Dit zijn de 13 gaafste moderne Alfa Romeo's

We zetten de gaafste moderne Alfa Romeo's op een rijtje om de verjaardag te vieren.

Sommige merken hebben gewoon wat en anderen niet. Ondanks dat een Mazda op alle meetbare punten beter is dan een Alfa Romeo, wil je een Alfa en raad je de Mazda aan bij anderen.

Alfa Romeo tart onze hersenen met dingen als 'beleving, emotie en gevoel' al weer 110 jaar! In die 110 jaar heeft Alfa Romeo bijzondere dingen gebouwd. Sterker nog, noem het maar en ze hebben het waarschijnlijk gebouwd: busjes, vrachtwagens, formule 1 auto's: alles. Helaas zijn veel hoogtepunten van Alfa Romeo alweer van een hele tijd geleden.

Althans, dat is wat de 'ware purist' je graag doet geloven. Feit is dat Alfa Romeo ook in het laatste gedeelte van de afgelopen 110 jaar, laten we zeggen 35 jaar, best bijzondere auto's heeft gebouwd. Dit zijn onze 13 favorieten:

Alfa Romeo GT V6 2.5 Grand Prix (116)

1985

We beginnen het lijstje met de gaafste moderne Alfa Romeo's met deze rode held. Weinig auto's deden (en doen!) het zo perfect als de Alfa Romeo GTV 6. Het is een beetje 'Peak Alfa Romeo'. Een compacte doch praktische coupé met Busso V6, transaxle, achterwielaandrijving en een beeldschoon koetswerk. Daarbij kost 'ie niet eens zo heel erg veel, zeker niet als je ziet wat je ervoor terugkrijgt.

Alfa Romeo 75 Turbo Quadrifoglio Verde (162B)

1990

De Alfa Romeo 75 is volgens veel Alfa-fans de laatste echte Alfa Romeo. Nu zijn Alfa-fans stiekem best kritisch op hun eigen merkje, maar in het geval van de 75 is het best logisch. Het was namelijk een van de best rijdende middenklassers. De Quadrifoglio Turbo was een viercilinder, geen bijzondere Busso. Dit had als voordeel dat 'ie iets lichter in de neus was en een nog prettigere handling had. Ook was de Quadrifoglio iets beter op te voeren.

Alfa Romeo SZ (162C)

1990

Sowieso, als je een Alfa 75 met Busso wenst, is de 'ES30' of S.Z. de ultieme Alfa Romeo en de aller-allerlaatste échte Alfa Romeo. In feite is het een Alfa 75 met bijzonder koetswerk van Zagato en een gekietelde Busso V6. De prestaties waren bijzonder goed, zeker voor zijn tijd. Een beetje op het niveau van de Alpine A610 of Porsche 968. Er kwam ook een open versie, de R.Z. waar Rolf Wouters elk weekend in rond reed in de jaren '90. Of 'Il Monstro' (de S.Z., niet Rolf Wouters) mooi oud is geworden, valt te betwijfelen. Maar man, hoe gaaf is het dat elk hersenspinseltje bij Alfa Romeo dus gewoon in productie genomen wordt? Het zorgt in elk geval voor een leuk lijstje met de gaafste moderne Alfa Romeo's!

Alfa Romeo 33 Quadrifoglio (907)

1992

Vaak is er een discussie wat beter is: voor- of achterwielaandrijving. @Jaapiyo zit in team B, maar wellicht licht het antwoord meer in het midden. Het is namelijk ook hoe het uitgevoerd wordt. Een Lada Riva en Opel Kadett C hebben achterwielaandrijving, de Alfa 33 was voorzien van voorwielaandrijving. En man oh man, wat stuurden die 33's lekker. Voor hun formaat waren ze relatief licht en behoorlijk aerodynamisch: met de prestaties was dan ook niets mis. Wat dat betreft wordt het wel weer tijd voor een smakelijke Golf-concurrent uit Italië. Welllicht dat ze op basis van het EMP2-platform iets kunnen fabriceren?

Alfa Romeo 155 Quadrifoglio (167)

1992

Wellicht is de 155 niet de eerste auto die je verwacht als een van de gaafste moderne Alfa Romeo's. De Alfa Romeo 155 had het zwaar tijdens de introductie. Mensen bleven onwillekeurig de vergelijking maken met de 75. Qua looks was de 155 overigens wel de winnaar: strak van snit, zeer herkenbaar, maar zeker niet te opvallend. Gelukkig kon je 'm ook in het Alfa-rood bestellen. Net als bij de 75 kon je kiezen uit een viercilinder turbo of een Busso V6. De V6 was zwaarder in de neus en had voorwielaandrijving, de 155 Q4 Turbo had een lichtere tweeliter én vierwielaandrijving. Sterker nog, de 155 Q4 was eigenlijk een soort Delta Integrale sedan van Alfa Romeo. Onterecht ondergewaardeerde auto.

Alfa Romeo GTV Cup (916C)

2001

Sommige dingen kunnen niet werken. Als je een bijzondere koets van Pininfarina combineert met een schitterende Busso V6 en een Fiat Tipo chassis, kun je niet te veel verwachten. Alsof je geweldige gorgonzola en parmaham op een oude tosti smijt. Maar die Italianen flikten het maar toch weer. De GTV met V6 gaf een stukje, pardon, 'beleving' en 'sensatie' die je bij geen enkele auto in zijn klasse aantrof. De GTV Cup was een speciaal model voor de Britse markt met voornamelijk optische wijzigingen.

Alfa Romeo 156 Sportwagon GTA (932B)

2002

Het was even twijfelen met de Alfa 156. Want de 156-range bestond uit veel hoogtepunten. In standaardvorm was 'ie al briljant en goed genoeg om als een van de gaafste moderne Alfa Romeo's vermeld te mogen worden. De diesels waren bovengemiddeld puik. De sedan was beeldschoon. De Twin Spark motoren waren meer dan prima. Maar, wederom, het meest bijzonder was toevallig de duurste. De 156 Sportwagon GTA was een 330i concurrent, met bijna de sensaties van een M3. Niet qua driftskills, want het blijft een voorwielaandrijver. Nee, het was de super directe besturing, de fantastische sportstoelen, de zeer uitgekiende wegligging, de heftige bodykit (die niet werd gefacelift) en natuurlijk die sonore V6.

Alfa Romeo 147 GTA (937A)

2002

In principe geldt voor de 147 GTA alles wat voor de 156 GTA geldt. Als Ferrari of Maserati een hatchback gingen bouwen, werd dít het. Als dynamische rijdersauto slaat de 147 de plank behoorlijk mis, maar dan mis je het punt van de auto. De 147 GTA wil je niet omdat het de meest precieze, effectieve en snaar-strakke Hot Hatch is. Nee, je wilde 'm gewoon hebben. Dit overzicht is voor de gaafste moderne Alfa Romeo's, niet de beste of meest capabele. Het is overigens de ideale Hot Hatch voor dagelijks gebruik. De motor leert meer dan voldoende koppel, er is zowaar comfort aanwezig en je komt altijd stijlvol voorrijden. Het feit dat Alfa Romeo het überhaupt gebouwd heeft, geeft aan dat er net even wat meer petrolheads zitten in Arese dan bij andere merken.

Alfa Romeo 8C Competizione

2007

De Alfa Romeo 8C Competizione zou voor elke fabrikant een concept car blijven. Collega @Loek zal binnenkort een lijstje hebben met 8C-concurrenten waar het bij een concept bleef. Alfa Romeo nam de auto gewoon in productie. Het is nog steeds niet duidelijk of Alfa Romeo een GT of een sportwagen wilde maken, maar man wat is 'ie fraai en oh, wat klinkt 'ie fraai. Dankzij een V8 van Maserati (dus van Ferrari) heb je ook de nodige streetcred, maar ook met 1.3 diesel wil je 'm voor de deur hebben staan. De Alfa Romeo 8C is niet alleen een van de gaafste Alfa Romeo's ooit gebouwd, maar ook een van de gaafste auto's in het algemeen.

Alfa Romeo Brera S Prodrive (939C)

2008

Tsja, de 939-generatie is niet het hoogtepunt van Alfa Romeo. De 159 was te log, te zwaar en de V6 miste karakter. Veel werd rechtgezet met de Brera S van Prodrive. Onderstel van Bilstein/Eibach, 19" lichtgewicht velgen, Brembo remmen, geen vierwielaandrijving én een sperdifferentieel maakte het een compleet andere auto. De Brera S was lichter, sneller en eindelijk leuk om te rijden. Nadeel: ze zijn alleen gebouwd voor de Britten. Mocht je gaan importeren en een paar goedkope exemplaren zijn is het even opletten, er zijn ook een paar Brera S'en geleverd met de 2.2 JTS, die gewoonweg te langzaam is.

Alfa Romeo GT Limited Edition (937C)

2010

Weinig merken laten een legendrische motor even terugkeren. Volkswagen deed het met de V8 van Bentley (Arnage) en Porsche grijpt ook terug naar atmosferische zescilinder boxers voor de Boxster GTS 4.0 (alhoewel dat een nieuwere motor is dan voorheen). Voor het 100 jarige jubileum (inderdaad, 10 jaar geleden) vierde Alfa Romeo het met de GT Limited Edition. De enige juiste motor was natuurlijk de Busso V6, maar die was al uit productie. Dus wat deed Alfa Romeo? Inderdaad, om het feestje goed te vieren werden er toch weer een paar van gebouwd. Het bewijs dat het bedrijf niet alleen voor petrolheads is bedoeld, maar ook door petrolheads wordt gerund.

Alfa Romeo 4C

2014

Dat Alfa Romeo kan doorslaan met bijzondere auto's, bewijst de 4C. Het is een beeldschone sportwagen. Een raszuivere ook, zie het meer als een compacte Ferrari dan een Giulietta coupé. Maar Alfa Romeo miste wel een paar punten. De 159 was inmiddels uit productie en de Mito was alweer zes jaar oud. Er was geen crossover, geen grote sedan of wat anders. Alleen een Giulietta en de eerder genoemde Mito. Daarmee moesten de dealers het doen. Oh, een koolstofvezel Italiaanse Lotus-concurrent voor 80 mille. Maar toch, niemand herinnert zich later de Mito en Giulietta nog, maar de 4C wordt absoluut een klassieker.

Alfa Romeo Giulia Quadrifoglio (952)

2020

Toen Alfa Romeo aankondigde met een M3-killer aan te komen moesten we allemaal een beetje hoopvol gniffelen. Alsof je kleine neefje aangeeft Rico Verhoeven wel even aan te zullen pakken. Of de Giulia Quadrifoglio beter is dan de M3, laten we even in het midden. Feit is dat het zeer close is tussen die twee en als het om rijeigenschappen gaat, de Giulia volgens sommigen op een hoger peil staat dan de M3. Het is een comeback waar zelfs LL Cool J van onder de indruk zou zijn.

Bonus:

Een kleine bonus voor de meest goedkope standaard Giulia, want ook die is eigenlijk al geweldig. Bestel 'm in het rood (is standaard) en laat de opties voor wat het is (wat heb je nu daadwerkelijk aan opties?) en ga genieten van een de fijnste sportsedans ooit gebouwd. Leuke bonus, die motor is in feite een teruggetunede Veloce-motor, dus 280-300 pk heb je er zo uit. En dat voor een auto van 42 mille, met vijf jaar fabrieksgarantie, achterwielaandrijving, achttraps automaat, vier deuren en een ruime kofferbak.

Dan is het woord nu aan u, waarde lezer! Welke moderne Alfa Romeo is jouw favoriet? En misschien nog wel belangrijker: Waarom juist dat model? Laat het antwoord weten, in de comments!