Twee Gordon Murray T.50’s op Nederlands kenteken!

Dat klinkt natuurlijk helemaal geweldig, maar toch moeten we jullie een beetje teleurstellen.

Waarschijnlijk hoeven we je niks te vertellen over hoe imposant de Gordon Murray Automotive (GMA) T.50 is, de ultralichte hypercar die ontworpen is als de spirituele opvolger van de McLaren F1. Uitgerust met een atmosferische 4-liter V12 Cosworth motor die 663 pk kan leveren bij een absurd aantal van 11.500 toeren per minuut! Samen met een handgeschakelde bak, een centrale bestuurdersstoel en een gelimiteerde oplage van slechts 100 stuks hebben we het hier over een zeer spectaculaire sportauto die menig autohart sneller doet kloppen. Ook vanwege het feit dat je met deze auto in 2,9 seconden op de 100 zit en je door kan accelereren tot een topsnelheid van 364 km/u!

GMA T.50’s op Nederlands kenteken

Niet één, maar zelfs twee GMA T.50’s werden in januari door de RDW van een kenteken voorzien. Een blauwe en een groene. Prachtig nieuws, ware het niet dat beide auto’s direct op ‘geëxporteerd’ werden gezet. De exacte reden is niet bekend, maar denk daarbij aan een situatie waarbij het via deze Nederlandse registratie makkelijker is om de auto in een ander land te kunnen registreren. Dat kan bijvoorbeeld gerelateerd zijn aan (het verkrijgen van) Europese typegoedkeuringen, aan een import vanuit een land buiten de EU, of om bijvoorbeeld eventuele douaneformaliteiten soepeler te laten verlopen. Hoe dan ook, het resultaat is helaas dat we deze auto’s niet zullen zien rondrijden op de mooie gele Nederlandse platen.

Door dit geintje kunnen beide auto’s helaas ook niet meedoen in de strijd om de “duurste auto op Nederlands kenteken”, aangezien bij de RDW simpelweg geen catalogusprijs is genoteerd. Dat is namelijk niet noodzakelijk zolang er geen daadwerkelijke tenaamstelling is geweest. Voor ons jammer, want de catalogusprijs zou best imposant zijn: de basisprijs van de GMA T.50 zat namelijk op ongeveer 2,6 miljoen euro, waarbij dan nog zo’n € 546.000 aan BTW komt, plus nog zo’n € 166.000 aan BPM. Je zou daardoor uitkomen op een totaalbedrag van € 3.312.000 (exclusief eventuele opties), waarmee je op dit moment een achtste plek kan halen, na de twee Jesko’s, vier Chiron’s en de Pagani Utopia.

Mocht je je trouwens afvragen waarom dit plotseling bij twee T.50’s is gedaan: ze zijn (of waren) van dezelfde eigenaar! Het blauwe exemplaar is één van de oorspronkelijk prototypes (XP2) waarbij de auto naderhand is omgebouwd tot een reguliere klantenauto. Zowel deze als de groene zijn zogenoemde “Heritage Specials”, waarbij de kleuren overeenkomen met die uit het GMA-logo. Op zich een logische keuze, want de desbetreffende eigenaar heeft eind vorig jaar een flink aandeel verworven in het bedrijf en is tevens de man achter de duurste nieuw geveilde auto ooit, de Gordon Murray S1 LM. Misschien dat die als ‘goedmakertje’ ook op Nederlands kenteken kan worden gezet?

Is er ook nog goed nieuws?

Naast de twee T50’s werden natuurlijk nog vele andere juweeltjes in januari van een nieuw Nederlands kenteken voorzien. Als je daarbij echter kijkt naar een gele Ferrari SF90 XX Stradale die geregistreerd werd, dan lopen we daar tegen hetzelfde probleem aan: ook deze is direct weer geëxporteerd. Maar wees gerust, er zijn nog verschillende andere bolides op kenteken verschenen die (naar alle waarschijnlijkheid!) wat langer in Nederland blijven.

Denk bijvoorbeeld aan een blauwe TVR Tamora, een grijze Chrysler Viper SRT-10, of juist een klassieke Maserati Mistral. Toch was het voornamelijk de bekende fabrikant uit Maranello die zorgde voor wat bijzondere exemplaren.

Ferrari LaFerrari

In januari werd op de Mecum veiling in Florida een gele Ferrari LaFerrari verkocht voor een recordbedrag van $ 6.710.000. Dit betrof een bijzondere uitvoering met een extreem lage kilometerstand uit een excentrieke verzameling en het was slechts één van de vele records die gedurende dat weekend verbroken werden, dus je zou kunnen denken dat het iets eenmaligs was. Toch heeft deze verkoop de markt verder omhooggeduwd, want niet veel later werd in Arizona een redelijk ‘gewone’ LaFerrari verkocht voor $ 5.477.500!

Nu is Amerika natuurlijk niet te vergelijken met Europa. Niet alleen qua politiek (zucht), maar ook wat betreft de automarkt. Toch moge het duidelijk zijn dat de Ferrari LaFerrari een enorm bijzondere en prijzige supercar is, dus daarom is het zeker leuk dat er opnieuw eentje op Nederlands kenteken is gekomen. De teller voor de LaFerrari staat daardoor op elf stuks, waarvan twee Aperta’s.

Ferrari 458 Speciale Aperta

In tegenstelling tot de ‘gewone’ Ferrari 458 Speciale, gaat het bij de Aperta om een gelimiteerde oplage. Volgens de officiële cijfers zijn er slechts 499 van gemaakt, maar vanwege de hoge vraag zijn ze toch stiekem een stukje hoger uitgekomen. Eigenlijk is dat helemaal niet erg, want dan is de kans tenminste wat groter dat we er eentje kunnen zien rijden!

Voor een ‘gewone’ 458 Italia kom je met anderhalf of twee ton al heel ver, maar mocht je nu bijvoorbeeld een 458 Speciale willen kopen, reken dan gauw op een bedrag tussen ongeveer € 350.000 en € 600.000, natuurlijk afhankelijk van bijvoorbeeld de kleur en de kilometerstand. Voor de 458 Speciale A moet je toch wel wat dieper in de buidel tasten, dat begint bij zo’n € 800.000 terwijl vraagprijzen van ver boven het miljoen ook niet zeldzaam zijn. Zeven Aperta’s staan ondertussen op Nederlands kenteken: drie in het rood, twee in het grijs, een blauwe en tenslotte de nieuwkomer in het zwart.

Ferrari 250 GT SWB

De Ferrari 250 GT ‘Short Wheel Base’, oftewel ‘Passo Corto’, is en blijft natuurlijk een legendarische auto. In januari is er opnieuw eentje op Nederlands kenteken verschenen, maar daarbij moet wel een verhaal verteld worden. 

We gaan daarvoor terug naar juni 1960 toen een gloednieuwe 250 GT SWB Competizione Alloy de fabriek uit kwam rollen en direct mocht deelnemen aan de 24 uur van Le Mans. Door een ongelukje werd dat geen succes, maar later volgde een mooie overwinning bij de Coppa InterEuropa op Monza. Bij een oefensessie voor de Tour de France op het circuit van Le Mans in september 1960 ging het echter flink mis en de schade was zo groot dat de auto verloren is gegaan.

Aan het einde van de jaren ’70 werden echter twee replica’s gebouwd door Carrozzeria Fantuzzi in Modena, die beiden de identiteit van de genoemde SWB kregen. Daarbij was één exemplaar bedoeld voor op de openbare weg, terwijl de andere gebruikt werd voor rally’s en het circuit. Eén van deze twee replica’s is de auto die nu op Nederlands kenteken is gekomen.

Het is nog steeds een mooi stuk techniek met een prachtige carrosserie en het is geweldig dat dit exemplaar veel gebruikt wordt op het circuit en dat we met z’n allen kunnen genieten van de races en het geluid, maar een stukje aanvullende historie is daarbij ook wel op z’n plaats.

Dit was een bijdrage van Edvar van Daalen

Headerfoto: Will Lillo Supercars