![V12 Vanquish](https://static.autoblog.nl/images/wp2016/aston-martin-v12-vanquish-silver-side-750.jpg)
Shaken, not stirred.
Kijk naar het huidige Aston Martin en je ziet een enorme verscheidenheid aan modellen. De compacte V8 Vantage, de sierlijke DB9, de ‘praktische’ Rapide en zelfs de Aston Martin Vanquish. Er is voor elk wat wils. Ondanks dat de zaken niet altijd even vloeiend verlopen, doet Aston Martin tegenwoordig prima zaken. Dat is wel eens anders geweest.
30 stuks. Dertig. Thirty. Dat is het totale aantal auto’s dat in Newport Pagnell van de band rolde in 1982. Neen, de V8 was niet populair, ondanks een hoofdrol in de James Bond film The Living Daylights. Eind jaren 80 was de stokoude Vantage nog altijd het enige model, dat al 20 jaar mee liep. Om het erger te maken, het waren toen al geen vernieuwende auto’s. De V8 range laat zich nog het beste omschrijven als verfijnde en luxueuze Mustangs. Perfect voor ondergetekende (en Jeremy Clarkson), maar verschrikkelijk om een levensvatbaar businessmodel uit te halen.
Gelukkig kwam in 1987 dan eindelijk De Grote Verlosser: de Virage. Deze auto was namelijk compleet, ehh, van het zelfde laken en pak. Technisch deelde de auto nog behoorlijk wat met de oude V8 modellen, waaronder de Tadek Marek motor. Het was een stoere auto met verfijnde aspecten. Een gedistingeerde bruut. Het meest briljant was nog de V8 Vantage, een 2 ton zware herenkamer met 600 pk, nog zo’n auto waar niemand op zat te wachten. Even over de namen, die komen nog wel eens willekeurig terug. Het gerucht wil dat Aston Martin de V8/Vantage/Virage badges doet in een Bingoballenmachine, en de namen willekeurig op een model plakt.
Kersverse eigenaar Ford moest wel ingrijpen. Het bewaren van merkwaarden is leuk en aardig, maar als dat constant resulteert in een commercieel drama heeft het weinig zin. Aston Martin had nu écht een redder nodig. Veelal wordt gedacht dat DB7 dat was en dat klopt deels. De Aston Martin DB7 was de redding voor het merk, maar het was niet echt een Aston Martin. Het was technisch gezien een opgeleukte Jaguar. De bodemsectie vertoonde veel overeenkomsten met de XJ-S. De motor, een zescilinder-lijnmotor met compressor, was ook van Jaguar. Jaguar had de auto namelijk voor het grootste gedeelte ontwikkeld. Destijds als E-Type opvolger (of F-Type voorloper). Ford was eigenaar van beide Britse merken en besloot dat de ‘F-Type’ een DB7 moest worden. Jaguar zou op zijn beurt een eigen variant krijgen in de vorm van de XK8.
Ford en inmiddels ook Aston Martin zagen in dat er een nieuw topmodel moest komen. Niet zozeer om de verkopen op te krikken, maar als Halo-model, imagebuilder en uithangbord. Maar op welke basis was nog niet duidelijk. De basis van zowel de DB7 en Virage modellen waren inmiddels stokoud.
Aston Martin begon met een compleet blank vel papier met een nieuw project, Project Vantage genaamd. Het platform was gloednieuw. Het betrof een aluminium frame en chassis met een koolstofcomposiet body, want Aston Martins mochten wel wat lichter worden. Het was een pure tweezitter, net als de onlangs geïntroduceerde Ferrari 550 Maranello. De techniek van de DB7 was ouderwets, maar het koetswerk was beeldschoon. Vandaar dat de Schot Ian Callum wederom verantwoordelijk was voor het ontwerp. En oh boy, wat een lijnen. De Project Vantage was een sierlijke doch krachtige verschijning.
Een lichte body, alu chassis en vlot voorkomen. Daar hoort een bijpassende aandrijflijn bij. De 5.3 V8 uit de V8 Vantage was bijzonder krachtig maar ouderwets en loodzwaar. Bovendien kon deze niet maar aan de emissie-eisen voldoen. De Jaguar zescilinder van de DB7 opvoeren kon ook. Maar een auto als deze had iets exotisch nodig. In 1993 had Aston Martin een prototype met V12, de Vignale by Ghia. Dit was een concept voor een super de luxe sedan, ditmaal getekend door de broer van Ian Callum, Moray Callum.
Ondanks alle bijzondere features was dit een typische concept. Dus een aparte koets met extravagant interieur en bekende techniek. Ondanks er gesproken werd over een V12 was het gewoon een Lincoln Town Car ladderchassis met een 4.6 V8 en 190 pk, gekoppeld aan een viertraps automaat. Maar het idee van een V12 was uitstekend.
Ford was in de jaren 90 zelf ook al druk bezig met V12’s, getuige twee concept cars. De eerste was de Ford GT90. Deze had een V12 op basis van de Modular V8 met 4 turbo’s, het XJ220 chassis waarop de GT90 stond had immers ruimte voor een V12. De andere concept car met V12 was de Indigo, een soort hot rod. De motor bestond uit twee Duratec zescilinders. De motor werkte ook daadwerkelijk en leverde 450 pk, precies wat Aston Martin voor ogen had.
De reacties op de Project Vantage waren overweldigend tijdens de Detroit Motor Show. Hij moest er komen. Aston Martin gaf de go-ahead, met name voor de motor. De Jaguar zescilinder in de DB7 liep op zijn einde en de DB7 kon de motor ook goed gebruiken. Vanaf 1999 was de DB7 al te bestellen met een V12. Deze kreeg ook een ander front, in lijn met de Project Vantage.
In 2001 werd het productiemodel getoond. Ondanks dat de lijnen zorgvuldig overgenomen leken te zijn, was elke bodypanel net even anders dan de Project Vantage. Aston Martin noemde het topmodel V12 Vanquish. Het was een 2+0 coupé met een aluminium body en alu/koolstofvezel chassis. De motor was identiek aan die van de DB7 Vantage, maar de V12 Vanquish had meer vermogen en koppel, namelijk 460 pk bij 6.500 tpm en 560 Nm bij 5.000 aan trekkracht.
De V12 was gekoppeld aan een sequentiële bak met zes verzetten en, uiteraard, achterwielaandrijving. De V12 Vanquish accelereerde van 0-100 km/u in 4,6 seconden en als je voldoende ruimte had kon je de 306 km/u aantikken. Het gemiddelde verbruik van 1 op 6 (fabrieksopgave) haalde je dan uiteraard niet.
Niet alleen het exterieur was een revelatie, ook het interieur was ten opzichte van de DB7 een heel stuk moderner. De aluminium middenconsole was een duidelijke breuk met het verleden. Uiteindelijk kon je wel diverse houtsoorten bestellen, maar het paste niet echt bij de V12 Vanquish. Het geheel carbon dashboard dan weer wel. Standaard was de V12 Vanquish een 2+0. Dus een tweezitter met een praktische opbergruimte achter de stoelen. Voor dik 7 mille in euro’s (die waren er toen net) kon je een achterbankje bestellen. Dat was 7 mille voor niets, want het was zeer krap achterin. Er waren wat Ford knopjes zichtbaar. Maar ook Conolly leder waar het oog reikte, er waren 8 koeien nodig om de auto van bekleding te voorzien. Betreft die Ford knopjes, daar had Aston Martin een goed antwoord op: “Onze klandizie heeft over het algemeen weinig ervaring met Fords, dus ze herkennen die knopjes niet.”
De Aston Martin V12 Vanquish was een instant hit. Aanvankelijk was het de bedoeling om er 300 per jaar te bouwen, maar dat aantal werd al snel opgeschroefd naar 500 stuks per jaar. In 2002 werd de V12 Vanquish de nieuwe dienstauto van wereldberoemd geheim agent James Bond. In deze volstrekt belachelijke film (ijspaleizen, face-swaps, onzichtbare auto’s, Madonna…) wist de V12 Vanquish het leed enigszins te verzachten. De auto in de film had overigens geen V12. Het was een aangepast chassis met een Ford Modular V8 uit de Mustang Boss 302 met 300 pk. Om het nog erger te maken, de stuntauto’s hadden vierwielaandrijving (met de aandrijfassen van een Ford Explorer). Deze Aston pakte wel een record, want het is de snelste Aston Martin ooit gebouwd, in R althans. In zijn achteruit haalt ie namelijk 195 km/h.
Mede door de film bleef de V12 Vanquish goed verkopen. In juli 2003 liep het 1.000e exemplaar van de band. In 2003 was er tevens een kleine modelupdate (andere velgen, iets bredere Yokohama banden, andere stoelen, grotere Brembo remmen met Pagid schijven). In 2004 werd ook het Sports Dynamic Package leverbaar. Deze kregen nog grotere remmen, stijvere veren, andere dempers en lichtgewicht 19” velgen. Er zijn er 94 van gebouwd.
Dat lage aantal komt mede doordat de V12 Vanquish S er aan kwam. Deze verving de reguliere V12 Vanquish en had de hardware van de Sports Dynamic Package standaard. De V12 Vanquish S was er ook om meer afstand te creëren tussen de V12 Vanquish en de nieuwe DB9. De DB9 was meer een GT, de V12 Vanquish S een sportauto. Dat kwam mede door de motor. Deze kreeg een andere ECU, cilinderkoppen en injectoren. Het vermogen steeg naar 528 pk bij 7.000 tpm en een koppel van 577 Nm bij 5.800 tpm. De bak werd ook herzien en reageerde een stukje sneller. Door al dit alles en de 285 brede achterbanden kon de V12 Vanquish S in 4,8 seconden naar de 100 sprinten. Maar bij de Vanquish S ging het niet om sprinten, maar tussenacceleraties op hoge snelheid. Een hoge snelheid kon de V12 Vanquish S prima halen, de V-Max bedroeg nu maar liefst 322 km/h.
Aan de buitenkant kon je de Vanquish S herkennen aan de splitter aan de voorkant en de grotere geïntegreerde spoiler aan de achterkant. De grille had nu zes horizontale spijlen en de 11-spaaks velgen waren nieuw. De Aston Martin V12 Vanquish was nu eigenlijk zoals ‘ie hoorde te zijn. Een uiterst chique en stoere Gran Turismo met een randje.
Ook om te rijden. De grootste concurrent van de V12 Vanquish was de Ferrari 550 Maranello. In 2001 was men het over eens dat de Ferrari meer de rijdersauto was met emotie, en de Vanquish de gentleman. Alleen de Vanquish werd alsmaar strakker, sneller en sportiever. In tegenstelling tot de 550 Maranello, deze evolueerde naar de 575M Maranello. Deze auto was juist comfortabeler en zachter dan voorheen.
Maak niet de fout door te denken dat de V12 Vanquish een overpriced DB7 of DB9 is. Dat zijn beide uitstekende auto’s, maar het chassis van de V12 Vanquish (S) stond op een véél hoger plan. Ten eerste was alles zeer communicatief. Je voelde wat er gebeurde. Even een driftje leggen? Geen probleem, dankzij de dociele V12 en lange wielbasis was de V12 Vanquish S uitstekend te beheersen, alhoewel het niet echt bij de V12 Vanquish S hoorde. Nette cleane lijnen rijden, op de grens van grip en slip kon de V12 Vanquish S als geen ander. Je kon zeldzaam goed aanremmen en de auto in de bocht ‘zetten’. Ook in de regen, dankzij de progressieve dempers, uitstekende gewichtsverdeling en communicatieve besturing (die was zo goed dat exact deze de installatie zijn weg zou vinden in de Ford GT). Dankzij een hoop grip op de achteras en lange overbrengingsverhoudingen kon je snel op het gas. De V12 klonk glorieus: rijk, vol en huilend. Wel of geen Ford motor, er zijn weinig motoren die beter klinken dan de V12 uit de V12 Vanquish S.
Er was één dissonant. Dat was de transmissie. We zijn tegenwoordig verwend met automaten met dubbele koppeling, maar 13 jaar geleden had alleen een Audi TT die techniek. De sequentiële bak was uiterst lastig te beheersen. Als je volgas reed was het prima, maar in stadsverkeer was het een ramp. Dat is ook de reden dat op de Lamborghini Aventador en Pagani Huyara na dit type versnellingsbak niet meer wordt geleverd. Aston Martin kreeg ook klachten van eigenaren over de bak.
Deze werden doorverwezen naar de Works Service van Aston Martin. Aldaar kon je bestellen wat je wilde. Van pimpelpaars alcantara tot televisieschermen in de hoofdsteunen, van 100 pk extra of speciale audio: het kon allemaal geregeld worden. Maar ze konden ook een handbak leveren. In principe was de transmissie van de V12 Vanquish altijd een handbak, alleen was de bediening robotisch. Elk type V12 Vanquish kon voorzien worden van een handgeschakelde transmissie. Dat kan nog steeds, trouwens. Sterker nog, als je een 2001 Vanquish hebt, kun je hem bij Works Service langsbrengen. Dan maken zij er een handgeschakelde V12 Vanquish S van.
Ulrich Bez was eigenlijk nooit voornemens om de V12 Vanquish uit productie te nemen. Hij wilde dat de auto zo lang mogelijk in productie bleef. Er was voldoende vraag naar en het chassis was goed genoeg om 100 tot 200 pk extra aan te kunnen. Waar de DB7 aan het einde van de ‘rek’ zat, had de V12 Vanquish marges over. Echter, de Amerikaanse wet gooide roet in het eten. Deze stelde dat de airbags automatisch moesten deactiveren wanneer een kinderzitje geplaatst was in de bijrijdersstoel. De kosten hiervan wogen niet op tegen de baten dus besloot Bez om alsnog de stekker eruit te halen.
Om het afscheid van de V12 Vanquish luister bij te zetten, ging de wederom de Works Service aan de slag. Het resultaat was de V12 Vanquish S Ultimate Edition. Deze kreeg een speciale lak, namelijk Ultimate Black. Deze kleur leek zwart, maar als onder bepaald licht zag je rode en blauwe gloed. Het grootste verschil was dat de Ultimate Edition standaard een handbak had. Van de Ultimate Edition zijn 50 stuks gebouwd, 20 met het stuur rechts en 30 met het stuur links. Daarvan zijn er 3 in het wit gespoten. Deze waren specifiek voor de Arabische markt.
In juli 2007 was het zover. De Aston Martin V12 Vanquish S Ultimate Edition met chassisnummer 2593 liep van de band. Dit was niet alleen het einde van de V12 Vanquish, maar ook van de fabriek waarin deze stond. De nieuwe DB9 en V8 modellen liepen van de band in Gaydon, terwijl de V12 Vanquish met de hand gebouwd werd in Newport Pagnell.
Aan de Tickford Street in Newport Pagnell was Aston Martin begonnen met het bouwen van sportwagens. Op deze locatie ontstond de DB2. Op deze plaats werkte Caroll Shelby aan de optimalisatie voor de DBR1 racewagen die in 1959 Le Mans zou winnen. Hier werd de iconische DB5 gebouwd alsmede alle hopeloos gave V8 modellen. In deze veredelde schuur werden die schitterende koetsen met de hand geklopt. De V12 Vanquish was niet alleen de belichaming van het nieuwe Aston Martin, maar kwam aan zijn einde met het oude Aston Martin. Wat een held.
Heerlijke bakken! Hoop dat er op de autosalon volgend weekend ook wat lekkers van Aston tussen zit!
Machtig apparaat. Persoonlijk zou ik liever deze hebben dan elke andere Aston, inclusief de One-77.
@silverarrow: Trouwens ook veel mooier en begeerlijker dan die andere, Britse twaalfcilinder GT, de Continental GT.
Leuke periode van AM ..
Van verrotte mustangs tot veredelde mustang ..
Wat ik vernomen heb is dat de motorblokken allemaal bij Ford Dld gemaakt werden ..
En die van Jaguar bij Ford GB (nog steeds trouwens al wordt daar heel geheimzinnig over gedaan) ..
Dit is trouwens wel de meest succesvolle periode van AM ..
Geloof zelfs dat ze een jaartje winst konden draaien ..
@lincoln: hoezo geheimzinnig? Overal staat FoMoCo en made in UK als je iets van een jag of land motor afhaalt.
@phdg: Behalve de contactsleutel en de navi; die komen van ex-Ford dochter Volvo!
Mooi artikel, en wat een wagen toch!
Hele mooie tekst over toch wel een speciale auto. Maar ik heb het lang niet altijd een mooie auto kunnen vinden. Ik vind hem wat minder elegant en stijlvol ogen dan bijvoorbeeld een DB9. Hij oogt ook heel erg zwaar… Maar het is wel een speciale auto geweest voor Aston Martin. Misschien wel hun redding..
Autoblogartikel van het jaar! Erg mooie en complete beschrijving van een periode uit het bestaan van dit fraaie Britse merk.
Nooit geweten dat Aston Martin gebruik heeft gemaakt van een aangepaste bodemsectie de XJ-S.
Eigenlijk mogen we Ford toch wel dankbaar zijn dat ze zich bemoeid hebben met merken als Aston Martin en Jaguar. De Amerikanen hebben beide merken nét dat duwtje in de goede richting gegeven op het gebied van productieproces, kwaliteit en winstgevendheid.
@moveyourmind:
Nope .. dat gaat het artikel worden over de rover 75 + het Phoenix consortium oplichtersbende ..
Dat vanaf dit moment in zijn gestel aan het broeden is ..
Willempieeeeeeee ..
@lincoln: Dat kon inderdaad ook nog wel eens een mooi verhaal opleveren. Vergeleken met dat is Dieselgate niet meer dan een kwajongensstreek.
Dank voor dit pareltje weer. Gewoon zo doorgaan, dan mis ik de edit knop, geen geluid bij filmpjes bij iOS apparaten via de app en andere onhebbelijkheden met liefde.
Jammer dat de V12 langzaam aan het uitsterven is.
@bmwm3gtr:
Raar .. er worden dagelijks meer 12pitters gemaakt dan weggeflikkerd ..
Giro 555 verhaaltje van je dus ..
@lincoln: ja maar eerder steeds meer nu alleen de duitse 3 nog en paar andere bedrijfjes
@bmwm3gtr: ‘bedrijfjes’ als Lamborghini en Ferrari?
Ik vind die Mustang-achtige AM’s zo gaaf, juist omdat er op zo’n koets een Aston logo zit
Super artikel. Meer van dit en minder clickbait. Make AB great again !
Beste artikel van het jaar!
Geweldig artikel over een prachtig merk.
Ik heb het genoegen gehad in 1997 een rondleiding te hebben gekregen in Newport Pagnell en daar de Virages gebouwd zien worden. Een ervaring om nooit te vergeten, al wordt ik 100 met Alzheimer.
Gewoon mensen die met allerlei hamers uit vlakke platen plaatwerk staan te kloppen. En een zooitje! Mán, wat een bende daar. En daar rollen dan peperdure auto’s naar buiten. Eigenlijk gewoon een hele grote boerenschuur. Shed buit in England.
En laat dat nou net de charme zijn van dat merk.
Maar ook die hebben nou een hypermoderne fabriek. Alleen Morgan is nog enigszins met het oude Aston Martin te vergelijken, qua handgebouwdheid, hoewel dat nu ook tamelijk opgeruimd en zelfs enigszins efficiënt oogt. Die hebben geeneens meer de legendarische levertijden van 5 jaar. Met een maandje of 2 heb je gewoon je nieuwe Morgan. Brrrr. als dat maar goed gaat.
Mooiste Aston. Zeker de Vanquish van dit moment! Heerlijk artikel weer @willeme!
Zeer mooie Aston! Koninklijke uitstraling, niet de snelste, niet de beste, maar een image van een ware king. Vriend van me heeft toendertijd een Vanquish V12 gehad toen hij net uitkwam. Hij zei dat het wel een matig afgewerkte auto was, beetje ‘kitkar’ kwam zelfs uit zijn mond. Maar een geluid waar je U tegen zegt.
Victor Gauntlett is de spil.
Deze self made witte- pomp tycoon, nam in 1980 een beang in AM toen ze op sterven na deaud waren en slechts DRIE auto’s per week maakten.
Hij is het geweest die AM voor de ondergang heeft weten te behoeden en wisten ze – geheel tegen hun traditie in- winst te maken.
Gauntlett begreep dat AM het nooit alleen kon redden en heeft FORD binnen gebracht.
De rest is history.
(Gauntlett heeft enorme indruk op me gemaakt toen ik een interview met hem las waarin hij stelde dat de meeste mensen leven alsof hun leven een oefening is voor NOG een leven, dat was de reden van zijn succes, hij besefte dat alles hier en nu moest gebeuren en gabdelde daar ook naar) was een eye opener
Top artikel! Meer info over alles van Aston Martin vind je op http://www.astonmartins.com. Een van de meest complete digitale archieven denk ik over Aston Martin.
Mooi stuk! Mijn voorkeur gaat nog altijd uit naar de oudste van het stel: de originele V8 en dan het liefst als Vantage. Brute bak is en blijft dat! Niet vergeten mag worden dat het budget dat Aston Martin in die tijd (V8 en Virage) had om een hele auto te ontwikkelen, bij Ford al werd uitgegeven aan het aanpassen van een buitenspiegel of sluiting van het handschoenenkastje.
Dus gezien het budget was de Virage niet verkeerd en had hij, in standaard-uitvoering zeker, in een ingetogen en chique uitstraling.
PS voor Willeme: de Virage had toch wel een motor met vier kleppen per cilinder? Of vergis ik me nu heel erg?
Die oude Vantage op de zwartwit foto lijkt ook erg veel op een Mustang valt me nu op..
Die ultimate edition is verreweg de mooiste Aston ooit gemaakt. Heel af en toe zie ik er eens eentje rijden hier in de buurt. Met welke andere auto kan je zoveel sportiviteit en klasse mixen? Mocht ik ooit het geluk hebben, komt hij zeker in de garage te staan. Dromen zeker…
Goed artikel.
Als ik het zo lees, is deze Vanquish dus eigenlijk uniek! Goede motor, prima chasis en dergelijk en nog handgemaakt ook!
Mijn buurman heeft er 1: naast een Evoque (voor de vrouw), BMW 750 en een XKR cabrio. In het weekend pakt ie voornamelijk de XKR als het mooi weer is.
Misschien moet ik m een keer wat van deze feitjes brengen en wieweet biedt ie aan dat ik een stukje mag rijden. Je weet maar nooit.