De automarkt is kapot + update van de M2

Een Autoblog Garage update van de BMW M2 Competition met een twist.

1 februari 2025. Dat is de laatste keer dat jullie iets hebben vernomen over mijn BMW M2 Competition. We naderen inmiddels oktober. De hoogste tijd dat jullie een update krijgen over het bezit van deze 2 Serie en het twee jaar eigenaarsschap komt in zicht. Qua onderwerp heb ik iets waar ik me al langer over weet op te winden: de (Nederlandse) automarkt. Waarbij ik Nederlandse bewust tussen haakjes heb staan.

De automarkt

Laten we beginnen met de automarkt. Die is, net name in Europa, zeer complex. Komt vooral door de moderne regelgeving. De industrie past langetermijnplannen aan in een tempo wat we nog nooit eerder hebben gezien. Wel elektrisch, niet elektrisch. Niet een model met benzinemotor uitbrengen, toch wel een model met benzinemotor uitbrengen. Het spagaat waar de auto-industrie zich in bevindt is niet beperkt tot één merk. We zien het overal in Europa gebeuren.

Dat terwijl er knappe ingenieurs klaarstaan om de mooiste verbrandingsmotoren ooit te bouwen. Maar het kan niet, het is niet te verkopen. Het meest recente voorbeeld was recent op Wheels Mariënwaerdt. Waar Honda met trots de Prelude voor de Benelux presenteerde. Echt een gave coupé, maar die auto kunnen we nu al affikken door de aandrijflijn. Een saaie hybride aandrijflijn met een CVT-versnellingsbak. Je hoeft geen meter in deze auto te rijden om nu al te kunnen zeggen: nou, laat maar zitten. De verwachte Nederlandse prijs komt tussen de 50 en 60k in euro’s, waarmee ik Honda al het succes van de wereld wens.

Had in diezelfde auto een turboblokje gezet, zoals de Civic Type R, met een handbak. Dan had het een feest op wielen geworden. Maar, dan ook weer onverkoopbaar. Door een heel andere reden: de BPM. Dan had er een prijskaartje van meer dan 100.000 euro op de Prelude gezeten en was het bij voorbaat een kansloze auto geweest.

En dat is het probleem waar de auto-industrie nu mee te kampen heeft. Er komen auto’s met aandrijflijnen op de markt waar soms niemand op zit te wachten. Vrij letterlijk in vorm van de C63 AMG hybride, waar zelfs flinke kortingen niet helpen de verkopen op te krikken. 

Nederlandse automarkt

En dan wat lokaler: de Nederlandse automarkt. Die is ook kapot. Ik haalde het al even aan met de BPM. Ook voor volgend jaar staat er weer een BPM-verhoging op het programma. Er komen verkiezingen aan, maar bij vrijwel alle politieke partijen is dit geen onderwerp van de campagne. Want ja, ze willen toch graag die begroting rondkrijgen. 

Upgraden?

Ik heb mijn BMW M2 Competition nu bijna twee jaar. En een goede autoverkoper zou mij opbellen en zeggen joh Ruub, moet je de nieuwe M2 eens uitproberen? In andere landen de gewoonste zaak van de wereld. Met een kleine premium ruil je de oude auto in en rij je in een gloednieuwe bolide, of eentje met de kop er van af, de showroom uit. Maar de prijs van een gebruikte M2 G87 ligt onderhand twee keer zo hoog als mijn F87 Competition. Natuurlijk ga ik niet nog eens 50k bijleggen om te upgraden naar een G87. Ben je helemaal.

Daarom blijf ik, maar miljoenen Nederlanders met mij, vrolijk doortuffen in hun auto. De auto-industrie heeft er geen baat bij en de alsmaar stijgende BPM is geen goede zaak voor de Nederlandse economie. Even heel gefocust op de lokale automotive space hè.

En eerlijk gezegd zou ik ook geen reden kunnen bedenken waarom je een F87 zou inruilen op een G87. Binnen de autowereld mompelen liefhebbers nog wel eens dat ‘de beste auto’s’ gebouwd zijn tot de covid-periode. Bij steeds meer moderne auto’s zijn bezuinigen duidelijk te merken. Goedkopere materialen, harde kunststoffen en om nog maar te zwijgen over de verplichte piepjes.

BMW M2 update: Roadtrip!

Deze zomer had ik een heerlijke vakantie van drie weken in Noord-Amerika. Bij terugkomst kriebelde het nog om de M2 eens lekker op z’n staart te trappen. Zo gezegd, zo gedaan. Voordat de zomer écht voorbij was heb ik er nog twee weken Oostenrijk aan vastgeplakt. En verdorie, er zijn maar weinig auto’s waar ik vrolijker van wordt. 

Dit zullen sommige petrolheads vast niet met me eens zijn, maar ik vind de M2 zelfs leuker rijden dan een Porsche 911. In mijn hoofd is de 911 beter en begeerlijker, echter elke keer als ik weer in een 911 heb gereden denk ik: doe mij maar gewoon die BMW. Het is niet alleen de helft goedkoper, het is ook zo’n speels apparaat dat verschrikkelijk eenvoudig een gecontroleerde stap opzij zet. Gaat toch wat makkelijker met de motor in de neus. 

In Oostenrijk streek ik neer in het Zillertal ten oosten van Innsbruck. Als het puur gaat om het autorijden zijn er betere plekken te vinden, want voor epische bergpassen zoals de Großglockner moet je zo nog twee uur verder naar het oosten. Ik vermaakte me echter prima. Je kunt er heerlijk wandelen, eten en in de boetiekhotels zijn de zwembaden en spa’s geweldig ontspannend.

Na de nodige spielerei in Oostenrijk op de terugweg nog München aangedaan. Even kijken bij BMW Welt en het museum, ik was daar nog nooit geweest. Heel eerlijk was het museum niet heel indrukwekkend, zelfs als liefhebber. Misschien ben ik gewoon een zeikerd. Kan ook. Toch was het leuk om in de wereld van BMW te zijn, met een M2 in München kun je op voldoende duimpjes rekenen. Altijd leuk! 

De terugweg verliep zo soepel als varen op een zeilboot met de wind in de rug. Een lege autobahn op een vroege zondagochtend blijft een terugkerende verslaving bij mij. De BMW M2 Competition is met het M Drivers Package begrensd op 280 km/u, dus daar stopte de pret ook weer. Hard zat. Voor je het weet ben je weer thuis en blik je terug op een fantastische tijd.

25.000 km

Voor de rest heb ik weinig te zeiken. Tussen de laatste update (1 februari) en nu heeft de M2 zijn taak als daily driver perfect volbracht. Geen gezeur, geen onvoorziene reparaties, niks. De 100.000 km is inmiddels een feit, waarbij ik inmiddels meer dan 25.000 kilometer op de klok heb gezet. We gaan nog even door, want voor nu zie ik geen enkele opvolger in beeld die financieel interessant genoeg is om de 2 Serie op in te ruilen. Saai hè.