Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Auteur: , 23 Reacties
Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Hopelijk doet niemand hem dit na.

In de tijd dat de Formule 1 nog niet oververzadigd was met extreem sportieve, tot in de nerven van hun ziel gedisciplineerde figuren, waren er talloze merkwaardige karakters te vinden in de paddock. Karikaturen van de werkelijkheid, zo wil je.

Diezelfde karikaturen waren, in enkele gevallen, zo buitensporig onrealistisch voor een topsport als Formule 1, dat ze tegelijkertijd juist weer herkenbaar waren voor de toeschouwer. Jochen Rindt past als een op de millimeter uitgesneden puzzelstuk in het beeld dat ik hier probeer te schetsen.

Wie niet bekend is met Rindt, zal zich ongetwijfeld snel vereenzelvigen met het niet te handhaven karakter van de in 1942 geboren Duitser. Er is nooit een psychologisch onderzoek gedaan bij Rindt, doch zijn er twee theorieën die het rumoerige leven van Rindt kunnen verklaren. Jochen werd ofwel geboren met een grenzeloze baldadigheid, of hij plukte gedurende zijn 28 jaar op aarde de verrotte vruchten van de onfortuinlijke dood van zijn ouders, die tijdens een bombardement in Hamburg om het leven komen.

Welk van deze twee mogelijkheden het ook moge zijn, in zekere zin heeft Rindt zijn carrière juist te danken gehad aan de omvang van zijn boeiende, onnavolgbare geest.

Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Nog voordat hij zijn tweede levensjaar heeft afgerond, wordt de Duitser na de dood van zijn ouders naar zijn familie in Oostenrijk gebracht. In de jaren in aanloop naar zijn racecarrière ontwikkelt Rindt zich daar tot het karakter dat hij ook op het circuit zal laten schitteren. Het joviale maar macho-achtige gedrag dat de (nu) Oostenrijker bijna dagelijks vertoont, brengt hem verschillende malen ernstig in de problemen. Niet alleen wordt Rindt veelvuldig van school getrapt, hij komt ook nog meer dan een half dozijn keren in aanraking met de politie. Wanneer hij het niet aan de stok krijgt met autoritaire instellingen, vergt zijn uitbundige levensstijl een flinke tol op zijn lichaam. Dit weerhoudt hem er echter niet van zijn grootste passie te beoefenen, zo dicteert The Guardian:

“I was always in trouble at school and once I almost ran down one of the teachers on my motorcycle. In the end I got thrown out and went to England to learn English. I learned to drive while I was in England but I was too young to get a licence. When I went back home I broke my leg skiing but I decided I was more than capable of driving myself – even though I had one leg in plaster. I actually drove without a licence for 18 months and then got caught the day before I was eligible to collect it.”

Rindt heeft het misschien niet door, maar met deze paar zinnen geeft hij bijna een perfecte samenvatting van zijn Ik.

Enfin, wanneer Rindt in 1961, in de Simca van zijn oma, voor het eerst te vinden is aan de start van een georganiseerde wedstrijd, blijkt hij een natuurtalent te zijn. Hij zit zichzelf hierbij echter in de weg, want Rindt lijkt aanvankelijk alles en iedereen van de baan te willen rijden. Ondanks talloze zwarte vlaggen en nog veel meer ontevreden, geschrokken coureurs, is de snelheid er wel degelijk. Dit bewijst hij niet veel later, wanneer hij wedstrijden begint te winnen in een Alfa Romeo. Wanneer hij de overstap maakt naar single seaters, lanceert zijn carrière. Nadat hij weet te imponeren in de Formula Junior, begint hij naam te maken in de Formule 2. Binnen enkele jaren begint de pers hem de titel ‘Koning van de Formule 2’ toe te dichten, mede dankzij zijn vele overwinningen en zijn indrukwekkende optredes in Mallory Park (pole position en 3e, achter Jim Clark) en Crystal Palace (1ste).

Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Wanneer hij eenmaal de overstap maakt naar de Formule 1 heeft hij aardig naam weten te maken. Hoewel de Oostenrijker in 1964 debuteert met Cooper, duurt het tot en met 1969 tot hij eindelijk grote successen begint te boeken. Tegen die tijd heeft hij zijn periode bij Cooper afgerond, heeft hij een stint bij Brabham achter de rug en rijdt hij onder Colin Chapman bij Team Lotus. Hoewel Rindt nu eindelijk een kans heeft op overwinningen en zelfs de wereldtitel binnen handbereik lijkt te zijn, beseft hij de staat van het team in die tijd maar al te goed. “Entweder ich werde bei Lotus Weltmeister oder ich sterbe“, zo vertelt hij eens. Beide lijkt een onwerkelijk optie, maar het jaar daarop bewijst hij op tragische wijze het onmogelijke.

Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

De Le Mans-winnaar van 1965 begint het jaar sterk, maar de auto laat het nog regelmatig afweten. Lotus wil dat jaar met de 72 op dominante wijze het kampioenschap naar zich toetrekken, maar verschillende pogingen in de eerste vier wedstrijden lopen op niets uit. Desondanks wint hij de Grand Prix van Monaco met het oude model. Rindt kan pas tijdens de vijfde Grand Prix (Nederland) van het jaar écht aan de slag met de auto. Hier begint hij een triomfantelijke zegereeks die hem, uiteindelijk, het kampioenschap zal opleveren. Rindt wint vier wedstrijden op rij en kan het kampioenschap in zijn thuishaven beslissen. Hier zit het niet mee, want hoewel hij strijd om de leiding van de wedstijd, begeeft zijn motor het en kan hij niet voor eigen publiek winnen.

Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Rindt mag het de volgende wedstrijd, in Monza, opnieuw proberen. Echter, nog voordat hij een kans krijgt punten te pakken in de wedstrijd, verongelukt hij op tragische wijze in de laatste vrije training. Onder het aanremmen voor de laatste bocht, Parabolica, breekt er een onderdeel van zijn Lotus, waardoor Rindt als passagier de muur in wordt getorpedeerd. Rindt, die de onderste bevestiging van zijn vijfpuntsgordel het liefst openliet, schiet onder het stuur door en loopt fatale verwondingen op aan zijn hals. De Oostenrijker, die eerder dat jaar Bruce McLaren had zien overlijden en daarna goede vriend Piers Courage had verloren in Zandvoort, is nu zelf het slachtoffer.

Het verhaal van de enige F1-coureur die kampioen werd ná zijn dood

Het zilveren lijntje aan het verhaal is dat Jochen Rindt, zelfs na zijn dodelijke ongeval, nog voldoende voorsprong in het kampioenschap heeft om aan het einde van het seizoen gekroond te worden tot winnaar. Zodoende wordt Rindt op 28-jarige leeftijd de eerste, en voor in de toekomst hopelijk enige, coureur die na zijn dood een Formule 1-titel op zijn naam weet te schrijven.



23 reacties

Mooi artikel! Bedankt ab , meer van dit!!
@houthakker: ik wacht alweer geduldig op het stuk van @willeme van morgen
@kenner: het is een goeie! :)
-EDIT: tot ziens, Bofkont!-
Was hij al kampioen op moment van overlijden of had hij een voorsprong die op papier nog ingehaald kon worden?
@alassad: Zijn voorsprong in punten was groot genoeg. Dat deze in de daar op volgenden race niet meer konden worden in gehaald. Hier door blijf hij aan het einde van seizoen toch kampioen.
@alassad: Uit de tekst haal ik dat hij nog 1 race moest winnen om het zeker te stellen. Blijkbaar heeft de concurrentie in de rest van het seizoen niet voldoende puntenn gehaald om hem in te halen.
@alassad: technisch gezien kon Jacky Ickx nog kampioen worden, maar om dat te doen moest hij (uit mijn hoofd) twee keer winnen. Dit lukte niet, dus kon Jochen de titel op zijn naam schrijven.
@ikschrijfookoverautos: nog 1 race waar jacky ickx bewust 4e zou zijn geworden om zijn vriend kampioen te laten worden 😢
De monteur die bij Ferrari toegewezen was aan Ickx heeft tot zijn dood volgehouden dat de Belg in de laatste wedstrijd geen echt technisch probleem had maar bewust is uitgevallen. Ickx zelf reageert altijd hetzelfde als hem de vraag wordt gesteld: zijn befaamde monkellachje met 1 kant van zijn mond. #grandmonsieur
Besef wat er met je sjaakie gebeurt als je die riem wel dicht doet! Leuk geschreven !
De combinatie van dit soort artikelen, actueel nieuws en allerlei vluchtige flauwekul maakt Autoblog de moeite waard om dagelijks aan te clicken. Ga zo door!
Top artikel. Kende het verhaal wel maar niet zo uitgebreid.
Mooi verhaal. Is het nog steeds mogelijk kampioen te worden zonder het seizoen af te maken? Bij de Tour de France moet de groene trui wel Parijs halen wil hij winnen, dacht ik.
@hbk62: omdat de telling daar anders verloopt. Gaat om de totale tijd die je hebt gedaan om de afstand te rijden. Rijd je de race niet uit, kun je dus nooit meedoen in de stand om de gele trui.
@hbk62: klopt inderdaad. Het is echter wel de gele trui die wint. De groene trui is voor het puntenklassement in de Tour. Kleinigheidje ; )
@pexers: maar ook de groene trui moet de finish halen. Afgelopen tour had Sagan de trui al lang en breed binnen, maar ging hij toch vies op z’n plaat in de laatste week. Hij moest toen wel de tour uitrijden om daadwerkelijk het puntenklassement/groene trui te winnen. Voor de volledigheid (@hbk62); gele trui: algemeen klassement, groene trui: puntenklassement, witte trui: jongerenklassement, bolletjestrui: bergklassement.
In dit verhaal had ook wel de brief van Rindt aan Chapman aangehaald mogen worden: https://www.google.nl/search?q=jochen+rindt+letter+to+chapman&ie=UTF-8&oe=UTF-8&hl=nl&client=safari#imgrc=7YVy-p9lki-TNM:

Jackie Ickx die 2e werd dat jaar, was opgelucht dat hij in de laatste races niet genoeg punten haalde om kampioen te worden.
Gelukzoekers, bohémiens, levenskunstenaars, armoedzaaiers, dat was toen de Formule 1, Ferrari dat auto’s van het vorig seizoen sloopte om nieuwe te bouwen, journalisten die op de tribunes of in trein stations bivakkeerden zonder ene rooie rotcent.
Zo is er een schitterend verhaal over een journalist die samen met Gerhard Berger van Spa naar Zandvoort racet en getuige is van Bergers Formule 1 debuut.
Wat een prachtig verhaal is dit zeg! Het schijnt ook zo te zijn dat Jacky Ickx in de laatste wedstrijd van dat jaar (Mexico?) kampioen had kunnen worden, maar zich erg gemakkelijk uit liet vallen om niet wereldkampioen te worden “ten koste” van Rindt. Het is super jammer dat het overgrote deel van de coureurs die nu in de F1 mee doen door media trainingen enzo compleet zielloos geworden zijn en we (ik?) stiekem een soort van terug verlangen naar karakters als Rindt, Hunt, Peterson, Andretti, Rodríguez of Siffert.
Mijn naamgever 😍
@jochen: Lewis liet vorig seizoen toch Bottas erlangs in de laatste ronde, terwijl dat een heel groot risico was voor het wereld kampioenschap. Plus hij is buiten het racen om ook wel een apart figuur. Soms ook buiten de media om, is niet alleen media gerelateerd.
Volgens mij is in de huidige regels opgenomen dat je niet postuum kampioen kan worden. Echter, zodra je qua punten niet meer ingehaald kan worden, wordt je wel direct kampioen gekroond.
Hoop echter dat dit nooit meer gebeurd.

Geef een reactie:

Je moet ingelogd zijn om reacties te posten, registreren kan HIER (ook via Facebook).