AB-scribent beleeft horrordag des doods bij de RDW

Yep, je raadt het al. Ik was de pineut. AAAAAAHHHH!

Je hebt weleens van die dagen dat het allemaal even niet meezit. Afgelopen woensdag was zo'n dag voor ondergetekende. Terwijl het op papier een leuke dag had moeten worden. Enfin, ik zal maar beginnen bij het begin.

Enkelen van jullie weten het al: afgelopen zomer heb ik een 'nieuwe' auto gekocht. Sommigen zullen waarschijnlijk stijl achterover slaan van verbazing, maar de keuze is níet gevallen op een Tesla. In plaats daarvan kocht ik een oude auto van Duitse makelij. Een auto die nóg ouder is dan ikzelf, met twee deuren en een uitneembaar dak, in de kleur Indischrot. Yes, het is de 944 hierboven op het plaatje, naast mijn oude trouwe Dreizwanziger #teamrood.

Om de dingen echter wat moeilijker te maken voor mezelf, kocht ik de auto niet in Nederland, niet in Duitsland, maar in Amerika. En omdat ik nou eenmaal graag tussen hoop en vrees leef, bestelde ik de auto ongezien op Ebay. Avontuur!

Enfin, over dit hele proces wellicht later meer, we skippen even door in de tijd. Op zich is het best speciaal om weken maanden na aankoop eindelijk oog in klapoog te staan met je nieuwe aanwinst, die net vers van de boot komt. De meeste ambtelijke rompslomp had ik uit handen gegeven aan de verscheper, alleen het laatste stukje (naar de RDW, BPM aangifte doen, kenteken aanvragen) wilde ik zelf doen. Ik had dit al eerder gedaan en de rest van het proces was al prijzig genoeg. Tijd dus om zelf de handen uit de mouwen te steken. Immers zou de uitgespaarde monnie waarschijnlijk goed van pas komen voor de potentiële reparaties, die ongetwijfeld nog zouden volgen.

Er kwam echter al een klein kinkje in de kabel door het feit dat de auto 'een Amerikaan' is van meer dan 30 jaar oud. Je móet in zo'n geval de APK laten uitvoeren bij de RDW. Zodoende moet je dus ook de verlichting aanpassen en het bleek al snel dat ik dit proces wat had onderschat. In de advertentie stond dat de oude sealed beam koplampen waren vervangen door nieuwe Hella's, doch dit bleken units te zijn zonder stadslicht. Ondanks dat niemand dit licht ooit gebruikt in Nederland, is het verplicht bij de APK-keuring. Simpele fix zou je zeggen. Echter... dit is het front van de Europese 944:

En dit is het (mooiere) front van de Amerikaanse 944:

Je begrijpt waarschijnlijk het probleem. Gelukkig kwam ik er al snel achter dat hier een mogelijke fix voor bestond. Maar gezien de tijd die het ging duren om dit voor elkaar te krijgen, besloot ik toch maar eerst naar de RDW te gaan, om erachter te komen of er misschien nog meer problemen waren.

Met een eendagskenteken op de auto geplakt, volgde de eerste reis van Schiedam naar Veldhoven. Tot mijn grote vreugde was de keurmeester enthousiast over de auto. Geen roest! Geen ongelukken gehad! Eigenlijk was alles boven verwachting goed, alleen de lampen dus niet. Oh en de handrem bleef niet altijd goed zitten. Kwestie van een versleten veertje. So far so good. Met deze twee afkeurpunten in het achterhoofd kon er vervolgens gewerkt worden om de Porker klaar te maken voor de controlekeuring.

Hierboven had ik het al over de oplossing voor de ontbrekende stadslichten. Er zijn nooit 944'jes gebouwd met stadslichten in de koplampen. Doch zoals bekend is de in Neckarsulm gebouwde 944 een halve Volkswagen. Dus dacht ik dat er in de schappen van Wolfsburg misschien wel iets te vinden was om dit probleem te verhelpen. En jawel! Na wat zoeken was daar de gewenste informatie op een Duits forum. De lichten in de 944 type I zijn in principe dezelfde Hella-units als die in de Golf I. Zelfs de montagepunten zijn hetzelfde, je moet alleen een heel klein stukje van het frame afsnijden. Het cruciale verschil is echter: de units in de Golf hebben wel stadslicht.

Op Marktplaats vond ik het benodigde setje lampen. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik deze zelf niet kan inbouwen, maar gelukkig kon een neef van me daar wel bij helpen (thanks breh). Zo gezegd, min of meer zo gedaan. Met de puntjes gefixt was de auto klaar voor de controlekeuring. En toen...begon...de dag...des doods...

Vanwege logistieke redenen maakte ik de afspraak niet in Veldhoven, maar in Venlo. Ik had daar geen bezwaar tegen, in tegendeel zelfs. In het verleden had ik er alleen maar goede ervaringen opgedaan. Het bleek echter een cruciale blunder te zijn. Onder andere omdat ik de keurmeester uit de hel trof.

De lampen, inclusief stadslicht, bleken namelijk niet op het juiste niveau afgesteld te zijn. Fair enough. Ik zei echter dat je dit binnen enkele minuten kon fixen met een kruisschroevendraaier. Er zitten namelijk twee schroeven in de koplamp, waarmee je de lampen van links naar rechts en van boven naar beneden kan verstellen. De man had hier echter totaal geen oren naar, zei me de auto te parkeren buiten de hal en dat hij even wat gegevens ging invoeren. Hij wekte de indruk dat hij nog wat tegen me wilde zeggen, dus ik stond een minuutje of tien doelloos te wachten, alvorens ik hem met koffie zag lopen achter een glazen wand. Toegegeven, de afspraak was om 12:15 uur. Tel daar de drie minuten bij op die ik binnen stond en het was bijna tijd voor pauze.

Vertwijfeld voegde ik me maar in de wachtruimte en vroeg daar aan de baliemedewerkster wat nu eigenlijk de bedoeling was. Ze vertelde me dat de auto afgekeurd was en vroeg me of de keurmeester niks gezegd had. Ik zei nee en gaf aan dat dit toch wel raar was. Ze ging 'm even halen.

Ik probeerde de keurmeester duidelijk te maken dat het wel vervelend zou zijn als ik onverrichterzake weer huiswaarts zou moeten keren, om vervolgens weer een keuring aan te vragen en een nieuw eendagskenteken te moeten verzekeren voor een andere dag. Als ik de lampen zelf niet kon verstellen, zou ik ook naar een garage in de buurt kunnen gaan. Ietwat geïrriteerd legde de man me uit dat de lampen never nooit zouden voldoen aan de keuring omdat ze 'compleet scheef zaten'. Op dat moment dacht ik dat hij misschien dan wel gelijk zou hebben. Teleurgesteld slenterde ik uiteindelijk terug naar de 44er, waar ik dit aantrof:

Jawel! in de tijd dat ik stond te wachten heeft een ontiegelijke ZURE MAT kans gezien mijn verder vrij cleane 944 te verfraaien met de eerste krassen. We gaan weer lekker! Sommigen blijven het toch leuk vinden andermans bezit te slopen. Ik wil geen snelle conclusies trekken, maar ik vermoed dat de dader de bestuurder is van deze Suzuki Alto rechts naast de 44er op deze hipsterfoto. Als je toevallig weet wie er woensdag met een Alto naar de RDW in Venlo is gegaan, stuur dan even een mailtje naar tips@autoblog.nl schiet 'm dan neer.

Letterlijk twintig minuten heb ik droef zitten wenen naast de auto, maar toen realiseerde ik me dat Muhammad Ali me een jankerd zou vinden. Ik moest en zou opeens dat ding door die keuring krijgen en wel op die dag. Dus belde ik een garage op met de vraag of ze mijn lampen konden afstellen. Geen probleem, kom maar langs. Het verhaal van de keurmeester bleek nonsense te zijn. Na twee minuten aan schroefjes draaien was het kunstje voor elkaar. Ze brachten er niet eens geld voor in rekening (shout out to Opel Nijs in Someren, ze weten daar niet dat ik voor AB werk).

Met de lampen nu op punt, was het zaak om terug bij de RDW te komen. De lokale afdelingen kan je niet direct opbellen, dus dan maar het landelijke nummer gebeld met de vraag of ik nog terecht kon. De behulpzame vrouw aan de lijn nam contact op met de keurmeester in Venlo. Die gaf niet geheel verrassend nul op rekest: druk druk druk, helemaal vol, de hele dag. Let wel, het gaat hier om één, hooguit twee minuten werk.

Zodoende vroeg ik of ik dan op een andere locatie terecht kon. De vrouw ging kijken in het systeem. Wat bleek, wonder boven wonder was er nog een afspraak beschikbaar later die middag... in Venlo. Dus dat maar snel afgesproken. Even later rijd ik voor de tweede keer die dag het terrein op in de Limburgse heerlyckheid. Het is uitgestorven, er staan bijna geen auto's binnen noch buiten.

Iets na vieren wordt mijn naam geroepen. Drie keer raden door wie. Inderdaad, door exact dezelfde KANEELSTOK die me eerder 'geholpen' had. De COLA KOGEL die de hele dag zogenaamd helemaal vol gepland had. Hij kon niet anders dan de auto met zichtbare ergernis goedkeuren. Na twee minuten was het gepiept. Ik moest uiteraard wel nog een keer de kosten voor een extra controlekeuring betalen...

Al met al was het aan het eind van de dag weer hoog tijd voor de Sinatra. Just a day...in the life...of a fool...