De 9 lekkerste Ferrari's van de jaren '50

Terug naar grootmoederstijd, met het mooiste dat Ferrari in z'n begindagen te bieden had. Salute!

Ferrari 375 MM (1953)

Dit beestje met een 4,5-liter V12 kon tot een topsnelheid van maar liefst 289 km/u worden opgejaagd. MM staat natuurlijk voor Mille Miglia en dit model was afgeleid van de éénzitter die destijds gebruikt werd in de Formule 1. Dat klassieke Ferrari's een verstandige investering zijn is bekend en ook deze 375 MM was daarop geen uitzondering.

Ferrari 410 Superamerica (1956)

Z'n naam mag dan klinken als een hele grote hamburger, maar ook deze oldtimer ging met 340 pk onder de kap als de spreekwoordelijke brandweer. In die tijd was de nieuwprijs van 16.800 dollar bijna schandalig te noemen, afgezet tegen de huidige waarde is een dergelijk bedrag natuurlijk een lachertje. Overigens werd elk exemplaar van een unieke koets voorzien, waarvan de meeste door Pininfarina.

Ferrari 250 Testarossa (1957)

Als het goed is komt deze 250 Testarossa je bekend voor. De racer die meerdere keren de 24 uren van Le Mans op z'n naam zette ging eerder dit jaar over van eigenaar voor het luttele bedrag van 29 miljoen euro. Afgezien daarvan is het misschien wel de mooiste zuivere racewagen die ooit de fabriekspoorten in Maranello uit is komen rollen.

Ferrari 250 GT Berlinetta (1956)

De 'gewone' 250 GT mag dan stukken minder bekend zijn dan z'n legendarische opvolger, de 250 GT SWB, maar hij is minstens zo mooi. Ook op dit model zijn verschillende carrosseriën geschroefd, waarvan de eerste door Scaglietti werd gemaakt.

Ferrari 195 S (1950)

Waar de vorige auto's in het lijstje nog enigszins modern aandoen, doet de 195 S, ondanks z'n smurfblauwe lak, juist enorm antiek aan. De V12 met een cilinderinhoud van 2.350 cc was goed voor 'slechts' 170 pk, maar vergeet niet dat het autootje maar 720 kg woog. Giannino Marzotto won met deze oldtimer de Mille Miglia in 1950 en deed dat in een pak met stropdas. Een echte Italiaan wil natuurlijk na de overwinning zo snel mogelijk de kroeg in om de vrouwtjes te playen en dat doe je niet in een overall.

Ferrari 250 Europa (1953)

Deze opvolger van de 212 Inter stond op hetzelfde chassis als de 375 America. De eerste auto's kregen een body van Vignale , de latere 250 Europa GT's hadden een koetswerk van verschillende designers.

Ferrari 225 S (1952)

De V12 in het vooronder van de 225 S was een resultaat van een samenwerking tussen Gioachino Colombo en Aurelio Lampredi. Samen persten ze 210 pk uit het 2,7-liter metende blokje. Ook deze klassieke Ferrari was bijzonder licht. Hij woog met z'n 850 kg maar honderd kilo meer dan bijvoorbeeld een Smart ForTwo. Check ook de 3 poortjes in de flanken, een detail dat je nu bijvoorbeeld nog terugziet bij de vorige Maserati Quattroporte.

Ferrari 250 GT Berlinetta SWB (1959)

De Short Wheelbase, pardon, Passo Corto is een zeer bekende racer die vandaag de dag nog regelmatig voorbij komt scheuren op events als het Goodwood Festival of Speed. Dat er nog mee geraced wordt is gezien de huidige waarde van dit type Ferrari vrij bijzonder, ze worden tegenswoordigs verkocht voor miljoenen.

Ferrari 250 California (1957)

Last maar zékers te weten not least is de 250 California. Feitelijk is dit een open versie van de 250 GT Berlinetta uit 1956. Scaglietti bouwde 106 exemplaren van dit type, negen stuks hadden een aluminium koetswerk. De vroegere California's stonden bekend als LWB, de latere versie werd de nu immens kostbare SWB.