwe batterij was precies hetzelfde type als de vorige.

Allemaal leuk en aardig, maar ik zat helemaal niet te wachten op een start-stopsysteem. Ik vind het alleen maar irritant als je motor bij het stoplicht afslaat en weer start. Dat gebeurt bij een F-Type ook niet subtiel. Er zit weliswaar een knopje om het start-stopsysteem uit te schakelen, maar iedere keer als je opnieuw start wordt het systeem weer geactiveerd. Gek genoeg blijft de Sport-stand wel aan staan, terwijl dat bij de meeste auto’s gereset wordt. Maar dat terzijde.

Gelukkig is er een manier om het start-stop systeem onklaar te maken. In de ruimte onder de kofferbak kun je een tweede accu vinden. Die moet je even loskoppelen en voila, je hebt geen last meer van een ongewenst start-stopsysteem.

Jaguar-dealer duurder dan Porsche-dealer…?

Toen het tijd werd voor een beurtje was de vraag: waar ga ik dat doen? Je wil een Jaguar F-Type niet bij de dorpsgarage onderhouden, maar bij de dealer betaal je waarschijnlijk woekerprijzen. Toch besloot ik om naar de dealer te gaan. De auto was tot nu toe namelijk dealeronderhouden en ik wilde deze mooie onderhoudshistorie intact houden. Bij dit soort auto’s is dat toch wel belangrijk.

Ik wist natuurlijk dat de dealer een stevige rekening zou presenteren, maar ik dacht ‘Hoe duur kan een beurtje nou zijn?’ Nou, heel duur dus… En het was niet eens een grote beurt. Voor de goede orde zal ik even opsommen wat er gedaan is: 7,3 liter olie, oliefilter, luchtfilter, ruitensproeiervloeistof, ruitenwisserbladen en apk. Dat was alles.

De rekening? Hou je vast… €1.300. En dat was nota bene met 20% korting op de arbeid. Anders was het €1.500 geweest. Nu ben ik echt geen gierige Nederlander die continu loopt te klagen dat alles duur is, maar dit vind ik toch wel gortig. Voor de grap heb ik wat collega’s en mensen uit mijn omgeving gevraagd wat zij dachten dat zo’n beurtje bij de dealer kost, en iedereen gokte €500 à €600.

Toevallig heeft Wouter zijn 997 ook recent bij de dealer gebracht voor een beurtje. Wouter was voor een vergelijkbare beurt maar €1.007 kwijt. Dat was zonder apk, maar mét remvloeistof en 2 jaar mobiliteitsservice. Dus zelfs in vergelijking met de Porsche-dealer is de Jaguar-dealer duur.

Als je een nieuwe Porsche hebt, kan het onderhoud overigens duurder uitvallen, maar voor ‘youngtimers’ hanteert Porsche iets lagere tarieven. Dat geldt niet alleen voor de 997, maar ook voor de 991.1 uit hetzelfde bouwjaar als de F-Type (2014). Ik ben hier dus geen appels met peren aan het vergelijken. Bij deze de tip voor iedereen die een F-Type heeft gekocht of er eentje overweegt: breng ‘m lekker naar een specialist.

Kerstboom

Goed, ik had dus net €1.300 afgetikt, ik rij de straat uit en wat denk je? Er verschijnt een complete kerstboom op mijn dashboard. Onder meer ABS, ESP en de handrem gingen in storing. Ook de cruise control bleek niet meer te werken. Een logische gedachte is natuurlijk: de dealer heeft een foutje gemaakt. Dit gebeurde letterlijk binnen een kilometer. Toch maakte ik niet meteen rechtsomkeert, want ik had eerlijk gezegd mijn buik een beetje vol van de tarieven bij de dealer. En ik wist niet zeker of het wel de schuld van de dealer was.

De F-Type weer achterlaten bij de dealer was ook logistiek onhandig, dus ik besloot toch eerst naar huis te rijden. Vervolgens heb ik de auto uit laten lezen door mijn vader, die toevallig automonteur is. De foutcodes wezen op de ABS-sensor als boosdoener. Dat kon bijna niet de schuld zijn van de dealer (de wielen waren er niet eens af geweest), dus daarom besloot ik mijn vader gewoon de sensor te laten vervangen.

Voor de zekerheid hadden we eerst nog de ABS-sensoren links en rechts omgewisseld. Wat bleek? Het lag toch niet aan de sensor, want de foutcode bleef aan dezelfde kant zitten. De volgende verdachte is dan het wiellager, want daar haalt de ABS-sensor zijn input vandaan. Intussen was er nog een storing bij gekomen, want ook de versnellingsbak deed niet meer wat ‘ie moest doen. Maar gelukkig bleek het vervangen van de wiellager inderdaad de oplossing: alle storingen verdwenen als sneeuw voor de zon.

Het is uitgesloten dat interne slijtage van de wiellager het gevolg is van een onderhoudsbeurtje, dus het was gewoon extreem toevallig dat dit gebeurde bij het wegrijden van de dealer. Zo zie je maar: toeval bestaat.

Conclusie

Goed, ik heb in dit artikel vooral de tegenvallers opgenoemd. Als het goed gaat, valt er nu eenmaal weinig te melden. Dit geeft misschien een vertekend beeld, maar de conclusie na 30.000 kilometer is eigenlijk dat de F-Type een hartstikke fijne en betrouwbare auto is. Een kapot wiellager was het enige echte euvel – en dat kan iedere auto overkomen. Verder heb ik anderhalf jaar lang probleemloos rondgereden. Terwijl de Jaguar inmiddels aardig wat ervaring heeft, met 170.000 kilometer op de teller. Mijn Z4 – met een lagere kilometerstand – had meer kuren.

Dat brengt me bij de slotvraag: hoe lang ga ik deze auto nog houden? Mijn plannetje was eigenlijk om de F-Type te verkopen voordat de kilometerstand al te hoog zou oplopen. Maar dat is eigenlijk al mislukt. Deze auto is gewoon te leuk om ‘m snel weer weg te doen.

Ik heb ook helemaal geen vervanger op het oog, en dat zegt wel iets. Bij mijn vorige aanwinsten zat ik al heel snel weer te dromen over de volgende auto. Nu heb ik dat niet. Ik kan eerlijk gezegd geen auto bedenken die ik liever zou hebben met een budget van pak ‘m beet €40.000. Een auto met een V8 staat nog wel op mijn bucketlist, maar daar ga ik met mijn huidige jaarkilometrage en de hoge brandstofprijzen niet aan beginnen.

Toch zal ik op niet al te lange termijn afscheid moeten nemen, want ik wil ‘m niet verkopen met 2 ton op de teller. Dus misschien moet ik maar op zoek naar een andere F-Type… Voor nu ga ik er gewoon nog even van genieten. Ik heb zelfs nog een kleine cosmetische ingreep in petto voor deze auto. Daarover meer in de volgende update.