Ook dit zijn 13 briljante analoge auto's

En dit keer nog betaalbaarder ook!

Een tijdje geleden namen wij van de redactie briljante analoge rijdersauto's met je door. Met name de 911 GT3 RS, M3 CSL en 360 Challenge Stradale konden op goedkeuring rekenen. Topreaguurder @dutchdriftking had een kleine kritische noot, wat we zeker kunnen waarderen. Hij had namelijk het verzoek of we een overzicht konden maken met pure rijdersauto's, maar dan niet duurder dan 30k. Dan blijft er ook nog wat te dromen (en te sparen!) voor de gewone mens. Gelukkig had de Nederlandse DriftKoning geen valuta vermeld. Want we gingen de nationale autosite's af maar kwamen van een koude kermis thuis. De markt in Nederland voor betaalbare en pure rijdersauto's is bijna nihil.

Dus we hebben de zoektocht ietwat aangepast om toch tot een leuk overzicht te komen.

Komen ze!

Mitsubishi Lancer Evolution VIII RS

Toch wel bizar: de tijd van rally specials ligt nu al weer een jaartje of 10 achter ons. Dan bedoelen we niet een Audi RS3 die klinkt als een ur-quattro. Maar wel een auto als deze Japanner. Je liep naar de dealer en bestelde een Lancer Evolution VIII in RS specificitie. Vervolgens kleed je de auto zelf aan met de nodige goodies als een rolkooi, racekuipen, lichtgewicht velgen en nog wat grut. Het resultaat was een auto waarmee je in de Group N rallyklasse gewoon aan de start kon verschijnen. Gewoon met kenteken. Voor 20k kun je er eentje vinden. Er was ook een Amerikaanse uitvoering, die had net even wat meer luxe (sportstoelen, lichtmetalen velgen), maar geen spoiler. Ergens ziet dat het er nog cooler uit.

Ford Racing Puma

Dit is misschien wel de belichaming van het genre. De gewone Ford Puma met 1.7 Yamaha motor is al een topper en komt geregeld voorbij in de AB adviezen of als potentiële Junkyard racer. De Racing Puma doet er nog een flink schep bovenop, maar niet waar je het zou verwachten. De Racing Puma werd door Tickford onder handen genomen. De auto kreeg een compleet herzien onderstel. Ook was de Ford Racing Puma een stuk breder dan het origineel. Ford had grootse plannen met de Puma om er een nieuwe rally,- en raceheld van te maken. De viercilinder kreeg andere nokkenassen, uitlaat, inlaat en ECU waardoor het vermogen steeg naar 155 pk. Daarmee was de Racing Puma zeker niet de snelste auto in rechte lijn, maar in de bochten was het, mede dankzij het sperdifferentieel een uiterst vermakelijke auto.

Renault Mégane Renault Sport R26-Radicale

Wat mogen we Renault dankbaar zijn dat ze dit soort auto’s bouwen. De Radicale is Renault Sports ultieme pretletter. De auto is gebasseerd op de Megane R26. Dus met 230 pk, mechanisch diff en mooie stickerset. Bij de R26-R ging men wat radicaler te werk. De achterbank werd verwijderd, de achterruiten waren van plexiglas en uiteraard moesten de radio en airco het veld ruimen. Wat wel standaard was: een 12 rittenkaart voor de Nordschleife. True story.

Caterham Seven Superlight R300

Als het gaat om betaalbaar, puur en ongefilterd rijplezier kunnen we niet om de Super 7 heen. Zoals je weet zijn is er een enorme variëteit aan Caterhams Super 7. Welke is de beste keuze? De Roadsport modellen zijn prima instappers. Daarin leer je het ware rijden. De SV en CSR modellen zijn voor de purist eigenlijk al te comfortabel en verfijnd. Daarentegen zijn de ultralichte Fireblade en loeisterke R500 zijn veel te veel van het goede. Daarom opteren wij vandaag voor de Superlight R300, de laatste van het pre-Ford tijdperk. Deze had wel het chassis en ophanging van de R500, maar een iets minder dodelijke 1.8 Rover K-series motor, in dit geval goed voor 160 pk.

Mini Cooper S John Cooper Works GP (R53)

Dit is de volgende belofte als het gaat om auto's die in waarde zullen stijgen, denken wij. Met de GP had BMW het CSL recept toegepast op de Mini Cooper S JCW. Ook bij de GP moest de achterbank eraan geloven. Deze pareltjes waren de laatste Mini's met de mechanische compressor. Door een andere intercooler, geoptimaliseerd uitlaatsysteem en nog wat tweaks was de Chrysler motor alerter en spectaculairder dan ooit. Geluidsisolatie, airco, radio, ruitenwisser achter en dergelijke werden overboord gegooid. Je krijgt wel twee hele dikke kuipstoelen. En 218 pk. Deze kon je mede dankzij het agressieve voordiff bijna atijd gebruiken.

Audi TT quattro Sport

In 1998 sloeg de TT in als een bom. Het was een soort concept car voor de openbare weg. Alleen was de auto voor de puristen iets te veel een Golf Sport dan echt een sportwagen. Als luxe topper kwam er de 3.2, eventueel met een toen nog revolutionaire DSG transmissie. De sportieve variant werd de TT quattro Sport. Deze versie werd door quattro GmbH onder handen genomen. De motor was nog altijd de 1.8 turbo, maar leverde nu een gezonde 240 pk. De achterbank ging eruit, evenals het reservewiel. De TT quattro Sport had weliswaar airconditioning, maar een minder sterk (en zwaar) exemplaar. Je kon TT quattro Sport herkennen aan de bodykit (van de 3.2), unieke Speedline velgen en het zwarte dak.

Lotus Exige S1

De Elise was en is de roadster voor puristen. Maar aangezien een échte rijdersauto geen open dak heeft kijken we nu naar de Exige. Met name de eerste generatie is werkelijk een fantastisch apparaat. De motor is nog altijd de 1.8 K-series motor, maar dan wel in VHPD uitvoering, dus met 177 of 190 pk. Dit waren raszuivere racertjes. En het mooiste was: de splitter, spoiler en andere aerodynamische onderdelen deden ook daadwerkelijk hun werk. In tegenstelling tot de S2 of S3 Exige is de Exige S1 maar heel kort in productie geweest. Van 2000 tot 2002 zijn er iets meer dan 600 exemplaren van gebouwd.

Vauxhall VXR220

De Lotus Elise is er in diverse speciale uitvoeringen geweest. Van de Opel Speedster kregen wij Hollanders enkel de Speedster en Speedster Turbo. In de UK kregen ze, uiteraard, een speciale verse op basis van hun Speedster Turbo, de VX220 Turbo. Wat het OPC label is in Europa, is het VXR label in de UK. Om dit label een boost te geven kwam er een extra scherpe en sterke VX220 Turbo, de VXR220. Deze had de zelfde 2.0 Ecotec turbomotor, maar nu met 220 pk. De ophanging en remmen werden aangepast en er werd nog wat gewicht uitgehaald. Dit is misschien wel de beste Lotus Elise ooit gebouwd.

Mugen Civic Type-RR

De Honda Civic Type-R van de FN2 generatie die wij krijgen was niet zo zeer slecht, dan wel een kleine teleurstelling. In Japan niet, daar kregen ze een échte Civic Type-R. Dit was al een kanjer van een auto. Zie het als een soort moderne interpretatie van de E30 M3. Zo goed was deze generatie. Er was zelfs een nóg betere uitvoering, namelijk de Mugen Civic Type-RR. In plaats van er een enorme compressor op te schroeven (wat sommigen deden) nam Mugen elk onderdeel onder de loep. Het vermogen van de KA20 steeg naar 240 pk, even sterk dus als de F20C uit de S2000! Remmen, onderstel, koppeling, differientieel en aerodynamica werden aangepast. Het resultaat was een toerwagen voor op de weg.

Nismo 350Z S-Tune GT

Dit is een uitstekend voorbeeld van hoe obsessief Japanners kunnen zijn als het gaat om het finetunen van auto's. Een snelle blik op de spec-sheet leert dat er eigenlijk weinig veranderd is. De S-Tune GT is iets lichter en levert ietsjes meer vermogen. Maar het het motorkarakter was totaal anders. In plaats van het koppelrijke en wat luie karakter van de standaard V6, moest je deze op zijn staart trappen voor fatsoenlijke prestaties. Het onderstel werd compleet herzien. Het was hard, maar fair. Het smakelijkste zijn die 19" Rays velgen, die bodykit en de striping.

Volkswagen New Beetle RSI

Ok, deze is gesmokkeld. Want de standaard New Beetle was álles behalve een speelse auto om te rijden. Volkswagen wilde met het RSI label een serie auto's neer zetten bóven de bekende GTI's. Bij de New Beetle RSI ging Volkswagen Individual helemaal los. De bodykit kwam rechtstreeks van de Beetle Cup race auto's. Die racers hadden een 2.8 VR6 met 204 pk, de RSI kreeg een 3.2 VR6 met 225 pk. Om te rijden was het een bijzondere ervaring. Als je het ESP uitzette kon de kont bij gas los behoorlijk om komen, iets waar de eerste generatie TT ook last van had. Of een 911. Over de 911 gesproken, de New Beetle RSI kostte nieuw evenveel als een Porsche 996 Carrera. Een lange tijd werden er nog topprijzen gevraagd voor RSI's, maar ze zakken nu al behoorlijk in prijs. Voor iets meer dan 30k in euro's heb je er al eentje. Een topper doet 50 mille. Dat is de helft ten opzichte van enkele jaren geleden.

Alfa Romeo Brera S Prodrive

Jazeker, ook de briljante Alfa Romeo 159 Coupé doet een duit in het zakje. Toen de Italiaanse coupé een facelift kreeg, werd de Brera al iets lichter (lees: minder dik). Het scheelde bijna 40 Kg. Om te kijken wat het potentieel was van de Brera namen de heren van Prodrive de auto onder handen, in opdracht van Alfa Romeo UK. Het onderstel werd gemodificeerd met Bilstein dempers en Eibach veren. De velgen leken op de standaard items maar waren een stuk lichter. Maar het grootste voordeel werd gehaald door het 4wd systeem overboord te gooien. Dat scheelde nog eens 100 Kg. De Brera S kreeg een mechanisch diff en aangepaste remmen. De Brera S schijnt een van de meest onderschatte rijdersauto's te zijn. De auto heeft alsnog voldoende grip (veel meer dan de schaatsende GTA's), maar dankzij een flinke gewichtsreductie klopte het geheel beter.  Er zijn er een stuk of 100 van gebouwd. Kijk uit voor de goedkoopste exemplaren, want er zijn een paar uitvoeringen met 2.2 JTS motor...

Renault Clio Renault Sport 182 Trophy

De gewone Clio Sport Phase II is al een feestkonijn van hier tot Marseille. De Cup versie doet daar een schepje bovenop. De ultieme Clio echter is deze, de 182 Trophy. Het extra aantal paarden ten opzichte van de 'mindere' Clio's is precies nul. Maar de auto werd geoptimaliseerd ten opzichte van de Cup met onderdelen van Grote Merknamen. De Speedline velgen waren een stukje lichter. De Recaro's waren dezelfde als in de NSX Type-R. Maar de pièce de resistance zijn de 'Remote-Reservoir' dempers. @Mauritsh gaat jullie binnenkort uitleggen wat dat precies is. Ze waren 10 keer duurder dan de dempers van de cup, maar volgens Renault Sport was daar enorme winst te behalen. Dat klopte, de Clio lag strakker dan ooit op de weg, zonder bijzonder stoterig en oncomfortabel te zijn.