Deze topauto's kregen geen opvolger

Er zit een verschil tussen een goede auto en een commercieel succes. Helaas.

Onlangs kregen wij bericht dat de nieuwe Lexus ES naar Europa komt. Geweldig nieuws natuurlijk. De Lexus ES is al jarenlang een keurige sedan in het hogere middensegment der premium sedans. Niet echt spannend, gewoon goed. Helaas gaat dat in dit geval ten koste van de Lexus GS. De huidige generatie GS gaat uit productie en krijgt dus geen directe opvolger. Dat is jammer, want het is/was een uitstekende auto. De GS F is in Nederland natuurlijk een lastig verhaal, maar de reguliere modellen zijn uitstekende aanbiedingen. Of het komt door het aparte design, het imago of een tekort aan marketing is niet bekend, maar de GS verkocht altijd zeer moeizaam. Daarom hebben we een overzicht van uitstekende auto's die geen opvolger kregen. Inclusief die Lexus, uiteraard.

1993 - 2004: Lotus Esprit (S4)

Fulltime prutser en gebakken-lucht acrobaat Tony Bahar had in één ding gelijk: Lotus had de Esprit nooit uit productie moeten halen. Het is gewoon een model dat bij Lotus hoort, net als de Seven, Elan en Elise. Het is niet dat Lotus het niet geprobeerd heeft. De Esprit werd constant voorzien van een update, de laatste dateert uit 2002. Deze kun je herkennen aan de ronde achterlichten van de Lotus Elise. Speciaal voor de Esprit ontwikkelde Lotus een ultralichte en compacte hightech V8. Deze motor was duurder om te ontwikkelen dan hun andere jaren ’90 project, de Elise. Het mocht echter niet baten, in 2004 werd de productie gestaakt. Sindsdien gaan er veel geruchten over een opvolger, maar concreet is er niets bekend.

2000 - 2005: Audi A2

Eind jaren ’90 was Audi bezig met een grote inhaalslag om aansluiting te vinden met BMW en Mercedes-Benz. Met puike diesels, de te gekke TT, een heuse twaalfcilinder en een bizar snelle stationwagen (RS4) kwam Audi een heel eind. Om te laten zien dat ze ook heel spaarzame producten konden produceren werd de A2 in het leven geroepen. Net als de A8 was de auto compleet van aluminium gebouwd en dus erg licht. Dankzij het aerodynamische ontwerp was de A2 ook nog eens erg zuinig. Kortom, helemaal een auto anno 2018. Helaas kwam de A2 al in 2001 op de markt en was de auto net zo duur als een A3. De A2 werd in 2005 van de markt gehaald en kreeg geen opvolger. Pas jaren later kwam de A1, een Volkswagen Polo met een dure jas.

1999 - 2006: Toyota Celica (ZZT-231)

Sommige auto’s hadden geen opvolger, maar ook geen voorganger. Een gevalletje van gegokt en verloren. Dat is niet het geval met de Toyota Celica. Deze auto kan bogen op een indrukwekkende historie. De laatste generatie Celica was absoluut de moeite waard. De auto was zeer origineel vormgegeven en was net snel genoeg om leuk te zijn. Prijstechnisch was het ook een zeer interessante aanbieding. Later kwamen er ook snellere uitvoeringen met de bijzondere VVTL-I motor. Helaas zat Toyota destijds in een fase dat eigenlijk ALLE leuke modellen het veld moesten ruimen. Ook diverse T-Sport modellen alsmede de MR2 en Supra kregen geen opvolger.

2003 - 2006: Smart Roadster (W452)

De Smart Roadster is het prototype voorbeeld van een zeer goed idee dat matig is uitgewerkt. Net als veel andere auto’s begon de Smart zijn carrière als conceptcar. Met de techniek van een reguliere Smart City Coupé (nu ForTwo) werd er een kek sportwagentje gebreid in de geest van de MG Sprite en Triumph Frogeye. De Smart Roadster was helaas behept met een schandalig trage transmissie die alle lol eruit haalde. Ook had de auto te maken met serieuze kwaliteitsissues en waren de prestaties niet meer dan redelijk. Tel daarbij op dat de Smart Roadster met een beetje vermogen duurder was dan een Toyota MR2 of Mazda MX-5 en je snapt dat de productie al na drie jaar stopte.

2004 - 2009: Seat Toledo (5P)

Af en toe vraag je je af: wat hebben ze in hemelsnaam door hun spacecake geroerd? De Seat Toledo is zo’n auto. Het was een soort Midi-MPV, maar dan met een kont. Naast het feit dat de auto bizar lelijk was, was de latere Altea XL veel praktischer en ruimer. Dan maken de looks niet uit. Je moest met de Toledo dus praktische eigenschappen inleveren voor een graflelijke achterkant. Het was ook niet dat de Toledo karakter had of bijzonder prettig reed. Het was een heel middelmatige auto met een knalhard dashboard. Gelukkig zag Seat ook in dat de Toledo complete kolder was en haalde het model in 2009 uit productie. Er staat nu wel een Toledo te shinen in de Seat showrooms, maar dat is een compleet andere auto. Gelukkig maar.

2000 - 2010: Fiat Multipla (186)

Hahaha wat is de Multipla lelijk. Ja, en Kim Holland is vaak naakt in haar films. In beide gevallen heeft het namelijk een functie, ook al kijk je er liever niet naar. De Multipla is een briljant voorbeeld van hoe je een auto moet ontwerpen. Dankzij de wielen op de hoeken van de carrosserie reed de auto uit de kunst, beter dan alle concurrenten. Als enige in zijn klasse kon je er ook ruim met zijn zessen in zitten zonder dat je de bagageruimte moest opofferen. De Multipla was geeneens duur en ook nog eens verrassend betrouwbaar. Waar ging het dan fout? Natuurlijk, het uiterlijk. Dat viel niet in de smaak. Zelfs een rigoreuze facelift mocht niet meer baten.

2005 - 2010: Jeep Commander (XK)

De modellenrange bij Jeep was altijd heel overzichtelijk. Wrangler, Cherokee en Grand Cherokee. Maar dan vergeten we één van de meest succesvolle auto’s aller tijden; de Wagoneer. Deze legendarische SUV werd min of meer opgevolgd door de Grand Cherokee. De echte grandeur van de Wagoneer kwam weer tot leven in 2005 met de Commander. Deze auto was een maatje groter dan de Grand Cherokee en was zeer herkenbaar dankzij het rechttoe-rechtaan lijnenspel. Onder de kap lag een 3.0 diesel van Mercedes, een 3.7 Powertech V6, 4.7 Powertech V8 of natuurlijk de motor die je wilde: een 5.7 Hemi V8. Na vier-en-een-half jaar mocht de auto wegens een gebrek aan interesse met pensioen.

2011: Bijna alle Chryslers

Voor de tweede wereldoorlog was Chrysler één van de meest prestigieuze merken op de markt. In de decennia erna was Chrysler ook nog altijd een speler in het hogere marktsegment. Chrysler was van de Amerikaanse merken één van de weinigen die ook daadwerkelijk aantallen kon maken in Europa. Er zaten zelfs heel behoorlijk auto’s tussen. De Stratus Convertible was de ideale tour-auto. De PT Cruiser een uitstekende retro-mobiel met praktische eigenschappen. De Neon was een betaalbaar en compleet sedannetje. De Crossfire was een conceptcar voor de openbare weg. Hoe anders is het nu, op dit moment maakt Chrysler slechts twee (2!) auto’s, de 300 en de Pacifica. In 2011 verdween Chrysler als merk geheel van de Nederlandse markt. De modellen waren nog even verkrijgbaar als omgekatte Lancia's.

2003 - 2012: Mazda RX-8
 (SE3P)

Je zou zeggen dat het logisch is dat de RX-8 verstoken bleef van een opvolger. Dat gebeurt wel vaker met sportwagens, maar met het einde van de RX-8 kwam er een einde aan een lange lijn van sportieve modellen met een wankelmotor. In 2003 werd de RX-8 gelanceerd als een soort opvolger van de RX-7. De RX-8 was aanzienlijk praktischer en gebruiksvriendelijker dan de RX-7. Ook was de RX-8 een stuk goedkoper. Tel daarbij op dat de uitrusting meer dan voor elkaar was en de rijeigenschappen puik, niets kon een succes in de weg staan. Helaas kreeg Mazda de nadelen van de wankelmotor niet helemaal onder de knie. Het verbruik van benzine en olie was idioot hoog en het blok vereist veel onderhoud. In Nederland werd de auto in 2008 van de markt gehaald, het laatste model liep in 2012 van de band.

2006 - 2013: Volvo C70

Met de C70 wist Volvo vriend en vijand te verbazen. De coupé op basis van de S70 was namelijk een beeldschone Gran Tourer. De C70 Cabriolet was zo mogelijk nog fraaier. Beide auto’s werden opgevolgd door één model, wederom C70 genaamd. De auto was wel aanmerkelijk kleiner. De basis was nu geen E-segment sedan, maar een C-segment auto (Ford Focus). De C70 was een van de mooiste coupe-cabriolets, mede dankzij de inventieve kapconstructie. In 2009 kreeg de auto een rigoreuze facelift om het nog even uit te zingen. In 2013 was het over en uit.

2006 - 2014: Jaguar XK
 (X150)

Misschien wel de mooiste auto van de afgelopen 10 jaar. Natuurlijk, de F-Type heeft het gapende gat qua coupe en cabrio in de jaguar showrooms opgevuld, maar dat wil nog niet zeggen dat dat de F-Type de opvolger was. Dat is namelijk niet zo. Het was eerst de bedoeling dat de F-Type aanzienlijk lager gepositioneerd ging worden, meer als Boxster/Cayman concurrent. De XK was altijd juist een alternatief voor een Mercedes SL of een 8 meter lange Riva. Uiteindelijk werd de F-Type gewoonweg duurder gemaakt en de XK langzaam uitgefaseerd, helaas.

2007 - 2015: Mitsubishi Lancer Evolution X
 (GFZ)

Eigenlijk is het voor iedereen verplichte kost om eens in een Mitsubishi Lancer Evolution te rijden. De combinatie van bizar veel grip, explosieve power en hoogstaande wegligging is verslavend. De eerste Lancer Evolution kwam in 1992 op de markt. Sindsdien volgden er 10 generaties. De laatste bleef het langste in productie, maar in 2016 zag Mitsubishi geen reden meer om zo’n gave auto in het gamma te behouden. De concurrentie was al dichtbij gekomen qua prestatie en de Evo was behoorlijk duur om te bouwen. We zouden de Subaru Impreza STI ook kunnen benoemen, maar dat ligt net even anders. Al sinds 2006 zegt Subaru dat er nu écht geen opvolger komt, om vervolgens toch met een STI op de proppen te komen. Helaas geld dat niet voor de Evo, die zal nooit meer wederkeren.

2009 - 2015: Peugeot RC-Z

Deze kekke coupé begon zijn carrière als de 308 RC-Z Concept. De reacties waren zo overweldigend dat Peugeot de stoute schoenen aantrok en de auto in productie nam. Waar de Audi TT meer en meer een mainstream Audi was geworden, was de RC-Z een bijzondere verschijning. De auto was gebaseerd op de 308, maar aan het uiterlijk was het niet te zien. De RC-Z zag er twee a drie keer duurder uit dan ie eigenlijk was. De rijeigenschappen waren ook nog eens heel erg behoorlijk. Maar kleine coupé’s waren uit de gratie, al helemaal als het logo niet als premium wordt ervaren. De extra sportieve en snelle RCZ-R was zeldzaam goed, maar niemand die het doorhad.

2011 - 2015: MINI Coupé (R58) & Roadster (R59)

Deze auto’s zijn het bewijs dat je niet altijd hoeft te luisteren naar mannen met een rode broek. De toegevoegde waarde van de MINI Coupé en de open variant, de Roadster, ten opzichte van de gewone MINI (en MINI cabrio) was er niet. De Coupé was bizar lelijk en ook de Roadster zag er niet uit. Ze waren ook nog eens minder praktisch dan de gewone MINI’s. Eerlijk is eerlijk, het zijn zuivere rij-ijzertjes, maar zo veel verschil met de reguliere MINI’s was er eigenlijk niet. Wat ook niet meehielp was de bizar hoge prijs, waardoor deze twee MINI’s altijd een rol in de marge hebben gespeeld. Al na 4 jaar werden beide MINI’s uit hun lijden verlost.

2009 - 2016: Suzuki Kizashi (RE/F91)

Het was een moedige zet van Suzuki. De Kizashi was namelijk een rechtstreekse aanval op de sportievere D-Segment sedans. Suzuki had extra zijn best gedaan op hun meest prestigieuze auto aller tijden. Werkelijk aan alles werd gedacht. De Kizashi was zeer betrouwbaar, had een meer dan uitstekende wegligging en de standaarduitrusting was enorm. Het ging fout met de aandrijflijn. De 2.4 motor was in principe uitstekend, maar in Europa moest je in de tijd een diesel hebben om te kunnen scoren, terwijl men in Amerika veel meer vermogen wilde. Na 5 jaar aanmodderen kreeg de Kizashi een spuitje.

2010 - 2016: Honda CR-Z (ZF1)

De Honda CR-Z is het bewijs dat affiniteit met boomknuffelen en plezier in autorijden lastig samengaan. Zoals de naam doet vermoeden is de CR-Z de langverwachte opvolger van de Honda CRX. Waar die auto opzien baarde met een 1.6 motor met DOHC en VTEC, was de CR-Z juist erg duurzaam. De compacte hybride moest zuinigheid en fun combineren. Iets wat op zich aardig lukte. Het was absoluut een leuke auto om te zien, het interieur was eveneens funky en de rijeigenschappen waren behoorlijk sportief. Helaas was het geen succes waardoor Honda voortijdig de stekker eruit trok.

2011- 2018: Volkswagen Beetle
 (A5)

Met de New Beetle had Volkswagen eind jaren ’90 een nieuwe rage ontketend, namelijk die van de retromobiel. Het grote probleem van de New Beetle was de layout. De styling was geïnspireerd op de originele Kever. Een auto met een in lengte geplaatste viercilinder boxermotor die achter de achteras lag met achterwielaandrijving. De New Beetle had een overdwars, op de vooras geplaatste viercilinder lijnmotor met voorwielaandrijving. Met de tweede generatie ging het al een stukje beter, de Beetle (nu zonder 'New' ervoor) was eens stuk stoerder. Echt een succes werd deze versie nooit, waardoor VW stopte met de guitige Beetle. De Cabrio mocht het nog even uitzingen tot 2018 en is ook nu uit productie gehaald.

2012 - 2018: Lexus GS (L10)

Misschien wel de beste auto die je op dit moment nog kunt kopen. De Lexus GS is het verstandige alternatief op een BMW 5 Serie of Mercedes-Benz E-Klasse. De Lexus GS is zeer betrouwbaar, compleet uitgerust en rijdt uit de kunst. Maar waar de meeste Lexussen (Lexi?) wel een potje kunnen breken in hun segment, blijft de GS een zorgenkindje van het merk. Dankzij de hoogstaande techniek is de GS peperduur om te ontwikkelen en produceren. Daarom gaat de auto binnenkort uit productie. Sommigen zeggen dat de Lexus ES de GS opvolgt, maar dat is niet helemaal correct. De ES is een model onder de GS. Qua formaat scheelt het niet zo heel veel, maar wel qua aandrijving. De GS had deze op de achterwielen, de op de Toyota Avalon gebaseerde ES is een voorwielaandrijver.