Waarom Ferrari al in de jaren '90 een driecilinder bouwde

Jullie lopen massaal te klagen als BMW een 1.5 driecilinder turbo in de 2-serie Coupe lepelt, maar Ferrari ontwikkelde al halverwege de jaren '90 een 1346cc driecilinder. Je leest het goed: Ferrari! Maar waarom dan?

Ferrari heeft door de jaren heen flink geëxperimenteerd met verschillende motorlayouts. Natuurlijk de Dino V6, V8 en uiteraard de V12, maar bijvoorbeeld ook de flat-12 uit de Testarossa en de door Lampredi ontwikkelde vier- en zes-in-lijnmotoren waarmee het merk in de jaren '50 succes had in onder andere de Formule 2 en 1. Bijzonder is ook het prototype dat Lampredi in 1955 bouwde: een 2493cc tweecilinder lijnmotor. Blijkbaar werkte het prototype niet naar behoren, want tot productie leidde het nooit. Wel patenteerde Ferrari vorig jaar nogmaals een tweecilinder.

Van twee- tot twaalfcilinders dus, lijn, plat en in V, Ferrari bouwde ze allemaal. Enige overeenkomst is dat ze allen een even aantal cilinders hebben. Bijna allemaal dan. In het Enzo Ferrari Museum tref je namelijk de F134 uit 1994 ofwel een drie-in-lijn met 1346cc en een vermogen van 130 pk bij 5000 tpm. Daarmee hebben we alle gekkigheid nog niet gehad, het blok is namelijk een tweetakt!

Ferrari's experimentele driecilinder: de F134

Wat was Ferrari van plan? Wilden ze een stadsauto gaan uitbrengen, voorzagen ze de downsizing-trend of hadden ze het plan gevat motorfietsen te gaan bouwen? Niets van dat alles. En dat is eigenlijk wel jammer, want de waarheid is net wat minder spectaculair dan het idee van een downsize-Ferrari of Ducati-concurrent.

Deze F134 werd namelijk maar met één doel gemaakt: onderzoek doen naar het behalen van een zo hoog mogelijk specifiek vermogen. Met bijna 100 pk per liter bij slechts 5000 toeren, presteert dit blokje dus heel aardig. En toch, wat zou er gebeuren wanneer je dit blokje in een Alfa Romeo Mito lepelt in plaats van een Twin-Air, of dat je BMW's driecilinder met 136 pk vervangt voor deze driepitter uit Maranello?

Voor de brommerrijders onder ons: Ferrari bouwde in 1992 zelfs een 290 cc ééncilinder F1-motor, puur en alleen om de verschillende onderdelen te kunnen testen. Dit kunststukje met vier kleppen doet -zonder hulp van een turbo- toch al 60 pk. Wie had ooit gedacht dat je 60 pk voor een Ferrari-blok heel behoorlijk zou vinden?