Deze 8 toppers hebben een Yamaha-motor onder de kap

Dat deze motoren goed klinken kan geen toeval zijn!

Yamaha wordt in 1887 opgericht als fabrikant van piano's door Torakusu Yamaha. Jarenlang weet het merk naam te maken met uitstekende muziekinstrumenten. Na de tweede wereldoorlog gaat de Yamaha zich toeleggen op het bouwen van kleine motoren voor motorfietsen. Mede dankzij die motor wordt er in 1955 een aparte tak opgericht, die van Yamaha Motor.

Yamaha maakt met rasse schreden naam als uitstekende bouwer van kleine motorfietsen. Met name de kleine 125 cc tweetakt racers vinden gretig aftrek. In de racesport doet Yamaha het ook niet onaardig. In 1968 komt het merk met hun eerste viertaktmotor, de driecilinder XS-750. Yamaha breidt zijn gamma in 1978 uit met de XS-1100, hun eerste viercilinder motor. In de jaren '80 wordt elke gebied van de markt bediend. Chopper, racer, tourer, enduro: Yamaha heeft het in de showrooms staan. Kortom: bij Yamaha weten ze uitstekend hoe je een motor bouwt. Speciaal in opdracht van autofabrikanten worden ze geregeld ingehuurd om een blok te ontwikkelen. Dit zijn 8 muzikale voorbeelden.

Toyota 2000GT (MF10)

De eerste echte Japanse klassieker die je gewoon in je collectie moet hebben. Ok, het is een E-Type imitatie. Maar is dat wel zo erg? Je gaat toch ook niet klagen dat je vrouw te veel op Jessica Alba lijkt. Het hele 2000GT-project was overigens een Yamaha-idee. De auto werd gebouwd om de Datsun Fairlady op te volgen. Yamaha bouwde een prototype voor Datsun, maar die zagen (financieel) er geen brood in. Dus gingen de heren bij Toyota langs, dat een imagebuilder eerste klas kon gebruiken. De motor was een tweeliter zes-in-lijn met 150 pk. Deze werd via een vijfbak en sperdifferentieel op de achterwielen overgebracht. Met recht een auto voor de ware purist.

Ford Puma 1.7

Dit is een auto die aantoont dat pure snelheid compleet overrated is. Het gaat namelijk om de balans en samenwerking tussen motor, bak, remmen, onderstel en besturing. De Ford Puma deed dat uitstekend. Het is een typisch jaren ’90 coupeetje. Dus een beetje guitig en schattig. Maak niet de fout te denken dat het een soort Opel Tigra is. Dit zijn namelijk serieus fijne rijdersauto’s. Dat is mede te danken aan de 1.7 motor. Deze toerengeile dubbelnokker was in zijn element als je volgas gaf, maar je kon ook mee sukkelen met het verkeer. Dat is bijzonder knap voor een auto met zo'n lage nieuwprijs.

Yamaha OX-99

Oh, de vroege jaren '90. Elke fabrikant wilde met een supercar komen. De Ferrari F40 was de inspiratie voor velen om ook met een supercar op de proppen te komen. Een raceauto voor de straat was het veelgehoorde cliché. In de meeste gevallen klopte daar helemaal niets van, maar er waren uitzonderingen. Een van die uitzonderingen was Yamaha. Niet dat de OX99-11 een raceauto was (er werd immers niet mee geracet), maar de motor was gelieerd aan de motoren die Yamaha bouwde voor de Formule 1. Yamaha leverde de F1 motoren aan onder andere Zakspeed en Tyrrell. Om dat luister bij te zetten ontwikkelde Yamaha een supersportwagen met een F1 motor. Het was een bijzondere auto, maar de hoge ontwikkelingskosten deden het project de das om. De motor was wederom een pareltje: een 3.5 liter V12 die bij 10.000 tpm 400 pk leverde.

Volvo S80 V8 AWD

Het is altijd een beetje een gedoe geweest met Volvo en grote motoren. Het is een kleine fabrikant, dus moeten ze veelal hulp van buitenaf zoeken. Voor de topmotorisering van de S80 mocht Yamaha aan de slag. Het resultaat was de B8444S, een 4.4 liter grote V8 met 315 pk. De reden dat Yamaha hem moest maken, was de plaatsing van de motor. De meeste V8’s zijn namelijk gebouwd om in lengterichting gemonteerd te worden. Maar Volvo’s architectuur laat dat niet toe. Anders hadden (toen nog) concerngenoten Jaguar of Lincoln prima een V8 kunnen leveren. Maak overigens niet de fout door te denken dat dit een sportieve auto was. De S80 V8 (rijtest) was een raszuivere sleeper: onopvallend en snel in een rechte lijn. Wel even de dempers verwijderen.

Ford Taurus SHO

De Ford Taurus is een van de belangrijkste auto’s geweest voor Ford. In de jaren ’80 was deze auto een bizar succes. De Taurus was betaalbaar, reed uitstekend, was veilig, ruim en betrouwbaar. Ook de styling was destijds enorm vooruitstrevend. Misschien wel een van de beste Amerikaanse auto’s ooit gebouwd. Een snelle versie kwam er ook, de Taurus SHO, waarbij de laatste letters staan voor Super High Output. Deze had een door Yamaha gebouwde 3.0 V6 met vier bovenliggende nokkenassen en 24 kleppen. Dankzij het vermogen (220 pk) en een handgeschakelde vijfbak was het een uiterst vlotte auto in zijn tijd. De opvolger kreeg zelfs een V8, ook van Yamaha.


Noble M600 Speedster

Dit is natuurlijk een beetje smokkelen, want deze motor wordt al behandeld bij de Volvo S80. Maar in tegenstelling tot de Zweed biedt de Noble wel spektakel. Met behulp van twee turbo’s bedraagt het vermogen 650 pk! Dat geeft meteen aan wat voor reserves er in Yamaha-motoren zitten, want je krijgt gewoon garantie als je zo'n Noble aanschaft. Nu schijnt er wel eens wat kapot te gaan aan een Noble M600, maar die motoren weren zich kranig. Voor ondergetekende een bruine graag. Ergens is een Noble M600 zoveel cooler dan een Lamborghini, Ferrari, Porsche, McLaren of elke andere gerenommeerde libido-verstrekker.

Lotus Elise SC

De Lotus Elise is altijd al een geweldige rijdersauto geweest. In het begin werd de auto uitgerust met diverse Rover K-Series viercilinders. Maar Lotus zag (terecht) in dat Rover niet het eeuwige leven had, waardoor de Britse fabrikant ging zoeken naar een andere leverancier. Deze werd gevonden bij Toyota. De 1.8 VVTL-i motor (interne code: 2ZZ-GE) werd als eerste geleverd in de 111R. Om aan te geven hoe bijzonder dit blok is: het specifieke vermogen ligt hoger dan de 1.8 VTEC (B18) van Honda. Met de komst van de supercharged uitvoering werd dit getal alleen maar hoger. Nog steeds kun je deze motor bestellen in je Lotus Elise.

Lexus LF-A

Het lekkerste bewaren we uiteraard voor het laatst. Er is een select aantal motoren die weten te imponeren op alle fronten: gewicht, vermogen, toeren, geluid en betrouwbaarheid. Het is misschien voorbarig om te zeggen, maar de V10 uit de LF-A is een kunstwerk. De 1LR-GUE is gewoon een muzikaal instrument. Dat het toevallig ook gebruikt kan worden om een auto voort te stuwen, moet je zien als een fijne bonus. Zelden klonk een verbrandingsmotor zó goed. De rest van de auto was overigens ook zeldzaam briljant. Dankzij de extreem lichte maar krachtige auto wist de LF-A met Nurburgring-package een bizarre tijd neer te zetten op de Nordschleife.