Peugeot 208 GTi: rijtest en video

Sinds de onthulling van de GTI conceptcar in Parijs vorig jaar kon ik niet wachten om erin te rijden. De auto die weer net zo tof zou moeten zijn als de 205 GTI en die de miskleunen 206 en 207 GTI moet doen vergeten: is de 208 GTi geslaagd in die missie?

Merkliefde, het is een onverklaarbaar ding. Of het komt doordat ik mijn rijbewijs haalde in een Peugeot 206 of dat het komt doordat ik ooit een proefrit maakte in een 205 GTI weet ik niet. Door de superslechte Taxi filmserie kan het niet komen, hoewel ik de meeste delen meerdere keren heb gezien en er een paar op dvd bezit. Hoe dan ook: feit is dat ik een zwak heb voor sportieve Peugeots. Foto's van een 405 T16 die Pikes Peak op davert doen mijn hart sneller kloppen, mijn occasionsitebezoeken gaan zelden voorbij zonder even het aanbod 106 Rallye's, 205 GTI's en 309 GTI's te checken. Één van mijn ultieme automotive wensen is een 205 T16 te rijden. De 406 BTCC was mijn vaste keus in het spel TOCA (ken uw klassiekers, mensen) en het is zelfs zodanig treurig met me gesteld dat ik me sinds een klein jaartje voortbeweeg in een 206 GTI als daily. Feit is dat sportieve Peugeots een beetje onder mijn huid zitten.

Eigenlijk is de liefde voor Peugeot onverklaarbaar, laten we eerlijk zijn. Sinds de Peugeot 205 GTI als 1.6 op de markt kwam is het eigenlijk meteen bergafwaarts gegaan. De krachtiger 1.9 was al een tikkeltje meer nose-heavy maar in ieder geval nog great fun, de 206 GTI werd door sommige media bestempeld als een auto die de GTI badge niet waardig was. De RC moest daar verandering in brengen, maar meer pk's en stoere lelijke bumpers losten niets op aan het feit dat het een stuk zwaardere en niet zo scherpe auto was als de 205. Over de 207 wil ik het niet eens hebben eigenlijk, zo zwaar, log en saai als die was. De enige auto die de hothatch spirit nog een beetje bij het merk wist te houden was de 106 Rallye.

En toen was daar vorig jaar de 208. Kleiner en flink lichter dan zijn voorganger en als driedeurs vooral leuk om te zien. De 208 stuurde bovendien best lekker met dat vreemde kleine stuurtje. Ik droomde op dat moment al hardop over een sportievere versie in de vorm van een 208 GTi. Et voilà: daar was 'ie dan. In Parijs als concept en in Genève was de productieversie er al. Een stortvloed aan persberichten volgde: de 208 T16 voor rally-doeleinden, men gaat ermee deelnemen aan de VLN-races op de Nurburgring, Pikes Peak krijgt zelfs weer een fabrieksteam van Peugeot op bezoek. Mijn Peugeothart klopte harder dan ooit, mijn iPhone achtergrond werd de T16 striping en ik zat maniakaal mijn inbox te F5'en in de hoop dat de directie van Autoblog mij de rijtest van de 208 GTi zou laten doen. Ondertussen liet Peugeot geen kans onbenut om mijn hoofd op hol te brengen: "GTi is back" en vergelijkingen met de 205 GTI ploften in hoog tempo in mijn mail.

Hoog gespannen verwachtingen dus, maar tegelijkertijd vond ik het ook een beetje eng. De 205 GTI was een eindbaas van een auto omdat het beestje fantastisch dynamisch en scherp was. Een auto van voor het comforttijdperk dat zelfs de scherpe randjes van een Renault Clio R.S. wist te schaven. De massa wil andere dingen dan de liefhebber van écht sturen. Een auto net zo goed en direct maken als een auto van 800 kilo zonder elektronische stuurbekrachtiging, dat is niet de makkelijkste opdracht als je als engineer met bijvoorbeeld 350 kilo meer basisgewicht aan de bak moet. Toch claimen ze dat het gelukt is, dus laten we eens kijken wat deze auto voor ons in petto heeft.

Laten we met het uiterlijk beginnen: strakkere bumpers, een diffuser, spoiler, trapeziumvormige uitlaat en natuurlijk als kers op de taart het GTi logo achter de achterste zijruit. De spoorbreedte werd voor met 10 mm verbreed en achter met 20 mm waardoor de 17 inch wielen de wielkasten beter vullen. Achter de wielen vinden we overigens rood gelakte remklauwen.

In het interieur vinden we een sportstuurtje en accenten op het dashboard en in de middenconsole. Het geheel ziet er lekker uit naar mijn mening, over het algemeen is het interieur mooi afgewerkt en het kleine stuurtje ligt lekker in de hand. De van rood naar zwart overlopende stukken plastic zullen niet ieders smaak zijn maar ik vind het wel gewaagd. De bediening is niet de meest eenvoudige als we het over het touchscreen multimedia- en navigatiesysteem hebben, maar het scherm is in ieder geval mooi duidelijk en groot. De rode randjes rond de tellers en de rode stiksels in het leer maken het plaatje af. Ook de stoelen zijn speciaal voor de GTi ontworpen. Leuke poging, maar de zitpositie is zelfs op de laagste stand nog wat aan de hoge kant en de zijdelingse steun kan beter.

Met een draai aan de sleutel komt het blokje tot leven. De concurrentie doet het met 180 tot 200 pk en deze 208 GTi doet lekker aan de bovenkant mee. De 1.6 THP levert 200 pk en 275 Nm en is gekoppeld aan een zesbak die handgeschakeld is: het enige juiste recept voor een kleine hot hatchback in dit segment. Een sprint naar honderd kilometers per 60 minuten gaat in 6,8 seconden. De 1160 kilogram zware Peugeot 208 GTI is daarmee een tiende sneller dan de eveneens handgeschakelde Ford Fiesta ST en een tiende langzamer dan een Renault Clio R.S., die nota bene is uitgerust met Launch Control en een automaatje met dubbele koppeling.

Maar goed, rechtuitsprintjes zijn leuk maar niet de reden om een hot hatch te kopen, de vraag is hoe het stuurt, gooit, smijt, kortom: hoe groot de glimlach is die je op je gezicht krijgt als je op zondagmiddag de land- en dijkweggetjes onveilig gaat maken. Gelukkig hebben we een aantal lekkere wegen binnen handbereik, dus het wordt de hoogste tijd om de Peugeot 208 GTi eens wat nader aan de tand te voelen. Gas op die lolly dus en op naar de Col du Vence en de Route Napoleon.

De eerste kilometers zijn vlot, vloeiend en zonder al te veel spektakel, maar als we de eerste bergweggetjes opdraaien wil ik vooral graag weten hoe dit onderstel zich houdt. De ESP gaat uit, het gas gaat erop en we rammen op de eerste haarspeldbocht af met gezwinde spoed om vervolgens vol in de ankers te gaan. Meteen ben ik klaarwakker, want de kont begint aardig te zoeken bij deze remactie. Het insturen gaat licht en hoewel het sturen precies gaat mis ik feedback. Bocht uit in z'n twee is vervolgens nogal underwhelming: te weinig power voorhanden om flink weg te trekken. Verkeerd ingeschat wellicht, door naar de volgende haarspeld via een combinatie van vloeiende bochten die de 208 GTi moeiteloos in zich opneemt. Ik ga bewust wat te snel de haarspeldbocht in, kijken of we bij gas los halverwege wat leven in de achterkant kunnen krijgen. Helaas, de kont laat zich niet verleiden tot een uitstapje, daar zal een handrem voor nodig zijn. Ik betrap mezelf erop dat ik zelfs terug wil schakelen naar de eerste versnelling na deze ruimere haarspeldbocht omdat het me niet snel genoeg gaat, wat is hier allemaal aan de hand? Waarom roept Peugeot om de twaalf seconden "Deux-cent-cinq GTI" bij deze auto? Dit heeft helemaal niets met die legendarische knalkar te maken...

We vervolgen onze weg naar boven en ik kom erachter dat ik eigenlijk nooit uit de tweede versnelling hoef, behalve bij hele krappe haarspeldbochten alwaar de eerste versnelling een must is om niet als een Hollandse Laguna met caravan heuvelop een bocht uit te accelereren. Op een zeldzaam recht stuk is het derde verzet genoeg om tot 150+ kilometer per uur te komen zelfs. De eerste versnellingen zijn behoorlijk lang en dat maakt dat je deze auto vrij lui rijdt. De power is er wel maar lijkt door de versnellingsbak een beetje lui achterover te hangen en ook het geluid is nogal gedempt en draagt niet bij aan het gewenste (en beloofde) spektakel. Zonde, want de cijfers doen je vermoeden dat er meer fun te halen valt. Reden voor de lange eerste twee versnellingen zou overigens kunnen zijn dat je pas boven de honderd hoeft te schakelen naar drie, waardoor Peugeot minder tijd verliest in de papieren sprint naar de 100.

Maar het is niet alleen de aandrijflijn die wat lui aanvoelt, ook het onderstel is niet het meest sportieve in de wereld der hot hatchbacks. Men heeft de demperkarakteristiek aangepast maar eigenlijk voelt het geheel nog steeds behoorlijk comfortabel aan. Het sturen gaat daarnaast nogal licht en hoewel men van Peugeot roept dat de sound sportiever is klinkt het allemaal verdomd braaf in het interieur. Na een rondje over een rallystage uit de Monte Carlo rally naast voormalig WRC rallycoureur en -winnaar Gilles Panizzi weet ik zeker dat ik nog niet alles uit deze auto gehaald heb, maar dankzij dat ritje kan ik ook constateren dat er nogal wat comfort in het onderstel zit. En comfort gaat vaak ten koste van sportiviteit.

In de loop van de middag begin ik het gevoel te krijgen dat ik de auto een beetje beter begin te begrijpen en krijg ik meer en meer plezier. Niet volle polle (of zoals de Fransen zeggen: "volle du polle") van bocht naar bocht jakkeren maar een meer vloeiende stijl is wat deze auto goed past. Het probleem aan deze auto is niet de auto zelf: die is echt ok en best leuk. Nee, het probleem is dat een stel Fransen in Sochaux heeft bedacht dat dit de nieuwe 205 GTI moest worden en laten we eerlijk zijn: dat kan -met alle comfort en veiligheidseisen van deze tijd- gewoon niet meer. Peugeot heeft echt het recht niet om deze auto over één kam te scheren met de compromisloze, snoeistrakke 205 GTI. En hadden ze dat nooit geroepen dan was er niets aan de hand geweest, dan was de 208 GTi namelijk een GTi die beter is dan de 206 GTI en de 207 GTI ooit waren. Dan was de 208 GTi een goede stap in de richting van de oer-GTI. En misschien had ik dan zelfs wel geschreven dat ik af en toe even het gevoel had in zo'n superstrakke 205 GTI te hebben gezeten. Nu riep Peugeot het zo hard dat zelfs ik als liefhebber niet anders kan dan die bubbel doorprikken.

Als ik 25.690 euro op zak had als liefhebber van Franse hot hatchbacks en als eigenaar van een Peugeot 206 GTI... dan zou ik dat geld op dit moment liever uitgeven aan een Fiesta ST. De 208 GTi is een toffe auto met mooi interieur en prima prestaties die er wat mij betreft als driedeurs ook nog eens verdomd goed uitziet. Een auto die voor veel mensen wellicht ook interessanter is dan zijn directe concurrentie dankzij die goede looks. Feit is: de 208 GTi is een leuke, sportieve 208 maar hij mist gewoon dat stukje dynamiek en sensatie dat je verwacht te vinden in een hot hatch, en zéker in een auto die door zijn maker wordt vergeleken met de 205 GTI. Jammer, maar misschien komt er nog een Peugeot 208 RC?

[lg_folder folder="0_Reviews/Peugeot/208_GTi_2013/" count="8" cols="4" paging="true"]