Klassieker: RUF CTR “Yellowbird”

Auteur: , 39 Reacties

De meest ultieme 911 Turbo die geen 911 Turbo is. 

Ruf CTR

Het zat ze bij Ferrari niet lekker. Il Commendatore (Enzo Ferrari) leefde nog en de Scuderia was nog niet zo heel lang geleden F1 wereldkampioen geweest (in 1979 met Zuid-Afrikaan Jody Scheckter). Ook op de weg waren Ferrari’s de snelste en meest tot de verbeelding sprekende auto’s. Lamborghini was weliswaar flink aan de poten aan het zagen, maar de Countach was vooral erg bijzonder qua lijnvoering. Qua prestaties viel het wel mee.

En toch was er een klein bedrijfje uit Pfaffenhausen dat het trotse merk uit Maranello in verlegenheid bracht. RUF Automobiles was van origine een garage en benzinepomp in Zuid-Duitsland. In principe werkte Alois Ruf Sr. aan allerlei auto’s. Totdat ze op een dag een Porsche 356 met schade in de garage hadden staan. Sindsdien hield Auto RUF zich ook bezig met diverse restauratieprojecten. Allemaal Porsches, uiteraard.

Alois Ruf Jr. is al sinds kind te vinden op de werkplaats en was al snel besmet met het Porsche virus. Hij is idolaat van de race-Porsches en zijn droom is om ook onderdeel te worden worden van de Porsche historie. Hij besluit zich toe te gaan leggen op modificaties voor de Porsche 911. In plaats van tunen om het tunen wordt alles uitgewogen en afgevraagd: hoe zou Porsche dit zélf gedaan hebben? Sterker nog, veel RUF uitvindingen zouden later hun weg vinden naar reguliere Porsches. Denk aan de vijfbak voor de 930, de twin-turbo setup en heb je de RUF Targa versie gezien van de 997? In 1983 is het dan zo ver. Na diverse pakketten en onderdelen presenteert RUF zijn eerste echte auto, de RUF BTR.

Ruf BTR

De BTR (Gruppe B, Turbo, Ruf) was een 911 Turbo volgens RUF. Dankzij grondige wijzigingen liep deze 293 km/u. Snel genoeg om het Ferrari’s lastig te maken. Tijdens diverse tests werd er zelfs 306 km/u mee gehaald. Ferrari sloeg terug met de 288 GTO die voorlopig orde op zaken zou stellen. Of het aan de 288 GTO ligt, de toen aanstaande 959 of iets anders was niet direct duidelijk, maar Alois Ruf moest en zou het beter doen. Hij zag wel in dat hij daarvoor een blank canvas nodig had. Hij begon met de ontwikkeling van de alles overtreffende trap. Niet alleen in performance, maar ook in kwaliteit. Die auto werd de RUF CTR.

Want was er nu zo bijzonder aan de CTR? Ten eerste de basis. Je zou denken dat de 930 Turbo het uitgangspunt is, maar niets is minder waar. Het fundament voor de CTR is namelijk gewoon een reguliere G-serie 911 3.2 Carrera. Deze werd gekozen vanwege de slankere en lichtere body. De turbo-heupen zouden te veel ‘drag’ creëren, onhandig voor het behalen van een hoge topsnelheid.

Het verschil tussen een ‘fabrikant’ en ‘tuner’ is wellicht de mate waarin de veranderingen worden doorgevoerd. Een kale, half afgebouwde 3.2 Carrera kwam van Porsche uit Zuffenhausen. Deze werd nog verder gestript. Elk onderdeel werd gewikt en gewogen. De bodypanelen lijken origineel, maar zijn van lichtgewicht aluminium en glasvezel. De bumpers zijn gemaakt van polyurethaan. Dat je het even weet. 

Ruf CTR

In tegenstelling tot de meeste ‘getunede’ auto’s ziet de CTR (Gruppe C, Turbo Ruf) er minder snel uit dan de auto waarvan hij is afgeleid. Van een afstandje lijkt de CTR de zoveelste 911, maar kijk eens goed naar bovenstaand plaatje en laat het goed op je inwerken. De regengoten op het dak waren verwijderd, evenals de zijspiegels. Van de beruchte 935/75 ‘Moby Dick’ werd een smal exemplaar enkel links geplaatst. De voorbumper is afwijkend (extra glad), net als de sideskirts. En check de naden: alles werd opnieuw geplaatst om de naden kleiner te maken. Werkelijk alles stond in het teken om de auto zo glad mogelijk te maken. En zo licht mogelijk. Door de lichtgewicht panelen en het deels strippen van het interieur woog de CTR slechts 1.170 Kg. Daarmee ging RUF véél verder dan de gemiddelde Porsche tuner.

Ook als het ging om de transmissie ging RUF verder. In de jaren ’80 had de 930 Turbo een 300pk sterke 3.3 met turbo en een vierbak. Dat was op zich genoeg, want de prestaties waren aansprekend genoeg om de naam ‘The Widowmaker’ te verdienen. Alois Ruf was er zelf minder van onder indruk: in plaats van de transmissie van de Turbo te gebruiken, of de G50 aan te passen, koos RUF er voor om zélf een vijfbak te ontwikkelen op basis van de Porsche unit.

Ruf CTR

Een andere verantwoordelijke voor de mythe rondom de “Yellowbird” is de motor. Dit was een afgeleide van het blok uit de BTR. In basis althans, want RUF veranderde namelijk alles aan het blok. De lijst is te lang om op te noemen. De drijfstangen werden bijvoorbeeld vervangen voor sterkere en iets lichtere exemplaren. Niet omdat het direct nodig was, maar om extra marge in te bouwen. Zo ging het met bijna elk onderdeel.

De 6-cilinder boxer werd uitgeboord naar 3.4 liter inhoud. Hierop werden twee joekels van KKK-turbo’s geschroefd. Net als Porsche vond RUF het altijd prettig om aan de veilige kant te zitten qua vermogensopgave, in tegenstelling tot het eeuwige tunerslatijn. De specs: 469 pk vermogen en een koppel van 553 Nm. Volgens ingewijden is 550 pk een realistischer aantal. Alois Ruf Jr antwoordde met een bescheiden glimlach: “Bij RUF werken we graag met grote paarden.”

Ruf CTR

Hoe veel groter, zou snel blijken. De CTR was nog maar twee weken oud of Alois Ruf kreeg een brief van het gerespecteerde Amerikaanse magazine Road & Track. Of ze mee wilden doen aan een grote groepstest. RUF had na het succes met de BTR er vol vertrouwen in en maakte graag gebruik van de uitnodiging. De test werd op het gigantische stuk asfalt van Volkswagen gehouden in Ehra-Lessien. Tegenwoordig mogen er alleen Upjes en Chirons over, maar vroeger konden anderen er ook testen. Ondanks dat er allerlei metingen gedaan werden was er eentje écht interessant: de topsnelheid. Een overzicht van de resultaten:

Auto:
V-Max
Isdera Imperator 108i282 km/u
Lamborghini Countach 5000S Quattrovalvole287 km/u
AMG W124 Hammer294 km/u
Ferrari Testarossa296 km/u
Porsche 959317 km/u
Koenig/RS 911 Turbo324 km/u
Ruf CTR339 km/u

Dit was ook het evenement waarop de RUF CTR zijn bijnaam kreeg. De CTR was namelijk in het geel gespoten, de enige gele auto tijdens de test. Omdat het nogal een grauwe dag was viel de kleur extra op. De fotografen noemden de auto “Yellowbird” en sindsdien is die naam aan deze auto verbonden. Niets is sterker dan een naam die niet officieel is. Denk aan Eend, Snoek en Daytona.

De CTR had zijn stempel gedrukt als supersnelle auto. Vergeet niet: de 959 en F40 waren gewoon langzamer, trager en slomer. Maar de CTR was geen one-trick pony. Om te laten zien hoe de CTR zich op een circuit hield, lieten ze Stefan Roser (a.k.a. Sideways Stefan/Dr. Drift) los op de Nordschleife van de Nürburgring. Een van de meest goddelijke voorbeelden van automobiele controle werd getoond. De CTR werd van bocht naar bocht gegooid, al dansend met de kont glijdend. Enorme pluimen rook stegen op in de langere bochtensecties. Dik 500 pk en slechts 255 mm brede achterbanden zorgden voor de spectaculaire video: “Faszination am Nürburgring”. Verplichte kost voor iedereen die ook maar een milliliter benzine door de aderen heeft stromen. En ja, de Dr. Drift draagt sandalen met witte sportsokken. Check het filmpje HIER.

Ruf CTR

Ondanks de naam zijn niet alle CTR’s geel. Ze zijn er ook in het zwart, rood en groen. De RUF logo’s op de naafdoppen van de 17″ velgen (gebouwd door Speedline, in opdracht van RUF) zijn in dezelfde kleur gespoten. Enkele exemplaren zijn zelfs voorzien van bredere achterbanden en de turbo-koets. Deze versies hadden meer grip ten koste van de topsnelheid. In totaal zijn er 29 van gebouwd, plus nog een stuk of 20 conversies (911’s die later omgebouwd werden tot CTR). Een goed exemplaar doet momenteel ongeveer 6 tot 7 ton. Niet echt veel, als je bedenkt dat er al een miljoen of meer gevraagd wordt voor een technisch gezien minder unieke 991 R.

De CTR heeft RUF op de kaart gezet als serieuze sportwagenfabrikant. Leverancier van absolute topkwaliteit. In tegenstelling tot veel exotische auto’s worden er met RUF’s ook daadwerkelijk gereden. Zo heeft de CTR met kenteken MN P 911 al flink wat kilometers achter de kiezen. Alle tests werden er mee gedaan, evenals de Ringvideo. Later in 2005 gebruikte Road & Track dezelfde auto (inmiddels met meer dan een ton op de klok) om zich zelf te nestelen tussen een Hennessey Viper, Callaway Corvette en een Saleen S7. The old lady still got some moves…



39 reacties

Wie wordt er Vakantieauto van het jaar in de FUN categorie, bekijk het HIER!
Deze wil ik graag aan mijn verzameling toevoegen.

(Dan teld mijn verzameling maarliefst 2 auto’s!!)
@kennone: Knap hoor, zo’n lompe taalfout in een woord van 4 letters!
@smultie: Dat duidt er een beetje op dat zijn verzameling 1:18 is…
@venividivici: denk zelfs 1/64 ….
@smultie: beeter goet vout dan vout goet!!
@smultie: gaat het wel?
@smultie: beetje jammer iemand op taal af te zeiken.
Faszination zo vaak bekeken, wat een fantastische bak blijft het toch. Natuurlijk ook leuk om het R&T lijstje de Hammer te zien staan, geef ze maar alletwee!
@oranginas: @oranginas: ja, met Stefan Roser! Vriend van me had hem op videoband en die heeft hem letterlijk grijs gedraaid.
Heel erg grappig verhaal! Mooi dat een reguliere garage/ benzine pomp weet uit te groeien tot een zeer respectabele sportwagen tuner. Ik vraag mij na aanleiding van het artikel wel af in hoeverre heer ruf dut zelf nog doet? Je hoort trouwens wel vaker dat families die vroeger fietsenmakers of smeden voortbrachten nu in de hightech verspaning of machinebouw zitten. Dat groeit dan zo.
@milieumeneertje: nog steeds Alois Ruf Jr. De meeste werknemers zijn nog altijd aanwezig aldaar. Bij de verbouwing van het huidige pand werkten ze ook allemaal mee. Zie ik bij de lokale bakker nog niet gebeuren.

De huidige RUF’s worden nog volgens hetzelfde recept in Pfaffenhausen gebouwd. Naast tuning en fabrikant doen ze nu ook aan restomodden. Erg gave projecten als de RUF SCR.
Schitterend verhaal @willeme! Ik wist wel een aantal details, maar lang niet alles wist ik. Doe mij maar een gele met brede heupen. Looks vind ik belangrijker dan 10km/h topsnelheid.
Lekker clean rondje. Werd ie ook geleverd met ruitenwissers op het zijraam?
@harrie: het lijkt me met dit ding überhaupt verstandig om met regen niet de weg op te gaan.
Weer een mooi en informatief stukje proza! Meer van dit.
Schitterend mooi stuk tekst. Porno op wielen, niet meer en niet minder.
Prachtig geschreven pakkend verhaal wat heerlijk wegleest, ook als je niets met RUF hebt. De enige negatieve kritiek die ik kan bedenken is dat je dito spannende video’s van 16 minuten lengte misschien beter tot het laatst kunt bewaren (of insluiten?).
Fijn leesvoer, waarvoor dank. Samen met Singer zijn de mannen van RUF ware tovenaars voor de 911. Helaas is de inhoud van mijn spaarvarken niet toereikend voor het echte werk, dus ben ik blij met de foto’s.
Gelijk aan de witte sokken, was de 3.2 een icoon in wording.
Mooi om te zien hoe Herr Ruf zijn stempel hiermee wist te drukken.

Dr. Drift doet het bijzonder smakelijk, deze driftronde. Het gekke is dat je wel eens van mensen hoort dat driften met een 911 makkelijk zou zijn. Überhaupt niet, vooral niet met een dergelijk voertuig als deze CTR. Erg knap!
@v60germany: erg erg knap
Net ook even de film bekeken…deze man heeft cojones zo groot als tennisballen. Wat een held!
Ken m van Gran Turismo
Mooie en interessante tekst @willeme! Ik ga me eens verder verdiepen in het merk. Ook ik ken RUF van de GranTurusmo games, dus vanaf 2001 zo’n beetje. De filosofie van de grote paarden spreekt me wel aan. En beetje jammer is dan weer dat ik niet wist dat Daytona ook een officieuze naam was…….. Dank voor het toffe item!
Wat een mooi stuk! Ik kende de auto wel maar nooit zo in detail. Knap werk van Alois!
Dit is nog es een legende! Weet nog dat hij het vroeger qua topsnelheid won van dikke Ferrari’s, andere Porsches, en Mercedessen. Ja, dit is een echt iconisch monster!
Ik wil eigenlijk dit artikel een plusje geven, ipv de opmerkingen van mijn mede-autobloggers.

Mooi verhaal en leuk dat er ook gewoon een link naar youtube staat ipv de soms wat geforceerde links naar andere autoblog-stukjes.
Helm op? Nee joh. Gaaf filmpje!
Een porsche die beter is dan een porsche. RUF is hoe een porsche hoort te zijn
@willeme bedankt voor dit geweldige artikel!
Ik dacht eigenlijk altijd dat RUF vergelijkbaar was met tuners als Koenig; extreem bodywork en een motor met turbo’s en daardoor een voor die tijd belachelijk vermogen.
Erg gaaf dat dat juist niet het geval was en de auto’s veel verder doordacht waren dan dat!
Van de ‘latere’ CTR’s verdween de luchthapper. Hij bleek op snelheid een vacuüm te creëren en was derhalve dus een ‘luchtzuiger’. .
Erg mooi artikel. Ik heb een Yellowbird van dichtbij kunnen bekijken op de Ring en met de eigenaar gesproken. Vrienden van me (we moesten kiezen wie er mee kon, gegadigden genoeg) hebben met hem meegereden op de Ring. Moderne Ferrari’s pesten….Bovenstaande is trouwens al weer 10 jaar terug……Ik word oud!
Ik ben fan. RUF is een prachtig merk dat hele indrukwekkende auto’s bouwt. Een RGT 4.2 zou ik anyday verkiezen boven een GT3 (RS), de CTR3 en de originele CTR komen sowieso in mijn droomgarage.
Lol @ uitvaartverzekeringreclame (3× woordwaarde)
Gaaf geschreven stuk!
@rufctr01: we hadden wel zo’n idee dat je dit zou kunnen waarderen ;)
Dankzij grand tourisme ken ik deze mooie auto
Mooi stukje…gebrek hieraan bij autoblog de laatste tijd!!

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).