Special: Cadillac Eldorado

Auteur: , 30 Reacties
https://static.autoblog.nl/images/wp2017/cadillac_eldorcadillac-eldorado-biarritzred-side-top-down-750.jpg

Cadillac Eldorado Biarritz Uitgaan als een nachtkaars. En dat voor de meest prestigieuze automobiel.

We maken er graag grappen over. Amerikaanse auto’s. Hoe hopeloos ze kunnen zijn. De zwalkende wegligging, het compleet ontbreken van stuurgevoel, slechte bouwkwaliteit, zuipende motoren met weinig vermogen. Het erge is dat er een vorm van waarheid inzit. Nog erger is dat het is gebeurd bij een auto die aan de top van de top zat. De Cadillac Eldorado.

Dat is het einde. Maar wat is het begin eigenlijk? Cadillac begint in elk geval voortvarend. In 1902 word Cadillac opgericht. De naam is geleend van de oprichter van Detroit: Antoine de la Mothe Cadillac. Begin 1900 is een tijd dat er enorm veel ondernemers een automerk uit de grond stampen. In tegenstelling tot veel andere fabrikanten maakt Cadillac meteen naam op het gebied van technologische innovatie en prestige. In 1908 neemt het merk een compliment ‘Standard of the World’ over als merkslogan. General Motors kan zo’n merk wel gebruiken en neemt het merk voor 1,5 miljoen dollar op in hun portfolio.

Cadillac Model 30

Cadillac zet de lijn voort en bouwt de meest bijzondere auto’s. Dat niet alleen, ook de V8, V12 en V16 motoren worden veelal geroemd. Zoals je van een waar premium merk mag verwachten, weet Cadillac zijn stempel te drukken door een enorme stortvloed aan modellen te leveren. Zo kun je een bepaald chassis krijgen met een keuze aan koetswerken. Inderdaad, precies waar BMW en Mercedes-Benz op dit moment in grossieren. Het gaat te ver om alle technologische wapenfeiten te benoemen, maar Cadillac is niet alleen een merk met vele technologische primeurs. Het is met name de implementatie van de technologie. Cadillac concentreert niet alleen op de auto’s, maar ook hoe ze gebouwd worden. Cadillacs waren de degelijkste en betrouwbaarste auto’s die je kon krijgen.

Cadillac Model 60

In 1941 staakt Cadillac zijn activiteiten grotendeels, net als vele andere fabrikanten. De reden is simpel. De Tweede Wereldoorlog eist zijn tol en veel fabrikanten helpen hun land door het produceren van wapens, munitie en andere benodigdheden voor het leger. Er waren diverse fabrikanten die niet het einde van de oorlog halen. Cadillac was dermate succesvol, zowel commercieel als financieel, dat het zijn weg kan vervolgen. Uiteraard met luxe limo’s. Om de tijden van de vooroorlogse V12 en V16 Roadsters te doen herleven, wordt de Eldorado in 1953 geïntroduceerd.

Cadillac Eldorado (1953)

De auto is het resultaat van een interne design-competitie. Een meesterzet van General Motors was namelijk het inzetten van designers in plaats van techneuten. Normaliter werden auto’s ontworpen door de ingenieurs verantwoordelijk voor de auto’s. Een naam die genoemd wordt is die van Harley Earl. De beste man wist een compleet designteam op te zetten dat de meest spectaculaire auto’s wist te ontwerpen. Om de naam ‘Standard of the World’ te rechtvaardigen zat de auto vol met toen nog exotische techniek, denk aan spaakvelgen en airconditioning. Op de auto was nergens een ‘Eldorado’-badge te vinden. Enkel in het dashboard bevond zich een gouden ornament met ‘Eldorado’. De eerste Eldorado was bedoeld als Special Edition, daarom zijn er maar zo weinig van gebouwd: 532 exemplaren.

Cadillac Eldorado (1953)

Een jaar later komt de tweede generatie. Ondanks dat de eerste Eldorado zeer zeldzaam was, wilde dat niet zeggen dat de auto geen impact had gemaakt. Was de Corvette de ultieme Amerikaanse sportwagen, de Eldorado was de ultieme Amerikaanse cruiser. Om de prijs lager te kunnen houden dan voorheen wordt er wat meer techniek en plaatwerk geleend van reguliere Cadillacs. Althans, voor het 1954 modeljaar, want een jaar later krijgt de auto wederom zijn eigen plaatwerk. Een jaar later komt er zelfs een coupé variant, de Eldorado Seville. Van de tweede generatie zijn er 12.000 gebouwd. De Eldorado begon een succes te worden.

Cadillac Eldorado

In 1957 staat de derde generatie al te trappelen. De auto groeit en is in veel meer varianten leverbaar. Denk aan een coupe, cabriolet en vierdeurs hardtop, eigenlijk de eerste vierduimers coupe voordat de Duitsers op het glorieuze idee komen. De 4-door Hardtop is op dat moment een van de meest bijzondere, prestigieuze en duurste auto’s die je kon kopen. Een vergelijkbare Rolls-Royce was goedkoper, minder luxe en minder uitbundig. De luxe is bizar voor een auto uit die tijd. Denk aan een elektrische antenne, elektrisch verstelbare stoelen met geheugen, elektrische kofferklep, centrale deurvergrendeling, cruise control, elektrische ramen en airconditioning. Er zijn genoeg auto’s waarbij dat nu nog niet te bestellen is.

Cadillac Eldorado

1959 gaat het jaar in als het ultieme Eldorado-jaar. Dat kwam niet alleen door de 6.4 liter grote V8 die goed was voor 390 pk, de audio-installatie of de interval op de ruitenwissers. Het was de styling waar Chuck Jordan compleet los mocht gaan. De voorkant was bijzonder imposant met overal koplampen, vierkante meter grille en kilo’s aan chroom. Aan de achterkant vielen de enorme vinnen op, geïnspireerd op de gevechtsvliegtuigen. De Biarritz is de ultieme Cadillac waarbij iedereen denkt bij het noemen van de merknaam.

Cadillac Eldorado

De lichte daling werd ingezet in 1961 met het verschijnen van de vierde generatie van de Eldorado, zo zou achteraf blijken. De auto krijgt veel strakker en eenvoudiger plaatwerk, alhoewel het naar Europese maatstaven een bijzonder uitbundig ontwerp blijft. Dat neemt niet weg dat de Eldorado zijn mojo compleet was kwijtgeraakt. Alhoewel, als we de vinnen aan de achterzijde mogen meerekenen, dan ging het wel die kant op. Deze werden per modeljaar kleiner.

Cadillac Eldorado Biaritz

Omdat de Eldorado meer en meer techniek deelde met de Fleetwood, werd de vijfde generatie in 1965 aangeduid als Cadillac Fleetwood Eldorado. De nieuwe 7.0 liter V8 was groter dan ooit, maar leverde minder vermogen: 340 pk. Nog altijd bijzonder veel in die tijd. De Eldorado kreeg minder chroom, een strakker exterieur en was leverbaar in de meest typische jaren-70 lakkleuren die tand des tijds niet hebben weerstaan, of avocado-groen moet je ding zijn. Was elke Eldorado voorheen standaard geleverd met een viertrapsautomaat, de 5e generatie kreeg slechts een drietraps automaat. Maar het bleef een Eldorado, dus was de auto nog altijd zeer compleet uitgerust. Als je wilde kon je zelfs automatische niveauregeling krijgen. In 1965!

Cadillac Eldorado

Eldorado generatie nummer 6 ging al hard de verkeerde kant op. Dat kwam namelijk doordat de auto gebaseerd was op de Buick Riviera en Oldsmobile Toronado. Voor de goede orde: dat waren voorwielaandrijvers. Inderdaad, waanzinnig slagschepen met enorme achtcilinders. Die hun krachten overbrengen op dezelfde wielen als een Mini dat doet. De reden daarvoor had te maken met de controleerbaarheid van de auto. Zeker in gladde omstandigheden bleek een voorwielaandrijver beter in de hand te houden. Je zou denken dat het een commerciële flop was, maar niets was minder waar. Tot op de dag van vandaag is deze generatie Eldorado de meest succesvolle. Dat kwam mede door de tot de verbeelding sprekende V8. Deze was namelijk enorm krachtig. Aan het einde van deze generatie kreeg je een 500 cubic inches grote V8. Goed voor 400 pk en 750 Nm. Voor degenen die denken in het metrische systeem: een V8 met een slagvolume van 8,2 liter. Dat is meer dan een liter per cilinder!

Cadillac Eldorado

In 1971 werd het verval verder ingezet met de zevende generatie van de Eldorado. Achteraf zouden we kunnen zeggen dat het allemaal nog heel erg meeviel. De zevende generatie was nog steeds een imposante auto: net zo lang als een standaard Maybach 57, je weet wel, dat model bóven de Mercedes S-klasse. Een nadeel voor generatie nummer 7 was de oliecrisis van 1973. De Cadillac Eldorado behield zijn 8,2 liter motor, maar werd ernstig geknepen. Gecastreerd is waarschijnlijk een beter woord. Het vermogen bedroeg iets meer dan 235 pk. Let wel, dit waren ‘SAE’-paarden, aanzienlijk minder sterk dan de DIN pk eenheid. Het verbruik was overigens catastrofaal te noemen: de opgave van de fabrikant was zo’n 1 op 3. Iets wat je zelden kon halen. Zelfs de V12 uit de Jaguar E-Type (een motor die bekend staat om meer te te verbruiken dan prestaties te leveren) zou zich voor deze waarden kapot schamen. Ook op het gebied van luxe was de Eldorado niet meer uniek. Niet dat er te weinig luxe aan boord was, maar die concurrentie liep hard in.

Cadillac Eldorado

Achteraf gezien kunnen we 1979 zien als een punt waar de radicale daling ingezet werd. De 8e generatie Eldorado is een stuk kleiner dan voorheen. Dat is allemaal relatief, want de auto was nu even lang als de gloednieuwe Audi A8. Omdat de tijden van de super inefficiënte motoren vervlogen waren, probeerde Cadillac het over een andere boeg te gooien. De nieuwe Eldorado was lichter en moderner dan ooit. Zo kreeg de auto onafhankelijke wielophanging aan de achterzijde. De motoren waren kleiner en zuiniger. Er was zelfs keuze voor een V6 benzinemotor (van Buick origine) en een V8 diesel (afkomstig van Oldsmobile). Jazeker, de BLS is niet de eerste Cadillac met een dieselmotor. Het grote probleem was dat het niet meer echt een ‘Eldorado’ was. Het was niet meer het technologisch geavanceerde prestige-object. De auto was nu in technisch opzicht nauw verwant aan de mindere auto’s uit de GM stal. GM vond het allemaal prima. De Eldorado was goedkoper dan ooit om te bouwen en verkocht bijzonder goed.

Cadillac Eldorado

Reden voor GM om dit compleet uit te buiten. Want de 9e generatie Eldorado is het absolute dieptepunt uit de historie van deze Cadillac. De auto werd nog kleiner, maatje BMW 5-Serie. De binnenruimte was min of meer gelijk, maar de uitstraling was knudde. Dat gold ook voor de motoren. Ok, je kreeg nog een V8, maar de specs waren dramatisch. Zelfs de gemiddelde TDI-rijder lacht zich de ogen uit zijn hoofd. 135 pk op de vooras is zelfs naar Amerikaanse begrippen een triest aantal. Ondanks dat er items als een autotelefoon en Bose geluidsinstallatie leverbaar werd, werd deze generatie geen verkooptopper.

Cadillac Eldorado (1986)

Veel te snel zijn we aanbeland op de tiende generatie. Een iteratie waarvan we kunnen zeggen dat de weg naar boven was ingeslagen, maar dat de auto alsnog ingehaald werd door de tijd. De auto mocht weer groeien, eindelijk. Het was nu een dik vijf meter lang slagschip, zoals het hoort. Cadillac leek dit keer van plan te zijn om iets van de Eldorado te maken. Het eerste jaar kreeg deze nog de L26 V8 in het vooronder, maar daarna kreeg de auto een heuse Northstar onder de kap. De Northstar V8 was een hypermoderne motor, naar Amerikaanse begrippen. Een V8 van 4.6 liter groot, maar wel met vier bovenliggende nokkenassen en 32 kleppen in totaal. Vermogen: dik 300 pk.

Cadillac Eldorado

Ondanks de riante afmetingen leek de Eldorado niet zo groot. Dat kwam door de enorme overhang voor en achter in combinatie met de ingetogen styling. Maar in tegenstelling tot de droevige uitstraling van generatie nummer 9, had nummer 10 iets cools over zich. Qua snufjes kon het niet op. De Eldorado was voorzien van Stabilitrak (ESP), variabele vering en dempers, tractie control en zelfs een heuse regensensor. Iets dat je bijvoorbeeld niet kon bestellen op de Audi A8 (D2).

Cadillac Eldorado

De Eldorado was geen slechte auto.Ten opzichte van de 9e generatie was nummer 10 zelfs bijzonder goed. Helaas was de opleving niet voldoende. Leuk dat de Eldorado een briljante motor had en een lading aan innovaties meekreeg, maar het was op basis van het verkeerde platform. Je kan van een drol geen moorkop maken. Je kan er wel slagroom op doen, maar je zult het toch proeven. Dat was de reden dat de Eldorado geen opvolger kreeg.

Cadillac Eldorado

Achteraf gezien waanzinnig zonde. De naam Eldorado is er eentje waarvoor elke willekeurige fabrikant een moord zou doen. Amerikaanse auto’s hadden stijl, panache en vermogen. De Eldorado was het toppunt daarvan en vatte die kwaliteiten samen in één naam. Het is halverwege fout gegaan. GM kon voor lange tijd een brakke auto als nieuw verkopen voor de hoofdprijs, want er stond Eldorado opgeschreven. Nog een nadeel is dat alleen de mensen die nog Frank Sinatra in de hitlijsten hebben zien staan iets hebben met een Cadillac Eldorado. De doelgroep is immers bijna uitgestorven. Op een paar dealers Zuid-Forida na, kon niemand nog een Eldorado slijten. Niet dat General Motors ook maar iets geleerd had van het Eldorado-debacle. De assemblagelijn van de Eldorado werd ingenomen door de Chevrolet SSR. Nog zo’n auto waar werkelijk niemand op zat te wachten.

Cadillac Eldorado

Daarom is het eigenlijk heel simpel. Cadillac zit al jaren te boksen tegen de premium merken anno nu. Met scherp gestileerde kanonnen die supersnel zijn op de Nordschleife, luisterend naar namen als CTS, ATS en XT5. Het sportiefste jongetje van de klas. Nog steeds verkoopt Cadillac bijzonder slecht. Daarom hebben wij de oplossing (en waarschijnlijk weet General Motors het zelf ook). Breng auto’s als de Ciel, Sixteen en Imaj op de markt. De styling is al perfect. Maak niet uit wat voor motor in zit, zolang het maar veel koppel heeft. Dus elektrisch, waterstof, turbine of turbo: het kan allemaal. Vervolgens worden de namen gebruikt die zich vroeger hebben bewezen: Fleetwood, Brougham, de Ville, Seville en natuurlijk de beste naam van allemaal: Eldorado.

Cadillac Eldorado



30 reacties

Heerlijke special!

De 59er Cadillacs zijn toch zo schitterend!
Één van de meest iconische auto’s uit Amerika. Ik heb er een zwak voor. Vooral omdat we een korte tijd een ’76’er El Dorado Convertible hebben gehad. Dat ding had de tot op de dag van vandaag grootste motorblok ooit geproduceerd door Cadillac onder zijn motorkap. Een 8.2L V8. Beul van een ding maar zo traag als dikke stront door een trechter. Maakte niets uit, het ding reed fantastisch. Ellendig lange sleeën zijn het. Fantastisch om te rijden.
@viezefreddyw: meer een boot, zo gaat het ook over de weg. Maar het is en blijft mooi om te zien
@lekkerlinksrijden: Het rijdt zeker als een boot. Maar dat is juist het fijne.
@viezefreddyw:

Heb een 82er met een 4.1 liter blok ..
En eigenlijk is alles voor de rest ook 50% van een 76er ..
Wel een grappig ding .. voor de heb dan iig ..
@lincoln: Zeker. Was een impulsieve aankoop. Paar maandjes plezier van gehad. Zou er zo weer eentje kopen trouwens. Fijne dingen om te hebben.
Cadillac .. the Rolls royce among automobiles ..
Pas toen Rolls royce the BMW among automobiles werd veranderde dat ..

Anyway .. alles en iedereen heeft last van remmende voorsprongen ..
Viva la revolution ..
@lincoln: Ik vraag me soms werkelijk waar af of je zelf wel snapt wat je opschrijft…
@joostie: Geloof me. Hij heeft in dit geval een punt. In alle andere gevallen ook. Maar vaak zijn het twee puntjes. Maar gelijk heeft ‘ie.
Ik heb er net als viezefreddyw ook één gehad.
En ja hoor. Zit het Internet alweer af te struinen naar een mooi ’59 Eldorado..

Zou verboden moeten worden @Willeme (of juist niet ;) )
@crosscabouter: precies dat! Iedere week weer!
Heb ook nooit begrepen waarom ze bij cadillac en Lincoln over gingen op gaye 3letter woorden die nix voorstellen ..

MKZ MKC MKX MKT ..
ATS XTS CTS XT5 CT6 ..

Net zo gay als iAMGay ..
@lincoln: Andere merken afkraken terwijl jij een merk ophemelt dat een luxe Ford is.
@bsxc2:

Nog nooit heeft iemand mij Lincoln zien ophemelen .. nog nooit ..

Jaguars en land rovers zijn best knappe Fords .. maar zal je mij ookniet zien ophemelen ..

Jij zit hier echt lang genoeg om dat te weten ..
@bsxc2: Hij kraakt ook zijn eigen merk af. De MKX, MKC, MKX en MKT zijn allen Lincolns ..
@willeme: Ok even terug lezende :
“We maken er graag grappen over. Amerikaanse auto’s. Hoe hopeloos ze kunnen zijn. De zwalkende wegligging, het compleet ontbreken van stuurgevoel, slechte bouwkwaliteit, zuipende motoren met weinig vermogen. Het erge is dat er een vorm van waarheid inzit.”
Waarom een leuk stuk zo (altijd en bijna iedereen op ab) beginnen en het notabene 3 alinea’s later dit te schrijven : ” Cadillacs waren de degelijkste en betrouwbaarste auto’s die je kon krijgen.”
En en even later dit : ” Deze was namelijk enorm krachtig. Aan het einde van deze generatie kreeg je een 500 cubic inches grote V8. Goed voor 400 pk en 750 Nm. ” en ….
” 1959 gaat het jaar in als het ultieme Eldorado-jaar. Dat kwam niet alleen door de 6.4 liter grote V8 die goed was voor 390 pk ”
Dit haalt die eerste alinea helemaal onderuit en staat daarom altijd erg klungelig voor autoliefhebbers die wel over de grote plas hebben leren kijken en de USA car kunnen waarderen met al hun ” te kort komingen ” van vroeger. Wat als je wat meer weet over de historie, omstandigheden en wegen in de USA (die jij ook vast kent)
zou je die suffe onnuttige alinea nooit opschrijven/bedenken.
Je weet wel lange ritten/high ways, benzine spot goedkoop, veel techniek en opties die nu nog niet in de meeste auto’s verkrijgbaar zijn en die zorgen ervoor dat zo’n auto veel meer gaat wegen (alles met electrische motoren bv), dat Amerikanen tot op de dag van vandaag nog steeds niet in een kleine auto krijgt (zowel qua omvang :) maar ook waar ze zich comfortabel/veilig in voelen en aangezien ze groter afstanden mee afleggen ook logisch). Amerikanen hebben ook meer auto’s dan een elk ander werelddeel kiezen meer met hun gevoel en passie en veel minder met cw waardes/verbruik/bijtelling/afschrijving en ander geneuzel.
En alle techniek die andere autobouwers wel al veel eerder hebben gebracht hebben ze vaak eerder onbetrouwbaarder gemaakt dan betrouwbaarder. Uit ervaring is dat een USA V8 je bijna altijd thuis brengt dat itt de andere vergelijkbare auto’s die langs de weg staan met motorische computer problemen.
Bouwkwaliteit moet je ook afzetten naar prijs/pk’s verhouding en daar zijn USA cars ( met uitzondering in de olie crisis tijd) altijd heer en meester in geweest.
Ok maar dat was toen … move on zou je denken .. nee steeds die belegen achterhaalde onnozele zinnen zo’n topic beginnen.
De laatste jaren bouwen ze over de grote plas betere, meer betrouwbare, snellere, beter sturende,qua ontwerp spannendere auto’s dan waar ook en dat alles voor een klein prijsje met meer standaard opties erop dan je je kan voorstellen.
Een paar jaar geleden waren ze redelijk gelijk aan de duitse drie maar laatste generatie Mustang’s Camaro’s Corvette’s en Caddie’s zijn hun duitse tegenhangers overstegen en de topmodellen voor een fractie van de prijs, met als laatste topper de Camaro ZL1 LE zoek het maar op. Deze ZL1 die al in productie is sinds 2011/12.
Maar alle moeite ten spijt het volgende USA car artikel hier zal vast weer beginnen met dezelfde geneuzel.
@robusa: Hallo Rob,

Bedankt voor de uitgebreide reactie. En excuses voor mijn late reactie.

Ik ben het deels met je eens. Amerikaanse auto’s worden zwaar ondergewaardeerd. De intro van het verhaal is de aanname van veel mensen. Zoals je kunt lezen in de rest van de tekst en zelf al aangaf was die aanname niet terecht bij de meeste Eldorado’s. Alhoewel de meeste Eldorado’s behoorlijke zwalkboten waren.

Ik probeer mij niet blind te staren op een type auto of land van herkomst. Daarom benader ik zoveel mogelijk van de positieve kant, maar word ik niet blind. De Eldorado’s in de jaren ’80 waren niet al te best. Sterker nog, de jaren ’80 en ’90 zijn geen goede jaren geweest voor veel Amerikaanse merken

Amerikaanse merken zijn halverwege de jaren ’00 behoorlijk erop vooruit gegaan. Qua styling, techniek en wegligging zijn er enorme sprongen gemaakt. Maar dat wil niet zeggen dat alle Amerikaanse auto’s in een keer goed zijn. Hetzelfde geldt voor auto’s uit alle andere landen.
1965 en 1971 vind ik hele mooie auto’s
via Android app
@rob5nismo: ik heb een 1965 sedan deville een heerlijke wagen
@smartye36: nice herb je foto’s om op autojunk te zetten?
via Android app
@rob5nismo: als het goed is staan die op autojunk
@smartye36: dan ga ik eens spitten daar
@smartye36: heb de foto’s gevonden ziet er goed uit je wagen.

Ik ben altijd een beetje verliefd op Cadillac Eldorado’s. Mijn favorieten zijn de 1959 Eldorado, de 1965 Eldorado en de 1968 Eldorado. De allerlaatste vind ik ook tof! Mijn vader had ooit een Eldorado uit 1968 dat vond ik altijd een geweldig ding. En nog trouwens!
Bedankt om mij weer eens te realiseren dat mijn favo merk toch echt Cadillac is. Doei.
Zaterdag 18:00 uur sharp. Het begint een iconisch moment in mijn week te worden. Bedankt @willeme voor het heerlijke leesvoer.
De vijftiger en zestiger jaren moeten geweldig geweest zijn om voor GM te werken, auto’s als de Corvair, de Toronado de Buick Riviera snelle Pontiac GTO’s, het kon niet op.
Zoals Willeme terecht opmerkt werd GM gerund door designers en techneuten, de sky was de limit.
En toen, op een mistige vochtige maandagmorgen ergens in november 1969 greoen de boekhouders de macht.
Die waren van mening dat ze, omdat ze verstand van geld hadden, automatisch ook verstand van auto’s ontwerpen, ontwikkelen en verkopen hadden.
We weten hoe het met GM verder is gegaan, het liefste waren de boekhouders met de auto productie gestopt om koekenpannen, vlakgommen en juke boxen te gaan maken.
Het meest schrijnende voorbeeld is wel de verkoop van Opel aan Peugeot.
via Android app
Ik geniet bijna elke dag van mijn 1965 cadillac.
Het is geen eldorado maar een deville, maar dat was in een tijdperk dat de modeen elkaar niet zoveel verschillen.
De heerlijk gorgelende 429cui 7 liter v8 is geen strepentrekker maar brengt de 2,3 ton wegende auto soepel in beweging al is ze wel een stevige drinker ben blij als ik op 1 liter brandstof 3 kilometer kan rijden.
De automatische th400 versnellingsbak met 3 verzetten schakeld zijdezacht.
De vering is vrij zacht afgeregeld zoals verwacht bij een klassieke yank maar zeker niet zweverig en deinend.
Kortom ik vind mijn cadillac heerlijk rijden, het is echt een auto die heerlijk ondhaast
Even iets rechtzetten voor de geinteresseerden; “De Cadillac Eldorado behield zijn 8,2 liter motor, maar werd ernstig geknepen. Gecastreerd is waarschijnlijk een beter woord..”

Niet correct. SAE bestaat in 2 varianten, namelijk ‘gross HP’ en ‘Net HP’ (bruto en netto pk’s)
Gross HP wordt gemeten op de testbank zonder enige restrictie, en weinig relatie tot de productieversie (geen enkele accesoire, extra gunstige luchtinlaten en uitlaatcollectoren, externe koelventilator, externe watermpomp, betere afgestelde carburator en dergelijke). Deze manier van dyno-testen werd in de USA gedaan tot 1971. Daarom dat bijvoorbeeld een eldorado van ’71 365PK heeft en toch 10 seconden nodig heeft naar 100km/h.
Vanaf 1972 kwamen de fabrikanten overeen om over te stappen naar het minder dillusionele Net HP, waar de motor getest werd in benaderende versies van de productievariant. Dezelfde 8.2l motor, in dezelfde auto met dezelfde hardware leverde in ’72 nu slechts 235 pk. Toch rijdt die eldorado ook in diezelfde 10 seconden naar 100km/h. Wel, het is gewoon een verschil in meetwijze. En was dat een probleem in 1972, als de dealer aan de klant moest uitleggen waarom de nieuwe cadillac bijna 40% aan vermogen kwijt was.
De 235 SAE HP vermeld in de tekst is wel degelijk Net HP, en dat scheelt ongeveer 1.5% met DIN HP.

Het is overigens wél waar dat auto’s geknepen werden omtrent de oliecrisis, de 8.2l motor zakte uiteindelijk van 235 pk naar 190pk (in ’75). Maar dit is helemaal niet zo’n groot verschil als het verschil in Gross-Net. Als men een oldtimercataloog bekijkt ziet men de cijfers in enkele jaren zakken van 400 pk naar 190pk en daar trekt men snel een verkeerde conclusie uit. Neemt natuurlijk niet weg dat 190pk uit 8.2l wel heel erg weinig is.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).