Peugeot RCZ R: rijtest en video op de Nürburgring

Bucketlistmateriaal: mijn eerste ronde op de Nürburgring. En dat in een Peugeot RCZ R onder begeleiding van Kevin Abbring, professioneel rallycoureur voor het fabrieksteam van Peugeot.

De Peugeot RCZ: als fan van het Franse merk met de leeuw heb ik het altijd een beetje een moeilijke auto gevonden. De styling met het double bubble dakje vond ik wel gaaf, maar 200 pk was gevoelsmatig toch een beetje behelpen. Gelukkig heeft Peugeot dat na een paar jaar eindelijk verholpen door de RCZ-R op de markt te brengen. Met 270 pk en 330 Nm is het volgens Peugeot de sterkste productie-auto die het merk ooit op de markt heeft gebracht. Die pk's gaan overigens allemaal naar de voorwielen, maar daarover later meer.

Het is de Peugeot RCZ R waarmee ik een item van mijn bucketlist ga afvinken: een ronde op de Nürburgring. De afgelopen jaren was ik meerdere malen in de Eifel te vinden om het prachtige circuit te bezoeken, maar ik had nog nooit kilometers gemaakt op het circuit dat door velen als het meest veeleisende ter wereld wordt gezien. Meerdere keren heb ik gedacht "ik doe het gewoon" maar toch deed ik het niet. Misschien was de belangrijkste reden daarvoor wel dat ik niet in één of andere crashvideo op Youtube terecht wilde komen, de 'Ring staat er immers om bekend rookies te eten voor ontbijt. Hoewel ik al op een aantal circuits heb mogen boenderen bleef de 'Ring toch altijd "een dingetje" voor me. Dus toen Peugeot vroeg of ik mijn eerste ronde wilde doen in hun RCZ R was ik heel enthousiast. Toen ik hoorde dat dat ook nog onder begeleiding van hun coureur Kevin Abbring mogelijk was, hoefde ik niet langer na te denken: natuurlijk wil ik dat.

Iets nuttigs zeggen over een auto op basis van álleen een circuitervaring heeft weinig waarde, dus Peugeot heeft voor ons geregeld dat we de RCZ R eerst kunnen rijden in het gebied rond de 'Ring. Voor eenieder die nog nooit bij de Groene Hel is geweest: het circuit ligt in de Duitse Eiffel, een prachtig heuvelachtig gebied met heerlijke wegen. De perfecte plek om de RCZ R eens goed te leren kennen voordat ik mijn 20.81 kilometer op de Nürburgring ga afleggen.

De RCZ R heeft niet alléén een anabolenkuur onder de motorkap ondergaan, er is ook flink geïnvesteerd in het beheersbaar maken van die pk's. Ten eerste is er een Torsen differentieel gemonteerd om de pk's optimaal over de voorwielen te verdelen. Dat is voelbaar in het stuur bij hard accelereren, maar ik ervaar het niet als hinderlijk. Het diff biedt bovendien bijzonder veel grip, om de voorwielen aan het spinnen te krijgen moet je echt lomp omgaan met het rechterpedaal. Zelfs in de vochtige Eiffel weten de voorwielen de door de 1.6 turbo geleverde paardenkrachten bijzonder netjes op het wegdek te krijgen. Kudos voor de engineers van Peugeot Sport dus, die dankzij onder meer de extra pk's en het differentieel (de 19 inch wielen helpen natuurlijk ook) een sprint naar 100 mogelijk maken in 5,9 seconden. Overigens zijn de prestaties ook mede te danken aan een kleine gewichtsbesparing, de pk/gewichtsverhouding van de RCZ R is 1 pk per 4.7 kilo. Andere aanpassingen zijn een 10 millimeter verlaging en grotere remmen.

Op de wegen rond de 'Ring valt al op dat de RCZ R erg lang neutraal blijft en niet makkelijk van zijn stuk te brengen is, zelfs niet op vochtig, slecht asfalt. Peugeot Sport heeft echt een lekker bommetje gebouwd, bovendien laten de dubbele uitlaatpijpen een mooie brom door de heuvels echoën. Een tikkeltje aan de brave kant wellicht, maar zeker niet onplezierig om te horen. Het interieur is ook erg lekker: de stoelen zitten fantastisch, het met leer beklede dashboard is afgewerkt met rode stiksels en het korte pookje schakelt heerlijk. Toch valt er ook wel wat te zeiken. Als eigenaar van een Peugeot weet ik dat er nog wel eens iets wil rammelen, losraken of kraken. Maar als de logo's al na iets meer dan 3000 gereden kilometers van de stoel vallen is dat toch wel een beetje treurig te noemen. Bovendien is de achterbank echt volstrekt nutteloos, beter had Peugeot die ruimte bij de kofferbak gevoegd als je het mij vraagt.

Maar goed, kniesoor die daarop let. We zijn bij de 'Ring aangekomen en het weer is inmiddels volledig omgeslagen. Zon en temperaturen in de tweede helft van de twintig zorgen ervoor dat het op deze zondag lekker druk is op de 'Ring. We gaan ons rondje rijden tijdens een reguliere sessie van de Touristenfahrten. Kevin Abbring heeft een andere RCZ R bij zich en ik stap eerst naast hem in om te zien hoe het hoort. Het is niet de eerste keer dat ik naast een rallycoureur plaatsneem maar ook nu ben ik weer onder de indruk van de wagenbeheersing die dit soort gasten hebben. Kevin vertelt me halverwege tussen neus en lippen door dat dit zijn zevende rondje ooit op de 'Ring is. Hij gaat rond alsof hij elk hoekje van de baan kent maar Kevin legt uit dat dat juist onderdeel van zijn job is: tijdens rallies kan hij ook maar één keer elke bocht optimaal nemen. Je rijdt immers niet meerdere rondjes, je krijgt één kans om keihard een traject van vaak tientallen kilometers af te leggen. En als je daarmee onder meer de rally van Monte Carlo op je naam hebt kunnen zetten dan weet je waar je mee bezig bent.

Gelukkig kan ik de 'Ring nog zo vaak bezoeken als ik wil, dus ik besluit geen aanval op Kevin z'n rondetijd te doen. Nadat we van plek gewisseld zijn zegt Kevin "geniet ervan" maar ik merk dat ik best een beetje gespannen ben. We rijden het rechte stuk af richting de eerste bochtencombinatie. Met kleine aanwijzingen loodst hij me de eerste bochten door richting de toegang naar de GP Strecke, waar wij rechtsaf gaan om de Nordschleife te bedwingen. Ik merk dat ik al iets rustiger ben nu ik alleen maar bezig kan zijn met het rijden. In mijn spiegels zie ik een BMW E36 aankomen die me het idee geeft flink sneller te zijn dus die laat ik voor. Het stuk wat nu volgt (Hatzenbach) is meteen tricky, wat door de opruimwerkzaamheden van een vol in de muur geklapte Volkswagen Golf V GTI meteen nog even wordt onderstreept. Het snelle deel van de baan dat volgt gaat lekker, terwijl ik de E36 aan de horizon zie verdwijnen en een nog oudere BMW E30 3-serie in m'n spiegels zie verschijnen. Ik ben hier niet voor een wedstrijdje, dus ook die laat ik voorbij.

Er zijn veel bochten op dit circuit waarbij je niet kan zien wat er aan het einde van de bocht volgt. Met name in die blinde bochten zijn de aanwijzingen van Kevin erg handig. Soms kan je eerder op het gas dan je denkt, soms moet je juist al een beetje vaart minderen voor iets wat je niet kan zien aan het einde van de bocht, terwijl je gevoelsmatig vol door kan. Ik hoop dat Kevin geen doodsangsten uitstaat maar gelukkig bevestigt hij dat 'ie zich vrij zeker voelt, voor mij een bevestiging dat ik niet ongemerkt té fanatiek de auto aan het "over-driven" ben, zoals een gozer in een MINI Cooper S wel deed. Ik probeer zo clean en vlot mogelijk te rijden en kom daadwerkelijk op het punt dat ik in het spoor van een 911 GT3 en een BMW Z4 twee auto's ga inhalen. Toch wel een tof gevoel, moet ik toegeven.

Ik voel de eerste zweetdruppels op m'n voorhoofd op het moment dat we de Karussell in gaan duiken. Bizar hoe intensief dit is, ik heb vaker op circuits gereden maar zo warm heb ik het nog nooit gehad. Kevin vraagt zich af waarom de Karussell nog bestaat, ik ben persoonlijk van mening dat hij er gewoon bij hoort. Bijzonder oncomfortabel, maar onderdeel van de historie. Voor me zie ik de kont van een GT86 opdoemen. Hoewel je het nooit zeker weet op de 'Ring ben ik toch zeker genoeg dat ik 'm qua pk's moet kunnen hebben. Langzaam kom ik dichterbij, we halen samen een Clio RS in maar hij gaat niet aan de kant terwijl ik aan alles voel dat ik er voorbij kan. Na een paar bochten kan ik erlangs en meteen daarna volgt een heerlijk snelle combinatie van bochten en de Kleine Karussell. Ik begin het idee te krijgen dat ik een beetje vlot begin te rijden, maar ik weet ook dat mijn rondje er bijna op zit.

Ik praat nog wat na met Kevin terwijl ik alleen maar na kan denken over hoe graag ik nog een rondje wil. Misschien is het maar goed dat dat niet kan, zodat ik een beetje tot rust kan komen. Ik merk zelfs een uur later op weg naar huis nog dat ik hyper ben, maar tegelijkertijd ben ik behoorlijk moe, een rondje op de 'Ring is echt intens. Ik heb een enorm respect voor gasten die hier met één of twee collega's 24 uur aan één stuk hun rondjes rijden.

De Peugeot RCZ R is in ieder geval een fijne 'Ringtool gebleken. Persoonlijk denk ik dat je als beginnende Nürburgringpiloot niet veel meer pk's moet willen, sterker nog: een voorwielaangedreven, neutrale en zeer vlotte coupé als de RCZ R is misschien wel één van de betere auto's om de 'Ring in te leren bedwingen. Wil je de 'Ring écht leren rijden dan begint het echter niet met €47.800 voor een RCZ R, maar met begeleiding. Iemand die je de juiste aanwijzingen geeft om vlot maar beheerst, en zonder gevaar voor anderen, je rondes te maken. Ik wil Kevin Abbring enorm bedanken voor deze toffe ervaring, hopelijk heeft hij nog eens tijd me wat meer fijne kneepjes van het hardrijden bij te brengen, thanks!

[lg_folder folder="0_Reviews/Peugeot/RCZ_R/" count="8" cols="4" paging="true"]