Special: Chevrolet Suburban
Chevrolet Suburban
Dat het heel handig is als je schuur wielen en voortstuwing heeft, ontdekten de ‘Muricans al in de jaren dertig van de vorige eeuw. In het land waar alles groter is, zou deze pick-up met overdekte laadbak uiteindelijk uitgroeien tot het formaat van een zeecontainer. Met dezelfde oogstrelende styling. Wát een apparaat.
De productie startte al in 1933 en tot op de dag van vandaag staat de Suburban bij Chevrolet in de prijslijst. En in die van GMC, voor de duidelijkheid ook als Suburban, vanaf 2000 als Yukon. Dat maakt het een van de langst geproduceerde modelseries ter wereld, verdeeld over 11 generaties. Generatie 12 wordt leverbaar vanaf 2015/2016. In de USA en voornamelijk het Midden-Oosten althans, in Europa lopen we er niet echt warm voor. Hoewel de Rotterdamse gemeentepolitie er van de midden jaren zestig tot midden jaren tachtig wel mee door de stad boenderde. Hopend op droog wegdek en niet al te krappe bochtjes. Maar als ze je opgevoerde Zündapp of Kreidler in beslag namen kon ‘ie wel meteen mee naar het bureau, rechtop achterin.
De bekendste voor ons en tevens de langstlopende van de reeks is het model van de achtste generatie. Deze was leverbaar van 1973 tot 1991 en had nu eindelijk vier deuren in de zijkanten. Klinkt gek, maar de vorige serie had er drie: een aan de bestuurderszijde en twee aan de passagierskant. De generaties ervoor hadden zelfs maar twee deuren. En achterdeuren of -kleppen uiteraard. De Sub was nu uitgegroeid tot formaatje mastodont en werd ook aangeduid als truck, niet als SUV. Er bestond zelfs een versie met dubbele achterwielen, de dually, en 7,4 liter V8. Zodat je de paarden niet meer omslachtig in een trailer hoefde te doen, maar gewoon de stal naar de manege kon slepen.
Vergeet ook de parkeergarage maar, je rijdt de betonpijlers eruit en vervolgens pas je van zijn leven niet in een parkeervak. Je vindt hem daarentegen gemakkelijk weer terug, dat dan weer wel. De buitenmaten, de interieurruimte, de motorinhoud, het verbruik en een dikwijls vergeten parameter: de voorliggersbinnenspiegelopvulligsgraad, allemaal uitzonderlijk groot uitgevallen bij deze überstationwagon. Zelfs de kleine-dinges-grote-auto-compensatiediscussie verstomt abrupt als je hiermee aankomt: dit kan niet waar zijn…..
Door de toenmalige klassiekerregeling werden er nog een flink aantal van vijfentwintig jaar en ouder naar ons land verscheept. Zonder houderschapsbelasting en op LPG was er nog relatief betaalbaar mee te rijden. Nu deze regeling om zeep is geholpen zijn de vraagprijzen weer gekelderd. Je koopt een behoorlijk net exemplaar voor vijf tot tien mille, waar dat voorheen minstens het dubbele was. De meeste zijn voorzien van de 5,0- of 5,7-liter V8, verder kom je regelmatig de 6,2-liter diesel tegen (ook een V8). De 7,4-liter big block-versie loop je sporadisch tegen het lijf en moet je wel érg graag willen om er zonder te morren op leeg te lopen vanwege het verbruik.
Met een klein beetje speurwerk zijn er nog echte pareltjes te vinden. In superoriginele staat, bouwjaar tot 1980 en zonder afgrijselijke lift-kit of andere aftermarket opsmuk: schitterend! En redelijk onverslijtbaar, mits chassis en plaatwerk nog niet aangetast zijn door het roestspook. Meteen conserveren in dat geval, de techniek is verder bullet- en hufterproof en werkt ook wel zonder steeds op handen gedragen en bejubeld te moeten worden. Dat wil absoluut niet zeggen dat er geen onderhoud gepleegd hoeft te worden, maar zo'n vette V8 put zichzelf nooit uit en is alleszins vergevingsgezind. Maar heeft wel een serieus drankprobleem.
Om in de kosten daarvan een beetje tegemoet te komen, zou je er een kunnen overwegen die in de overgangsregeling valt. Op benzine en stallen in de wintermaanden. Dan is de houderschapsbelasting nog te overzien, met elke maand slechts een tientje verplicht lidmaatschap van Belastingvereniging Den Bodemlozen Put te Apeldoorn. Is het je daily driver en ook nog op LPG of diesel, dan ben je waarschijnlijk echt fan en betaal je gewoon de volle mep. Dat is heel veel maar is het allemaal waard: ruimer kun je niet rijden zonder groot of busrijbewijs. Heerlijk lui cruisen, liefst zoveel mogelijk rechtuit. De wegligging en stuurgedrag zijn verre van sportief en niet berekend op meer dan vijf bochten per dag, dat kenden ze in 'Murica ook niet. Kun je daar mee leven en hoef je je niet steeds te bewijzen met gummen en strepen trekken, dan heb je hier een geweldige alleskunner aan. En véél extra schuurruimte in de winter als je hem stalt.
