Machiel stelt de opvolger van de Chrysler Crossfire voor.

Jullie konden het vorige week al lezen: de Chrysler Crossfire gaat de Autoblog Garage verlaten en staat momenteel op Marktplaats. De reden: er is een opvolger voor in de plaats verschenen. Om de aandacht niet van de Crossfire af te leiden hield ik nog even in het midden welke auto dat was, maar nu is het tijd om de nieuwkomer aan jullie voor stellen.

Ik ga eerst even helemaal terug naar het begin. Zoals ik in het vorige Autoblog Garage-artikel al vertelde wilde ik een leuke daily driver met automaat. Daarnaast moest het een auto zijn die sneller, leuker en/of beter is dan de Crossfire, want ik wil er natuurlijk niet op achteruit gaan.

Daarvoor moest ik wel mijn budget opschroeven. Er zijn zeker leuke auto’s te vinden voor minder dan 10 mille, maar dan is het geen upgrade ten opzichte van een Crossfire. Dan kom je al snel uit bij tragere auto’s met een viercilinder, zoals een Z3 1.9 of een Brera 2.2. Ik ben daarom gaan shoppen in de prijsklasse van €10.000 tot €20.000.

Aan mijn verdere eisenpakket veranderde er niet heel veel. Ik wilde opnieuw vlotte en lichte coupé (of eventueel cabrio) met zescilinder. Dit keer met een automaat. Dat is al vrij specifiek, dus er valt meteen een rits auto’s af.

Zo heeft een 350Z geen automaat en een Audi TT(S) geen zescilinder. De Z3 en Z4 Roadster vallen af omdat ik geen softtop wil en de Z4 Coupé omdat die te duur is. Ik heb persoonlijk ook gemengde gevoelens bij het design. Dat geldt absoluut niet voor de Brera, maar die valt weer af vanwege het gewicht.

Ik kwam daarom tot de conclusie dat er eigenlijk maar één logisch vervolg was: een Mercedes SLK R171. Ik moet eerlijk zeggen dat een SLK nooit op mijn verlanglijstje had gestaan, maar dat was met de Crossfire idem dito. Naarmate ik me meer ging verdiepen in de SLK werd ik toch steeds hebberiger. Zo gaan die dingen.

Voor degenen die niet thuis zijn in de generatiecodes van Mercedes: de R171 is dus de tweede generatie van de SLK. Deze kwam min of meer tegelijk met de Crossfire uit, maar die was gebaseerd op de vorige SLK, de R170. Een R171 is daarom een stuk moderner dan een Crossfire, al kan het bouwjaar het zelfde zijn.

Omdat ik niet specifiek op zoek was naar een cabrio is het feit dat het dak van de SLK open kan voor mij puur een bijkomstigheid. Een SLK Coupé had ik ook prima gevonden als die er geweest was. Dat neemt niet weg dat het wel een hele leuke bijkomstigheid is.

Keuzes

Bij de SLK is er aanzienlijk meer keuze dan bij de Crossfire, die maar met één motor is geleverd. Daarnaast kun je bij de R171 kiezen uit pre-facelift en facelift. Keuzes, keuzes... Om het overzichtelijk te maken zal ik gewoon eens even alle opties opsommen:

De kenners zullen misschien opmerken dat de Black Series nog ontbreekt in dit rijtje, maar het mag duidelijk zijn dat die geen optie was. De 'gewone' AMG evenmin, maar die heb er toch even bij gezet voor het vergelijk.

Ik wou sowieso een zescilinder, dus de SLK 200 viel ook af. Dan blijven er nog vier versies over: de SLK 280 en SLK 350 van voor de facelift en de SLK 300 en 350 van na de facelift. De SLK 300 is trouwens gewoon de SLK 280 die een andere typeaanduiding kreeg, even voor de duidelijkheid.

To facelift or not to facelift?

Bij sommige auto’s maakt het weinig uit of je de facelift hebt of niet, maar bij de SLK R171 maakt dat wel degelijk uit. Vooral bij de SLK 350. Die heeft namelijk - , naast een moderner uiterlijk - ook motorisch een flinke upgrade gekregen met de facelift.

Het vermogen van de 3,5 V6 stijgt van 272 pk naar 305 pk en je kunt meer toeren maken. Na de facelift kun je doortrekken tot 7.200 toeren. Als kers op de taart zou deze motor ook beter moeten klinken. Ondanks dit alles is het verbruik lager, wat altijd mooi meegenomen is.

Los van de cijfers is er nog een belangrijk aspect: de betrouwbaarheid. Waar de V6 uit de SLK R170 en de Crossfire nagenoeg onverwoestbaar is, gold dat in eerste instantie niet voor de V6 uit de SLK.

Het zwakke punt is de balansas. Als die niet meer naar behoren werkt ben je flink de sjaak. Om de balansas te vervangen moet het hele blok eruit en ben je een paar duizend euro verder. Het is niet helemaal duidelijk hoe vaak het precies voorkomt (sommigen zeggen 1 op de 10), maar het is in ieder geval een risico wat je loopt.

Mercedes heeft dit probleem nog voor de facelift verholpen, dus je zit ook al safe als je een laat pre-facelift exemplaar hebt. Maar met de facelift weet je zeker dat de balansas gewoon heel blijft.

Alles in over weging nemend was de SLK 350 van na de facelift de meest aantrekkelijke versie. Het is ook de duurste versie met V6, maar daar krijg je wel wat voor terug. 305 pk en 360 Nm koppel is een serieuze upgrade ten opzichte van de 218 pk en 310 Nm van de Crossfire. Dit moest 'm dus worden.

De zoektocht

Stap twee is een geschikt exemplaar vinden. Al waren deze stappen in de praktijk niet gescheiden: ik was natuurlijk al druk aan het zoeken op de occasionsites voordat ik de knoop doorhakte.

Met mijn keuze voor de SLK 350 facelift werd de zoektocht niet makkelijker, want die versie is aardig zeldzaam. Het aantal exemplaren in Nederland was op twee vingers te tellen. Daarom moest ik het dus zoeken in Duitsland. Daar had ik trouwens sowieso al mijn pijlen op gericht, vanwege de prijzen en het grotere aanbod.

Ook bij onze Oosterburen stonden er maar een handjevol te koop, waardoor ik qua opties en kleuren niet zoveel te kiezen had. Eigenlijk is een zwarte of zilverkleurige auto voor mij als liefhebber van bijzondere kleuren een no-go, maar ik had geen andere keuze. Gelukkig is daar eventueel nog wat aan te doen...

Naast de uitvoering en de staat van de auto is de locatie ook nog een dingetje, want Duitsland is groot. Ik had gewoon in alle deelstaten zitten zoeken, maar uiteindelijk had ik veel geluk. Wat bleek namelijk? De auto die het beste aan mijn eisen voldeed stond gewoon in Aken. Van de vele honderden SLK-occasions in Duitsland, stond het exemplaar dat ik wou hebben op een steenworp afstand van de grens. Dat kon niet beter.

De auto in kwestie was een zilverkleurig exemplaar uit 2008, met 130.000 km op de teller, die bij een handelaar stond. De exterieurkleur was naar mijn smaak niet spannend genoeg, maar zilver met rood interieur is verder wel een mooie (en historisch verantwoorde) combinatie.

Belangrijker nog: het leek een heel net exemplaar te zijn. De foto’s zagen er goed uit en volgens de advertentie kwam de auto van de eerste eigenaar. De had hem altijd bij de dealer had onderhouden, zo moest blijken uit een bijgevoegde uitdraai van het onderhoud.

Je weet natuurlijk nooit of het beeld dat een advertentie schetst klopt, maar ja, dat is toch waar je in eerste instantie op af moet gaan. Ik had er in ieder geval een goed gevoel bij en besloot daarom dat het tijd was om een tripje naar Duitsland te maken.

De auto ophalen

Het grote voordeel van de gunstige locatie was dat ik ook nog af kan zien van de verkoop, mocht de auto tegenvallen. Als je helemaal naar de andere kant van Duitsland reist is die drempel toch een stuk hoger.

Wat je natuurlijk wel blijft houden: je koopt in Duitsland een auto zonder kenteken, waar je niet zomaar mee weg kunt rijden. Dat je de Limburgse vlaaien kunt ruiken verandert daar niks aan. De vraag was dus hoe ik de auto mee terug ging nemen.

In principe zijn er drie opties: de auto meenemen op een trailer, een Duits exportkenteken regelen of groene platen ritselen. Strikt genomen is alleen de eerste optie legaal, omdat je in Nederland niet met een exportkenteken mag rijden en in Duitsland niet met groene platen mag rijden.

Een trailer is weliswaar legaal, maar het is ook een gedoe. Een Duits exportkenteken halen is ook niet ideaal, want die moet je ter plekke regelen bij een loket en dat kost aardig wat tijd. Bovendien ben je afhankelijk van de openingstijden en die zijn heel onhandig. Bij deze loketten kun je alleen tijdens weekdagen in de ochtend terecht.

We hebben dus gewoon groene platen geleend, want dat is verreweg de makkelijkste optie een trailer gebruikt, want ik zou niet het durven om iets illegaals te doen. De groene platen die je op de foto's zitten er ook alleen op omdat het zo mooi staat.

Goed, ik ging dus met mijn vader naar Duitsland, met de intentie de auto ook meteen mee te nemen. Ik had er vertrouwen in, maar je weet natuurlijk nooit wat je aantreft. Gelukkig bleek mijn optimisme niet misplaatst. Bij aankomst in Aken bleek de auto er prima uit te zien, op wat steenslag na. Vooral het interieur was erg netjes.

Tijdens de proefrit kwamen er ook geen gekke dingen aan het licht. Het enige manco wat we konden vaststellen was een tsjirpende V-snaar, maar dat was alles. Uit de documentatie bleek dat de auto ook daadwerkelijk dealer-onderhouden was en van de eerste eigenaar kwam.

Er was dus geen reden om de auto te laten staan en we waren het vrij snel eens over de prijs. Toen de deal rond was kwam de verkoper nog wel met een verrassing: er bleek ook nog een set winterbanden bij te zitten. Voor zover ik me kon herinneren stond daar niks van in de advertentie.

Dat is natuurlijk een leuk extraatje, maar we hadden er niet op gerekend dat we een set velgen moesten transporteren. Uiteindelijk bleek het allemaal nèt te passen. In de kofferbak van de Crossfire konden twee velgen en de andere twee konden we kwijt op de passagiersstoelen van de Crossfire en de SLK. De velgen hadden alleen geen inch groter moeten zijn, want dan hadden we ze achter moeten laten.

De import

Toen de auto eenmaal voor de deur stond ontbrak er nog één ding: een Nederlands kenteken. Daarvoor moest er ook nog het een en ander geregeld worden. Aangezien ik de Crossfire gewoon in Nederland had gekocht had ik hier nog geen kaas van gegeten.

Nu kun je dit natuurlijk zelf regelen, maar je kunt het ook uitbesteden. Ik besloot het voorbeeld van collega @rubenpriest te volgen, die zijn MC Stradale heeft laten importeren door VDS Auto Import. Ik ben zelf niet zo handig met fiscale kwesties, dus zaken als BPM-aangifte laat ik graag aan anderen over.

Het importeren was voor mij een kwestie van de auto afgeven in Benthuizen en de auto kant-en-klaar weer ophalen. Het proces heeft in totaal twee weken in beslag genomen. In die periode is door VDS de RDW-goedkeuring geregeld, de BPM-aangifte, de tenaamstelling en natuurlijk de kentekenplaten. APK was niet nodig, aangezien de TÜV-keuring (die van oktober dateerde) gewoon omgezet kon worden.

De hoogte van de BPM viel uiteindelijk reuze mee. Die kwam uit op €644. Dat is een schijntje in vergelijking met de BPM van €17.884 die ik kwijt geweest zou zijn als ik de auto nieuw had gekocht.

Eerste indruk

Ik stond natuurlijk te popelen om de auto in gebruik te nemen, maar als je een auto importeert moet je toch even geduld hebben. Maar uiteindelijk was het dan zo ver: de Mercedes stond voor mijn deur, mét een vers Nederlands kenteken.

Inmiddels heb ik de eerste paar honderd kilometer afgelegd in mijn nieuwe aanwinst en ik ben dik tevreden. De SLK 350 is serieus snel, stuurt heel strak, de automaat schakelt soepel, kortom: ik heb niks te klagen.

Is het ook een upgrade ten opzichte van de Crossfire? Jazeker. Het is in feite in vrijwel alle opzichten een betere auto. Dat mag je ook verwachten van een nieuwere generatie, maar het valt in de praktijk zeker niet tegen.

Het grootste verschil is misschien nog wel de besturing. De Crossfire is vaak bekritiseerd vanwege de vage besturing, maar ik had me daar persoonlijk nooit aan gestoord. Nu ik de R171 heb, merk ik dat deze besturing toch echt een stuk preciezer is. Wat wellicht ook meespeelt is dat de besturing met de facelift nog is aangescherpt.

Qua onderstel kan ik niet helemaal één op één de vergelijking trekken met de Crossfire. Die stond namelijk op 18 en 19 inch velgen en was verlaagd, terwijl de SLK nog een standaard onderstel heeft en op 17 inch velgen staat. Daardoor is de SLK ietsje comfortabeler, terwijl de wegligging alsnog heel strak is.

Uitrusting

Gezien het beperkte aanbod heb ik geen auto kunnen selecteren op opties. Ik moest het dus doen met wat er toevallig wel of niet op zit. Daar kan ik mee leven, want ik ga er sowieso op vooruit qua uitrusting.

Stoelverwarming en cruise control had de Crossfire ook, maar wat ik wel miste waren knoppen op het stuur. Ik ben dus blij dat de SLK die wel heeft. In de Crossfire moest ik namelijk continu mijn ogen van de weg halen om een nummer te skippen of het volume aan te passen.

De stoelen zitten ook iets beter, al zijn de exemplaren in mijn auto helaas niet elektrisch verstelbaar. Dat is een beetje armoedig, maar ach, het maakt eigenlijk niet uit. Ik rij namelijk bijna altijd zelf, dus ik hoef de stoel maar zelden te verstellen. 

Twee opties die ik nog wel had willen hebben zijn de Harman Kardon-audio en schakelflippers. Ik kan echt genieten van muziek in de auto, dus betere audio is altijd welkom. Al moet ik zeggen dat de standaard audio ook prima is. Om af en toe eens zelf te schakelen had ik de optionele schakelflippers ook fijn gevonden. Waarschijnlijk zou ik ze in de praktijk niet vaak gebruiken, maar toch…

Ga ik er nog wat aan doen?

Ik ben zeer te spreken over de auto, maar er zijn altijd dingen die beter kunnen. Ik ga daarom zeker het één en ander doen aan de auto. Sterker nog: ik heb een aardig waslijst aan modificaties in gedachten.

Een flink deel daarvan heeft met het uiterlijk te maken, want daar ben ik niet helemaal tevreden over. Zoals ik al eerder aangaf ben ik een groot liefhebber van kleur op auto’s. Dan moet ik zelf natuurlijk wel het goede voorbeeld geven. Ik had mezelf voorgenomen om nooit een grijze auto te kopen en nu heb ik dat toch gedaan. Maar wees niet bang: dat ga ik niet zo laten.

Wat ik ook ga veranderen zijn de velgen. De velgen die er nu onder zitten vind ik an sich niet lelijk, maar het zijn geen originele SLK-velgen. Deze zijn namelijk afkomstig van een E-klasse Coupé. Ik vind ze niet helemaal passen bij de SLK en daarnaast wil ik graag een maatje groter.

Verder zijn er nog een aantal zaken die ik aan wil passen, maar dat krijgen jullie allemaal nog te horen als het zover is. Wordt vervolgd!