Klassieker: Panther De Ville

Auteur: , 21 Reacties

Stel: je draagt graag poederpruiken en een maillot. Je betitelt je bovenwoning in de zeeheldenbuurt voortdurend als Château de Versailles en je neemt je telefoon op met “Louis-Dieudonné”. Dat kan natuurlijk, daar hebben wij geen oordeel over. Maar welke auto rij je dan? Daar hebben we dan wel weer een idee bij: een Panther De Ville.

Erin gaan wonen is overigens ook een optie want hij is net zo groot en ongeveer hetzelfde waard als je flatje. Tegenwoordig tenminste, in de jaren dat hij gebouwd werd, van 1974 tot 1985, was hij zelfs een poosje de duurste productieauto leverbaar in de UK. In die 11 jaar bouwde Panther Westwinds Ltd er slechts 60, met de hand uiteraard. Ontwerper en fabrikant Robert Jankel liep duidelijk niet echt warm voor bescheiden midsegmentertjes met een hoge trutfactor. Hij bracht 2 jaar voor de De Ville al de opvallende J72 op de markt en kwam later met de waanzinnige Panther Six, naast de iets minder buitennissige Lima en Kallista. En geen van die modellen was ooit leverbaar in een Johannes Calvijn Limited Edition Series.

Op een zelf ontworpen buizenframe met Jaguar XJ subframes plaatste Panther een met de hand vervaardigde aluminium carrosserie. 46 keer was dat een vierdeurs fixed head, 2 keer een tweedeurs fixed head, 11 keer een tweedeurs drop head en eenmaal zelfs een zesdeurs limousine. Jankel en zijn mannen werden hierdoor trouwe klanten van BLMC, want de deuren waren dezelfde als die van een Austin/Morris 1800. De rest gelukkig niet, zo’n De Ville was onderhuids eigenlijk een Jaguar. Een djèèèèggh, als een stuk gepeupel ernaar vroeg.

Dat wist je als blasé nouveau-riche trouwens ook alleen maar omdat men bij de bestelling vroeg of je er een 6 of een 12 cilinder geweldenaar uit Coventry in wilde. Beide kwamen van het merk met de roofkat, net als alle instrumenten, knoppen, hendels en het grootste deel van het meubilair. Ook het meeste van de onderhuidse techniek, zoals de transmissie, het differentieel en de elektronica kwam uit de magazijnen van Jaguar. Met bijbehorend pittig prijskaartje er nog aan. Daarmee bouwde men in Surrey deze unieke bombastobiel voor de nogal extroverte clientèle. Elton John had er een uitgezocht bij zijn brillen en volgens de geruchten bracht Kenny Rogers de Dolly Partons ermee thuis. Dat viel niet op.

De fluisterstille 5,3 liter V12 al helemaal niet, zo geruisloos deed deze zijn werk. Ook de 4,2 liter zescilinder in lijn was niet heel erg behelpen, want racen kon je er toch niet mee en als iemand kleinburgerlijk naar zijn acceleratievermogen vroeg, was het typisch Britse antwoord: it’s there. Zijn De Dion achteras, de onafhankelijke wielophanging en rondom forse schijfremmen maakten een potje onbeschaafd planken niet onmogelijk, maar een wielbasis van ruim 3,6 m en de aerodynamica van een diligence deden dat duidelijk wel.

Een enorm luxe postkoets, dat zeker. In de beste Britse traditie waren de meeste oppervlakken rijkelijk voorzien van Connolly leer en de rest van hout, in kersen of walnoot. Of een andere soort want voor de inrichting en aankleding van je De Ville golden eigenlijk geen beperkingen. De bijzondere lijnen kon je toch al vrijwel niet verstoren, tenzij je 2 flinke Smeg koelkasten op de running boards liet monteren. En zelfs dat is nog altijd fraaier dan die zelfgeslierte aftermarket LED slingers van nu, loensend op een belegen middenklasser.

Die barokke lijnen waren geïnspireerd door de groteske Duesenberg modellen en de welhaast buitenaardse Bugatti Royale uit de jaren 20 en 30 van de vorige eeuw. De Panther had ook zo’n vierspaaks vintage stuur, net als Victor Muller decennia later in zijn Spykers zou monteren. Misschien had Spyker het wél gered als ze ook Austin deuren hadden gemonteerd trouwens… Nee, we dwalen af. Maar niet naar Saab, Jankel bleef gewoon zijn inkopen doen bij Jaguar zonder meteen de hele mieterse tent over te willen nemen. Verstandig. Er was trouwens één uitzondering op die Jaguar roots: Cruella’s Panther De Ville in de film 101 Dalmatians had een Amerikaanse V8 in de enorme neus. In ‘Murica is heel veel nep.

Net als je uitbundige Lodewijk-XIV-kapsel en stadskasteeltje, tot de nok toe volgestouwd met kringlooprococo. Iedereen weet wel onmiddellijk wie je bent met dit unieke en pompeuze bakbeest: wat daar staat, dat ben ik. En uiteraard pal voor je portiek over 2 parkeerplaatsen uitgesmeerd, gebaseerd op je droit divin om daar te parkeren. Nondeju.



21 reacties

Ben je dat ding eindelijk vergeten komen jullie met dit….Thanx, nu even de pot schoonmaken..
@norge: Het is nog steeds een van de meest exclusieve en zeldzame saloons.Ook technisch is hij vandaag nog steeds best te rijden. Spijtig alleen voor de happy few… al de anderen kunnen er enkel jaloers op zijn…
De schrik van elke dalmatier. Blijft wel een aparte verschijning als je hem ooit zal zien.
Ik vind het een hilarisch artikel, wat daarnaast uitermate informatief is, zoals we van je gewend zijn. Klassewerk, ga zo door!
@scottishcarspotter2000:
Inderdaad, die passage over de loensende ledsliertjes, toppertje.
Dit noem ik nou Infotainment, ik kijk er inmiddels naar uit.
Leuk stukje Lars, over een auto die ik nu twee keer in het echt had gezien. Ik had het er toevallig vandaag nog met een klant over, we hebben nl. een Rolls-Royce Limousine by Robert Jankel in de collectie.
@silver:
Een Robert Jankel Roller, was/is dat niet een verlengde Silver Spur?
Of zit ik er nu hopeloos naast..? ;-)
@Rob: @Silver: ik gok een estate. Provence of Bordeaux meen ik, het verschil zit hem in de overhang achter.
@dizono:
Die esates moest ik even Googlen ;-) Gave dingen hoor.
Robert Jankel heeft overigens ook een moddervette XJ40 coupe gemaakt:
http://www.jagweb.com/jaguarmodelclub/2005/olmag/p17/R%20JANKEL%20Coupe%20XJ40.jpg

Ganz geil!
@dizono:
Stuit ik toch zomaar op wat leuke achtergrond info van die XJ40 coupe:
http://forojaguar.es/foro/viewtopic.php?f=7&t=5279&p=36061&sid=c46fdd3e74df1a1490f760f8acf005f5

Tevens leverbaar met een twin turbo motor! *kwij!*
Klopt helemaal Rob 😀
Ik vond het toen niks en nu nog steeds niet.. wat een hok zeg!
Zo’n cabrio zag ik vandaag rijden. Ik wist niet wat het was, maar dat is nu dus ook weer opgelost.
@offroad:
Dat zal dan hoogstwaarschijnlijk de Kallista zijn geweest, daar rijden er wel een paar van rond hier.
http://up.autotitre.com/f88213c174.jpg
Jammer van de deuren, raam en daklijn. Verder wel een grappig ding, maar niet mijn ding.
Toch iets minder belachelijk dan de Mitsuoka Viewt.
Mooie wagen blijft het toch!
Wanstaltige pompeuze kitsch .. Doet me denken aan Stutz van dezelfde periode .. Ook van die superdure dingen die niets toevoegen ..
En toen leken alle auto’s al op elkaar.
@clarkson: ik stel voor om eens naar de bouwjaren te kijken en dan eens op zoek te gaan hoe auto’s er in de jaren ’70 en ’80 uitzagen. Niet echt zoals dit namelijk.
Bijzonder. Zou het leuk vinden om zoiets eens tegen te komen. Om eens voor de grap gebruik van te maken. Maar om te bezitten? Nee, absoluut niet. Doe dan iets écht ouds, laat de beleving aansluiten bij het uiterlijk van de auto.
Het is nou niet echt een mooie auto

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).