Het verhaal van een zeer fraaie Franse stationwagon

Zeker met zo'n zescilinder onder de kap.

Hoe de tijden kunnen veranderen. In de jaren '90 vond Renault het een goed idee om een zeer luxe lange afstandsraket op de markt te brengen. Omdat Renault niet veel ervaring had in dat segment, zowel met het ontwikkelen als het bouwen, werd de hulp van Duitsers ingeroepen. Het resultaat was de Renault Safrane RXE Biturbo en Baccara Biturbo. In technisch opzicht waren beide auto's gelijk, het was enkel de aankleding die anders was. In de RXE had je meters velours tot je beschikking, de Baccara was uitgerust met leder en hout.

Beide auto's waren door niet een, maar twee Duitse tuners aangepakt. Hartge ontfermde zich over de aandrijflijn, Irmscher deed de rest. Tegenwoordig lijkt dat heel bijzonder, maar het komt wel vaker voor dat een tuner een kleine serie bouwt voor een merk of importeur. De Safrane Biturbo had een 3 liter V6 onder de kap, de beroemde PRV die ook dienst deed in Peugeots, Renault en Volvo's, zoals de naam suggereert, maar ook in de Delorean en Alpine sportwagens. Voor de gelegenheid waren er twee turbo's op geschroefd voor een maximum vermogen van 262 pk bij 5.500 toeren en een maximum draaimoment van 365 Nm bij 2.500 toeren.

De Safrane Biturbo was standaard voorzien van vierwielaandrijving, afgeleid van het Quadra systeem van de Espace. Daarmee was de Safrane vlotjes, maar niet snel. Van 0 naar 100 km/u sprinten duurde meer dan zeven seconden. De topsnelheid was begrensd op 250 km/u. Een succes werd de auto absoluut niet. De Safrane Biturbo kostte in Baccara trim al gauw 175 mille. Voor dat geld had je ook een dikke E34 of W124 met flink wat vermogen. De Safrane Biturbo was iets meer dan een jaar in productie: in het voorjaar van 1995 was het feest alweer voorbij.

Dat is jammer, want Renault had aanvankelijk wat grotere plannen met de Biturbo reeks. Zo was er het stoute idee om de motor ook te monteren in de toen gloednieuwe Laguna. Het idee van de Laguna Biturbo Hartge was geboren en er werden ook een paar exemplaren van gebouwd. De Laguna Biturbo Hartge was nog krankzinniger dan de Safrane Biturbo. De Laguna had namelijk méér vermogen (280 pk!) en géén vierwielaandrijving. Ook een sperdifferienteel was niet aanwezig.

De laatste is misschien wel de gaafste. In de jaren '90 kreeg de stationwagon een ander imago. Voorheen waren stationwagons, zeker in het hogere segment, vooral heel erg functioneel. Je reed Omega stationwagon of Scorpio Stationwagon, niet omdat je het wilde, maar omdat je zelf zoveel kroost produceerde. Auto's als de BMW 5 Serie Touring (E34) en Audi 100 Avant (C4) toonden aan dat een stationwagon ook heel erg fraai kan zijn.

Sterker nog, echt bijzonder ruim waren die auto's niet. Het waren stationwagons voor mensen met een, eh, actieve levensstijl. Het was meer een statussymbool dan een functioneel statement. Heuliez zag dat heel slim in en ontwierp op basis van de Safrane een stationwagon. Er werd een schaalmodel getoond op de Salon van Genève in 1993. Patrick LeQuement zag het schaalmodel en vroeg aan Gérard Quéveau van Heuliez of hij er een prototype van kon maken.

LeQuement zorgde ervoor dat een van de 806 gebouwde Safrane Biturbo's werd afgeleverd bij Heuliez. Het was de bedoeling van Heuliez om van de Safrane een exclusieve GT te maken, niet zozeer een praktische auto (wat de Safrane wel was), maar een heel erg fraaie. Het complete dak werd eraf gehaald. De bovenkant was nu een en al glas, voor een extra ruimtelijk gevoel. Vanaf de B-stijl liep de daklijn ook anders: veel vloeiender en gestrekter. Het resultaat was de Safrane 'Long Cours'. De auto was 4,90 meter lang, 1,80 meter breed en 1,45 meter hoog.

De auto maakte zijn debuut op de Salon van Parijs in 1994. De auto werd door pers en publiek zeer goed ontvangen. Zelfs de grote bazen van PSA (de grote concurrent) waren wel heel benieuwd naar deze exclusieve creatie. De Safrane Long Cours werd niet in productie genomen, helaas. het zou bij slechts een exemplaar blijven. Volgens de beperkte informatie die bekend is over de auto, is de Biturbo V6 vervangen door een iets kalmere V6 met een enkele turbo. In tegenstelling tot de Biturbo heeft de Safrane Loung Cours een automaat, wat beter past bij het karakter van de auto. Jaren geleden is de auto verkocht aan een particulier voor bijna 23.000 euro. Daar koop je nu nauwelijks een fatsoenlijke Captur voor.