Let op! Laadpasfraude is nu echt een dingetje

Een potentieel nieuw woord van het jaar: Laadpasfraude.

Het klinkt allemaal zo simpel: laadpasje tegen de paal, PIEP, laden maar. Maar pas op, er dreigen ongemakkelijke verrassingen op de laadrekening van nietsvermoedende EV-rijders.

Zo doet Arjen uit Drenthe zijn verhaal tegenover de Telegraaf. Dolblij met zijn nieuwe Cupra Formentor plug-in hybride, regelde hij een gloednieuwe laadpas. Want Arjen was wél van plan om netjes te stekkeren met zijn plug-in hybride. Goed bezig!

Die nieuwe laadpas had hij nog geen dag in gebruik, of er werd al drie keer mee geladen in Londen. Maar Arjen was helemaal niet in Londen geweest.

Zo werkt laadpasfraude

Een bizarre situatie. In feite werkt zo’n pas als een sleutel: hou je 'm voor een laadpaal, dan wordt je accountnummer herkend en begint de stroom te lopen. Maar dat unieke nummer is makkelijk te kopiëren. Met een simpele RFID-lezer of soms zelfs gewoon een app op je telefoon kan een nummer al worden uitgelezen. Dat nummer wordt vervolgens gekopieerd en aan een blanco pasje toegewezen. Resultaat? Gratis laden op andermans kosten.

Wat Arjen overkwam is geen zeldzaam incident. Zo kan vervoersbedrijf RMC hierover meepraten. Het bedrijf zag ruim twee ton (!) verdwijnen door 11.000 frauduleuze laadsessies. Het begon met een paar tientjes per dag, maar liep snel op naar meer dan 1.000 euro per etmaal. RMC was niet alleen slachtoffer van slimme criminelen, maar ook van een systeem dat nog in de kinderschoenen staat qua beveiliging.

De sector begint nu langzaam wakker te worden. Beveiligingsexperts waarschuwden jaren geleden al dat dit eraan zat te komen. Maar de risico’s werden destijds als verwaarloosbaar ingeschat. Naïef, zo mag je nu gerust concluderen.

De laadtarieven zijn fors gestegen en deze vorm van fraude richt serieuze financiële schade aan. Jij als slachtoffer moet, zoals wel vaker, in actie komen. Laadpas blokkeren, bewijzen dat jij echt niet in Londen zat op dat moment. Dat soort gedoe.

De beveiliging van laadpassen stelt eigenlijk geen reet voor. Tweestapsverificatie? Pincode? Onlogische laadsessies blokkeren? Er is nog nauwelijks controle. Er zijn wel aanbieders die malafide transacties in de gaten houden. Zo gaat bij de ANWB een belletje rinkelen als hun laadpas een verdachte patroon signaleert. Laden in Rome én Rotterdam binnen twee uur bijvoorbeeld? Dat kan natuurlijk niet.

Voor Arjen liep het met een sisser af. Hij kreeg een nieuwe pas en hoefde de laadsessies in Londen niet te betalen. Maar een gedoe is het wel. Het is de hoogste tijd dat de beveiliging van laadpassen naar een fatsoenlijk niveau wordt gebracht. Want deze vorm van laadpasfraude mag eigenlijk niet kunnen.