Dít zijn de 19 beste atmosferische motoren

Vandaag gaan we compleet over onze toeren!

We houden de inleiding kort dit keer. Turbomotoren zijn het helemaal tegenwoordig. Relatief zuinig onder deellast en de mogelijkheid tot prima prestaties. Het is duidelijk: de atmosferische motor is op zijn retour. Maar zoals de beste rockhelden wél op hun hoogtepunt, want de laatste jaren zijn we verwend met de mooiste technologische hoogstandjes zónder drukvulling. Onder 'beste' verstaan we ditmaal de motoren die relatief gezien het beste presteren. Dus het geleverde topvermogen per 1 liter cilinderinhoud.

Waarom de petrolhead fan is van een motor zonder turbo of compressor: snellere gasrespons, geleidelijke vermogensopbouw, lager gewicht en bovenal een indrukwekkender geluid! We zetten de mooiste voor je op een rijtje. Voor de goede orde: we hebben de topper uit de serie gepakt, dus niet de 3.2 uit de M3 E46, maar wel de 3.2 uit de E46 M3 CSL. We trappen af met 101,64 pk per liter!

101,64 pk/L: AMG M159

Favoriet van iedereen die van V8's houdt, want deze M156 V8 is misschien wel het bruutst van allemaal. Veel koppel onderin, nog meer vermogen bovenin. Speciaal voor de SLS Black Series heeft het blok nog wat enkele aanpassingen ondergaan waardoor het blok M159 heet en 631pk sterk is. Ondanks het feit dat dit de sterkste SLS is, is het qua topsnelheid de sloomste (SLS AMG: 317 km/h, SLS AMG GT: 320 km/h, SLS Black Series: 315 km/h). Komt door de spoilers.

102,41 pk/L: Ford Performance Voodoo

Normaal gesproken zijn Amerikaanse motoren lekker loom en lui. Sommige zijn zelfs behoorlijk sterk, maar altijd met een groot slagvolume en vooral gericht op koppel en vermogen onderin. Bij de Voodoo motor van Ford Performance ligt dit nét even anders. Met 5.2 liter nog is de Voodoo nog behoorlijk groot. De V8 heeft een flat-plane krukas (net als een Ferrari, McLaren of Lotus Esprit) en kan mede daardoor flinke toerentallen halen. De motor is exclusief voor de Mustang Shelby GT350 ontwikkeld en levert 526pk. Deze GT350 is een hommage aan de GT350R uit 1965. Ook deze had een flat-plane krukas.

102,57pk p/L: AM21

Een van de kunstwerkjes van het merk uit Newport-PagnellGaydon. Deze Aston Martin One-77 moet je meer zien als een Gentlemans Zonda dan een doorontwikkeling van een DB9, want daar heeft deze Aston niets van doen. De motor is er losjes op gebaseerd, maar is 1,4 liter groter én 25% lichter, met dank aan de heren van Cosworth. Een van de grootste motoren qua capaciteit in dit rijtje. Volgens Aston Martin moest de One-77 zo'n 320 km/h kunnen halen, terwijl bij de eerste runs 355 km/h op de teller haalbaar was. Ze blijven bescheiden, die Britten.

103,39 pk/L: BMW Motorsport S70/2

De motor der motoren. De McLaren F1 heeft veel te danken aan de BMW motor. Gordon Murray had de vraag bij Paul Rosche van BMW Motorsport neergelegd om een V12 te ontwikkelen met zo'n 450pk. Dit werden er bijna 200 meer... Dat veranderde het prestatiepotienteel enorm, waardoor de auto lange tijd de snelste auto ter wereld was. Gordon Murray nam bij het ontwerpen van de F1 de Honda NSX als benchmark en wilde ook daadwerkelijk een Honda motor gebruiken. Honda zag er echter geen brood in om een blok te ontwikkelen waardoor BMW om de hoek kwam kijken.

105,02 pk/L: BMW Motorsport S65B40

De laatste der Mohikanen uit Beieren. De M3 varianten van de E90, E92 en E93 zullen de geschiedenis in gaan als één van de fijnste allrounders aller tijden. De motor is daar voor een groot gedeelte debet aan, want de 4-liter V8 is een absoluut wondertje der techniek. Het blok blijft maar toeren maken en produceert daarbij een uniek en verslavend geluid. Er is ook een S65B44 geweest voor de M3 GTS en M3 CRT, maar dit blok had een lager specifiek vermogen dan het origineel. De S65B40 werd ook geleverd in de Wiesmann M4-S.

106,75 pk/L: Porsche Motorsport 980.01

Tsja, als we dat blok toch al hebben... De legendarische V10 van de Porsche Carrera GT was eigenlijk ontwikkeld voor een prototype raceauto. Dit plan werd echter stop gezet, aangezien alle handen nodig waren om de Cayenne te ontwikkelen. Gelukkig werd het blok gebruikt om te dienen als krachtbron voor de Carrera GT. Een van de mooist klinkende motoren, full-stop. Wel een auto voor mensen die kunnen sturen: tricky om te rijden op de limiet en een zeer lastig te bedienen koppeling.

106,90 pk/L: Toyota 2ZZ-GE

Het antwoord van Toyota op de VTEC motoren van Honda. De 1.8 VVT-Li motoren waren net zulke toerenjagers, met dank aan Yamaha. In de Celica T-Sport ging het net, maar dit blok was waanzinnig misplaatst in de Corolla T-Sport: geen koppel onderin en wollige wegligging maakte het een slechte combinatie chassis/motor. In de Lotus Elise 111R/R en Exige S2 viel het veel beter op zijn plaats. Voor nu kijken we enkel naar de atmosferische varianten, maar er past ook een grote compressor op voor een nóg hoger specifiek vermogen.

108,09 pk/L: Audi CFSA

Jarenlang heeft Audi gekozen voor drukvulling voor de motoren in hun sportieve toppers, maar met de B7 RS4 en eerste generatie R8 werd er een parel van een V8 ontworpen. De doorontwikkeling ervan leverde 450pk. Leverbaar geweest in de Audi RS4 (B8), RS5  (8T) alsmede de R8. De V8 is in wezen een Gallardo V10 -2 cilinders.

110,90 pk/L: BMW Motorsport S54B32HP

Een van de meest herkenbare aanzuiggeluiden, komt mede door de peperdure koolstofvezel airbox. Alles stond in het teken om de auto lichter te maken. Qua vermogen scheelt het niet heel erg veel (17pk) met de gewone S54 in de reguliere M3, maar in de BMW M3 CSL is het blok nog alerter, scherper en nerveuzer. Enige medicijn tegen turboritus en het superchargisme.

115,42 pk/L: Lamborghini L538

Helaas moest de Bizzarini V12 het veld ruimen. Het blok zat in de LP-670 (epische rijtest) op de limiet en kon niet meer voldoen aan alle eisen (emissie, vermogen etc). De nieuwe 6.5 V12 is minder legendarisch, maar zeker niet minder spectaculair. Vlammen uit de uitlaat? Geen probleem. Onbehouwen en dramatisch: wat dat betreft is de Lamborghini Aventador LP-750 Super Veloce nog altijd een echte. Alleen jammer dat je oma hem ook kan besturen...

117,21 pk/L: Audi 07.LY

Ondanks dat De Duitse Drie overal een turbo op lijken te schroeven, zijn er uitzonderingen. Gek genoeg niet bij BMW maar bij Audi. De tiencilinder van de R8 V10 Plus (rijtest) heeft nog altijd geen turbo's en is samen met de Lamborghini Huracan één van de weinigen die nog zo'n motortype hebben. Toevallig zijn het exact dezelfde blokken. Sterker nog, de auto's staan ook op hetzelfde platform en delen veel techniek. De motor is een absoluut juweeltje. Redelijk gewillig onderin, maar weet een huil te produceren zodra je richting het rode gebied in gaat.

118,83 pk/L: Yamaha 1LR-GUE

De V10 uit de Carrera GT of de V10 uit deze Lexus LF-A? Dat is een lastige keuze, zo bleek. Een van de meesterwerken van Yamaha. De V10 klinkt waanzinnig en klimt dermate snel in de toeren dat de auto een digitale toerenteller kreeg, een analoge was simpelweg niet snel genoeg. Voor de LF-A Nürburgring Edition kreeg de V10 nog eens 10pk extra, BBS velgen, herzien onderstel en een spoiler.

122,22 pk/L: Ruf 4.5 V8

Sommige dingen doe je niet. Een 911 vernieuwen is iets wat absoluut not done is bij Porsche afficianados. Ruf is een van de weinige die door de meeste 'kenners' op waarde wordt geschat. En juist déze tuner/fabrikant deed dat wat niemand voor mogelijk hield. Een eigen V8 bouwen. Niet zomaar eentje, maar een 4,5 liter groot exemplaar, met flat-plane krukas, titanium kleppen en dry-sump smering, goed voor maar liefst 550pk. Ondanks alles is de V8 van de Ruf RGT-8 lichter dan een 911 Turbo unit.

127,75 pk/L: Ferrari F140-FE

Eigenlijk zou de LaFerrari prima zonder elektromotor kunnen, want met 800pk is deze twaalpitter al 150pk sterker dan de zeker niet kinder achtige Enzo. De elektromotor geeft de auto zoiets als groene eigenschappen, ofzo. De 780pk sterke versie van dit blok is overigens ook te krijgen in de F12tdf. Geniet er van zo lang het kan, dit blok is samen met de Lamborghini V12 de laatste der mohikanen. De Dinosauriërs van het Krijt-tijdperk waren ook het meest indrukwekkend.

125,12 pk/L: Porsche Motorsport M97/74

De ultieme evolutie van de Mezger zescilinder. Mezger heeft meerdere motoren ontwikkeld, maar dit waren zijn kroonjuwelen. De basis is het blok van de 993 GT1, welke ook verwantschappen heeft met de 962. De GT3 serie van de 996 en 997 had deze motor, De 3.8 versie was al niet te versmaden, de 4.0 was het huzarenstukje. 500pk uit een huilende zescilinder. Zo mooi word het nooit meer.

125,18 pk/L: Honda F20C

Misschien wel de knapste prestatie. Dit blok is tien jaar lang ongewijzigd in productie geweest voor de Honda S2000. De Japanse versie had 10pk meer (dankzij een iets hogere compressie), de Amerikaanse versie kreeg later een 2.2 versie met iets meer koppel en iets minder toeren. In beide gevallen: de blokken staan bekend als zéér betrouwbaar. In tegenstelling tot veel andere motoren in dit lijstje wordt er met deze ook daadwerkelijk kilometers gemaakt.

125,60 pk/L: Cosworth 2.3 Y5A/Y5B

Cosworth staat bekend om het maken van lekkere vierpitters. De Mercedes 190 en Ford Escort BDA zijn twee voorbeelden. Maar ook van een huis-tuin-en-keuken Ford 2.3 (uit de Galaxy) weten ze iets bijzonders te maken, in dit geval voor de BAC Mono. Het specifieke vermogen is zelfs ietsjes hoger dan de 2.0 uit de S2000, maar het bijzondere is dat de 2.3 ook daadwerkelijk iets van koppel onderin heeft. Dit blok misschien een ideetje voor in de Fiesta RS?

132,37 pk/L: Porsche 4.5 V8 zónder elektromotoren

Dankzij de bijzondere aandrijflijn zou je het bijna over het hoofd kunnen zien dat de V8 in de 918 een pareltje eerste klas is. De flat-plane krukas van de voormalig auto van het jaar geeft hem die aparte sound en de capabiliteit om enorme toeren te draaien. Jammer dat er geen 918 'RS' is geweest. Zonder de elektromotoren, enkel achterwielaandrijving, een handbak en díe V8 op de achteras. Er was wel een 918 Spyder met Weissach Package, ook niet verkeerd.

134,47 pk/L: Ferrari F136

Als het gaat om specifiek vermogen is dit de winnaar. Daarbij ook nog eens een soundtrack om van te zingen, te vechten, te huilen, te bidden, te lachen, te werken en te bewonderen. Zo goed als dit gaat het nooit meer worden. De 458 Italia is inmiddels opgevolgd door de 488 GTB en de opvolger van de Ferrari 458 Speciale zal waarschijnlijk ook een turbomotor krijgen. De kans is groot dat in navolging van de 360 CS en 430 Scuderia dat dit wederom een solide investering gaat worden. De hoofdreden vind je onder de motorkap.