Opel timmert tegenwoordig hard aan de weg om het merkimago dat New Kids met de groene Manta heeft neergezet van tafel te vegen. En laten we eerlijk zijn, naast Claudia Schiffer ‘Oh’ laten zeggen is er geen betere manier om dat te doen dan door een illustere modelnaam af te stoffen.
Menig Manta moest het ontgelden. Sommigen kregen slechts een vossenstaart aan de binnenspiegel, anderen kregen een heuse bodykit toebedeeld. Opel deed dat zelf beter met de 400, een heel dikke Manta als homologatiemodel voor een rallykanon.
Met een widebody, dikke 3.0 24V-zes-in-lijn, targa-dak en een kek-kleurtje is deze Nederlandse occasion allesbehalve standaard. Bestaat er zoiets als goed fout?
Na een tijdperk van Kadett Coupé’s, Opel GT’s en de eerste lichting Manta’s volgt in de jaren ’80 nog één echte fun-Opel. In de basis een Opel Ascona, maar lichter, platter en sportiever dan dat ‘familie’ model.
Ze noemden het designconcept destijds de ‘Manta’. Is het eindresultaat een verbetering, of is het alleen maar bergafwaarts gegaan op de designafdeling in Maranello?
